Σκανταλιές που κάναμε και τι "πιστεύαμε" όταν ήμασταν μικροί

[christinelle]

Με έχει πιάσει μια νοσταλγία τελευταία με όλες τις χαζομάρες που έκανα μικρή αλλά όλοι τις δικαιολογούσαν γιατί ήμουν γούτσου κοριτσάκι και έλεγα "εεεεν ήηηξερα, συνώωωμη".
Οι δικοί μου λοιπόν δούλευαν 2-3 δουλειές για να έχω εγώ και ο αδερφός μου παιχνίδια και να μην μας λείψει τίποτα. Κάποια στιγμή αγόρασαν ένα βίντεο, πανάκριβο τότε, με πολύ κόπο και οικονομίες, ώστε να νοικιάζουν παιδικά σε βιντεοκασέτες (τα μεταγλωττισμένα τα σνομπάραμε από παιδάκια). Εγώ λοιπόν αποφάσισα ότι το βίντεο εχει μια καλύτερη χρήση: πάρκινγκ για τα αυτοκινητάκια! Σήκωσα την "γκαραζόπορτα" και τα έβαλα όλα μέσα για να είναι προστατευμένα! Πάει το καινούριο βίντεο....
Μια άλλη φορά, στο δημοτικό, είχα ζωγραφίσει στον πίνακα κάτι που θα μπορούσες να το περιγράψεις σαν σκηνή από S&M τσόντα. Αλήθεια, δεν το είχα δει πουθενά, απλά μάλλον είχα βρώμικο μυαλό. Ε, σε λίγο μπήκε η μαμά της καλύτερης μου φίλης και το είδε. Από τότε, μου απαγόρεψε να πηγαίνω σπίτι τους γιατί είχα και δεύτερο παράπτωμα (το πρώτο ήταν ότι μια άλλη φορά που πήγα παίρναμε ροζ τηλέφωνα και 090 και κάναμε "φάρσες", φουσκώνοντας τον λογαριασμό τους).
Α, και στο χωριο όταν έκανα βλακείες έλεγα ότι τις έκανε ο ξαδερφός μου και ο παππούς έπαιρνε ένα κλαρί και τον έδερνε.
Επίσης ο δικός μου έκλεβε τους κουμπαράδες της τάξης (πιό πετυχημένο από το να ζωγραφίζεις τσοντοσκηνές).
Εσεις τι κάνατε?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Loony]

Μια σκανταλιά-βλακεία που εχω κάνει ήταν όταν είχα δει στο καφέ της χαράς τον φατσεα να καίει χαρτονομίσματα και έκανα το ίδιο.:*)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Psychologist]

Μια καλή που θυμάμαι που έκανε η αδερφή μου (αρκετά μικρότερη μου) ήταν να μου βάλει μια μέλισσα γομάρι (πως το κατάφερε δε ξέρω) μέσα στη σχολική σάκα μου.Κάτι φάπες που έφαγε η μικρή.Ακόμα τις θυμάται

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[marina289]

Πήγαινα δημοτικό, και είχαμε πάει για Πάσχα με την οικογένειά μου και άλλες 3 οικογένειες (φίλοι του μπαμπά από το Πανεπιστήμιο, όλες οικογένειες με παιδιά) στο Καρπενήσι .Μέναμε σε ένα τεράστιο σπίτι , όλοι μαζί...
Σε κάποια φάση ήθελα να κάνω κάτι να γουστάρουμε, να βγούμε από τη μονοτονία βρε αδερφέ!

Διάλεξα λοιπόν την πιο υποχόνδρια και σπασαρ@ιδο μαμά -μία που υστερίαζε για τα πάντα,φρίκαρε με τα πάντα και ανέλυε σε εκνευριστικό βαθμό τα πάντα- και έτσι όπως είχε απλωμένα τα ρούχα , πήγα και πήρα όλες τις απλωμένες κάλτσες και τις πέταξα πιο πέρα σε ένα χαντάκι.

Όταν το διαπίστωσε φρίκαρε -όπως ήταν αναμενόμενο- , μας συγκέντρωσε όλα τα παιδιά, μας έβαλε στη σειρά και μας έκανε αμείλικτη ανάκριση με στρατιωτική αυστηρότητα...
¨ποιος πήρε τις κάλτσες¨
¨δεν έχετε να πάτε πουθενά αν δεν ομολογήσετε ποιος πήρε τις κάλτσες¨

Το κακό και το άδικο είναι ότι οι υποψίες της έπεσαν στα πιο ζωηρά παιδιά της παρέας, και όχι σε μένα...
Όταν την άκουγα να λέει με σιγουριά ¨Φραγκή, πες πού έβαλες τις κάλτσες! ¨
και...¨Έλενα.Σε ακούω. Πού-είναι-οι-κάλτσες!¨ ήθελα να λιώσω από τα γέλια-τα οποία και προσπαθούσα να πνίξω-...
Και έχω από μικρή θέμα με τα ψέματα -δεν είναι το φόρτε μου- και όσο προσπαθούσα να είμαι σοβαρή, τόσο μου ερχόταν το αντίθετο...σε κάποια φάση με εντόπισε που κατέβαλα προσπάθεια να μην γελάσω,
μου κάνει ¨Μαρίνα! Γιατί γελάς;; ξέρεις κάτι για τις κάλτσες;;¨
Ψέλλισα όχι, το πίστεψε, άλλωστε δεν ήμουν από τους βασικούς υπόπτους ....



Αφού έκανε ενδελεχή έρευνα στην περιοχή , βρήκε τις κάλτσες πολύ πιο πέρα , στο χαντάκι, ....και έπρηξε τα ούμπαλα μικρών και μεγάλων για μέρες
¨μα πώς βρέθηκαν εκεί οι κάλτσες!¨, ¨μα είναι ανεξήγητο!¨

Οποτε κάναμε ανασκόπηση της εκδρομής στο Καρπενήσι, το συμβάν με τις κάλτσες ήταν στα top συμβάντα, και άκουγες (από τους μεγάλους) σχόλια του τύπου ¨Ρε την πουτ@ν@ , μας γάμ@σε με τις κωλοκάλτσες¨ ...

Με αυτή την παρέα βρισκόμαστε ακόμα, τα -άλλοτε- παιδιά πλέον φλερτάρουμε τα 30-35,
και κάποια στιγμή πριν 2-3 χρόνια ομόλογησα ότι εγώ ήμουν αυτή που είχα κρύψει τις κάλτσες ...
-Και γιατί το έκανες αυτό;; μου κάνει η θεία η Άννα (η σπασαρ@ίδο που λέγαμε)
-Έτσι! Για να σπάσει η μονοτονία!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[IL PENSIERO]

Διάλεξα λοιπόν την πιο υποχόνδρια και σπασαρ@ιδο μαμά -μία που υστερίαζε για τα πάντα,φρίκαρε με τα πάντα και ανέλυε σε εκνευριστικό βαθμό τα πάντα- και έτσι όπως είχε απλωμένα τα ρούχα , πήγα και πήρα όλες τις απλωμένες κάλτσες και τις πέταξα πιο πέρα σε ένα χαντάκι.

Όταν το διαπίστωσε φρίκαρε -όπως ήταν αναμενόμενο- , μας συγκέντρωσε όλα τα παιδιά, μας έβαλε στη σειρά και μας έκανε αμείλικτη ανάκριση με στρατιωτική αυστηρότητα...
¨ποιος πήρε τις κάλτσες¨
¨δεν έχετε να πάτε πουθενά αν δεν ομολογήσετε ποιος πήρε τις κάλτσες¨

Το κακό και το άδικο είναι ότι οι υποψίες της έπεσαν στα πιο ζωηρά παιδιά της παρέας, και όχι σε μένα...

μου κάνει ¨Μαρίνα! Γιατί γελάς;; ξέρεις κάτι για τις κάλτσες;;¨
Ψέλλισα όχι, το πίστεψε, άλλωστε δεν ήμουν από τους βασικούς υπόπτους ....



Αφού έκανε ενδελεχή έρευνα στην περιοχή , βρήκε τις κάλτσες πολύ πιο πέρα , στο χαντάκι, ....και έπρηξε τα ούμπαλα μικρών και μεγάλων για μέρες
¨μα πώς βρέθηκαν εκεί οι κάλτσες!¨, ¨μα είναι ανεξήγητο!¨

Παλιοκόριτσο.....!!!!!(αδυναμία μου!!!!)


Λοιπόν .....εξαιρετικό θέμα. Μπράβο Κρίστυ.

Μικρή (παρ' ότι εσωστρεφές παιδί και πολύ ήσυχο, σε βαθμό ανησυχίας) ήξερα πως άρεσε στην γιαγιά μου Ελένη........ η Μερέντα. ΝΑΙ, υπήρχε από τότε. Και μια ημέρα....πήρα το κουτάκι και άδειασα την μερέντα και έβαλα μέσα, χώμα και νερό....(κοινώς λάσπη....) και το έβαλα στο ντουλάπι....Ακόμη θυμάμαι το ξύλο που έφαγα......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[IreneGr]

Εγώ μικρή βουτύρωνα παρέα με την αδερφή μου τα τζάμια και μετά πετάγαμε αλεύρι πάνω τους.Βγαίναμε στο μπαλκόνι και προσπαθούσαμε να πετάξουμε και τότε μας έβλεπαν οι γείτονες και φώναζαν την μάνα μας να μας μαζέψει
Εγώ μικρή είχα το συνήθειο να κυκλοφορώ τσιτσίδι,δεν ήθελα με τίποτα να ντυθώ.Έτσι πήρα ένα κόκκινο τάνγκα της μάνας μου και έτρεξα στους γείτονες και τους χτύπαγα την πόρτα, όλο μου έπεφτε το άτιμο αλλά το σήκωνα!Δεν θέλω να φαντάζομαι την ντροπή της μάνας μου όταν ήρθε να με πάρει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Effy18]

Χμμ, εκανα κι εγω μ***κιες μικρη... Κλεινομουν στην ντουλαπα του δωματιου μου και δεν εβγαινα ακομη κι αν ακουγα τη μανα μου με τους γειτονες που με φωναζαν απο το δρομο, μια φορα ειχα πασαλειψει το μπανιο με τα κακα μου 2 χρονων μωρο και μια μερα εριξα μια γατα απο το μπαλκονι για να εβλεπα αν ηταν 7ψυχη (δεν ηταν...) Τι αλλο?? Μου ειχαν κανει καποτε δωρο χαμστερακια κι εγω τα αφησα ελευθερα στο κρεβατι των γονιων μου, κι έπαθε υστερια η μανα μου που τα σιχενεται... Και τελος μια μερα κλειδωσα τη μανα μου στο μπανιο κι επειδη δεν ηξερα πως να ξεκλειδωνα την τραβαγανε οι γειτονες απο το φωταγωγο (μετα εφαγα ΤΟ ξυλο...)
Αυτα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[D_G]

Εγώ όταν ήμουν μικρός, όταν πήγαινα τα απογεύματα στα Αγγλικά με τους φίλους μου, είχαμε την πολύ καλή συνήθεια να χτυπάμε τα κουδούνια των σπιτιών και να τρέχουμε να εξαφανιστούμε, ώσπου κάποια μέρα με κάρφωσε ένας συμμαθητής μου και βρήκα άσχημο μπελά, και δεν θυμάμαι εκείνο το βράδυ αν ήμουν καν εγώ ή κάποιος από την παρέα.
Δεν θυμάμαι αν το σταμάτησα αυτό, αλλά σίγουρα το περιόρισα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[venividivici]

....
Δεν θυμάμαι αν το σταμάτησα αυτό, αλλά σίγουρα το περιόρισα.

Συνεχίζεις να χτυπάς τα κουδούνια;;;;;
Το χειρότερο μου......

Σκανταλιές συνεχίζουν κάποιοι να κάνουν κι όταν μεγαλώσουν... Τότε αυτές πως λέγονται;;;;
Σκανταλιά δεν θυμάμαι να έκανα... γιατι μου αρεσε να ερευνώ τα πάντα... και να τα περιεργάζομαι....
εκεί σκαν(τ)αλιζόμουν.....
τ=δ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[leuki kataigida]

χμμ...παιζαμε με τον αδερφο μου συνεχως μπαλα μεσα στο σπιτι(την ειχα δει και πολυ Zidane)
αρκετες τζαμαριες βεβαια κατερευσαν!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Eileen]

χμμ...παιζαμε με τον αδερφο μου συνεχως μπαλα μεσα στο σπιτι(την ειχα δει και πολυ Zidane)
αρκετες τζαμαριες βεβαια κατερευσαν!

Ήσουν στην αρχή της καριέρας σου, για αυτό!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[skylofili]

εγώ πάλι, γιατί όταν είδα το θέμα στη λίστα, πριν το ανοίξω, ήμουν 99% σίγουρη οτι το χει ανoίξει η cristinelle??

το μόνο που μου ρχεται είναι οτι έδερνα τα αγόρια της τάξης,μιλάμε για πολύ ξύλο..
και δάγκωσα άσχημα μια συμμαθήτριά μου στο χέρι (παραλίγο να της φύγει ολόκληρο κομμάτι)..
αυτά για την ώρα.. φοβάμαι οτι θα επιστρέψω δριμύτερη....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Εγώ σε μια γιορτή ήμουν τριών-τεσσάρων όταν ένας γνωστός, κατά καμμιά δεκαπενταετία χρόνια μεγαλύτερος, φορούσε κολλητο τζιν και μου κανε εντύπωση που κάτι στρογγυλό εξείχε ανάμεσα στα πόδια του και προφανώς μου κανε εντύπωση αφού δεν είχα εγώ τέτοιο στρογγυλό πράμα. Και στη μέση του κόσμου, πάω, του το πιάνω και του λέω ''τι ειν'αυτά τα μπαλάκια;;''

το μόνο που μου ρχεται είναι οτι έδερνα τα αγόρια της τάξης,μιλάμε για πολύ ξύλο..

Θυμήθηκα τωρα κι εγώ που χα δείρει μία με τρεις ξανάστροφες επειδή είχε πάει και είχε πει σ'αυτόν που μ'αρεσε οτι μ'αρέσει, αλλά εγώ δεν ήθελα να του το πει. Τι καρφί και βλαμμένη! Αυτή εν τω μεταξύ καθόταν και της έτρωγεKρίμα τωρα που το σκεφτομαι, αλλα πες μου τα θελε, δεν τα θελε ο πωπος της; Ποσο μου την εσπαγαν οι ρουφιανιές!! Κι ακόμα δηλαδή!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[skylofili]

όχι εγώ δεν χρειαζόμουν λόγο, η αφορμή μου έφτανε.. ήμουν πολύ αγοροκόριτσο και έβλεπα φανατικά Ζήνα και Ηρακλή..
πάντως αυτό το "κρίμα" που λες για το κοριτσάκι, το λέω και γω για όλα τα αγοράκια της τάξης μου..
μέχρι που φοβάμαι μην τους συναντήσω στο δρόμο και μου τις επιστρέψουν έστω και αργά..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[lowbaper92]

Ήμουν πρώτη ή δευτέρα δημοτικού και ζούσαμε στο Σικάγο. Καθώς οδηγούσε ο πατέρας μου στο high way (εθνική οδός σα να λέμε), εγώ είπα να ανοίξω λίγο την πόρτα να πάρουμε λίγο αέρα βρε αδερφέ. Αυτός μάλλον δε ζεσταινόταν τόσο αν κρίνω απ΄το ξύλο που έφαγα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

όχι εγώ δεν χρειαζόμουν λόγο, η αφορμή μου έφτανε.. ήμουν πολύ αγοροκόριτσο και έβλεπα φανατικά Ζήνα και Ηρακλή..
πάντως αυτό το "κρίμα" που λες για το κοριτσάκι, το λέω και γω για όλα τα αγοράκια της τάξης μου..
μέχρι που φοβάμαι μην τους συναντήσω στο δρόμο και μου τις επιστρέψουν έστω και αργά..

Αυτή πάντως που είχα γω σφαλιαρίσει, αργότερα καμμία δεν την έκανε παρέα γιατί την έπεφτε σε ολων μας τους γκομενους και στο Λύκειο έμαθα οτι συνέχιζε με τον ίδιο ζήλο. Αλλά γενικώς ήταν ψιλοπροβληματική, οπότε ούτε χαστούκι άξιζε τότε. Αμα συναντήσεις τ'αγόρια, μπορεί, σε αντίθεση με μια κοπέλα, να σε γουστάρουν κιόλας που τους έδερνες τότε

Ήμουν πρώτη ή δευτέρα δημοτικού και ζούσαμε στο Σικάγο. Καθώς οδηγούσε ο πατέρας μου στο high way (εθνική οδός σα να λέμε), εγώ είπα να ανοίξω λίγο την πόρτα να πάρουμε λίγο αέρα βρε αδερφέ. Αυτός μάλλον δε ζεσταινόταν τόσο αν κρίνω απ΄το ξύλο που έφαγα

Αμαν! Ρε συ τι εκανες! :O Παλι καλά που δεν έφυγες μαζί με την πόρτα να παρεις μια και καλή αερα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Εχέμυθη]

Ε λοιπον κι εγω , οπως και πολλα κοριτσακια στην ηλικια των 4 ειχα φοβερο κολλημα με τα καλυντικα , ρουχα(και συγκεκριμενα εσωρουχα) της μαμας.
Οταν λοιπον οι γονεις μου ηταν να βγουν και η μαμα βαφοταν , πηγαινα και επαιρνα τα καλυντικα της και βαφομουν και εγω μαζι.Γινομουν ενας ωραιοτατος κλοουν και μετα τους ελεγα<<Μαμακα , μπαμπακα τωρα που βαφτηκα και μοιαζω κι εγω μεγαλη μπορω να ερθω μαζι σας;; >> ...Η απαντηση βεβαια ηταν παντα απογοητευτικη και εγω , για να γινω πιο drama queen ξεσπαγα σε φοβερα .Ποσες ωρες εκανε η καημενη η γιαγιακα να με ηρεμισει...

Το κακο ειναι οτι η μικρη μου αδερφη (4 χρονων) εχει το ιδιο κολλημα με εμενα και δυστηχως αντι να παρει της μαμας τα καλυντικα παιρνει τα δικα μου και τα κρυβει: κατω απο το μαξιλαρι της , σε καπια κρυφη γωνιτσα ενος ντουλαπιου ακομα και μεσα σε τσεπες που εχουν τα ρουχαλακια των μωρων της . Αντε μετα να τα βρεις!!!Γιατι σε εμενα ;;;
Τα τακουνια που εσπασα με το να κανω πασαρελα τα παπουτσια της μαμας ηταν αααπειρα!!

Το καλυτερο σας το αφηνω για το τελος!Μικρη λοιπον δεν ειχα την συνηθη απορια για το πως γεννιουνται τα μωρα αλλα για το ποια ειναι η χρηση της σερβιετας και αυτα ειναι τα σταδια χρησης της μεχρι να μαθω την αληθεια:
1) Εχετε σκεφτει ποτε οτι θα μπορουσε με λιγη φαντασια να ειναι ταινια αποτριχωσης;;;Ε λοιπον εγω ναι!Οταν ημουν 4ρων(ε ρε αυτη η ηλικια) ειχα χαραμισει πανω απο 2 πακετα σερβιετες για να κανω αποτριχωση στα ποδια μου...η μαμα μολις με ειδε εγινε εξαλη...Γιατι αραγε;;
2)Μετα αποφασισα να τοποθετησω το χαρτι το οποιο καλυπτει την κολωδη επιφανεια απο το σερβιετακι.Το τοποθετησα κανονικα πανω στο βρακακι μου και το φορεσα...αλλα παραηταν ενοχλιτικο
3)Σαν καλη μαμα των μωρων μου(6-7 χρονων) επρεπε να τα βαζω πανες οταν κατουριοντουσαν : <<Ευρηκα!>> η σεβιετα ηταν η καλυτερη πανα!!!Ε , και αυτο εκανα
4) δεν υπαρχει , η καλη μου μαμα αφου εκνευριστηκε τοοοσο πολυ μαζι μου , δε κοστιζουν και λιγα οι σρβιετες, μου ειπε οοοολη την αληθεια
Αυτα προς το παρον...αν θυμηθω αλλα θα επιστρεψω !!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[αδαμαντια52071]

Aπο μικρή θυμαμαι ειχα κολλημα με τους ηχους....
Ετσι λοιπον εριχνα οτιδηποτε στο πατωμα ετσι ωστε να ακουω τον ηχο που θα εβγαζε...Απο γυαλινα ποτηρια μεχρι.....μολυβια...
Ο αγαπημενος μου ηχος ηταν εκεινος απο το μπρυκι...Ετσι λοιπον ημουν συνεχεια με ενα μπρυκι αν χειρας και το βαραγα οπου βρω...
Να φανταστειτε το καρυδενιο τραπεζι στην κουζινα μας και το πιανο εχουν ακομα σημαδια απο το μπρυκι...
Θυμαμαι ξυπναγα πιο νωρις το πρωι και επαιρνε τα καπακια απο τις κατσαρολες πηγαινα αθορυβα στα δωματια των αλλων και ...ΝΤΑΝ!!!!!
Μετα ετρεχα και πηγαινα γρηγορα γρηγορα στο κρεβατι μου.

Επισης επειδη δεν ηθελα να ερχετε ο αδελφος μου στο δωματιο μου ο οποιος σαν μικροτερος τα εκανε και τα κανει χαλια ειχα παει στην πορτα του δωματιου και ειχα γραψει ΟΧΊ ΑΡΗ! με μαρκαδορο που δεν εβγαινε...Πρωτη δημοτικου θα ημουν τωρα...χαχαχχαχαχα Και μαλιστα δεν ειχα γραψει όχι αλλα οχί

Περασαν λοιπον τα χρονια και εμεις πουλησαμε το σπιτι σε μια οδοντιατρο οπου το εκανε το ιατρειο της..Πηγα λοιπον προσφατα και τι να δω....
Το ΟΧΊ ΑΡΗ στην πορτα...
Ειχαμε βαψει και εμεις την πορτα ,την ειχαμε καθαρισει,την ειχαμε βερνικωσει,την ξαναεβαψε και εκεινη αλλα η φρασουλα μου ηταν ακομα εκει ....Δεν μπορειτε να φανταστειτε πως ενιωσα...
Γενικα ημουν πολυ σκανδαλιαρικο παιδακι..
Συν το οτι ειχα τις τασεις να απομακρυνομαι να χανομαι ...Αλλο αυτο ειναι μια αλλη μεγααααααααααααλη ιστορια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[εμμα_τριντεντ]

εγώ δεν ήμουν-είμαι σκανταλιάρικο παιδί οπότε υποθέτω είμαι η ίδια οφφτοπικ

ΑΛΛΑ μια φορά θυμάμαι, στο γυμνάσιο, ενώ πηγαίναμε εκδρομή
είχα πετάξει μια τσίχλα(λογικά τριντεντ θα ήταν) μέσα στο λεωφορείο
πάνω στο κεφάλι μιας κοπέλας με πορτοκαλί μαλλιά
και δεν ήταν καταλάθος, ούτε είχα κάποιο πρόβλημα με τη κοπέλα απλά ήθελα να γελάσω λίγο.
Ντάξει, ζήτησα συγγνώμη και το έπαιξα και το θεατράκι μου
αλλά η κοπέλα πήγε και κουρεύτηκε γιατί είχε κολλήσει άσχημα η τσίχλα
και είχε γίνει χάλια το μαλλί της

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[wolfe4ever]

Δε ξέρω, άμα θεωρείται σκανταλιά ή... βλακεία...

Δε θυμάμαι πόσο ήμουν, αλλά θυμάμαι πολύ καθαρά τη σκηνή.
Ήταν η αδερφή μου και είχε πιάσει ένα μαχαίρι. Εγώ το έξυπνο ήθελα να της το πάρω και το πιάνω από το κοφτερό μέρος, το μεταλλικό.
Στην αρχή δε καταλάβαινα τι έκανα και το πιανα και το ξανάπιανα, αφού ''γλιστρούσε''.
Ε όταν συνειδητοποίησα τα αίματα, τρέχω με την αδερφή μου έξω από την τουαλέτα που ήταν η μαμά και αρχίζαμε να φωνάζουμε.
Αν έκλαιγα ή αν πονούσα, δε το θυμάμαι.

Τέλος πάντων τη συνέχεια... Τη φαντάζεστε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.