Δεν ξέρω αν τελικά την έβγαλες αλλά με τη σειρά μου θα πω μερικά πράματα που δυστυχώς οι γιατροί αμελούν να ενημερώσουν:
Είχα κι εγώ μια ελίτσα, αρκετά πάνω απο το στήθος. Σεξουαλικότατη μεν, επικίνδυνη δε, αφού δεν ήταν και ο,τι καλύτερο να τη βλέπει ο ήλιος. Παράλληλα, τη τραυμάτιζα ενίοτε με κάποιο κόσμημα. Πεταχτουλα σα τη δική σου.
Διάφοροι γιατροί κατά καιρούς με είχαν συμβουλεύσει να την αφαιρέσω καλού κακού.
Ετσι κι εγώ την αφαίρεσα χειρουργικά σε γενικό χειρούργο με ''όνομα''- ειδίκοτητα δερματολόγος/ογκολόγος. Η διαδικασία πανεύκολη, 4 λεπτά υπόθεση. Επειτα γαζούλα, όχι ήλιος και αναπλαστική κρεμούλα.
Δυστυχώς όμως χωρίς να με ενημερώσει κανείς προηγουμένως, ο οργανισμός μου αντέδρασε στο ''κόψιμο'' και δημιούργησε υπερτροφική ουλή (όταν εξέχει). Μικρή μεν αλλά δεν το περίμενα, καθώς τρόμαζα να μην μετατραπεί σε χηλοειδές (όταν η προεξοχή επεκτείνεται και σε υγιή ιστό.....). Νύχτες δεν έκλεισα μάτι κι αποφάσισα να το ψάξω μέχρι τέλους. Αρχίζω που λέτε τον μαραθώνιο:
Πρώτη επίσκεψη στο γιατρό που με χειρουργησε. Μου δίνει μια αλοιφή, δε με ενθουσίαζει, τον παρατάω.
Δεύτερη επίσκεψη σε διάσημο πλαστικό χειρούργο του Υγεία, με συμβουλεύει να απευθυνθώ στο Συγγρό με τους πιο κορυφαίους Δερματολόγους.
Πρωι πρωι με νουμεράκι και πολύωρη αναμονή, με δέχεται ομάδα γιατρών και βοηθών κυριολεκτικά ''ξεπετώντας'' με και με στέλνουν στον τομέα κρυοπηξίας.
Στον τομέα μου κλείνουν ραντεβού χωρίς να μου έχουν εξηγήσει τι είναι η κρυοπηξία και γιατί να την κάνω. Υπομένω και φέρομαι ευγενικά. Ρωτάω μια και δυο και με γράφουν. Αφού έχω αναμένει ώρες(!) και το μάτι μου είναι έτοιμο να κορομηλιάσει απο τα νεύρα, μπαίνω φουριόζα στο γραφείο των γιατρών ''
τι είναι η κρυπηξία και γιατί κανείς δε μου δίνει σημασία, απαιτώ να με φροντίσετε!!!''
Καλείται η προισταμένη του τομέα
και ασχολείται μαζι μου δέκα ολόκληρα λεπτά(!) εξηγώντας μου πως πρόκειται για άζωτο στους -100 που ψεκάζεται στην ουλή. Χωρίς να είναι σίγουρη για το απότελεσμα, με αφήνει στο έλεος. Φεύγοντας απο το νοσοκομείο αρχίζω να ψάχνω στο ίντερνετ και να ρωτάω.
Μετά απο πολλές σκέψεις, αποφασίζω ενστικτωδώς να μην το κάνω γιατί αφού αντέδρασε ο οργανισμός μου μια φορά, γιατί να μην αντιδράσει δεύτερη: (το χειρότερο αποτέλεσμα θα ήταν να πρηστεί, να τσούζει και να με τρώει, να μεγαλώσει).
Πέμπτη ((επίσημη)) επίσκεψη σε δερματολόγο συστημένη ((στου διαόλου τη μάνα)): Μου προτείνει αυτοκόλλητα κορτιζόνης (πανάκριβα) και τα βάζω για ένα μήνα. Τα αποτελέσματα προσωρινά. Έπειτα μου προτείνει ενέσεις κορτιζόνης οχι μια φορά αλλά 3 φορές τουλάχιστον. Θορυβούμαι στο ακουσμα κορτιζόνης ειδικά σε σημείο κοντά στο στήθος μου.
Το ψάχνω και αποφασίζω να μην το ακολουθήσω ενστικτωδώς ξανα.
Φτάνει η ώρα απολογισμού: Και τώρα τι κάνουμε; Τότε η ουλή παράμενε υπερτροφική, κόκκινη, με έτρωγε και με ''έκαιγε''. Ο φόβος για χηλοειδές συνέχιζε, αλλά ευτυχώς δεν είχα δει επέκταση. Περίπου στο μέγεθος φασολιού η όλη ιστορία.
Πως δεν το σκέφτηκα; Κλείνω ραντεβού σε γνωστή οικογενειακή φίλη δερματολόγο. Της εξηγώ πως έχουν τα πράματα και τι πέρασα. Μου λέει καταρχάς μπράβο (το είχα κι αυτό ανάγκη να το ακούσω), πως ο χειρούργος μου έκανε καλή δουλειά, πως έτυχε αυτό που συνέβη και πως έκανα καλά που δεν ακολούθησα καμμία μέθοδο διότι (όπως είχα κι εγώ σκεφτεί ΧΩΡΙΣ να είμαι γιατρός!!) αφού αντέδρασε μία, γιατί να μη αντιδράσει δέυτερη; Μου προτείνει μια κρέμα (πανάκριβη) κι ας δούμε πως θα πάει και έπειτα βλέπουμε.
Αντε λέω εδώ που φτάσαμε ας την πάρω.
Μασάζ για 3 μήνες, πρωι βράδυ ιεροτελεστία. Το αποτέλεσμα εκπληκτικό! Η υπερτροφία εξαφανίστηκε! Εγινε επίπεδη, το χρώμα της έστρωσε, ούτε φαγούρα ούτε κάψιμο! Την έχω διακόψει περίπου 5 μήνες και δεν έχω κανένα πρόβλημα τώρα. Εξακολουθώ να βάζω αντιηλιακή και να μη φαίνεται πλέον σχεδόν τίποτα παρά το κλασσικό, σεξουαλικό (έτσι το ονομάζω
) σημαδάκι.
Το συμπέρασμά μου:1. Ο,τιδήποτε αποφασίζετε να κάνετε σκεφτείτε το και γνωρίστε όλες τις συνέπειες θετικές/αρνητικές.
2. Μερικοί γιατροί είναι γτπ
και φραγκοφονιάδες
3. Ποτέ μην τα παρατάς και κάνεις όσα σου λένε οι άλλοι αν δεν είσαι σιγουρος/η δε μπα ναναι γιατροί κι αστρονάυτες!
4. Είμαι πολύ χαρούμενη με την έκβαση της ιστορίας, παρά την ταλαιπωρία.
