Η εθνική εμμονή μας: Όσοι δεν μας θαυμάζουν, μας ζηλεύουν και μας επιβουλεύονται…
Πως θα μπορούσαμε να δούμε τους άλλους αντικειμενικά, όταν δεν μπορούμε να δούμε έτσι ούτε στο ελάχιστο τον ίδιο τον εαυτό μας, ως λαό; Πως θα μπορούσαμε να αξιολογήσουμε τις ενέργειές τους σωστά, όταν θεωρούμε τους εαυτούς μας κέντρο του κόσμου, άλας της Γης, μέγιστους κάτω από τον ήλιο;
Ο νεοέλληνας έχει πλαστεί με αυτή την αντίληψη: Όλοι του χρωστούν γιατί «εδώ γεννήθηκε ο πολιτισμός και η Δημοκρατία». Δεν του περνάει ούτε από την άκρη του μυαλού του ότι τα «χρέη» αυτά αφορούν κάποιους άλλους 2,5 χιλιάδες χρόνια πριν και στον σύγχρονο Έλληνα δεν χρωστάει ουδείς τίποτα, ή καλύτερα του «χρωστούν» ότι σε κάθε άλλο λαό…
Η ανασφάλειά μας φαίνεται στις καθημερινές συζητήσεις, αντιδράσεις, προτροπές και αρνήσεις. Η πρώτη ερώτηση που κάνουν φερέλπιδες δημοσιογράφοι στους αλλοδαπούς μουσικούς, εικαστικούς, πολιτικούς ή οτιδήποτε άλλο είναι: «Σας αρέσει η Ελλάδα;», λες και θα μπορούσε ο ερωτώμενος να απαντήσει αρνητικά σε όποια χώρα κι αν του απευθύνουν την ίδια ερώτηση! Όταν όμως αποσπάσουμε την απάντηση που τονώνει το εθνικό μας εγώ, την προβάλουμε με πηχυαίους τίτλους, αδιαφορώντας για οτιδήποτε άλλο ουσιώδες δήλωσε ο συνεντευξιαζόμενος! Αυτό διψούσαμε να ακούσουμε, αυτό προβάλουμε.
Οι δε ενέργειες των «αλλόφυλων», αν αυτές δεν μας αρέσουν, αποδίδονται στο μίσος ή τη ζήλεια του για την Ελλάδα και όχι απλά στη… διαφωνία του!
Το ίδιο κάναμε όταν η Μέρκελ έκανε τις γνωστές σκληρές δηλώσεις περί του δημοσιονομικού εκτροχιασμού μας. Τις αντίθετες προθέσεις και αισθήματα αποδώσαμε στον Σαρκοζί κ.ο.κ. Λατρεύαμε όσους προτιμούσαν να μας παρασχεθεί βοήθεια, μισούσαμε όλους τους διαφωνούντες. Ούτε ακούγαμε επιχειρήματα, ούτε χρωματίζαμε με δαφορετικές αποχρώσεις τη διαφωνία τους. Άσπρο ή μαύρο. Τίποτα άλλο!
Ο Άκερμαν μας αγαπάει ή μηπως μας… μισεί; Η αμφιβολία μας τρώει τα σωθικά…
Σήμερα, Πέμπτη 27 Μαίου, έγινε γνωστό από ελληνική απογευνατινή εφημερίδα δημοσίευμα της ηλεκτρονικής έκδοσης της έγκριτης εβδομαδιαίας γερμανικής εφημερίδας Die Zeit (θεωρείται το σοβαρότερο εβδομαδιαίο φύλλο της Γερμανίας) σχετικά με τη προσπάθεια που έκανε προ δύο μηνών ο επικεφαλής της Deutsche Βank Γιόζεφ Άκερμαν (φωτ.) για να συγκεντρωθούν από τις αγορές 10-20 δισεκατομμύρια ευρώ για να βοηθηθεί η χώρα μας.
Η προσπάθεια ναυάγησε γιατί απορρίφθηκε από τη κυβέρνηση Μέρκελ. Δεν στεκόμαστε ούτε στους λόγους απόρριψης του σχεδίου (προφανώς γιατί η Μέρκελ μας μισεί), ούτε για το γεγονός ότι το προαναφερθέν ποσόν δεν θα επαρκούσε ούτε στο ελάχιστο για τη «σωτηρία της Ελλάδας» και την αποτροπή προσφυγής μας στο ΔΝΤ. Δεν πάμε τόσο μακριά.
Αλλά, εκείνο που προσέξαμε είναι η εμμέσως επαναλαμβανόμενη θέση ότι η προσπάθεια οφειλόταν στο ότι ο Γ. Άκερμαν… αγαπούσε την Ελλάδα και όχι –προφανέστατα- γιατί θεωρούσε ότι η βοήθεια προς την Ελλάδα ευνοούσε την Ευρωζώνη, τη Γερμανία και τη τράπεζά του! Απόδειξη αυτού είναι η δημοσίευση αυτής της, ενδεικτικής της συγκεκριμένης φιλοσοφίας, παραγράφου: «Πάντως, ο κ. Ακερμαν δεν είναι και ο καλύτερος φίλος της Ελλάδας. (Σημ. GrSOS: τα μαυρισμένα δικά μας) Παρά την εισήγησή του για στήριξη της χώρας μας, η τράπεζά του εξέδωσε λίγο μετά άκρως αρνητική έκθεση για τη χώρα, ενώ μόλις πριν από 10 ημέρες, στις 16 Μαρτίου, δήλωσε ότι αμφιβάλλει αν η Ελλάδα θα μπορέσει να ξεπληρώσει το χρέος της, προκαλώντας την οργή πολλών γερμανών πολιτικών, αφού μόλις είχε αποφασισθεί ο μηχανισμός στήριξης της τρόικας»! Δεν είναι εκπληκτικό; Το ότι εξέδωσε αρνητική έκθεση για τη χώρα μας, το ότι είπε πως αμφιβάλλει αν θα μπορέσει η Ελλάδα να αποπληρώσει το χρέος της οφείλεται όχι στο ότι είναι τεχνοκράτης και υποχρεώνεται, λόγω ιδιότητας, να κάνει έντιμα τη δουλειά του, έστω κι αν σφάλλει, αλλά στο ότι… δεν είναι φίλος της Ελλάδας! Κατ’ επέκταση, με τη πρωτοβουλία του για να βοηθήσει τη χώρα μας είχε δείξει πως… ήταν φίλος της Ελλάδας! Κι αυτό μας μπέρδεψε! Τη μιά είναι φίλος μας, την άλλη όχι! Σε ποιά κατηγορία να τον κατατάξουμε επιτέλους;
Όλες οι πράξεις, ακόμα και των επικεφαλής… Τραπεζών (και τι τραπεζών!) γυρνούν -κατά τη γνώμη μας- γύρω από τον άξονα «αγαπώ μια χώρα, δεν αγαπώ την άλλη», «είμαι φίλος της Ελλάδας (άρα λέω ψέματα για την οικονομική κατάστασή της), ή κάνω καλά τη δουλειά μου (άρα δεν είμαι φίλος!)».
Τα ΜΜΕ σέρνουν το χορό
Τα ΜΜΕ, έστω και δια χειρός καταξιωμένων και, κατά τα άλλα, σοβαρών δημοσιογράφων, κάνουν ότι μπορούν για να αμβλύνουν την ικανότητα των αναγνωστών, τηλεθεατών, ακροατών τους να ερμηνεύουν ορθά αυτά που συμβαίνουν γύρω τους.
Θυμάστε ένα άλλο πρωτοσέλιδο δημοσίευμά κυριακάτικης εφημερίδας (έχουμε γράψει γι αυτό στο παρελθόν) για τον… «μυστικό δείπνο στη Νέα Υόρκη με μενού την Ελλάδα», που ούτε μυστικός ήταν, ούτε η χώρα μας ήταν… προς βρώσιν!
Νωπό είναι και το δημοσίευμα άλλης Κυριακάτικης εφημερίδας που «χαιρέτιζε» τα πολύ ήπια (σε σχέση με αυτά που μας επιβλήθηκαν) μέτρα λιτότητας με τον τίτλο «Χάϊλ μέτρα» και τις φωτογραφίες της Μέρκελ και του Γ. Παπανδρέου! Αν αναλογισθούμε με τι ακριβώς έχουμε ταυτίσει τον χαιρετισμό «χάϊλ», αντιλαμβανόμαστε το ναζιστικό υπονούμενο για τον εμπνευστή των μέτρων, της περί ής ο λόγος εφημερίδας!
Παρακολουθήστε τα βραδυνά τηλεοπτικά δελτία για να διαπιστώσετε –με ελάχιστες εξαιρέσεις που, ευτυχώς, υφίστανται- σε τι εύκολες και εύπεπτες λύσεις καταφεύγουν για να «καλοπιάσουν» τους τηλεθεατές! Λες και φοβούνται πως αν πούν κάτι σοβαρό ή αρνητικό θα τους χάσουν –και μαζί με αυτούς και τη διαφήμιση. Προτιμούν να μην είναι σοβαροί, παρά να απωλέσουν έστω και το πιό επιδερμικό και επιπόλαιο τηλεθεατή τους.
Όλοι θυμόμαστε, χρόνια πριν, τις κραυγές άλλου γνωστού δημοσιογράφου, μέσα από τη συχνότητα ιδιωτικού ραδιοφώνου: Καθύβριζε συλλήβδην όλους τους Ολλανδούς γιατί η κυβέρνησή τους ήταν ελαστική προς τα Σκόπια στη διαμάχη τους με την Ελλάδα για το όνομά τους. Ουδείς σκέφτηκε αν όλοι οι Ολλανδοί συμμερίζονται τις απόψεις της κυβέρνησής τους. Αν η κυβέρνησή τους είχε την κατάλληλη ενημέρωση από την Ελλάδα. Όλοι όμως ακούγαμε για… μαστάρια, για τροφαντές Ολλανδέζες με σεξιστικά υπονοούμενα, γάλατα και εκκλήσεις για καταναλωτικό σαμποτάζ όλων των Ολλανδικών προϊόντων! Και όλα αυτά με αλαλαγμούς που κανέναν πολιτισμένο άνθρωπο δεν τιμούσαν.
Δεν ξεχνάμε βέβαια και την άλλη «υψηλού» επιπέδου δημοσιογραφία κάποιου ανόητου πρωϊνού τηλεαστέρα που αποκαλούσε «μωρή» τη Μέρκελ και δήλωνε πως θα ήθελε «να της αστράψει ένα χαστούκι στα μούτρα και να πάρει σαράντα στροφές»! Έτσι έκρινε πως θα ήταν αρεστός στους συνταξιούχους που τον παρακολουθούσαν!
greeksos.gr
Αρκετα επικαιρο αρθρο και σχετικο περι χρυσης αυγης.
