Πιο μικρή, κατά γυμνάσιο εποχή, έπινα amita μανιωδώς.
Κάθε μέρα στο σχολείο μαζί με το σαντουιτσάκι, κάθε μεσημέρι με το μεσημεριανό και σίγουρα το απογευματάκι μετά το φροντ.
Είχα ψύχωση μιλάμε!
Μέχρι που μια μέρα πήρε ο παππούς μου ολόκληρη παρτίδα amita (ξέρετε αυτούς που είναι μέσα στη κούτα) γιατί είχαμε μαζευτεί όλα τα ξαδέρφια για αρκετές μέρες στο εξοχικό. Έλα όμως που εμένα με έπιασε η λαιμαργία και κατέβαζα τον έναν χυμό πίσω από τον άλλον;
Η έξυπνη τα πετούσα τα κουτάκια στο δίπλα χωράφι και καλά πως δε θα τα δουν οι δικοί μου.
Αυτό ήταν, πέρασα το πιο απαίσιο απόγευμα της ζωής μου στη τουαλέτα που δεν ήταν καν τελειωμένη ακόμη
Από τότε όπου δω amita τρέχω, ούτε για πλάκα δε πίνω, μου έχει μείνει ψυχολογικό!!!!
Αλλά δεν μου λείπει κιόλας να πω την αλήθεια μου, από τη μέρα που ανακάλυψα τι νόστιμα που είναι τα φρούτα και τα λαχανικά (έχει 1-1,5 χρόνο που έγινε αυτό, ναι ναι ναι το ξέρω είμαι έλεος
) , ούτε να τα σκεφτώ να αγοράσω τέτοια σκευάσματα από δαύτα
Στύβω τα πορτοκαλάκια μου, πειραματίζομαι και με τίποτα άλλα φρούτα στο μούλτι και την περνάω ζάχαρη...
Βέβαια τώρα το καλοκαιράκι δεν είναι η εποχή τους τα πορτοκάλια και πειραματιζόμουν με άλλα, έφτιαχνα πηχτές γρανίτες με καρπούζι, φράουλες κλπ
Όσο για το τι έχει η amita δεν σοκάρομαι καθόλου!
Η αδερφή μου είναι τεχνολόγων τροφίμων και έχω ακούσει πολύ-πολύ χειρότερα για άλλες μεγαλύτερες εταιρίες, με προϊόντα που ούτε σου περνάνε από το μυαλό και όταν το ακούς απορείς "μα τι στο καλό μπορεί να έχει αυτό;"
Όσο για την κόκα κόλα, εγώ προσωπικά δεν αντέχω το ανθρακικό, όταν πίνουν οι άλλοι και ζηλεύω, (
)
βάζω κόκα κόλα σε ένα ποτήρι και ρίχνω λίγο νερό ή αλάτι για να ξεθυμάνει το ανθρακικό
