Τώρα όταν είμαστε μόνοι μας.. Α συγνώμη αλλά δεν θα το παίζουμε αθώα περιστέρια κιόλας! Δεν είναι ωραίο να καβαλάει ο ένας τον άλλον, αλλά αν οι ίδιοι δεν έχουν πρόβλημα να αγκαλιάζονται και να φιλιούνται τους άλλους τι τους κόφτει?
Μια φορά θυμάμαι πχ, με είχε φέρει το παιδί μέχρι το σπίτι στην γωνία και τον αγκάλιασα, μια goodbye hug, και περνούσε ένας παππούς με το αμάξι και λέει, σπίτια δεν έχετε? Εκεί να πηγαίνετε.. Ε τον βρίζεις ή δεν τον βρίζεις?

Και τι σε νοιάζει εσένα τι κάνω εγώ ωρέ?