Έτριζε το χέρι μου πάνω απ' το ποντίκι, αλλά τελικά το πάτησα! Ένα μεγάλο +1 στο μάγο του στεκιού (ποιος το περίμενε; )
Άσμα, Ύμνος, Απόσταγμα, Θρύλος, με μια φωνή copy-paste Σφακιανάκης (τον μόνο σκυλολαϊκό που σέβομαι 8)), ένα τραγούδι που θα αφήσει εποχή! Γιατί ναι....είναι πουτάνες στη ψυχή!
Όλες; Όχι όλες, αλλά όλες μπορούν να γίνουν!
Λένε είσαι μεγάλο ρεμάλι και υποσυνείδητα φουντώνουν παραπάνω. Μάλλον δεν ξέρεις τους άνδρες καλό μου νυχτολούλουδο. Το "πουτάνα στην ψυχή" το είχα πρωτακούσει εν έτη 1995, από ένα φιλαράκι που του την φόρεσε και ήρθε κλαίγοντας σπίτι. Το να κλάψει ένας άνδρας είναι μεγάλη υπόθεση (τουλάχιστον ήταν, τώρα δεν ξέρω). Αυτοί οι χαρακτηρισμοί απευθύνονται σε γυναίκες που δεν διστάζουν να βάλουν την καρδιά σου στο πλέντερ και επιμένουν να σε κάνουν να νιώθεις ενοχές, ενώ οι ίδιες στην έχουν φορέσει από πολύ καιρό πριν. Όσο πιο αργό και βασανιστικό δηλητήριο βάζει μια γυναίκα στο χωρισμό, τόσο πιο πολύ ηδονίζεται.
Δεν είναι καθόλου ρατσιστική έκφραση, απεικονίζει το τρελό πάθος που μπορεί να έχει ένας άνδρας για μια γυναίκα. Όσο πιο πολύ αγαπάς, τόσο πιο πολύ πονάς...