Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους η φίλη σου δεν ανοίγεται, η οικογένεια δεν αντιδρά δυναμικά, και ο αδερφός της φίλης σου έχει υιοθετήσει αυτήν την συμπεριφορά. Η γνώμη μου είναι πως θα έπρεπε κάποιος να μιλήσει με το παιδί αυτό και να το κινητοποιήσει να παραδεχτεί το θέμα και να επισκευτεί έναν ψυχολόγο ή κοινωνικό λειτουργό. Σαν τρίτος εσύ δεν μπορείς να κάνεις κάτι, πέραν του να μιλήσεις στην κοπέλα σου, ίσως και στην οικογένεια της. Βασική προυπόθεση για να αντιμετοπιστεί η "άσχημη" συμπεριφορά του αδερφού της, είναι ο ίδιος να παραδεχτεί το πρόβλημα, κάτι το οποίο θέλει πολύ δουλειά. Αυτό γιατί όταν το άτομο ακούει από τους οικείους του κάτι το οποίο δεν θέλει, αυτόματα ενεργοποιεί τους εσωτερικούς μηχανισμούς άμυνας, και από αντίδραση φέρεται με άρνηση σε ότι ακούει σχετικά με το άτομο του. Ίσως θα έπρεπε πρώτα οι γονείς να επισκευτούν κάποιον ειδικό, ο οποίος θα τους συμβουλέψει στο πως να φερθούν στο παιδί. Αυτή είναι και η καλύτερη λύση, γιατί πολλές φορές - τις περισσότερες - οι γονείς ωθούν τα παιδιά τους στο να υιοθετούν λανθασμένα πρότυπα συμπεριφοράς. Τα προβλήματα επί το πλήστον ξεκινούν από την ίδια την ικογένεια. Για τον λόγο αυτό είναι αναγκαίο οι γονείς να απευθυνθούν σε έναν ειδικό αναγνωρίζοντας πρώβτα ότι πράγματι υπάρχει πρόβλημα με την συμπεριφορά του γιου τους.
Από την άλλη, μπορεί να είναι δύσκολο για αυτούς να το κάνουν, είτε λόγο άγνοιας, λόγο του τι θα πει ο κόσμος, λόγο εθελοτυφλίας, λόγο ότι δεν πιστεύουν στο ότι μπορεί να αλλάξει η συμπεριφορά του γιού τους... Αλλά όπως και να έχει θα πρέπει κάποιος να τους κινητοποιήσει στο να δουν, να παραδεκτούν το πρόβλημα και έπειτα να ζητήσουν βοήθεια...
Από την άλλη η φίλη σου είναι λογικό να φέρεται με τον τρόπο που φέρεται για πολλούς λόγους. Αυτρή έχει το μικρότερο μερίδιο ευθύνης, έναν διαφορετικό χαρακτήρα...
Αυτή η γνώμη μου ως φοιτήτρια κοινωνικής εργασίας...
