Τα λεγόμενά μου βασίζονται σε συγγράμματα εκείνης της περιόδου και πιο συγκεκριμένα στα έγγραφα του Κουμράν, οπότε είναι όσο αμφίβολα και όσο αμφισβητήσιμα είναι και τα έγγραφα της Αγίας Γραφής. Επίσης πολλά από αυτά είναι πιο πρόσφατα στην εποχή του Ιησού από τα ευαγγέλια.
Τα λεγόμενά μου βασίζονται στα κείμενα της Καινής Διαθήκης και των πράξεων των Αποστόλων. Γιατί να διαβάσω κάποιον συγγραφέα/ιστορικό/μελετητή που μιλάει για τον Παύλο και να μην μελετήσω εγώ τις επιστολές του ιδίου για να βγάλω συμπεράσματα;
Οι απόστολοι σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσαν να διδάξουν αυτά που έλεγε ο Ιησούς. Το μορφωτικό τους επίπεδο δεν τους επέτρεπε να καταλάβουν καν τι λέει ο Ιησούς πόσο μάλλον να συνεχίσουν τη διδασκαλεία. Για να ξεφύγουν από αυτό το άτοπο τα ευαγγέλια επικαλούνται το θαύμα του Αγίου Πνεύματος με τις πύρινες γλώσσες.
Από την στιγμή που τους επέλεξε ο ίδιος Ιησούς Χριστός, σίγουρα γνώριζε ότι θα καταλάβουν τη διδασκαλία του. Εξάλλου, ο Ιησούς μιλούσε σκόπιμα απλά και με παραβολές, ώστε να γίνονται από όλους κατανοητά αυτά που λέει.
"Πηγαίνετε εις όλον τον κόσμον και κηρύξατε το ευαγγέλιον, το χαρμόσυνον μήνυμα της σωτηρίας, εις όλην την ανθρωπότητα".
Το εβραϊκό Ιερατείο ήταν αυτό που σταύρωσε τον Ιησού γιατί η διδασκαλεία του ερχόταν σε πλήρη αντίθεση με τα συμφέροντά τους.
Σ' αυτό συμφωνούμε.
Αν δεχτούμε το γεγονός ότι ο Παύλος δίδασκε τα ίδια με τον Ιησού τότε έχουμε μια μεγάλη αντίφαση, η οποία είναι η ευκολία με την οποία κινείτε ο Παύλος στη χώρα και η ελευθερία του να διδάσκει. Το Ιερατείο δεν το κυνήγησε ποτέ, που σημαίνει ότι δε δίδασκε τα ίδια με τον Ιησού αλλά κάτι που συνέφερε το Ιερατείο.
Οι Φαρισαίοι ήθελαν τον Ιησού νεκρό και δεν περίμεναν ότι οι μαθητές του θα περιηγηθούν στα έθνη για να διαδώσουν τη διδασκαλία του. Ο Ιησούς Χριστός τούς κατηγορούσε συνεχώς, χαρακτηρίζοντάς τους ως "κλέφτες", "αγύρτες", "απατεώνες" κ.λπ.
Τον Παύλο τον κυνήγησαν. Μετά τη μεταστροφή του, τη βάπτιση και την κατήχησή του από τον Ανανία στη Δαμασκό, ο Παύλος
"ευθέως εν ταις συναγωγαίς εκήρυσσεν τον Ιησούν ότι ούτος εστίν ο υιός του Θεού" (Πράξ. 9:20), πράγμα το οποίο προκάλεσε την έντονη αντίδραση των ιουδαίων της Δαμασκού, οι οποίοι μετά
"ικανάς ημέρας [...] συνεβουλεύσαντο ανελείν αυτόν" (στ. 23).
Τα ευαγγέλια επίσης λένε πως ο Παύλος ήταν Ρωμαίος πολίτης από τον πατέρα του. Για να μπορέσει εκείνη την εποχή κάποιος να αγοράσει τον τίτλο του Ρωμαίου έπρεπε να καταβάλει ένα τεράστιο ποσό, πράμα που δεν θα μπορούσε να κάνει ο πατέρας του Παύλου λόγω της φύσης της δουλειάς του. Άρα κάποιος άλλος πλήρωσε για τον Παύλο.
Αν ο Παύλος είχε ως σχέδιο να διαστρεβλώσει το νόημα της διδασκαλίας του Χριστού, προσθέτοντας δικά του νοήματα, δεν θα το παραδεχόταν στις επιστολές του (Γαλ. 1:13, Α'Κορ. 15:9, Φιλιπ. 3:5 εξ.) ενώ το επιβεβαιώνει και ο Λουκάς στις Πράξεις (8:3, 9:1-2, 26:9-11).
Δεν αγόρασε κανένα τίτλο Ρωμαίου, αυτό είναι ανακριβές. Ο πατέρας του ήταν Ρωμαίος πολίτης και κληρονόμησε τον τίτλο, όπως προέβλεπε ο σχετικός νόμος, περί νόθων τέκνων με πατέρα Ρωμαίο.
Ο Παύλος επίσης κυνηγήθηκε πολλές φορές από τους ζηλωτές (ένα αντιστασιακό κίνημα κατά των Ρωμαίων κατακτητών και του πουλημένου Ιερατείου , στενά συνεργαζόμενο με το κίνημα των Εσσαίων)γι'αυτά που δίδασκε. Εάν δίδασκε τα ίδια με τον Εσσαίο Ιησού ποιος ο λόγος να τον κυνηγάνε? Επίσης όσες φορές στριμώχνεται ο Παύλος επεμβαίνουν οι Ρωμαϊκές λεγεώνες και τον σώζουν. Για ένα απλό κήρυκα μας τότε αίρεσης το άρχων σύστημα του δίνει μεγάλη σημασία και προστασία δε νομίζεις?
Η αλήθεια είναι ότι τότε υπήρχαν πάρα πολλά χριστιανικά κινήματα και αρκετές φορές είχαν μεγάλες αντιπαλότητες μεταξύ τους.
Ο Παύλος ήταν αρχικά υπηρέτης του Ιερατείου και διώκτης του Ιησού. Και τότε μαγικά στη μέση του πουθενά όπως πάντα γίνεται το θαύμα και ο Παύλος από διώκτης γίνεται πιστός. Εμένα όλο αυτό μου φαίνεται σαν ένας ωραίος δούρειος ίππος για να μπορέσει ο Παύλος να αλλοιώσει εκ των έσω το κήρυγμα του Ιησού προς όφελος του Ιερατείου.
Το μίσος του Παύλου εναντίον των χριστιανών πήγαζε, αφ' ενός μεν από τον μέχρι φανατισμού ζήλο του υπέρ της ιουδαϊκής θρησκείας (Φιλιπ. 3:5-6, Πράξ. 26:4 εξ., Γαλ. 1:13 εξ.) αφ' ετέρου δε από την αγάπη του προς το ιουδαϊκό έθνος, το οποίο είχε επιλεγεί από τον Θεό να επιτέλεσει σπουδαίο έργο στην ιστορία της Θείας Οικονομίας (Ρωμ. 9-11). Επιπλέον, σημαντικό ρόλο έπαιξε και το γεγονός ότι ο Ιησούς είχε καταδικασθεί σε σταυρικό θάνατο ως σφετεριστής του μεσσιανικού αξιώματος, ενώ κατέλυσε διάφορες διατάξεις του μωσαϊκού νόμου και προέβλεψε την καταστροφή του ναού.
Σύμφωνα με τις παραπάνω μαρτυρίες που μάλλον έχουν πηγή τον ίδιο τον Παύλο, έγινε χριστιανός όχι από την πειθώ κάποιου Αποστόλου ή κήρυκα της νέας πίστης, αλλ' απ' ευθείας, από τον ίδιο τον Χριστό ο οποίος τον κάλεσε στο ευαγγελικό έργο και στο αποστολικό αξίωμα.
Ο ίδιος ομολογεί (Γαλ. 1:15) ότι, ο Θεός τον προόριζε για απόστολο του Ευαγγελίου "εκ κοιλίας μητρός του", και μετέτρεψε το ζήλο του για τον Νόμο, σε ζήλο για τη διάδοση του Ευαγγελίου.
Τα υπόλοιπα είναι δικές μας θεωρίες.
