Κλαίω, άρα αγαπάω;

[Vkey]

Θέλω να πιστεύω ότι η πραγματική αγάπη, ο πραγματικός έρωτας δεν πονάει τόσο πολύ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AstRoPeLeKi]

Αν δε πονάει ο αληθινός έρωτας, τότε ποιος πονάει;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Vkey]

Αν δε πονάει ο αληθινός έρωτας, τότε ποιος πονάει;

Μάλλον ο λάθος

Σοβαρά τώρα, θέλω να πιστεύω ότι ο αληθινός, πραγματικός έρωτας δεν είναι ο ακατόρθωτος, ο απαγορευμένος που όλη η κατάσταση σε κάνει να πονάς και να κλαις...

Είναι αυτός που θα σε ανεβάσει γιατί όλα θα είναι σωστά...the right girl/boy in the right time...και ακόμα και αν ο χρόνος είναι λάθος μπροστά του δεν θα υπάρχει λάθος ή σωστό... το να είσαι με τον άλλον θα είναι το καλύτερο, το πιο όμορφο και το ακατόρθωτο θα είναι πραγματοποιήσιμο....

'Ισως είμαι ρομαντική, ίσως κάνω λάθος και λέω βλακείες... ίσως μιλάω βάση αυτού που ζω... ίσως ονειροπολώ... αλλά μου αρέσει αυτή η σκέψη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AstRoPeLeKi]

Ωραία τα λες....
Μακάρι να ήταν έτσι όλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kakerlak]

Μάλλον ο λάθος

Σοβαρά τώρα, θέλω να πιστεύω ότι ο αληθινός, πραγματικός έρωτας δεν είναι ο ακατόρθωτος, ο απαγορευμένος που όλη η κατάσταση σε κάνει να πονάς και να κλαις...

Είναι αυτός που θα σε ανεβάσει γιατί όλα θα είναι σωστά...the right girl/boy in the right time...και ακόμα και αν ο χρόνος είναι λάθος μπροστά του δεν θα υπάρχει λάθος ή σωστό... το να είσαι με τον άλλον θα είναι το καλύτερο, το πιο όμορφο και το ακατόρθωτο θα είναι πραγματοποιήσιμο....

'Ισως είμαι ρομαντική, ίσως κάνω λάθος και λέω βλακείες... ίσως μιλάω βάση αυτού που ζω... ίσως ονειροπολώ... αλλά μου αρέσει αυτή η σκέψη

κ εγω ετσι πιστευω αν κ ειναι πολυ δυσκολο να το βρεις...
αν πονας κ κλαις... δεν ειναι ο σωστος μαλλον ετσι?????

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AstRoPeLeKi]

Εγω νομίζω πως αν πονάς και κλαις τότε καταλαβαίνεις ότι πραγματικά αγαπάς ή αγάπησες...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Vkey]

Ωραία τα λες....
Μακάρι να ήταν έτσι όλα

Μακάρι...κι εγώ το εύχομαι αυτό

κ εγω ετσι πιστευω αν κ ειναι πολυ δυσκολο να το βρεις...
αν πονας κ κλαις... δεν ειναι ο σωστος μαλλον ετσι?????

Ίσως ότι είναι δύσκολο να το βρεις, καταλαβαίνεις την πραγματική αξία όταν τελικά το αποκτήσεις....

Μάλλον όχι...
Αλλά πραγματικά δεν ξέρω...

Εγω νομίζω πως αν πονάς και κλαις τότε καταλαβαίνεις ότι πραγματικά αγαπάς ή αγάπησες...

Ναι το καταλαβαίνεις... αλλά πρέπει να πονέσεις για να καταλάβεις ότι είσαι ερωτευμένη; Χωρίς να κλάψεις δεν το ξέρεις;
Το ξέρεις...

Και γιατί ο έρωτας πρέπει πάντα να πονάει;
Γιατί να είναι το ακατόρθωτο;
Γιατί να είναι αυτό που σε πληγώνει;

Ο έρωτας πρέπει να σε κάνει ευτυχισμένο... όχι δυστυχισμένο....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kakerlak]

Εγω νομίζω πως αν πονάς και κλαις τότε καταλαβαίνεις ότι πραγματικά αγαπάς ή αγάπησες...

δηλ. αν ολα ειναι καλα κ αγαπας πραγματικα κ δεν κλαις συμαινει οτι δεν αγαπας?
η πιστευεις οτι τοτε θα το καταλαβεις πραγματικα?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[AstRoPeLeKi]

δηλ. αν ολα ειναι καλα κ αγαπας πραγματικα κ δεν κλαις συμαινει οτι δεν αγαπας?
η πιστευεις οτι τοτε θα το καταλαβεις πραγματικα?

Το δεύτερο...πιστεύω ότι τότε θα το καταλάβω, τότε θα το συνειδητοποιήσω πραγματικά ότι αγαπώ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Kakerlak]

Ίσως ότι είναι δύσκολο να το βρεις, καταλαβαίνεις την πραγματική αξία όταν τελικά το αποκτήσεις....

Μάλλον όχι...
Αλλά πραγματικά δεν ξέρω...



Ναι το καταλαβαίνεις... αλλά πρέπει να πονέσεις για να καταλάβεις ότι είσαι ερωτευμένη; Χωρίς να κλάψεις δεν το ξέρεις;
Το ξέρεις...

αρα δεν ξερουμε αν εκτιμαμε δεν κατηγορω κανενα κ εγω ετσι ειμαι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Vkey]

αρα δεν ξερουμε αν εκτημαμε δεν κατηγορω κανενα κ εγω ετσι ειμαι

Αν ήξερα να εκτιμώ την ώρα που ερωτευόμουν κάποιον θα είχα γλιτώσει από πολλούς οδυρμούς

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roumana]

Και γιατί ο έρωτας πρέπει πάντα να πονάει;
Γιατί να είναι το ακατόρθωτο;
Γιατί να είναι αυτό που σε πληγώνει;

Ο έρωτας πρέπει να σε κάνει ευτυχισμένο... όχι δυστυχισμένο....

συμφωνω



[SIZE=-1]Marquis De Sade[/SIZE] μου θυμίζει η άποψη ότι μόνο όταν κλαις καταλαβαινεις οτι αγαπάς…

…αλίμονο μας αν καταλάβαινουμε ότι αγαπάμε μόνο όταν υπάρχει και πόνο στη μέση…

βέβαια…μπορείς να κλαις από χαρά κάποιες στιγμές…μετραει?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Oralee]

Ναι, αλλά δεν σημαίνει πως επειδή κλαις δεν είναι πραγματικός πόθος ε; Εννοώ πως ναι μεν δεν χρειάζεται πόνος για να αγαπήσεις, αλλά κι αν πονέσεις αυτό δεν κάνει αυτομάτως την σχέση λάθος, νι;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[hamsteraki]

Προσωπική μου άποψη ότι όταν αγαπάς θέλεις τον άλλον να τον βλέπεις μόνο χαρούμενο και να κάνεις ότι περνάει από το χέρι σου για να τον βλέπεις καλά. Ακόμα και αν γίνουν καταστάσεις και πράγματα ασυναίσθητα ή ακόμα και αν η ζωή δεν τα φέρνει μόνο ρόδινα για μένα ο άνθρωπος που αγαπάει πραγματικά οφείλει να κάνει τον άνθρωπο που έχει δίπλα του ευτυχισμένο. Έχω ξεπεράσει προ πολλού τις φάσεις με πλήγωσε, με έφτυσε, έχω κολλήσει ή οι καταστάσεις είναι έτσι κτλ. Κανένας δεν αξίζει την αγάπη μου και το ενδιαφέρον μου όταν θέλει απλα να ικανοποιήσει τις απεριόριστες ανασφάλειές του και προκαλεί καταστάσεις για να επιβεβαιώσει το ενδιαφέρον μου. Αλλά ναι, όταν αγαπάω και κάτι συμβεί στον άνθρωπό μου, όταν κάτι του πάει στραβά και στεναχωρηθώ, όταν του συμβεί το οτιδήποτε είναι λογικό να συνειδητοποιώ ότι το ενδιαφέρον μου είναι ουσιαστικό. Άλλο όμως το ένα και άλλο το άλλο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roumana]

Ναι, αλλά δεν σημαίνει πως επειδή κλαις δεν είναι πραγματικός πόθος ε; Εννοώ πως ναι μεν δεν χρειάζεται πόνος για να αγαπήσεις, αλλά κι αν πονέσεις αυτό δεν κάνει αυτομάτως την σχέση λάθος, νι;

ποιος μπορεί να απαντήσει σε αυτό kajiraki?

προσωπικά λειτουργώ διαφορετικά.. όταν μια σχέση, μια κατάσταση, οτιδήποτε μου προκαλεί πόνο την απομακρύνω από την ζωή μου, γιατι... εμείς ελέγχουμε αν θέλουμε να δεχόμαστε μια κατάσταση ή όχι.
Κρατώ διπλά μου άνθρωπους, που με κάνουν ευτυχισμένη.(ειμαι ευτυχισμενη οταν δεν ποναω.)Δεν είμαι υποχρεωμένη για κανένα λόγο να συνεχίζω να τους έχω δίπλα, να παίζουν κάποιο ρόλο στην ζωή μου, αν μου προκαλούν πόνο.

τώρα... δεν λέω ότι όλοι γύρο μου είναι τέλειοι… λεω ότι δεν μου προκαλούν πόνο... ΕΓΩ ΔΕΝ ΑΦΗΝΩ ΝΑ ΜΕ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΚΛΑΙΩ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Όταν ο έρωτας σε ολοκληρώνει, σε συμπληρώνει, αντί να σε γεμίζει ανασφάλειες δεν υπάρχει λόγος να πονάς και να κλαις...
Πονάει αυτό που λείπει, αυτό που το έχεις ανάγκη. Όταν κλαίς κάτι λείπει...
Οι πληγές πονάνε και ο έρωτας δεν πρέπει να είναι πληγή, αλλά ίαση.

"Αγάπη είναι να σε οδηγήσω απαλά πίσω στον εαυτό σου".

Πέρασα μέσα από αρκετές αγάπες που μου έδιναν πόνο μέχρι να φτάσω να καταλάβω το προφανές..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Niyia]

Όταν ο έρωτας σε ολοκληρώνει, σε συμπληρώνει, αντί να σε γεμίζει ανασφάλειες δεν υπάρχει λόγος να πονάς και να κλαις...
Πονάει αυτό που λείπει, αυτό που το έχεις ανάγκη. Όταν κλαίς κάτι λείπει...
Οι πληγές πονάνε και ο έρωτας δεν πρέπει να είναι πληγή, αλλά ίαση.

"Αγάπη είναι να σε οδηγήσω απαλά πίσω στον εαυτό σου".

Πέρασα μέσα από αρκετές αγάπες που μου έδιναν πόνο μέχρι να φτάσω να καταλάβω το προφανές..

Isiliel,
ήταν πολύ όμορφο αυτό που έγραψες....



Τώρα για να πω κ εγώ τη γνώμη μου, σίγουρα δε σημαίνει πως αν κλαίμε δεν υπάρχει αγάπη, απλά εγώ, τουλάχιστον, έχω συνδέσει τα δάκρυα με τον εγωισμό *, δλδ κάτι λείπει στη σχέση που μας οδηγεί στο δάκρυ, κάτι δεν πάει καλά, κάτι δεν "τραβάει" κ μας ενοχλεί μέσα μας, κ ίσως δεν είμαστε στην θέση να το αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά κ να κοιτάξουμε εμπρός...δε ξέρω, μπορεί κ να κάνω λάθος

& να κλείσω με κάτι γνωστό :
Κανένας δεν αξίζει τα δάκρυά σου, & αυτός που τα αξίζει δεν θα σε κάνει να κλάψεις!!!!!!!


* εγωϊσμός δεν είναι να ζει κάποιος όπως επιθυμεί, είναι να έχει την απαίτηση οι άλλοι να ζουν όπως αυτός επιθυμεί...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lorien]

Παιδια μη ξεχναμε και τα κρεμυδια ε ;

Παντως δε θα λεγα οτι πρεπει να συνδεεουμε το κλαμα με κατι αρνητικο απαραιτητα. Υπαρχει κοσμος που κλαιει απο χαρα, που κλαιει απο φοβο μηπως χασει κατι (οχι επειδη λειπει κατι) κλπ. Απο την αλλη υπαρχει κοσμος που δε κλαιει γενικοτερα γιατι ειναι O Κόναν ο Κιμέριος και δε κλαινε ποτε.

Οποτε δεν ειναι καλο κριτηριο απο μονο του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Υπαρχει κοσμος που κλαιει απο χαρα

Έχουμε άλλο θέμα γι' αυτό: Είναι φυσικό να κλαίς από ευτυχία;
αν και στην περίπτωση της ευτυχίας μιλάμε μάλλον για δάκρυσμα παρά για κλάμα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

ειμαι ευτυχισμενη οταν δεν ποναω

Κι όμως, υπήρξε μια φορά στη ζωή μου που ο πόνος μ' έκανε ευτυχισμένο, γιατί απλά μου θύμιζε ότι είμαι ακόμη ζωντανός. Υπήρξε μια γυναίκα στη ζωή μου, η οποία δεν με έκανε να πονώ, ούτε όμως να νιώθω κάποιο άλλο συναίσθημα. Ήμουν συναισθηματικά νεκρός. Για τρία χρόνια δεν μπορούσα να γράψω τίποτε. Όταν πόνεσα, ξαναγεννήθηκα κι ο πόνος της γέννησης είναι πάντα τρομερός. Τα μωρά, ευτυχώς, δεν τον θυμούνται.

"Τ' άλλο πρωί ο κόσμος έδειχνε μικρός
κι ο ουρανός αναδιπλώνονταν μπροστά του
Για τόσα χρόνια σάμπως ήτανε νεκρός
σάμπως να λιώσανε τα χιόνια στην καρδιά του"​

Χθες τον θυμήθηκα γι' άλλη μια φορά και ο ουρανός μου συννέφιασε. Δεν θεωρώ ότι αυτό ήταν ένα υγειές συναίσθημα, όμως είχε θετικές παρενέργειες.
Μόνο μια φορά και για ειδικούς λόγους. Σε κάθε άλλη περίπτωση, για μένα ο έρωτας ήταν πάντοτε γιορτή, να πετάς στον ουρανό, να νιώθεις σαν μικρός θεός. Θέλω να κάνω αυτήν που αγαπώ να χαμογελά και τούτο το χαμόγελο γιατρεύει την ψυχή μου. "Θάνατος οι γυναίκες που αγαπιούνται καθώς να καθαρίζανε κρεμμύδια" λέει ο ποιητής και φυσικά το ίδιο ισχύει και για τους άντρες. Οι σχέσεις που προκαλούν πόνο και δάκρυ δεν είναι σχέσεις αγάπης αλλά κυριαρχίας.

"Δεν είναι έτσι η αγάπη,
βαμμένη με το δάκρυ,
να σε πονά τόσο βαθιά.
Δεν είναι έτσι η αγάπη
λάθος σου τά 'χουν μάθει
και μου ματώνεις την καρδιά..."​

Βλέπω πάντως ότι υπάρχουν κι άλλοι οπαδοί του Μαρκήσιου στο στέκι και νιώθω περήφανος γι' αυτό. Όποια ή όποιος θέλει να πονά για ν' αγαπά θα δοκιμάσει το μαστίγιο του θείου μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.