Αν κάποιος σου κάνει ζημιά 1000€ στο αμάξι και ζητήσεις 1000€ αποζημίωση, αυτό είναι απόδοση δικαιοσύνης. Αν κάποιος σου κάνει ζημιά 1000€ στο αμάξι και εσύ πας και κάνεις 1000€ ζημιά στο δικό του, αυτό είναι εκδίκηση, εφαρμογή του "οφθαλμός αντί οφθαλμού".
Έτσι το βλέπουμε εμείς σήμερα. Για τη νοοτροπία όμως των ανθρώπων εκείνης της εποχής η πρόκληση ισοδύναμης ζημιάς ήταν απόδοση δικαιοσύνης. Επιπλέον, θα μπορούσαμε να πούμε ότι επρόκειτο για εκδίκηση αν αυτό το εφάρμοζε ο ίδιος ο παθών η κάποιο κοντινό του πρόσωπο. Την εφαρμογή των ποινών όμως την αναλάμβαναν οι κριτές (δικαστές), όπως άλλωστε γίνεται και σήμερα.
Αυτό όμως που νομίζεις ότι μπαλώνει το εδάφιο που παρέθεσα εγώ, αποδεικνύει κάτι άλλο: Ότι οι γραφές είναι γεμάτες αντιφάσεις. Δηλαδή όταν διαβάζεις αρχικά : "Συγχωρώ την ανομία, τα σφάλματα, την αμαρτία. Αλλά και δεν αφήνω τίποτε ατιμώρητο. Η τιμωρία για τις ανομίες των πατέρων πέφτει στα παιδιά τους και στων παιδιών τους τα παιδιά, ως την τρίτη και τέταρτη γενιά . (Έξοδος 34:6-7)Η ψυχή, αυτή που αμαρτάνει, αυτή θα πεθάνει· ο γιος δεν θα βαστάξει την ανομία τού πατέρα, και ο πατέρας δεν θα βαστάξει την ανομία τού γιου· η δικαιοσύνη τού δικαίου θα είναι επάνω του, και η ανομία τού ανόμου θα είναι επάνω του" (Ιεζεκιήλ 18:20), σε κάνει να αναρωτιέσαι μήπως τα είχαν πιει τα κρασάκια τους αυτοί που έγραψαν τη Βίβλο, ή απλά δε συνεννοήθηκαν να ταιριάζει η ιστορία.
Δεν υπάρχει καμία αντίφαση. Δες λίγο πιο προσεκτικά το post μου:
η τιμωρία στα τέκνα ερχόταν μόνο στις περιπτώσεις που αυτά μιμούνταν το κακό παράδειγμα των πατέρων τους. Ακόμη και η Βαβυλώνια αιχμαλωσία (που ήταν η μεγαλύτερη τιμωρία) κράτησε 70 χρόνια, δηλαδή μόλις μία γενιά!
Όχι δεν το έχω διαβάσει ακόμα αυτό.
Θα ήταν λοιπόν καλύτερα προτού σχηματίσεις τόσο απόλυτη άποψη να είχες διαβάσεις προσεκτικά ολόκληρη την Αγία Γραφή.
Αν θεωρήσεις ότι ο θεός έχει δημιουργήσει τα πάντα, κι όταν λέμε τα πάντα εννοούμε τα πάντα, τότε είναι αυτός που δημιούργησε και την αμαρτία, την οποία πρωτοχρησιμοποίησε ο σατανάς. Κι εφόσον ισχυρίζεσαι ότι δεν τον έφτιαξε τον άνθρωπο ατελή, αυτό σημαίνει ότι τον έφτιαξε τέλειο, έτσι? (Γιατί αν είχε έστω και ένα ατελές χαρακτηριστικό, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ατελής. Άρα δεν έχει κανένα ατελές χαρακτηριστικό και είναι τέλειος) Άρα ένας "τέλειος" άνθρωπος, παρόλο που έχει την ελεύθερη επιλογή να αμαρτήσει, ως τέλειος που είναι γνωρίζει ότι δεν πρέπει να το κάνει και έχει και τη δύναμη να ελέγξει τον εαυτό του και να μην παρασυρθεί (αφού είναι τέλειος, μην το ξεχνάμε). Πράγμα που διαψεύδετε από τις πράξεις των ανθρώπων εδώ και αιώνες. Συνεπώς, τέλειος "κατ'εικόνα του και καθ' ομοίωσή του" αλλά αμαρτωλός ως αποτέλεσμα ελεύθερης επιλογής, δε συμβαδίζουν.
Καταρχήν ως αμαρτία λογίζεται ο,τιδήποτε έρχεται σε αντίθεση με τα χαρακτηριστικά του Θεού. Δεν πρόκειται λοιπόν για ένα δημιούργημα αλλά για μια κατάσταση ζωής στην οποία ελεύθερα επιλέγει να ζήσει ο οποιοσδήποτε, από τον Σατανά μέχρι έναν οποιονδήποτε άνθρωπο.
Επίσης, ο άνθρωπος μέσα στον Παράδεισο και μέσα στην άμεση παρουσία του Θεού, πράγματι ζούσε σε μια κατάσταση τελειότητας. Και η τελειότητα των προσώπων-δημιουργημάτων του Θεού περιλαμβάνει το χαρακτηριστικό της απόλυτης ελευθερίας επιλογών. Δεν ήταν κάποιο πάθος ούτε η πείνα που έκαναν τον άνθρωπο να εκπέσει. Δεν τίθεται λοιπόν θέμα αν μπορούσε να συγκρατηθεί ή όχι, αλλά ήταν η συνειδητή απόφαση να υπακούσει σε μια εισήγηση του Διαβόλου. Από τότε η φύση του ανθρώπου είναι πεπτωκυία (πεσμένη) αλλά επειδή είναι πλασμένος "κατ' εικόνα Θεού" και με δυνατότητα να γίνει "καθ' ομοίωσίν Του" (σε αυτά συνίσταται η τελειότητα) γι' αυτό και υπάρχει η δυνατότητα αποκατάστασης διά της αναγέννησης.
Συγγνώμη που θα το πω αλλά και πάλι φαίνεται ότι σπεύδεις να εκφέρεις άποψη χωρίς να έχεις διαβάσει όσο θα έπρεπε, διότι όλα αυτά εξηγούνται σαφέστατα στις επιστολές του αποστόλου Παύλου προς Ρωμαίους και προς Γαλάτας.
Όχι μωρέ τι άδικο? Όταν ο λαός δεν είναι ευχαριστημένος και διαμαρτύρεται, σκότωμα.
Αυτό συνέβαινε; Δεν ήταν ο λαός ευχαριστημένος και ο Θεός θέλησε να τους ξεφορτωθεί για να τελειώνουμε;
Μάλλον ο λαός θέλησε να ξεφορτωθεί το Θεό. Διάβασε προσεκτικά την πορεία του λαού Ισραήλ μέχρι εκείνο το σημείο. Σε όλα τα παράπονά τους και τους φόβους τους ο Θεός ενεργούσε και ένα μεγάλο θαύμα. Κι αυτοί επειδή δεν μπορούσαν να κάνουν υπομονή 40 μέρες είπαν "δεν υπάρχει αυτός ο Θεός, ας φτιάξουμε ένα δικό μας θεό να το γλεντήσουμε". Αχ ο καημένος ο λαός με τι κακό Θεό που έμπλεξε!
Όμως όπως σου έγραψα και στο προηγούμενο post:
μήπως ο Θεός είχε ανάγκη να συμβουλευτεί το Μωϋσή και γι' αυτό του φανέρωσε την πρόθεσή Του να αφανίσει το λαό; Τα λόγια όμως αυτά ήταν μια δοκιμασία του Θεού προς τον Μωϋσή μέσα από την οποία φανερώθηκε (ώστε εμείς να διδασκόμαστε από αυτό διαβάζοντάς το σήμερα) ότι ο Μωϋσής ήταν αποφασισμένος να αγωνιστεί για τη διόρθωση του λαού του και δεν είχε την αλαζονεία με την πρώτη στραβή να καβατζώσει τον εαυτό του γενόμενος εθνάρχης.
Άρα λοιπόν, αν ο Θεός ήθελε πράγματι να αφανίσει το λαό θα το είχε κάνει. Παρόλα αυτά όμως και παρά τις επανειλημμένες αποστασίες, ο Θεός τους φρόντιζε επί 40 χρόνια μέσα στην έρημο.
Ένας προστατευτικός θεός θα πρέπει να είναι προστατευτικός σε όλα τα δημιουργήματά του, όχι σε ένα λαό που διάλεξε.
Αυτή ακριβώς είναι η επιθυμία του Θεού. Δυστυχώς όμως δεν είναι αυτή πάντοτε η επιθυμία του ανθρώπου. Ο Θεός σε καλεί να σκεπαστείς κάτω από τα φτερά Του. Αν εσύ δεν το θέλεις αυτό δεν θα σε εμποδίσει επειδή σε έχει πλάσει ελεύθερο.
Σημείωση ότι αυτό το "θα κάνω άκαμπτη τη διάθεση του Φαραώ για να μην σας αφήσει να φύγετε το αναφέρει μετά από κάθε συμφορά που προκαλούσε. Και τελειώνει θριαμβευτικά:
Και πάλι λόγω της ελλιπούς και ίσως και λίγο προκατειλημμένης μελέτης της Γραφής κάνεις λάθος:
(άνοιξε το spoiler)
Spoiler
Πληγή 1η (Το νερό γίνεται αίμα): "και σκληρύνθηκε η καρδιά τού Φαραώ, και δεν τους εισάκουσε [...] και η καρδιά του δεν έδωσε βάση ούτε σε τούτο" (Έξοδος 7:22-23) Πληγή 2η (Βάτραχοι): "Και βλέποντας ο Φαραώ, ότι έγινε αναψυχή, σκλήρυνε την καρδιά του, και δεν τους εισάκουσε, όπως είχε μιλήσει ο Κύριος." (Έξοδος 8:15) Πληγή 3η (Σκνίπες): "Η καρδιά, όμως, του Φαραώ σκληρύνθηκε , και δεν τους εισάκουσε" (Έξοδος 8:19) Πληγή 4η (Μύγες): Ο Φαραώ είπε: "παρακαλέστε [τον Θεό] και για μένα" (μπα! παράξενο! Πώς το είπε αυτό; δεν του είχε σκληρύνει ο Θεός την καρδιά; ) "Εντούτοις, ο Φαραώ σκλήρυνε κι αυτή τη φορά την καρδιά του" (Έξοδος 8:28, 32) Πληγή 5η (Θανατικό ζώων): "όμως, η καρδιά του Φαραώ σκληρύνθηκε , και δεν εξαπέστειλε τον λαό" (Έξοδος 9:7) Πληγή 6η (Εξανθήματα): "Και ο Κύριος σκλήρυνε την καρδιά του Φαραώ" (Έξοδος 9:12) Πληγή 7η (Χαλάζι): Πριν την πληγή: "Όποιος από τους υπηρέτες τού Φαραώ φοβήθηκε τον λόγο τού Κυρίου, σύναξε γρήγορα στα σπίτια τούς δούλους του, και τα κτήνη του· όποιος, όμως, δεν πρόσεξε στον λόγο τού Κυρίου, άφησε τους δούλους του και τα κτήνη του στα χωράφια" (Έξοδος 9:20-21) (Ωπ! Νομίζω ότι κάτι λέγαμε πριν για τις προειδοποιήσεις και την προστασία του Θεού ) Μετά την πληγή: "Τότε, ο Φαραώ, στέλνοντας κάλεσε τον Μωυσή και τον Ααρών, και τους είπε: Αυτή τη φορά αμάρτησα· ο Κύριος είναι δίκαιος· κι εγώ και ο λαός μου είμαστε ασεβείς· παρακαλέστε τον Κύριο, ώστε να σταματήσουν από το να γίνονται βροντές Θεού και χαλάζι· κι εγώ θα σας εξαποστείλω, και δεν θα μείνετε πλέον." (Έξοδος 9:27-28 ) (Ε Φαραώ, τι είναι αυτά που λες! Αφού έχει σκληρύνει την καρδιά σου ο Θεός! ) "Και όταν ο Φαραώ είδε ότι σταμάτησαν η βροχή και το χαλάζι και οι βροντές, εξακολούθησε να αμαρτάνει και σκλήρυνε την καρδιά του, αυτός και οι υπηρέτες του." (Έξοδος 9:34)Πληγή 8η (Ακρίδες): "Εντούτοις, ο Κύριος σκλήρυνε την καρδιά τού Φαραώ, και δεν εξαπέστειλε τους γιους Ισραήλ." (Έξοδος 10:20) Πληγή 9η (Σκοτάδι): "Αλλά, ο Κύριος σκλήρυνε την καρδιά τού Φαραώ, και δεν θέλησε να τους εξαποστείλει." (Έξοδος 10:27) Πληγή 10η (Θάνατος Πρωτοτόκων): Είπε ο Φαραώ: "Σηκωθείτε, βγείτε μέσα από τον λαό μου, κι εσείς, και οι γιοι τού Ισραήλ· και πηγαίνετε, να λατρεύσετε τον Κύριο, καθώς είπατε" (Έξοδος 12:31)
Γίνεται λοιπόν φανερό ότι ο Φαραώ πρώτος αποφάσισε μόνος του να σκληρύνει την καρδιά του· και αφού έγινε αυτό επανειλημμένα, τότε ο Θεός σε
συγκεκριμένες περιπτώσεις του σκλήρυνε την καρδιά. Όπως βλέπεις όμως δεν το έκανε αυτό από πρόθεση να οδηγήσει τον Φαραώ σε αμετανοησία. Αντιθέτως, σκληραίνοντάς του την καρδιά ώστε να έρθει η εκάστοτε πληγή, προσπάθησε να τον συνεφέρει μήπως και μετανοήσει. Γι' αυτό άλλωστε βλέπουμε ότι ο Φαραώ μετά από κάποιες πληγές, επειδή ακριβώς συνειδητοποιούσε τι είχε συμβεί, είχε αναλαμπές μεταμέλειας.
Ας κλείσω τα περί δολοφονιών με το πιο άρρωστο εδάφιο που έχω συναντήσει μέχρι στιγμής στη Βίβλο:και να σκοτώσετε καθένας τον αδερφό του, το φίλο του και το συγγενή του. " Σήμερα τελέσατε την πράξη καθιέρωσής σας στον Κύριο, αφού δε διστάσατε να σκοτώσετε ο καθένας το γιο του και τον αδερφό του, και ο Κύριος σας ευλόγησε" (Έξοδος 32:26-29)
Εδώ με συγχωρείς αλλά αυτό που κάνεις είναι αντιδεοντολογικό. Πετάς δύο-τρία μεμονωμένα εδάφια και:
1ον: Δεν αναφέρεις για ποιό λόγο δόθηκε αυτή η εντολή.
2ον: Ήθελε ο Θεός να το κάνει αυτό η αναγκάστηκε; Αναλογίζεσαι τα αποτελέσματα αν δεν είχε γίνει ένα τέτοιο ξεκαθάρισμα;
3ον: Νομίζεις ότι ο Θεός είχε να κάνει με μορφωμένους και πολιτισμένους ανθρώπους που έπαιρναν εύκολα από λόγια; Πώς αλλιώς εκτός από το φόβο της ποινής του θανάτου θα μπορούσε να τιθασευτεί ένας απείθαρχος λαός μέσα στην έρημο σε ημιάγρια κατάσταση;
Με μεμονωμένα αποσπάσματα και μπόλικη δόση προκατάληψης μπορούν να φανούν ως "αρρωστημένα" και τα καλύτερα βιβλία.
Woοhoo , όλα αυτά που αναφέρεις γίνονταν και στις ωραίες ιστοριούλες της Βίβλου. Η δολοφονία, είναι η κύρια τιμωρία που προβλέπεται σε πάμπολες "αμαρτίες των Γραφών", με την πιο επική να είναι
Όποιος θυσιάζει σε άλλους θεούς εκτός απ'τον Κύριο και μόνο, θα τιμωρείται με θάνατο (Έξοδος 22:19) και
Καμιά μάγισσα δεν πρέπει να αφήνεις να ζει (Έξοδος 22:17) . Oh wait, αυτό το τελευταίο το εφάρμοσαν κιόλας
Δε χρειάζεται να κάτσω να γράψω κι άλλα, φαντάζομαι τα ξέρεις. Ούτε για την παιδεραστία χρειάζεται να πω. Το κατέχουν το σπορ οι επίγειοι εκπρόσωποι του θεού στη γη. Αλλά περισσότερο το κατείχε ο Λωτ και οι κόρες του
Δυστυχώς όλη η παράγραφός σου είναι λάθος:
1) Η τιμωρία δεν ήταν
δολο φονία αλλά φόνος, δηλαδή θανατική ποινή, για την αναγκαιότητα της οποίας (τότε και όχι σήμερα) εξήγησα παραπάνω.
2) Η εντολή θανατικής ποινής για μάγους και μάγισσες, αν υποθέσουμε ότι αυτή εφάρμοζε η Ιερά Εξέταση, ίσχυε μόνο για το λαό Ισραήλ και μόνο στη χρονική περίοδο της Παλαιάς Διαθήκης. Άρα λοιπόν η Ιερά Εξέταση δεν μπορούμε να πούμε ότι εκτελούσε την εντολή του Θεού (ασχέτως τι υποστήριζαν οι ίδιοι). Γι' αυτό και δεν έχουμε κανένα δικαίωμα για όλα αυτά να καταλογίσουμε ευθύνη στο Θεό μόνο και μόνο επειδή η Ιερά Εξέταση φορούσε χριστιανική ταμπέλα για να καλύπτει τα εγκλήματά της.
3) Όσον αφορά την υπόθεση με το Λωτ, καταρχήν αυτό δεν είναι παιδεραστία διότι οι κόρες του Λωτ ήταν ενήλικες γυναίκες. Πρόκειται για αιμομιξία. Ήταν όμως αυτό κάτι που το διέταξε ο Θεός να γίνει; Ήταν κάτι που το επιδίωξε ο Λωτ; Για ξαναδιάβασε πιο προσεκτικά...
Μου δίνεται εδώ η ευκαιρία να τονίσω την
αντικειμενικότητα και ειλικρίνεια των συγγραφέων της Αγίας Γραφής , διότι δεν τα παρουσιάζουν όλα ωραία και ρόδινα, αλλά αντιθέτως δεν διστάζουν να καταγράψουν και τα λάθη και τις αμαρτίες στις οποίες υπέπεσαν οι άνθρωποι του Θεού.
4) Εκπρόσωπος του Θεού δεν είναι καθένας που ονομάζει τον εαυτό του έτσι. Αν είχες διαβάσει ολοκληρωμένα την Αγία Γραφή θα έβλεπες ότι η εκκλησία που άφησε ο Χριστός φεύγοντας από τη Γη δεν είχε ούτε παπάδες, ούτε ράσα και στολές, ούτε επέβαλε αγαμία στους λειτουργούς (ώστε να οδηγούνται σε διαστροφές), δεν είχε εικόνες, δεν είχε μεγαλοπρεπείς ναούς, δεν είχε μνημόσυνα, δεν είχε λιβανίσματα και πολλά άλλα. Άρα για ποιούς εκπροσώπους του Θεού μιλάμε; Εσύ έχεις στο μυαλό σου ένα (ορθόδοξο) θρησκευτικό μοντέλο και κάνεις το λάθος να κρίνεις το Χριστιανισμό βάσει αυτού του μοντέλου που καμία σχέση δεν έχει με το μοντέλο της πρώτης Αποστολικής Εκκλησίας.
5) Αυτά που εσύ ονομάζεις «ιστοριούλες» της Βίβλου οδήγησαν στην ίδρυση πανεπιστημιακών εδρών Βιβλικής Αρχαιολογίας σε διάφορα πανεπιστήμια του εξωτερικού. Από τα επιστημονικά στοιχεία που παρέχονται σήμερα είναι δεδομένη η ιστορική και η αρχαιολογική αξιοπιστία της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης.
Όσον αφορά την ομοφυλοφιλία, πάλι
Wohoo , 21ο αιώνα έχουμε, η επιστήμη έχει καταφέρει να μελετήσει τον σεξουαλικό προσανατολισμό γενικότερα, και να
αποδείξει ότι δεν είναι μια συνειδητή επιλογή, αλλά ένα γεγονός που καθορίζεται κυρίως από γενετικούς και βιολογικούς παράγοντες. Για πηγές από επιστημονικά άρθρα μπορείς να δεις
αυτό το post.
Σχετικά με αυτό θα ήθελα να σου εφιστήσω την προσοχή σχετικά με τη χρήση της λέξης
απόδειξη .
Στο post που με παραπέμπεις δεν βλέπω να αποδεικνύεται κάτι αλλά θεωρίες, υποθέσεις και εκτιμήσεις. Που συνίσταται λοιπόν η
απόδειξη ;
Όσο για την
αντικειμενικότητα και την
ποιότητα της επιστημονικής πληροφορίας που παρέχεται από την American Psychological Association σε παραπέμπω εδώ:
Ο πρώην πρόεδρος της Αμερικάνικης Ψυχολογικής Ένωσης, λέει ότι αυτή ελέγχεται από το κίνημα για τα «δικαιώματα των ομοφυλοφίλων»
Ενδιαφέρον επίσης έχει και αυτό:
Τα παιδιά που μεγαλώνουν με ομοφυλόφιλα ζευγάρια έχουν 7 φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν "μη ετεροφυλόφιλες προτιμήσεις"
Και αυτό για το
μύθο της "ομοφυλοφιλίας" στα ζώα
Μέχρι στιγμής εσύ ο ίδιος έχεις αποδείξει ότι μπορούμε να αξιολογήσουμε τις Γραφές πετώντας στα σκουπίδια το "οφθαλμόν αντί οφθαλμού" και το "αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευλογείτε αυτούς που σας καταράσσονται κτλ "
Το "οφθαλμός αντί οφθαλμού" ήταν μια εντολή του Θεού που αφορούσε τότε τους Εβραίους και δεν αφορά σήμερα τους Χριστιανούς επειδή ο Ιησούς Χριστός το αντικατέστησε με το "μη αντισταθείτε στον πονηρό· αλλά, όποιος σε ραπίσει στο δεξί σου σαγόνι, στρέψε σ' αυτόν και το άλλο" (κατά Ματθαίον 5:39).
Όσο για το πως θα ήταν η ζωή αν τηρούσαμε κατά γράμμα τις Γραφές, έχω υπόψιν μου ένα βιβλιαράκι:
Πιστός για ένα χρόνο . Δεν το έχω διαβάσει ακόμα, αλλά ακούγεται πολύ ενδιαφέρον.
Το οποίο βιβλιαράκι αναφέρει:
Ο A. J. Jacobs, αρχισυντάκτης του περιοδικού Esquire, αποφάσισε να εναγκαλιστεί τις διδαχές του Χριστιανισμού
Αυτές είναι οι διδαχές του Χριστιανισμού; Η τήρηση των Δέκα Εντολών και του Μωσαϊκού Νόμου; Ή ο συγγραφέας είναι άσχετος ή απλώς θέλει να δημιουργήσει εντυπώσεις.
Πιστεύω αντιλαμβάνεσαι ότι οι βιωματικές εμπειρίες που προσπαθείς να συγκρίνεις δεν έχουν καμμία σχέση. Τι διαβάζεις μέσα στη Γραφή; Σου λένε κάτι οι όροι "αναγέννηση", "νέο κτίσμα";
Όχι κι όχι για τις δύο πρώτες ερωτήσεις σου.
Γιατί δεν έχουν καμιά σχέση? Πως θεωρείς εσύ ότι είναι μια βιωματική εμπειρία? Επειδή εσένα έρχεται ο θεός και σου λέει ότι είσαι καλός άνθρωπος και θα πας στον παράδεισο, και αυτών που έγραψα εγώ τους λέει να σκοτώσουν, σε καθιστά εσένα λιγότερο τρελό? (Πάλι, δεν το πάω στο προσωπικό φυσικά)
Εσύ δηλαδή έχεις μιλήσει με όλους τους Μουσουλμάνους και έχεις βεβαιωθεί ότι δεν έχουν βιωματικές εμπειρίες με τον Αλλάχ ε? Γιατί μια γρήγορη αναζήτηση στο google θα σε πείσει ότι "βλέπουν" και οι Μουσουλμάνοι τον Αλλάχ να κάνει θαύματα.
Αφού λοιπόν δεν ξέρεις ούτε καν θεωρητικά τι είδους βιωματικές εμπειρίες προσφέρει ο Χριστιανισμός, πώς μπορείς να τις απορρίπτεις;
Το πρόβλημα που συναντάμε πάλι μπροστά μας είναι η ημιμάθειά σου σχετικά με τα θέματα της Αγίας Γραφής και του Χριστιανισμού. Επιβεβαιώνεται λοιπόν η παροιμία ότι "η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας".
Και πάλι σε προτρέπω να αναζητήσεις μέσα στην Αγία Γραφή τα θέματα της αναγέννησης και της μεταμόρφωσης του ανθρώπου σε νέο κτίσμα.
Επειδή όταν μιλάω για βιωματικές εμπειρίες δεν εννοώ εμπειρίες του στυλ "είδα μια μαυροφορεμένη στον ύπνο μου" ή "δάκρυσε μια εικόνα" ή "κουνήθηκε η εικόνα" κλπ.
Μιλάω για μία εκ θεμελίων αλλαγή της ζωής του ανθρώπου σε μια νέα ζωή απαλλαγμένη από την αμαρτία. Μιλάω για αληθινή ευτυχία, για βεβαιότητα αιώνιας ζωής και για επικοινωνία με τον Θεό. Αυτά ακριβώς η Αγία Γραφή όχι μόνο τα υπόσχεται αλλά και εκπληρώνονται σε οποιονδήποτε άνθρωπο αποδεχθεί τη σταυρική θυσία του Ιησού Χριστού για αυτόν.
Μη βιαστείς να πεις ότι όσοι ομολογούν τέτοιες εμπειρίες είναι σαλεμένοι διότι κι εσένα προσωπικά ο Χριστός σε προσκαλεί να γευθείς τέτοιες εμπειρίες ώστε να βεβαιωθείς για την αλήθειά τους.
