Η παραγωγική βάση της χώρας, στη συγκεκριμένη περίπτωση η αγροτική παραγωγή, έχει αποσαθρωθεί, εξαιτίας των υποχρεωτικών "κοινών" πολιτικών της ΕΕ, οι οποίες παρεμβαίνουν στις ποσότητες που μπορεί να παράγει η χώρα, προκειμένου να μην ανταγωνίζεται ισχυρά τις αγροτικές οικονομίες των υπόλοιπων χωρών. Η τακτική περιλαμβάνει εξάρτηση από τις κοινοτικές επιδοτήσεις, έτσι ώστε όποιο προϊόν ξεπερνάει την παραγωγή που έχει θέσει η ΕΕ, δεν επιδοτείται κι άρα δεν συμφέρει να καλλιεργηθεί.
Με λίγα λόγια, η αγροτική μας πολιτική δεν είναι ανεξάρτητη και αυτός είναι ένας λόγος που η Ελλάδα έφτασε να έχει αγροτικό έλλειμμα πληρωμών, πράγμα που φυσικά συμβάλει στο χρέος.
Για παράδειγμα, η Ελλάδα δεν έχει το δικαίωμα να πει: "
Χμμμ, η Κίνα ζητάει ελαιόλαδο και η Ιαπωνία ελιές, η Νιγηρία ντομάτες (τις ανταλλάσσει με πετρέλαιο) και η Ρωσία κρεμμύδια και σκόρδα. Καθοδηγώ λοιπόν τους αγρότες να παράγουν μεγάλες ποσότητες από αυτά, τα επιδοτώ, κλείνω συμφωνίες κλπ, έτσι ώστε να έχω του χρόνου αγροτικό πλεόνασμα". Αυτό μόνο σε μια αυτόνομη (κι ακηδεμόνευτη) οικονομία θα μπορούσε να συμβεί.
Ο μηχανισμός είναι έτσι στημένος, που τα αγροτικά προϊόντα αγοράζονται φτηνά από τους αγρότες, ώστε να εξαχθούν στις αγορές του βορρά που τα έχουν ανάγκη. Ταυτόχρονα, ένα απίθανο σύστημα επάλληλων μεσαζόντων φροντίζει ώστε τα ίδια προϊόντα να φτάνουν σε παραφουσκωμένες τιμές στον Έλληνα καταναλωτή, ένα απίστευτο όργιο διαπλοκής κι απάτης.
Έτσι φτάνουμε στο αδιανόητο σημείο, τα ίδια προϊόντα να πωλούνται κατά 30 και 40% φτηνότερα στην Ολλανδία ή στη Γερμανία, απ' ό,τι στην Ελλάδα...
Ακόμη περισσότερο η κατάσταση φτάνει στα όρια φαρσοκωμωδίας, όταν τα ίδια πρώην Ελληνικά προϊόντα επανεισάγωνται στην Ελλάδα και πάλι έχουν περιθώριο να πωλούνται 10-15% πιο φτηνά απ' ότι τα γηγενή!!
:gelawgianamhnklew:
Μόλις σήμερα σηζητούσα μ' έναν συνάδελφο, ότι ένα επαρχιακό Σούπερ Μάρκετ της Χαλκιδικής, επανεισάγει διάφορα είδη από Γερμανία και τα πουλάει στα ράφια του φτηνότερα από τον Βασιλόπουλο και τους άλλους... φτηνούς που λυμαίνονται την αγορά. Έτσι δημιουργείται όμως έλλειμμα πληρωμών, πράγμα που επίσης συμβάλλει στο χρέος.
Όλος αυτός ο εσμός των μεσαζόντων, έχει καταγγελθεί από όλα τα ελληνικά κόμματα, ιδίως τα κυβερνητικά. Ήταν εκείνη η ατάκα της περασμένης δεκαετίας, εάν θυμόσαστε, περί "Ακρίβειας".
Είχε γίνει σημαία από τα δύο μεγάλα κόμματα, όταν όμως το καθένα βρισκόταν στην αντιπολίτευση. Ήταν πύρινη προεκλογική τους εξαγγελία και πάνω απ' όλα δέσμευση...
Φυσικά, η συνεχής αναφορά δίνει στο λαό την εντύπωση ότι το θέμα θα λυθεί ή έχει ήδη λυθεί (παλιά γκεμπελική τακτική), έτσι
τα ίδια κόμματα, όταν ανέλαβαν την κυβέρνηση, ξέχασαν εντελώς το θέμα, μέχρι που την προσοχή μας απέσπασε κάτι άλλο (πχ η Κρίση).
Η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας δεν θα βελτιωθεί από την συρρίκνωση του μισθού του εργάτη, που είναι ήδη χαμηλός, αλλά από την εκκαθάριση της αγοράς από τα λαμόγια και τους μεσάζοντες (πολυεθνικές και μη), που φουσκώνουν σε όλα τις τιμές. Θα μπορούσαμε όντως να ζούμε και με λιγότερα χρήματα, εάν οι τιμές (και η έμμεση φορολογία φυσικά) δεν ήταν τόσο υψηλές...
