Το παράπονο ενός Έλληνα που βρέθηκε εκτός Ελλάδας
Έφυγε πριν ξεσπάσει στη χώρα μας η οικονομική κρίση και αποστασιοποιημένος από την «τρέχουσα επικαιρότητα»
θίγει τα κακώς κείμενα που ζούμε.
Μια επίκαιρη άποψη από κάθε πτυχή κι αν την αντιμετωπίσει κανείς είναι αυτή που έγραψε στις 5 Ιουλίου 2011 ο Βασίλης Μαχιάς. Σηκώθηκε κι έφυγε από μια πατρίδα που θα αδικεί τα καλύτερα παιδιά της, τα στέλνει στην ξενιτιά και τα μειώνει. Είναι ο μέσος Έλληνας που βρήκε την ευκαιρία να «την κάνει».
Ξετίναξε από πάνω του την κακομοιριά και την κουτοπονηριά που μετέτρεψε το πολιτικό σύστημα των τελευταίων ετών σε στάση ζωής. Απέταξε τα δεσμά της νέο-ελληνικής οσφυοκαμψίας και βρήκε το θάρρος να τα «χώσει» όπως πρέπει. Απολαύστε τον:
«Εγκατέλειψα την Ελλάδα προ εφταετίας. Τις καλές εποχές δηλαδή. Ολυμπιακοί, ευρωπαϊκό, Eurovision και καφάσια οι άδειες σαμπάνιες στη Μύκονο. «Πού πας;», με ρωτούσαν απορημένοι οι φίλοι μου. «Πουθενά δεν θα βρεις καλύτερα!». Τώρα πια η στάση τους έχει αλλάξει. «Μη τυχόν και γυρίσεις! Καλά είσαι εκεί. Δεν παλεύεται εδώ η κατάσταση.».
Όχι, ουδεμία αίσθηση διορατικότητας είχα για τα δεινά που έμελε να ακολουθήσουν. Προφήτης δεν είμαι, πόσο δε μάλλον σοφός. Πολύ απλά δεν είχα «δόντι», κομματικό μέσο, γνωριμίες ή οικογενειακή επιχείρηση. Αλλά ούτε και τη διάθεση να ανταγωνιστώ αυτούς που τα είχαν. Με λίγα λόγια, καμία τύχη. Είχα ανάγκη από ένα σύστημα που να προστατεύει τον πολίτη από την ανομία. Ένα σύστημα που να αποδέχεται ως αλήθεια το αυτονόητο, να επιβραβεύει το άριστο και να απορρίπτει τον παραλογισμό. Τα κουβαδάκια μου, δηλαδή, και σε άλλη παραλία!
Θα μου πείτε τώρα, δικαίως, «τι δουλειά έχεις εσύ να εκφέρεις άποψη για τα τεκταινόμενα; Τι σε κόφτει; Αφού είσαι αμέτοχος, δεν σε αγγίζουν ούτε το μεσοπρόθεσμο, ούτε οι οριζόντιες μειώσεις μισθών και συντάξεων.» Οι πιο παθιασμένοι θα βιαστούν να με κρίνουν. «Έξω από το χορό πολλά τραγούδια λες. Δεν κάθεσαι στα αυγά σου εκεί στο Λονδίνο και άσε μας εμάς να κάνουμε ό,τι νομίζουμε.» Σωστό, εν μέρει. Αλλά επειδή ακριβώς είμαι αμέτοχος διαθέτω και το εξής πλεονέκτημα. Βλέπω τα πράγματα αποστασιοποιημένος από πάθη και συγκινησιακές φορτίσεις. Με ψυχρή λογική. Κι έτσι λογικά και ψυχρά επιθυμώ να εκφράσω την ακόλουθη απορία προς άπαντες αγανακτισμένους. Μα, αλήθεια, πραγματικά δεν γνωρίζετε ποιοι τα φάγανε τα λεφτά; Δεν έχετε την παραμικρή ιδέα ποιοι είναι οι κλέφτες, οι ψεύτες κι οι λωποδύτες; Θέλετε να τους ξετρυπώσετε, το γνωρίζω, μα πολύ φοβάμαι πως ψάχνετε σε λάθος κρυψώνες. Ας σας δώσω εγώ λοιπόν μερικά παραδείγματα (συγχωρέστε μου τις γενικεύσεις, προφανώς και υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις):
• Κλέφτες είναι οι χρυσοί ολυμπιονίκες μας που αφού μας χάρισαν την ψευδαίσθηση εθνικής ανάτασης τσεπώνοντας ταυτόχρονα τα πλουσιοπάροχα πριμ της πολιτείας, αποδείχτηκαν στην πλειοψηφία τους ντοπέ. Τσάμπα τα κροκοδείλια δάκρυα που έχυσαν μπροστά στις κάμερες. Ο Έλλην φορολογούμενος πλήρωσε!
• Κλέφτες, όπως αποδεικνύεται, είναι οι πρόεδροι των ομάδων σας τους οποίους αποθεώνετε τις Κυριακές μεσημέρια διότι «στήνουν» παιχνίδια, ξεπλένουν βρώμικο χρήμα και ζημιώνουν τόσο το κράτος (ΟΠΑΠ) όσο και όσους δοκιμάζουν την τύχη τους παίζοντας στοίχημα.
• Κλέφτες επίσης οι ιδιοκτήτες καμπόσων νυχτερινών μαγαζιών όπου χρόνια ολόκληρα αφήνατε μηνιάτικα και δώρα (πάλε ποτέ) για μια ζεμπεκιά, για το καλό το πρώτο τραπέζι, για φιστίκια, αλκοόλ και γαρύφαλλα. Αποδεδειγμένες οικονομικές ατασθαλίες, εκτεταμένη φοροδιαφυγή, παραβίαση αδειών λειτουργίας κλπ.
• Κλέφτες αρκετοί από τους εθνικούς τροβαδούρους μας που ξέχασαν ή αμέλησαν να δηλώσουν τα εισοδήματά τους. Με πρώτο και καλύτερο βέβαια τον τραγουδιστή-αηδόνι, σύζυγο νυν βουλευτού και πρώην υπουργού. Μα, με ψίχουλα θα ασχολούμεθα τώρα κύριε δικαστά;
• Κλέφτης ο ταξιτζής που με χρεώνει διπλά και τριπλά για μία κούρσα αεροδρόμιο-Κολωνό κάθε φορά που επισκέπτομαι την Αθήνα. Λόγω κάποιας περίεργης σύμπτωσης μάλιστα το «καπέλο» αποδεικνύεται πάντα υψηλότερο τις φορές που παραδέχομαι πως ζω μόνιμα έξω. Αθάνατη Ελληνική φιλοξενία! Για απόδειξη δε ούτε ερώτημα.
• Κλέφτες οι μοναχοί που επιδίδονται σε business εκατομμυρίων με ξιπασμένους πολιτικούς καλώντας σας ταυτόχρονα σε προσευχή και νηστεία. Κατά τα άλλα, τα του καίσαρος τω καίσαρι και τα του θεού τω θεώ.
• Κλέφτες και οι παπάδες που τσεπώνουν αδήλωτα τρακοσάρια «για την εκκλησία» από γάμους και βαφτίσια. Και ο δίσκος φυσικά να γυρίζει.
• Κλέφτης ο καφετζής στην Πλάκα στης Κρήτης που αρνείται πεισματικά να χτυπήσει στην ταμιακή του το φραπεδάκι που παραγγέλνω για την παραλία.
• Κλέφτης και ο εφημεριδοπώλης στο διπλανό χωριό της Ελούντας για τον ίδιο λόγο.
• Κλέφτες οι εφοριακοί που κάνουν τα στραβά μάτια στους φοροφυγάδες.
• Κλέφτες οι αστυνομικοί που χρηματίζονται για να παρέχουν προστασία σε άλλους κλέφτες.
• Κλέφτες όσοι παίρνουνε άδεια από την σημαία γιατί πληρώνονται χωρίς να παράγουν.
• Κλέφτες όσοι ζητάνε διευκολύνσεις και ρουσφέτια για «το παιδί που ζορίζεται στο στρατόπεδο» και «την θυγατέρα με τα τέσσερα μάστερ που θέλει να δουλέψει στην τοπική ΔΕΚΟ».
• Κλέφτες οι δημόσιοι υπάλληλοι που την κοπανάνε από το γραφείο στις 12:30. Κλέφτες και οι συνάδελφοί τους που τους χτυπάνε την κάρτα. Αλλά είπαμε: μεταξύ κατεργάρηδων αλληλεγγύη..
• Κλέφτες οι υπάλληλοι δήμων και νομαρχιών που εκδίδουν μεν τιμολόγια αλλά πλαστά.
• Κλέφτες οι ιδιοκτήτες αυθαιρέτων γιατί πολύ απλά αυθαιρέτησαν.
• Κλέφτες και οι μηχανικοί που παραβαίνουν τους όρους δόμησης για να βγάλουν παραπάνω τετραγωνικά ως υπερυψωμένα υπόγεια και ημιυπαίθριους.
• Κλέφτες οι επίορκοι δικαστές και οι φίλοι τους δικηγόροι που εμπλέκονται σε κυκλώματα.
• Κλέφτες οι συνδικαλιστές που παραλύουν το κράτος, μας κόβουν το ρεύμα και ζημιώνουν όσους επιθυμούν να δουλέψουν.
• Κλέφτες οι εκπαιδευτικοί που λαμβάνουνε μαύρα από ιδιαίτερα.
• Κλέφτες οι δημοσιογράφοι που κουβαλούν μετρητό αγνώστου προελεύσεως σε πλαστικές σακούλες απορριμμάτων.
• Κλέφτες οι καθηγητές πανεπιστημίου που διορίζουν παιδιά και εγγόνια στις σχολές τους με αδιαφανείς διαδικασίες. Αν δεν κοιτάξεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει.
• Κλέφτες αυτοί που πωλούν τενεκέδες λάδι παραγωγής τους χωρίς να δηλώνουν το επιπλέον εισόδημα.
• Κλέφτες γιατροί και φαρμακοποιοί που στήνουν εισπρακτικές εταιρίες στην πλάτη των ασθενών γράφοντάς τους αχρείαστα φάρμακα που ασφαλώς κάποιος εν τέλει πρέπει να πληρώσει (τα ασφαλιστικά ταμεία γι' αυτούς που αναρωτιούνται).
• Κλέφτες οι νοικοκύρηδες που διατηρούν ανασφάλιστες οικονόμους και στερούν πόρους από τα ταμεία.
• Κλέφτες οι αιώνιοι φοιτητές γιατί καταναλώνουν κρατικούς πόρους κωλοβαρώντας.
Κλέφτες, κλέφτες, κλέφτες. Μιάμιση σελίδα κλέφτες (ενδεικτικά). Συμπέρασμα; Κλέφτες υπάρχουν πολλοί. Αλλά εσείς βεβαίως δεν ανήκετε σε καμία από τις παραπάνω κατηγορίες. Ούτε και που πήρε το μάτι σας κάτι ύποπτο, κάτι ανάρμοστο γύρω σας τόσα χρόνια. Όχι, εσείς είστε όλοι τα θύματα μίας μεγάλης πλεκτάνης. Μιας αμερικανοσιωνικής συνομωσίας ενάντια στο ταλαίπωρο Ελληνικό έθνος που αρνείται να καταναλώσει κουτόχορτο αντιστεκόμενο στα αντιλαϊκά σχέδια των πολυεθνικών. Κούνια που μας κούναγε! ΚΛΕΦΤΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ! ΕΓΩ, ΕΣΥ, Ο ΔΙΠΛΑΝΟΣ ΜΑΣ. ΟΛΟΙ ΜΑΣ!
Την αγανάκτησή σας λοιπόν δεν την συμμερίζομαι. Το αίσθημα αδικίας σας δεν το καταλαβαίνω. Για ένα πράγμα μονάχα εξακολουθώ να αναρωτιέμαι. ΠΟΥ ΠΗΓΕ Η ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΣΑΣ ΜΩΡΕ ΈΛΛΗΝΕΣ;
Έχουμε καταντήσει οι ψωμοζήτουλες της Ευρώπης εξαρτώντας την επιβίωση μας από λεφτά άλλων. Και όταν αυτοί μας τα δίνουν (ναι, με τόκο βεβαίως - κι εμείς το ίδιο θα κάναμε), εμείς τους ζητάμε και τα ρέστα. Απαιτούμε. Εκβιάζουμε.
Θεωρούμε πως μας έχουν ανάγκη. Πως μας οφείλουν χρέος μεγάλο επειδή κάπου κάποιοι κάποτε σε αυτόν τον τόπο παρήγαγαν πολιτισμό. Επειδή τότε εκείνοι κοιμόντουσαν ακόμα στις σπηλιές με τα αγρίμια. Οι εποχές άλλαξαν Έλληνες και εμείς αμελήσαμε να επιβιβαστούμε στο τρένο του χρόνου.
Ας πάρουμε μερικά μαθήματα από το παράδειγμα άλλων πραγματικά υπερήφανων λαών, όπως οι Ιάπωνες λόγου χάρη. Ξεφυλλίζω μία εκ των μεγαλύτερης κυκλοφορίας εφημερίδων στη Μ. Βρετανία λίγες εβδομάδες μετά την ανυπολόγιστη τραγωδία που χτύπησε το νησί τους. Ολοσέλιδη καταχώρηση υπογεγραμμένη από τον ίδιο τον Ιάπωνα πρωθυπουργό. Αναφέρεται στην οικονομική βοήθεια που προσέφερε ο Βρετανός φορολογούμενος στο δοκιμαζόμενο έθνος του.
«Από τα βάθη της καρδιάς μας σας ευχαριστούμε για την αμέριστη συμπαράσταση σας τούτες τις δύσκολες ώρες.
Ο Ιαπωνικός λαός δεν ξεχνά. Θα ορθοποδήσουμε. Θα ανταποδώσουμε. Ευχαριστούμε.»
Ευχαριστούμε. Έτσι απλά.
Αντρίκια. Λακωνικά.
Εμείς εξακολουθούμε να θεωρούμε πως τα λεφτά που μας δανείζουν οι ξένοι ξεφυτρώνουν ως μάννα εξ' ουρανού.
Δίχως κόπο. Δίχως ιδρώτα. Δίχως δουλειά. Έχουμε καταντήσει τόσο εγωπαθείς που αδυνατούμε να αντιληφθούμε πως τα λεφτά δεν ανήκουν σε αόρατους αιμοδιψείς τραπεζίτες, πως δεν είναι παρά οι οικονομίες νοικοκυριών και συνταξιούχων, οι καταθέσεις τους, τα αποθεματικά των ασφαλιστικών τους ταμείων, οι φόροι που έχουν πληρώσει στο κράτος τους.
Και κάτι ακόμα: αρνούμαστε να δεχθούμε πως έχουν κάθε δικαίωμα να επιλέξουν τι θα τα κάνουν.
Ακόμη και να τα κάψουν, που λέει ο λόγος, έχουν δικαίωμα παρά να τα δανείσουν σε εξυπνάκηδες κομπιναδόρους αρχοντοχωριάτες που πλαστογραφούνε στατιστικές προκειμένου να κοροϊδέψουν τους αγαθούς και τους αδαείς.
Τους εαυτούς μας κοροϊδεύουμε Έλληνες. Κανέναν άλλον. Ξεχάσαμε το ευχαριστώ. Απαξιώσαμε το φιλότιμο. Γίναμε αγνώμονες. Αχάριστοι.
Την λύση φίλοι μου δεν θα τη βρείτε στους δρόμους και στις αγανακτισμένες πορείες. Η λύση είναι (ακόμα) στα χέρια σας. Μπροστά στα μάτια σας. Αντισταθείτε στην ανομία. Καταδικάστε την παρανομία ακόμη κι αν αυτή είναι μέσα στο σπίτι σας. Καταγγείλτε τον κλέφτη ακόμα κι αν αυτός είναι ο αδερφός σας. Περιθωριοποιείστε τον καταχραστή ακόμη κι αν τυγχάνει να είναι συνάδελφός σας (που μάλλον θα είναι εδώ που τα λέμε). Τιμωρήστε τον φοροδιαφυγά. Μην ψωνίζετε το παραμικρό από όσους δεν εκδίδουν αποδείξεις. Επιβραβεύστε τον τίμιο, τον σωστό, τον νομοταγή επαγγελματία.
Μα, πάνω απ' όλα ΑΛΛΑΞΤΕ! Τους γύρω σας και τον εαυτό σας.
Διαφορετικά κάντε την αγανάκτησή σας κορνίζα πάνω από το τζάκι να την βλέπουνε τα παιδιά μας και να την φτύνουν».
Απορίες;;;
Τόνια Τσακίρη
η
ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
Παροικίες των Ελλήνων στο εξωτερικό, λόγω κρίσης
Η αλματώδης αύξηση της ανεργίας, η ανασφάλεια και οι δύσκολες συνθήκες στη χώρα μας στρέφουν όλο και περισσότερους στην απόφαση να την εγκαταλείψουν
Μεταναστευτικό κύμα που αργά αλλά σταθερά διογκώνεται, κυρίως από επιστημονικό προσωπικό που αναζητεί εργασία ή καλύτερη θέση, καταγράφεται το τελευταίο διάστημα εξαιτίας της ανεργίας, της ανασφάλειας και γενικά των δύσκολων συνθηκών στη χώρα μας που έχουν διαμορφώσει η ύφεση και η οικονομική κρίση. Τέσσερις στους δέκα Ελληνες δηλώνουν έτοιμοι να εγκαταλείψουν τον τόπο διαμονής τους για να εργαστούν σε άλλη χώρα, ενώ πολλοί έχουν ήδη καταφύγει στο εξωτερικό, δημιουργώντας «παροικίες» Ελλήνων· όπως στον Αραβικό κόλπο που καταφεύγουν κυρίως μηχανικοί και γενικότερα εργαζόμενοι στον κατασκευαστικό κλάδο, στο Λονδίνο το οποίο επιλέγουν απασχολούμενοι στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, στο Παρίσι που απορροφά εργαζομένους από όλους τους κλάδους, στη Γερμανία που ενσωματώνει ανθρώπινο δυναμικό από τον ιατρικό κλάδο, στα Βαλκάνια που προσελκύουν εργαζόμενους από τον τραπεζικό τομέα, κτλ.
Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και γενικότερα η Μέση Ανατολή αποτελούν γεωγραφική περιοχή που δείχνουν να προτιμούν ιδιαίτερα οι Ελληνες οι οποίοι αναζητούν μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό. Ειδικότερα για τους μηχανικούς και τους εργαζομένους στον χώρο των κατασκευών η φυγή στις χώρες του Αραβικού Κόλπου αποτελεί σχεδόν μονόδρομο, καθώς η κατασκευαστική αγορά στην Ελλάδα βρίσκεται σε μεγάλη ύφεση, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ.
Κ. Παπαδόπουλος, πολιτικός μηχανικός με 38 έτη προϋπηρεσίας, ο οποίος εργάζεται στη Σαουδική Αραβία, στην πολυεθνική Αramco, τους τελευταίους έξι μήνες, μετά την απόλυσή του από την J&Ρ Αβαξ.
«Ο όμιλος έκανε μαζικές απολύσεις, όπως άλλωστε και πολλές άλλες τεχνικές εταιρείες», προσθέτει ο κ. Παπαδόπουλος,
«και σε αυτό το πλαίσιο το καλοκαίρι απολύθηκα. Στην Ελλάδα δεν μπορούσα να βρω εργασία και έτσι κατέληξα στη Σαουδική Αραβία, στην Αramco, όπου κατασκευάζουμε εργοστάσια αφαλάτωσης. Οι συνθήκες εργασίας είναι σκληρέςστη Σαουδική Αραβία, καθώς εργαζόμαστε 70 με 80 ώρες την εβδομάδα, αλλά ο μισθός μου είναι 140.000
δολάρια τον χρόνο,με πληρωμένη τη διαμονή μου και τέσσερα εισιτήρια για την Ελλάδα. Βέβαια, η οικογένειά μου έμεινε πίσω στην Ελλάδα, κάτι που προβληματίζει πολλούς Ελληνες, γι΄ αυτό και το εξωτερικό ενδείκνυται για τους πιο νέους μηχανικούς».
Υπολογίζεται ότι τα τελευταία χρόνια μόνο το Ντουμπάι υποδέχεται το 5% των ελλήνων αποφοίτων μηχανικών όλων των ειδικοτήτων. Ωστόσο, η διεθνής κρίση έχει επηρεάσει και τον τομέα των κατασκευών στα ΗΑΕ, αν και αυτό το έτος αναμένεται να ανακάμψει η αγορά. Πάνω από 130 ελληνικές εταιρείες δραστηριοποιούνται στα ΗΑΕ, πρωτίστως στον τομέα του εμπορίου και της γούνας και δευτερευόντως στις κατασκευές, στη ναυτιλία, την πληροφορική, στις υπηρεσίες, κ.ά. Τα δύο τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μια μείωση της τάξης του 40% στους μισθούς των μηχανικών και σε αυτές τις χώρες λόγω της διεθνούς κρίσης αλλά και της πολύ μεγάλης προσφοράς εργασίας όχι μόνον από την Ελλάδα, αλλά και από την Πορτογαλία και από πολλές άλλες χώρες. Σήμερα ο μέσος μηνιαίος μισθός για έναν έλληνα πολιτικό μηχανικό με εμπειρία είναι περίπου τα 7.000 δολάρια, σημειώνει ο κ. Παπαδόπουλος, ενώ για τους Ασιάτεςόπως για τους Φιλιππινέζους, τους Πακιστανούς ή τους Ινδούς- οι οποίοι προτιμώνται, είναι τα 2.000 ως 4.000 δολάρια.
«Εδώ είναι μια χαρά»
Στον Αραβικό Κόλπο, αλλά λίγο πιο πέρα, στο Αμπου Ντάμπι, μετακόμισε και ο κ.
Κ. Δανιηλίδης, ο οποίος εργάζεται στην αμερικανική εταιρεία διαχείρισης και οργάνωσης κατασκευών ΑΤS από τον Οκτώβριο του 2010. Ο κ. Κώστας Δανιηλίδης απασχολήθηκε στην Ελλάδα ως μηχανικός τοπογράφος για πολλά χρόνια σε μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείεςόπως οι Εμπεδος, Κόμβος, ΕΤΑ-, αλλά το τελευταίο διάστημα ήταν αδύνατον να βρει εργασία στη χώρα μας, όπως υποστηρίζει ο ίδιος. «Για αυτό», επισημαίνει ο κ. Κ. Δανιηλίδης,
«έκανα έρευνα εργασίας στο Ιnternet και μέσα σε δύο μήνες βρήκα εργασία στο Αμπου Ντάμπι, με μισθό 10.000 δολάρια τον μήνα, ενώ στην Ελλάδα οι μισθοί είναι σαφώς πολύ πιο χαμηλοί. Πάντως, το πιο δύσκολο στη μετακόμιση στο εξωτερικό είναι ο χωρισμός από την οικογένεια και τα αγαπημένα πρόσωπα».
Οσον αφορά τις συνθήκες διαβίωσης στο Αμπου Ντάμπι ο κ. Δανιηλίδης τόνισε ότι «
είναιπολύ καλές. Οι Αμερικανοί είναι οι καλύτεροι ξένοι φίλοι, η διαβίωση είναι αρχοντική αλλά η ζωή πλαστική, αν και χωρίς άγχη. Επίσης, οι ντόπιοι είναι εξαιρετικά φιλικοί και γενικά οι Ελληνες είναι πολύ αγαπητοί και αποδεκτοί. Το κόστος ζωής σε πολλές περιπτώσεις είναι ίδιο με αυτό στην Αθήνα, εκτός από τα ταξί, τη βενζίνη και τα αυτοκίνητα.Ειδικά για τους μηχανικούς, εδώ είναι μια χαρά διότι τα έργα γίνονται σωστά και η ποιότητα είναι ασύγκριτη σε σχέση με την Ελλάδα».
Ποιότητα ζωής
Επιπλέον, καταλήγει ο κ. Δανιηλίδης,
«η ποιότητα της καθημερινής ζωής εδώ είναι πάρα πολύ υψηλή. Οι υπηρεσίες δουλεύουν εκπληκτικά, αφού μπορείς να έχεις δίπλωμα οδήγησης σε 10 λεπτά της ώρας, ενώ κανείς δεν κλέβει, αφήνεις τα πάντα και δεν τα πειράζει κανείς, νιώθεις ασφάλεια όσο πουθενά στον κόσμο». Βέβαια στις αραβικές αγορές, σύμφωνα με τον κ.
Ν. Γιαννουλάτο, διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας συμβούλων επιχειρήσεων Cornerstone Αthens,
«ο ανταγωνισμός είναι οξύς, οι συνθήκες δύσκολες, ενώ τα επίπεδα των απαιτήσεων των έργων είναι πολύ υψηλά. Σε όλες αυτές τις προκλήσειςμπορούν να απαντήσουν με επιτυχία οι Ελληνες και συγκεκριμένα τα στελέχη που αποφασίζουν να εκπατριστούν σε τέτοιες χώρες». Οι σταθερές αξίες
Μια άλλη «παροικία» που έχει δημιουργηθεί λόγω της κρίσης στην Ελλάδα, αλλά και της γενικότερης κατάστασης, είναι αυτή της Γερμανίας, η οποία αποτελείται από γιατρούς, ενώ η Αγγλία και η Γαλλία αποτελούν σταθερές αξίες για τους έλληνες εργαζομένους. Το Παρίσι επέλεξε η κυρία
Χριστίνα Αλυσσανδράκη, η οποία προσλήφθηκε ως managing director στην εταιρεία καλλυντικών Αnne Semonin τον Νοέμβριο του 2010, καθώς η ομάδα μάρκετινγκ που εργαζόταν στην εταιρεία ποτών Αμβυξ στην Ελλάδα καταργήθηκε.
«Εψαξα και στην Ελλάδα για να βρω εργασία», επισημαίνει η κυρία Χριστίνα Αλυσσανδράκη,
«αλλά γνωρίζοντας την κατάσταση είχα ρίξει όλο το βάρος σε αιτήσεις στο εξωτερικό. Ημουν μια έμπειρη και σε φυσιολογικά πλαίσια πληρωμένη marketing manager στην Αμβυξ, αλλά αν έμενα στην Ελλάδα το πολύ να έβρισκα κάτι με 30% λιγότερα χρήματα».
«Γενικά στο Παρίσι», σύμφωνα με την κυρία Αλυσσανδράκη,
«οι μισθοί είναι καλύτεροι απ΄ ό,τι στην Ελλάδα, το κόστος συγκοινωνίας στη γαλλική πρωτεύουσα είναι χαμηλότερο, με άψογες υπηρεσίες, τα αγαθά στο σουπερμάρκετ χαμηλότερα, η βενζίνη χαμηλότερη κι αν δεν υπήρχαν τα υψηλά ενοίκια εντός πόλης θα έλεγα πως κερδίζεις σε όλα».
«Είναι γεγονός ότι όλο και περισσότεροι, κυρίως νέοι σε ηλικία Ελληνες, εκπατρίζονται προς αναζήτηση εργασίας. Μάλιστα, το νέο μεταναστευτικό ρεύμα δεν αφορά μόνο τα άτομα υψηλής επαγγελματικής κατάρτισης,όπως συνέβαινε τα τελευταία χρόνια, αλλά και απλούς εργαζομένους οι οποίοι αναζητούν ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και την οικογένειά τους» αναφέρει ο κ. Γιαννουλάτος.
Οι φοιτητές δεν γυρίζουν πίσω...
Η κυρία Ούρσουλα Δημητρίου (αριστερά) και η κυρία Σωζήτα Γκουντούνα, οι οποίες σπούδασαν στο Λονδίνο, δεν αποφασίζουν να γυρίσουν στην Ελλάδα ενώ, όπως λέει ο κ. Μάκης Μαλαφέκας που ζει και εργάζεται στη Γαλλία, η παρούσα δυσμενής κατάσταση λειτουργεί ανασταλτικά για να κάνει κάποιος σχέδια οριστικού επαναπατρισμού
Oπρώτος προορισμός των Ελλήνων για σπουδές είναι η Αγγλία και ειδικότερα το Λονδίνο, ενώ πλέον παραμένουν εκεί και μετά το πέρας των σπουδών για να εργαστούν. Αυτή την πόλη επέλεξε και η κυρία
Σωζήτα Γκουντούνα για σπουδές Φιλοσοφίας και διδακτορικό στην Ιστορία Τέχνης και δεν αποφασίζει να γυρίσει στην Ελλάδα διότι όπως λέει
«οι πανεπιστημιακές θέσεις δεν ανοίγουν εύκολα στη χώρα μας, οι μισθοί είναι πενιχροί και κυρίως τώρα με την κρίση δεν δίνεται εύκολα χρηματοδότηση για καλλιτεχνικές παραγωγές. Οταν τελείωσα τις σπουδές μου σχεδίαζα να γυρίσω στην Ελλάδα», αναφέρει η κυρία Γκουντούνα,
«αλλά η κρίση με κρατάει στην Αγγλία».
Οι γιατροί
Στο Λονδίνο βρέθηκε και η κυρία
Ούρσουλα Δημητρίου για να κάνει το διδακτορικό της στην Αρχιτεκτονική μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της στην Ελλάδα και η κρίση την κάνει σκεπτική στο να γυρίσει πίσω. Μέχρι να αλλάξουν οι συνθήκες στην Ελλάδα η κυρία Δημητρίου δεν σκέφτεται να έρθει στην Ελλάδα, ενώ προσθέτει ότι
«όσοι από τους γνωστούς μου βρίσκονται ήδη στο Λονδίνο δεν σκέφτονται να γυρίσουν στην Ελλάδα, ακόμα και αυτοί που ήταν σίγουροι για την επιστροφή τους πριν από την κρίση». Οι μισθοί, καταλήγει η ίδια, είναι σαφώς καλύτεροι αλλά το Λονδίνο έχει πολύ πιο υψηλό κόστος ζωής.
Μια άλλη κατηγορία σπουδαστών που πάνε στην Αγγλία, τη Γερμανία, κ.α., για μεταπτυχιακά και ειδικότητες και παραμένουν εκεί είναι οι γιατροί. Οι εκτιμήσεις ανεβάζουν τον αριθμό των νέων γιατρών που αναχωρούν κάθε χρόνο για τα νοσοκομεία του εξωτερικού σε περισσότερους από 1.000. Σε έρευνα της Εταιρείας Νέων Γιατρών στους φοιτητές των Ιατρικών Σχολών της χώρας το 70% απάντησαν πως σκέφτονται να λάβουν την ειδικότητά τους σε κάποιο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του εξωτερικού (κυρίως Βρετανία, ΗΠΑ και Γερμανία), με προοπτική να εργαστούν εκεί. Στην Ελλάδα η λίστα αναμονής για πολλές ειδικότητες κρατά πολλά χρόνια, όπως ανέφερε ελληνίδα οδοντίατρος που ζει και εργάζεται στο Λονδίνο.
«Στην Ελλάδα αν τελειώσεις την Οδοντιατρική πρέπει να ανοίξεις το δικό σου ιατρείο, που σημαίνει ότι χρειάζεσαι τουλάχιστον 50.000 ευρώ δάνειο μόνο για τα εργαλεία, με έναν συντηρητικό προϋπολογισμό, χωρίς το οίκημα. Στο Λονδίνο όμως μπορείς να εργαστείς αρχικά ως υπάλληλος σε ένα οδοντιατρείο με αρχικό μισθό 3.000- 4.000 ευρώ» σημειώνει η ίδια οδοντίατρος.
Δυσμενής κατάσταση
Στη Γαλλία ζει και εργάζεται ο κ.
Μάκης Μαλαφέκας, ο οποίος σπούδασε Ιστορία της Τέχνης και Αρχαιολογία, με μεταπτυχιακές σπουδές στην Κοινωνική Ανθρωπολογία, και αυτή την περίοδο ασχολείται με τη μετάφραση και κυρίως τη συγγραφή. Η κρίση δεν οδήγησε τον κ. Μαλαφέκα στη Γαλλία, αφού βρίσκεται εκεί από το 1997, αλλά σύμφωνα με τον ίδιο η παρούσα δυσμενής κατάσταση σίγουρα λειτουργεί ανασταλτικά για να κάνει κάποιος σχέδια οριστικού επαναπατρισμού. Πάντως, επισημαίνει ο κ. Μαλαφέκας,
«οι μισθοί είναι προφανώς καλύτεροι (κατώτερος επιτρεπόμενος μισθός 1.070 ευρώ καθαρά τον μήνα, μέσος μισθός γύρω στα 1.600
ευρώ) και οι εργασιακές συνθήκες σχετικά καλύτερες (35ωρο, συλλογικές συμβάσεις, πληρέστερη κοινωνική ασφάλιση), όμως κι εδώ η ανεργία βρίσκεται σε αδιάκοπη ανοδική πορεία τα τελευταία τρία χρόνια (11% τον περασμένο Ιανουάριο), ενώ πολύς κόσμος που υποτίθεται ότι διαθέτει εργασία στην ουσία υποαπασχολείται».
ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Εurostat, τέσσερις στους δέκα Ελληνες δηλώνουν έτοιμοι να εγκαταλείψουν τον τόπο διαμονής τους και να εγκατασταθούν σε άλλη περιοχή ή χώρα στην περίπτωση που μείνουν άνεργοι και δεν σταθεί δυνατόν να βρουν νέα εργασία. Συγκεκριμένα, η γενιά η οποία φαίνεται να έχει τη μεγαλύτερη πρόθεση να μετακομίσει είναι η γενιά των 25 ως 35 ετών· συχνά πτυχιούχοι και απογοητευμένοι από την αγορά εργασίας. Επίσης, υπάρχει η κατηγορία των υψηλόβαθμων στελεχών, η οποία έχει επηρεαστεί δυσμενώς από την ύφεση και επιλέγει το εξωτερικό ως λύση για τη διατήρηση ενός ικανοποιητικού τρόπου ζωής.
«Αξίζει να αναφερθεί», καταλήγει ο κ. Ν. Γιαννουλάτος,
«ότι τον τελευταίο ενάμιση χρόνοκαι στην εταιρεία μας έχουμε παρατηρήσει μια κατακόρυφη αύξηση του ενδιαφέροντος των στελεχών για επαγγελματικές ευκαιρίες στο εξωτερικό,από τον κατασκευαστικό τομέα με έμφαση στις αραβικές χώρες, αλλά και γενικά σε όλους τους χώρους. Παράλληλα, έχουμε παρατηρήσει ότι και οι εταιρείες, κυρίως οι πολυεθνικές, προτείνουν σε υψηλόβαθμα στελέχη να μετακομίσουν σε διάφορες χώρες, όπως για παράδειγμα η Ρωσία, για να αναλάβουν εκεί την ανάπτυξη θυγατρικών. Η τάση αυτή ολοένα και αυξάνεται λόγω της ανάγκης των εταιρειών να μειώσουν το κόστος του υψηλόβαθμου προσωπικού στην ελληνική αγορά και παράλληλα να ενισχύσουν τις θυγατρικές τους σε χώρες όπου υπάρχει ανάπτυξη. Τα στελέχη που δέχονται τέτοιες προτάσεις συνήθως τις αποδέχονται, αφού γνωρίζουν ότι η εναλλακτική τους είναι το να βρεθούν εκτός αγοράς εργασίας σε μια πολύ δύσκολη περίοδο».
Οι κατασκευαστικές πάνε στη Μέση Ανατολή
Ελληνικές εταιρείες διεκδικούν και παίρνουν έργα στον Αραβικό Κόλπο
Στις αγορές της Μέσης Ανατολής και του Αραβικού Κόλπου στρέφονται οι ελληνικές κατασκευαστικές εταιρείες σε μια προσπάθεια να καλύψουν τις απώλειες που έχουν στην εσωτερική αγορά εξαιτίας της ύφεσης. Ομως και εκεί τα έργα κινούνται με μικρότερους ρυθμούς, αφού η διεθνής κρίση έχει επηρεάσει και αυτές τις αγορές. Πάντως, οι έλληνες κατασκευαστές συνεχίζουν να διεκδικούν και να παίρνουν έργα στη Μέση Ανατολή και γενικά στον Αραβικό Κόλπο. Οι μεγαλύτερες ελληνικές κατασκευαστικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή είναι ο όμιλος ΓΕΚ Τέρνα, ο όμιλος Ελλάκτωρ, ο όμιλος J&Ρ Αβαξ και η Αθηνά, η Αρχιρόδον. Οσον αφορά τους έλληνες μηχανικούς, όπως λένε πηγές της αγοράς, «έχουν καλό όνομα στην πιάτσα» και ως εκ τούτου παρά τη μείωση του έργου των ελληνικών εταιρειών συνεχίζεται η ροή ελλήνων μηχανικών από την Ελλάδα προς τις χώρες του Κόλπου καθώς πολλοί εργάζονται για λογαριασμό ξένων εταιρειών.
Ο όμιλος ΓΕΚ Τέρνα έχει ανεκτέλεστο υπόλοιπο έργων ύψους 2,03 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 350 εκατ. ευρώ αφορούν τις αγορές της Μέσης Ανατολής και των Βαλκανίων. Τα σημαντικότερα έργα που εκτελεί η Τέρνα είναι στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ένα οικιστικό και εμπορικό σε 280.000 τ.μ., στο Κατάρ ένα ιδιωτικό οικοδομικό σε 220.000 τ.μ. και στο Μπαχρέιν ένα οικιστικό που αποτελείται από 326 βίλες. Εργα ύψους 780 εκατ. ευρώ υλοποιεί ο όμιλος Ελλάκτωρ στη Μέση Ανατολή, εκ των οποίων τα βασικότερα είναι το Βlue City στο Ομάν της Ιορδανίας (μια νέα πόλη που θα φιλοξενεί περίπου 250.000 κατοίκους και μαζί με τις γύρω περιοχές θα έχει τη δυνατότητα να υποδέχεται δύο εκατομμύρια τουρίστες τον χρόνο), αν και αυτό το έργο δεν έχει προχωρήσει σημαντικά, το νέο αεροδρόμιο στην Ντόχα, ο αυτοκινητόδρομος Fujairah (ΗΑΕ), ο πρώτος οδικός άξονας (Κουβέιτ) και η αμερικανική σχολή στο Ντουμπάι.
Ο όμιλος J&Ρ Αβαξ και η εξαγορασθείσα Αθηνά υλοποιούν έργα ύψους περίπου 260 εκατ. ευρώ στην περιοχή, όπως έργο στο αεροδρόμιο στο Αμμάν, ένα έργο στο νησί Σόουα και άλλα έργα υποδομής, ενέργειας και λιμενικά. Επιπλέον, η Ιντρακάτ έχει παρουσία στη Συρία, όπου σκοπεύει να αναπτύξει εμπορικό κέντρο στο δεύτερο εξάμηνο του 2011, το οποίο αφορά μια επένδυση ύψους 80 εκατ. ευρώ.
