Θα μιλήσω λίγο σκληρά και ζητώ εκ των προτέρων συγνώμη απ' όλους, ωστόσο θέλω να εκθέσω την σκέψη μου άμεσα, χωρίς εξωραϊσμούς κι εξομαλύνσεις.
Μπήκα να διαβάσω μια συζήτηση σ' ένα πολιτικό φόρουμ. Το θέμα βασιζόταν σε μια πολύ ενδιαφέρουσα είδηση, η οποία θα μπορούσε να σηκώνει πολλή κουβέντα και να με κάνει κατά τι σοφότερο.
Μέχρι εδώ, διάβασα μοναχά υπονοούμενα. Κάποιος δείχνει πως γνωρίζει πολλά, αλλά περιμένει να του τα πουν πρώτα οι άλλοι, κι έπειτα μάλλον να μας πει: "είδατε, εγώ σας τα 'λεγα". Ούτε η μαιευτική τέχνη του Νωέως δεν μπόρεσε να επιτύχει το παραμικρό, σφίγγα ο δικός σου. Ο Μίττεν αποδεικνύει ότι πράγματι δεν είναι ναζιστής, αφού οι ναζιστές που γνωρίζω εγώ, δεν αρέσκονται στο να παίζουν την κολοκυθιά, οπότε, μπα...
Δεξιά πόζα τελικά, βαρετό...
Από την άλλη πλευρά, το επιχείρημα: "εγώ το έχω καταλάβει τι κουμάσι ναζιστής είσαι και γι' αυτό έχω αποδείξει πως ό,τι λες είναι εκ προοιμίου λανθασμένο", ειλικρινά με κάνει να βγάζω σπυράκια. Κάποτε οι αριστερά είχε επιχειρήματα, τώρα απλά θέσεις. Αριστερή πόζα τελικά, βαρετό...
