Ο prwteas, ίσως και λόγω του νεαρού της ηλικίας του, βγάζει ένα παράπονο λίγο πιο απόλυτα απ' ότι πρέπει. Εγώ όμως ως άνδρας τον καταλαβαίνω, έχει δίκιο να παραπονιέται...Αν τα κορίτσια στην Ελλάδα διεκδικούσαν τον έρωτα υπό ίσης όροις, τότε θα συμφωνούσα ότι υπάρχουν καλοί και κακοί άνδρες - γυναίκες και το τι σου τυχαίνει είναι ανάλογο με το τι είσαι. Δεν ισχύει όμως αυτό, όπως πολλά άλλα πράγματα λειτουργούν σε αυτή τη χώρα μέσα απ' την κοινωνική παθογένεια και τις στρεβλώσεις που σε άλλες χώρες είναι από καιρό ξεπερασμένα.
Θυμάμαι όταν έκανα μεταπτυχιακό στην Αγγλία, κουβαλούσα στο μετρό κάτι ασήκωτες βαλίτσες. Τις κατέβαζα λίγο λίγο.
Με σταματάει σε κάποια φάση μια γλυκούλα Αγγλιδούλα και μου λέει, "θέλεις βοήθεια;" και να με κοιτάζει μέσα στα μάτια καρφωτά και να επιμένει. Ντράπηκα εντελώς.
"Όχι, όχι έλεγα, δεν χρειάζεται, ευχαριστώ πολύ...". Έβγαινα στα μπαράκια το βράδυ, ερχόντουσαν κορίτσια και μου πιάνανε την κουβέντα (και δεν ήταν βιζιτούδες), στην αρχή αισθανόμουνα περίεργα, στην πορεία άρχισα να καταλαβαίνω ότι η ζωή είναι ίδια για όλους, δεν υπήρχαν στερεοτυπικές αντιλήψεις ούτε κοινωνικά προφίλ. Έβλεπες τον μάνατζερ με τη γραβάτα και το σκουλαρικάκι, τον καθηγητή με το τατού, την 30άρα με το τζιν μπουφάν και τις μέταλ κονκάρδες χεράκι χεράκι με το κοριτσάκι της και άλλα τέτοια ωραία.
Εσείς οι Ελληνίδες τι λέτε για τις Αγγλίδες; Μπεκροκανάτες τις ανεβάζετε, ξέκωλα τις κατεβάζετε. Και κορδώνεστε με περηφάνεια, ότι είστε κάτι άλλο, διαφορετικό, ανώτερο, ότι μόνο οι ξεπεσμένοι άνδρες πάνε με αλλοδαπές κι ότι μ' αυτά που λέει ο prwteas και κάθε prwteas ελληνίδα γκόμενα δεν πιάνει.
Μια χαρά λοιπόν! 8)
