για να απαντήσεις σε ένα post στο οποία αναλύω τα αίτια του φαινομένου. Ναι, πολύ συγκινητικό αλλά ουδεμία σχέση με το post μου. Θα μπορούσα να πω κι εγώ για τα παιδάκια που λιμοκτονούν στην Αφρική ενώ εσύ έχεις έτοιμο κάθε φορά το καφεδάκι και το σαντουιτσάκι σου όποτε θες, κι όταν μάλιστα χορτάσεις, το πετάς στα σκουπίδια το υπόλοιπο και την ίδια στιγμή μας παίζεις τον πονόψυχο, αλλά δεν θέλω να το ξεφτιλίσω το θέμα.
Επίσης, θα ήταν όμορφο με την ίδια θέρμη κι αγάπη να αγκαλιάσεις και τους δημοτικούς αστυνομικούς (είναι διαφορετικοί από τους μπάτσους αν δεν το ξέρεις) που έχουν μαχαιρωθεί και νοσηλευτεί στα νοσοκομεία, όπως και τους συνοριοφύλακες.
Σκέψου τώρα ένα διαφορετικό σκηνικό. Είσαι άνετος και χαλαρός, έχεις καλή ψυχούλα ρε παιδάκι μου, φαίνεται από τα συγκινητικά και μελιστάλαχτα post σου στο e-steki. Εχθές σου κλέψανε το σπίτι αλλά οι έρευνες δεν απέδωσαν καρπούς κι έτσι το νέο iphone17 που μόλις αγόρασες με το μηλαράκι έκανε φτερά (κρίμα, θα σε χωρίσει κι η γκόμενα άμα δεν έχεις την τελευταία έκδοση -δες
εδώ την περιπέτειά της με την φίλη της). Βγάζεις βόλτα τον αγαπημένο σου Φούφουτο, το σκυλάκι σου. Ο Αμπντούν πάει να σου πασάρει το iphone ως καινούργιο μόνο με 50€ (μετά βέβαια θα σου δώσει το μούφα με το ίδιο βάρος και το low battery ως ένδειξη- είπαμε, μεροκαματιάρης). Εσύ τον αντιλαμβάνεσαι, ομοίως και ο σκύλος σου από την μυρωδιά καταλαβαίνει ότι ο Αμπντούν είναι ο κλέφτης που είχε μπει χθες στο σπίτι και δαιμονίζεται εναντίον του.
Σου ρίχνει μία και ξεμπερδεύει μια και καλή μαζί σου.
Τον σκύλο τον παίρνει για μεσημεριανό.
Εκείνη την ώρα, έρχομαι εγώ με την κάμερα,
όχι για να την πάρω από το αυτοκίνητο ώστε να απαθανατίσω την στιγμή της γέννας της γυναίκας μου, αλλά για να πάρω μια τελευταία δήλωση από εσένα που τόσο αγαπώ ενώ εσύ ψυχορραγείς...
