Ωραία, τότε ας φάμε στη μάπα αυτά τα τρία γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Άκρατος, ανελέητος καπιταλισμός (αυτόν που ζούμε σήμερα λέω) ή νεοναζισμός ή δικτατορία του προλεταριάτου;
Spoiler
Μια ισορροπία ίσως; Επειδή δεν κατονομάζεται δεν μπορεί να υπάρξει;
Δεν είπα ότι υπάρχει πολιτική χωρίς οικονομία, αλλά προυποθέση για να υπάρχουν και τα δύο είναι η κοινωνία. Όταν λοιπόν όλα αυτά σακατεύουν κάθε ίχνος κοινωνικής συνοχής ( εκτός αν η συσπείρωση για να διώξουμε τους λαθρομετανάστες νοείται ως συνοχή) τότε το μόνο σίγουρο είναι ότι θα καταλήξουμε "μπουρδελότεροι" των μπουρδέλων (που και αυτά παραδόξως έχουν μια συνοχή).
Η άκρα δεξιά στρέφει τον έναν εναντίον του άλλου,
Η άκρα αριστερά επίσης.
Αν θεωρήσουμε λοιπόν "κέντρο" αυτό που ζούμε τώρα(γιατί ούτε κομμουνιστικό ούτε ναζιστικό καθεστώς έχουμε), μια κρύο μια ζεστό, είμαστε έρμαια. Βιώνουμε τον καπιταλισμό μέσα σε μια εμμετική δημοκρατία , με το πιο σκληρό πρόσωπο που απέκτησε ποτέ. Εκμετάλλευση για το κέρδος. Πραγματική εξαθλίωση. Συγγνώμη αλλά μπούχτησα. Μπούχτησα να ακούω ανθρώπους να αυτοκτονούν για αυτό, μπούχτησα να σιγουρεύομαι όσο περνάνε τα χρόνια ότι θα είμαι άνεργη ή στην καλύτερη περίπτωση θα δουλεύω ένα 4ωρο στο Carefour και θα με απειλούν ότι θα με απολύσουν αν δεν κάνω 10ωρα χωρίς να πληρωθώ, μπούχτησα να βλέπω ότι όσα δικαιώματα κατακτήθηκαν με αιματοχυσίες μέσα σε μια μέρα ακυρώνονται, μπούχτησα να μου λένε ότι θα πρέπει να ντρέπομαι που είμαι Ελληνίδα ενώ ποτέ στη ζωή μου δεν έκλεψα κανέναν και δεν πείραξα κανέναν (εντάξει ίσως πέτσωσα καμία γάτα μικρή με τη σφεντόνα). Είμαι σίγουρη ότι πολλοί νιώθουν έτσι.
Δηλαδή πρέπει να ψηφίζω σώνει και καλά παπαρήγα για τη ρημάδα την αυτοδιάθεση των λαών;
Τα δέντρα Crowley ακούγονται δελεαστικά.
Μμμμ...όχι ακριβώς.Κατ'αρχάς,η οικονομία είναι προϋπόθεση της κοινωνίας,όχι το αντίθετο.Οι πίθηκοι στα δέντρα δεν είναι κοινωνία.Μια τυχαία ομάδα ανθρώπων δεν είναι κοινωνία.Αν θέλουμε να μιλήσουμε για κοινωνία,θα πρέπει να υπάρχει οργανωμένο σύστημα κάλυψης των αναγκών των μελών της (δηλαδή σύστημα παραγωγής και διανομής αγαθών),δηλαδή οικονομία.
Κατά δεύτερον,δεν έχει νόημα να θεωρήσουμε "κέντρο",αυτό που ζούμε,με τη λογική ότι "αφού δεν έχουμε ναζισμό ή κομμουνισμό,βρισκόμαστε στο κέντρο".Ούτε ο κομμουνισμός,ούτε ο ναζισμός είναι εξ'ορισμού άκρα,ούτε κανένα άλλο σύστημα.Το "κέντρο" δεν ορίζεται σε αντιδιαστολή με τα "άκρα",αλλά τα εκάστοτε "άκρα" ορίζονται σε αντιδιαστολή με το "κέντρο".Ζώντας σε μια οργανωμένη κοινωνία,βρίσκεσαι εξ'ορισμού στο "κέντρο":κέντρο θεωρείται το παρόν σύστημα,οποιο και αν είναι αυτό,και άκρα θεωρούνται τα εν δυνάμει συστήματα που αντιτίθενται στο σημερινό.Επειδή λοιπόν ζούμε σε ένα καπιταλιστικό σύστημα,είναι άκρα ο κομμουνισμός,ο ναζισμός κλπ,αν ζούσαμε π.χ. στη Βόρειο Κορέα,άκρο θα ήταν ο καπιταλισμός,κοκ.Με άλλα λόγια,πάντα θα έχεις "κέντρο",γιατί ως "κέντρο" θα ορίζεται η επικρατούσα τάση της κοινωνίας στην οποία ζεις.Αυτό που έχει σημασία,είναι εσύ να βρεις τι θεωρείς σωστότερο,ώστε να προσπαθήσεις να το φέρεις στο κέντρο,ανεξάρτητα απ'την τωρινή του θέση.
Τώρα,το πολιτικό φάσμα είναι ένα συνεχές πεδίο.Δεν αποτελείται από "διακριτούς πόλους":τον καπιταλισμό,τον κομμουνισμό,τον ναζισμό κλπ,όπως είναι μια κοινή πεποίθηση.Όλες αυτές οι έννοιες,δεν έχουν νόημα αν δεν μπορούν να απεικονιστούν στο ίδιο πλαίσιο.Το πολιτικό φάσμα,όπως διαμορφώνεται απ'τις κυρίαρχες διαφορετικές τάσεις,αποτελείται από δύο άξονες:τον άξονα της κοινωνικής ελευθερίας,και τον άξονα της οικονομικής ελευθερίας.Καπιταλισμός στην ουσία σημαίνει οικονομική ελευθερία,τίποτε παραπάνω.Μπορεί να συνοδεύεται από κοινωνική ελευθερία (φιλελεύθερος καπιταλισμός),ή και όχι (συντηρητικός καπιταλισμός-αυτό που εκπροσωπείται κυρίαρχα στην Ελλάδα).Ο ναζισμός είναι κάτι αρκετά πιο συγκεκριμένο,αποτελεί ένα σύστημα σχεδόν μηδενικής κοινωνικής ελευθερίας,και μικρής οικονομικής ελευθερίας.Φυσικά,τα όριά του δεν είναι σαφή,δηλαδή δεν μπορούμε να πούμε ότι εως εκεί ένα σύστημα θεωρείται ναζιστικό,και από 'κει και πέρα όχι,μπορεί να έχει διαβαθμίσης,στα πλαίσια που ορίσαμε.Η μαρξιστική πεποίθηση απ'την άλλη,απορρίπτει την έννοια της οικονομικής ελευθερίας,θεωρώντας την καταχρηστική,άρα έχει αυτό ως δεδομένο και μπορεί πάλι να πάρει διάφορες "τιμές" κοινωνικής ελευθερίας.Όπως έχει εφαρμοστεί ως τώρα ο σοσιαλισμός,αποτελεί ένα σύστημα ελάχιστης οικονομικής και κοινωνικής ελευθερίας.
Το ποιος απ'όλους αυτούς έχει δίκιο,και τι πρέπει να κάνουμε,δεν μπορώ να το πω.Μπορώ να πω την άποψή μου δηλαδή,αλλά αυτή φαντάζομαι δεν ενδιαφέρει κανέναν.Το μόνο που μπορούμε να πούμε αντικειμενικά εδώ,είναι ότι η κάθε ιδεολογία βλέπει τα πράγματα από ένα διαφορετικό πρίσμα,θεωρώντας πάντοτε ότι αυτό είναι το σωστότερο για την ευημερία της
κοινωνίας .Δεν υπάρχει επίσημα θεωρία κοινωνικού κανιβαλισμού,όλες βάσει των παραδοχών που κάνουν ευαγγελίζονται την πρόοδο στο σύνολο της κοινωνίας.Μένει στον καθένα μας ν'αποφασίσει ποιος τον εκφράζει και τον καλύπτει καλύτερα,ανάλογα το πως καθένας μας αντιλαμβάνεται τον κόσμο.
ΥΓ:Τελείως πρόχεια,δεν νομίζω η Παπαρήγα να μιλάει για..."αυτοδιάθεση των λαών".Βάσει της ιδεολογίας της,για..."ταξική αυτοδιάθεση",μιλάει.