Το "δεξια-αριστερα" ειναι πολυ απλοικο και δεν υφισταται. Κατ εμε ισχυει το εξης:
Καπιταλιστικη "φιλελευθερη" δεξια: Δεν ειναι ουτε συντηρητικοι, ουτε προοδευτικοι. Ιδεολογια? Βασικα δεν υπαρχει. Αυτου του ειδους η δεξια εχει απλως την εξης νοοτροπια: "Κοιταω την παρτη μου και δεν πανε να πνιγουνε ολοι οι αλλοι?", "Οι πλουσιοι ειναι ικανοι, οι φτωχοι ανικανοι και τους αξιζει να ειναι εκει που ειναι", "Τι με νοιαζει αν καποιες χωρες ριχνονται στην εξαθλιωση, φτανει εγω εδω να ειμαι καλα", "Ο ανθρωπος ειναι κακος, ας νομιμοποιησουμε λοιπον την κακια του για να βγαλουμε κατι". "Ποιο περιβαλλον, ποια κοινωνια? Ποιες αξιες? ΤΑ ΛΕΦΤΑ ειναι το παν". "Κουλτουρες? Τι να τις κανουμε αφου δεν φερνουν λεφτα. Ας γινουν ολοι ιδιοι λοιπον" Θα μπορουσα να γραψω τομους... Ειναι πολυ σημαντικο να τονισουμε οτι νεο-φιλελευθερισμος και παγκοσμιοποιηση πανε μαζι. Στην ιδια ιδεολογια. Το ενα δεν παει χωρις το αλλο. Παγκοσμιοποιηση σημαινει το να ειναι ολοι στη γη ενα και το αυτο, χωρις διαφορετικα πολιτιστικα στοιχεια. Μια μονοχρωμια σε ολον τον πλανητη.
Εθνικοσοσιαλισμος: Προκειται για φασιστικη ιδεολογια, που εστιαζει στο "εθνος" αλλα αποστρεφεται θρησκειες και βασιλεις. Οικονομια αρκετα κοντα στον Σοσιαλισμο. (Βλεπε Hitler)
Συντηρητικη ακροδεξια: Πατρις-Θρησκεια-Οικογενεια. Ταξη και ηθικη. Εθνος. Ενιοτε Φιλομοναρχισμος. Σε πολλες περιπτωσεις και φιλοφεουδαρχισμος. Πιστευε και μη ερευνα... Ο,τι υπαρχει ειναι για το καλυτερο και δεν πρεπει να αλλαξει. (Βλεπε Franco)
Πρασινος Σοσιαλισμος: Οικονομια ρυθμισμενη ετσι ωστε να μην αδικουνται οι κατωτερες ταξεις απο τις ποιο πλουσιες. Δινεται μεγαλη βαση στην οικολογια. Το εμποριο δεν κανει ο,τι γουσταρει, υπαρχουν ορια που το περιοριζουν για να προασπιστουν καποιες αξιες, δικαιωματα και η φυση.
Κομμουνισμος: Προκειται για μια μορφη της "Ακρας Αριστερας". Μη υπαρξη ιδιωτικου τομεα, παρα μονο κρατικου. Ο εχων δυο χιτωνες, δινει τον ενα σε καποιον που δεν εχει. Ουσιαστικα το ονειρο για τους κομμουνιστες ειναι ενας κοσμος με ισοτητα, χωρις ταξεις, με συνεργασια και δουλεια, με συντροφικοτητα και αλληλεγγυη. Ουσιαστικα ενας αγγελικος κοσμος. Επειδη ακριβως ειναι πολυ αγγελικος ομως, ουσιαστικα δεν εχει εφαρμοστει ποτε. Στις περισσοτερες περιπτωσεις εχει καταληξει σε σκληρες δικτατοριες, με κοκκινο προσωπειο. Αυτες οι δικτατοριες κακως θεωρουνται ως αποδειξη για το οτι αυτη η ιδεολογια ειναι καταδικασμενη σε αποτυχια, γιατι απλα, αν δεν υπαρχει δημοκρατια τοτε δεν υφισταται κομμουνισμος.
Μοντερνα, δημιουργικη αριστερα: Εδω μπορουν να λεχθουν πολλα. Κατ' εμε ειναι η καλυτερη μορφη της Αριστερας, που δεν θεοποιει δικτατορες οπως ο Σταλιν, τους αποστρεφεται μαλιστα, και εναντιωνεται στα κακως κειμενα της εποχης (οπως ο καπιταλισμος, η παγκοσμιοποιηση, ο φασισμος, ο σεξισμος) κλπ. Δεν εχει να κανει μονο με οικονομικο συστημα, αλλα και με ολην την κοινωνια. Ο φεμινισμος, αντι-ρατσισμος, αντι-ομοφοφισμος, αντι-σεξισμος εχουν την τιμιτικη τους. Οι Zapatistas (EZLN) αποτελουν προτυπο και παραδειγμα προς μιμηση. Προεχει ο σεβασμος για τον ανθρωπο και την αξιοπρεπεια του. Ολοκληρο μουσικο κινημα εχει βγει απο τα σπλαχνα της (μουσικη Mestiza, με καλλιτεχνες οπως Mano Negra-Manu Chao, Amparanoia, Ojos de Brujo, Obrint Pas, Ska-P κλπ.). Εχει και ολα τα στοιχεια του "πρασινου σοσιαλισμου" που ανεφερα παραπανω. Ουσιαστικα εχει παρει τα καλυτερα στοιχεια απο τις Αριστερες ιδεολογιες. Αυτοι που απαρτιζουν αυτην την ιδεολογια ειναι (κατ' εμε παντα) ο,τι καλυτερο εχει να επιδειξει η Αριστερα. Και φυσικα ανηκω κι εγω σε αυτον τον χωρο.
Αναρχισμος: Ουσιαστικα δεν προκειται για πολιτικο συστημα. Ειναι τροπος ζωης. Οραμα, ενας κοσμος χωρις κρατη, ηγετες, χρηματα, εργασια, θρησκειες, στερεοτυπα. Σεβασμος στο τι εχει πραγματικα αξια στη ζωη, χωρις να χρειαζεται η χλιδη που ειναι ουσιαστικα περιττη. Ειναι μεγαλο θεμα και λιγο δυσκολο να αναπτυχθει σε λιγες σειρες...
Υπαρχουν και αλλα, τοσα πολλα... Τι να πρωτογραψει κανεις...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
