- Πώς αποκτά κανείς αιώνια ζωή;
- Ο Ιησούς Χριστός λέει: «Σας διαβεβαιώνω απόλυτα, ότι εκείνος που ακούει τον λόγο Μου, και πιστεύει σ' Αυτόν που με απέστειλε [δηλ. τον Πατέρα], έχει αιώνια ζωή, και σε κρίση δεν έρχεται [δηλ. δεν θα δικαστεί την Ημέρα της Κρίσεως], αλλά έχει ήδη μεταβεί από τον θάνατο στη ζωή» (κατά Ιωάννην 6:24)
....ώστε να μπορέσει να μας παρέχει τη σωτηρία δωρεάν.
Αλλοιώσεις επί των πατερικών κειμένων υπήρξαν πολλές. Είτε λόγω χρησιμοθηρικών σκοπών εγκαθίδρυσης μιας νέας εκκλησιαστικής εξουσίας, ή απλά λόγω κακών μεταφράσεων.
Το
ακούει τον "λόγο Μου" δεν είναι κάτι άλλο παρά η συγχρονικότητα του ενεργού υποκειμένου με το Συμπαντικό Νου, όσο για το "πιστεύει σ' Αυτόν που με απέστειλε" μοιάζει καθαρά ότι το "με απέστειλε" είναι διευκρινιστικό του μεταφραστή (καλή ώρα όπως το "δηλ. τον Πατέρα").
Ο Ιησούς είπε "πιστεύει σ' Αυτόν" δηλαδή, "πιστεύει σε Εαυτόν" που με βάση την ελληνιστική απόδοση του "πιστεύειν" (απ' το 'πίθτις' που σημαίνει 'εμπιστοσύνη') σημαίνει να εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου, κι αυτό γιατί ο αληθινός θεός δεν είναι έξω από τον κόσμο, αλλά
ΜΕΣΑ μας! Αυτός είναι ο Φωτισμένος, ο Φέρων το Φως, ο εν Χριστώ άνθρωπος.
Ας καταλάβουν κάποια στιγμή οι παπαδοκράτες και οι ιντερνετικοί τους ιεροκήρυκες ότι μπαίνουμε σε μια Νέα Εποχή. Η χρησιμοθηρική μερίκευση της πληροφορίας ως μία "εξ' Αποκαλύψεως" Οικουμενική Αντικειμενικότητα πέρασε αντιστρεπτί. Ο εξωκοσμικός σας Θεός, το υπετροφικό Υπερεγώ που χτίζεται 2000 χρόνια τώρα και μας έφερε μεσαίωνες, εκμετάλλευση, εξαθλίωση, αποχαύνωση και δυστυχία θα ηττηθεί και τα διεστραμμένα σας Πατριαρχεία θα περάσουν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.
Η Εποχή του Λόγου του Θεού έπαιξε το ρόλο της, μας χάρισε το Νόμο της Αγάπης όσο κι αν προσπάθησαν να τον διαβάλουν οι εξουσιαστές στο βωμό του χρήματος. Δεν θέλουμε την "δωρεάν" σας σωτηρία κύριε άβακα, να λείπει το βύσσινο.
Αν αισθάνεσαι αδικημένος απ' αυτά που λέω, να σου πω επίσης ότι αναγνωρίζω, σέβομαι και αγαπώ τους σοφούς γέροντες της παλιάς εποχής. Για μένα είναι οι σαμάνοι της Ορθοδοξίας. Ο Πατροκοσμάς, ο Πάτερ Παΐσιος, ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναϊτης και άλλοι αγνοί άνθρωποι, ασκητέψανε, φύγαν μακριά απ' τα Πατριαρχεία, ήρθαν σε επαφή με τη Φύση, συγχρονιστήκανε με την Απειρότητα του Σύμπαντος, γεννήσανε το θεό μέσα τους μέσω της ταπεινότητας και της αποσάθρωσης του υπετροφικού Εγώ και ζήσαν βίο άγιο και ευτυχισμένο.
Ποιος μπορεί να ακολουθήσει το παράδειγμά τους στη σύγχρονη εποχή του αδηφάγου καπιταλισμού; Το θεουργικό ενέργημα είναι πλέον ζήτημα προσωπικό και δεν επαφίεται σε καμία έξωθεν μαρτυρία παρά μόνο σε αυτή που βάζουμε εμείς οι ίδιοι στους Εαυτούς μας.