Ακοινώνητα ή ανέραστα άτομα

[Γίδι]

Μετά από μακρές συζητήσεις με πολύ κοντινά μου άτομα, σχετικά με αυτήν την περίπτωση, ήθελα τη γνώμη σας:
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, που κάνουν την πρώτη τους σχέση στα 25, πχ.
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, που δεν τα πάνε καλά κοινωνικά, βολεύονται σε μία παρέα (είτε αυτό είναι κάποιοι φίλοι, λίγοι, είτε ένα κατοικίδιο, είτε η τηλεόραση) και δεν έχουν κινητικότητα κοινωνικά...

Υπάρχουν αυτοί που μένουν γεροντοκόρες και εργένηδες, αλλά χωρίς να έχουν περάσει ποτέ από την άλλη φάση, με παρέες και έρωτες...
Αλλά και άνθρωποι που απλά ποτέ δεν ήταν του σπορ, και απλά κάποια στιγμή αποκτούν ερωτική ζωή, μία καλή σχέση, κλπ...

Δε λέω, κατά βάση, αν κάποιος είναι ευχαριστημένος με τη ζωή του, δε μας πέφτει λόγος...
Αλλά προτού φανεί αν όντως είναι έτσι, εσείς πώς νιώθετε για τέτοιες περιπτώσεις; Έχετε κάποιον κοντινό σας, που πρωτοέκανε σχέση στα 27; Έχετε κάποια φίλη, που αν βγει θα είναι με μία κολλητή, που εκείνο το βράδυ δε θα δει το αμόρε; Έχετε μιλήσει ποτέ με κάποιον τέτοιον για το πώς το αντιλαμβάνεται;
Πιστεύετε αλλάζει αυτό, είναι θέμα καλού συναπαντήματος...;

Γενικά, πείτε απόψεις και εμπειρίες...

Επίσης, πιστεύετε ότι οι φιλιες η η οικογένεια ενός ατόμου, όταν αυτό δείχνει να επαναπαύεται σε αυτές, υποκαθιστούν την ανάγκη του για δεσμό?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

Η κοινωνικότητα κάποιου φαίνεται μόνο στο club;
Στην δουλεία π.χ. όχι; Και αν κάποιος δεν του αρέσει το clubbing είναι αναγκαστικά δον Κιχώτης;

Και βασικά τι κακό έχει η μοναξιά; Δεν νομίζω να είναι πολλοί εκείνοι που δημιούργησαν χορεύοντας τις τελευταίες επιτυχίες των pakito

edit: επειδή όμως φαντάζομαι ότι δεν εννοείς τα άτομα που είναι από καθαρή επιλογή μοναχικά, έπειτα από πολύ σκέψη κτλ, τότε ίσως υπάρχει πρόβλημα και ίσως το πρόβλημα είναι ότι αποφεύγουν να παίξουν ένα "παιχνίδι" που δεν αντέχουν τους κανόνες. Δεν νομίζω ένας με IQ 160+ (aka einstein) να μην μπορεί να διασκεδάσει μια παρέα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Κι όμως, το αποκόπτω πολύ από την ευφυΐα, ειδικά τη "λογική" ευφυΐα...
Πόσοι από τους μεγάλους διανοούμενους δεν ήταν ακοινώνοιτοι;;

αλλά μην το πάμε στα κλαμπ και την εξυπνάδα, πιο πολύ στον αυτοπεριορισμό από έρωτες, στην τοποθέτηση του εαυτού στο παρασκήνιο..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Oralee]

Είναι θέμα χαρακτήρα νομίζω. Έχω μια φίλη πχ που γενικά δεν αρέσκεται στο να γνωρίζει κόσμο και αν δεν κανονίσει με εμάς ή το αγόρι της, όταν έχει, πολύ απλά μένει μέσα. Κι αυτό νομίζω την έχει επηρεάσει και στη δουλειά της, αφού γενικά επιλέγει ακρως αντικοινωνικές εργασίες (αν δουλεύει καν). Εμένα πάντα μου έκανε εντύπωση αυτό, διότι είμαι στο εντελώς άλλο άκρο: δεν έχω καλύτερο από το να γνωρίζω συνέχεια κόσμο και να βγαίνω μαζί τους. Αλλά δεν το θεωρώ ακριβως πρόβλημα, απλά νομίζω πως είναι πιο κλειστή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Αυτή η φίλη σου έχει σχέσεις, Kajira? Γενικά, πείτε μου και για τα δυο, και ακοινώνητα και ανέραστα! Και είπαμε, ακοινώνητο δεν είναι μονο να μένουν μονοι σπίτι, αλλα και να περιορίζονται στο να ναι η (δεύτερη?) επιλογή μιας κλειστής παρέας.

Επίσης, άτομα, που κάνουν (αν κάνουν) την πρώτη σχέση σε μεγάλη ηλικία?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Oralee]

Έχει σχέσεις, που όμως σπάνια κρατάνε πολύ και κάποια στιγμή αναρωτήθηκα αν κάνει κάτι λάθος και τελειώνουν γρήγορα. Στις φάσεις που δεν έχει κάτι, είναι κυριολεκτικά κρεμασμένη επάνω μου (κυρίως επάνω μου, αν και υπάρχουν και άλλες 2 κοπέλες, κοινές φίλες), σε σημείο που κάποια στιγμή τον Αύγουστο με είχε πνίξει και βάρεσα εξαφάνιση για να ηρεμήσω, επειδή δεν άντεχα να πρέπει να την υπολογίζω παντού!

Δεν ξέρω γιατί τα βλέπει έτσι, αλλά υποθέτω δεν έχουν όλα λογική εξήγηση, κάποια είναι απλά θέμα ιδιοσυγκρασίας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Aτομα που δεν έκαναν σχέση και δεν έδειχναν να τους νοιάζει ως τα 20-30 τους ξέρεις?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Oralee]

Είχα μια φίλη στη σχολή που μέχρι τα 24 της δεν είχε κάνει τίποτα. Μετά χαθήκαμε και δεν ξέρω τι έκανε, πάντως τότε την ένοιαζε και καιγόταν και το έψαχνε, αλλά είχε τρελές απαιτήσεις, οπότε ο ένας της ξίνιζε και ο άλλος της βρώμαγε.. Κατά τα άλλα όμως ήταν ιδιαίτερα κοινωνική, άριστη φοιτητρια και μέσα σε όλα. Ποτέ μου δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί δυσκολευόταν τόσο στο ερωτικό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[underwater]

Βασικά σκέφτομαι τον εαυτό μου. Καθώς όλες οι σχέσεις μου δεν είχαν μεγάλη διάρκεια, τον περισσότερο καιρό είμαι ανέραστη. Και νομίζω πως αυτό έχει σχέση με την κοινωνικότητά μου. Πολλά άτομα με τα οποία συναναστρέφομαι δεν μπορούν χωρίς σχέση, μερικοί το λένε ευθέως! Οπότε ψιλοπλήττω να βγαίνω μαζί τους και να θέλουν να αναλύσουν το ερωτικό μου πρόβλημα και τις βαθύτερες αιτίες που με κάνουν να είμαι μόνη τους 10 από τους 12 μήνες του έτους.

Με πιάνουν κρίσεις και ψάχνω νέες παρέες, αλλά δεν είναι συνέχεια εφικτό. Οπότε περνάω διαστήματα που δεν πολυβγαίνω.

Βέβαια δεν είναι μόνο ότι μου τα πρήζουν, αλλά κι ότι δεν μου αρέσει να βγαίνω με 3 ζευγάρια ας πούμε κι εγώ μόνη, αισθάνομαι ξεκρέμαστη. Ή προσπαθώ να αποφύγω χαζά προξενιά με άτομα που δεν θα πρόσεχα ποτέ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Klaus]

Βασικά σκέφτομαι τον εαυτό μου. Καθώς όλες οι σχέσεις μου δεν είχαν μεγάλη διάρκεια, τον περισσότερο καιρό είμαι ανέραστη. Και νομίζω πως αυτό έχει σχέση με την κοινωνικότητά μου. Πολλά άτομα με τα οποία συναναστρέφομαι δεν μπορούν χωρίς σχέση, μερικοί το λένε ευθέως! Οπότε ψιλοπλήττω να βγαίνω μαζί τους και να θέλουν να αναλύσουν το ερωτικό μου πρόβλημα και τις βαθύτερες αιτίες που με κάνουν να είμαι μόνη τους 10 από τους 12 μήνες του έτους.

Με πιάνουν κρίσεις και ψάχνω νέες παρέες, αλλά δεν είναι συνέχεια εφικτό. Οπότε περνάω διαστήματα που δεν πολυβγαίνω.

Βέβαια δεν είναι μόνο ότι μου τα πρήζουν, αλλά κι ότι δεν μου αρέσει να βγαίνω με 3 ζευγάρια ας πούμε κι εγώ μόνη, αισθάνομαι ξεκρέμαστη. Ή προσπαθώ να αποφύγω χαζά προξενιά με άτομα που δεν θα πρόσεχα ποτέ.

Εγώ θα το χαρακτήριζα ωριμότητα,δεν νομίζω ότι έχεις πρόβλημα κοινωνικότητας,απλά ξέρεις τι ζητάς και ξέρεις να μην συμβιβάζεσαι εύκολα με το πρώτο "κελεπούρι".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Παιδιά γενικά, να επεκταθούμε και στα άτομα που δε δείχνει να τους απασχολεί? Και των οποιων φίλοι η συγγενείς απορούν, καλά αυτή η αυτός, ποτε θα κάνει σχέση?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Hakuna Matata]

Μια απο τις κολλητες μου ηταν καααπως ετσι. Απο τη μια ηταν πολυ κοινωνικο ατομο, ΠΟΛΥ κοινωνικο ομως, απο την αλλη δεν ειχε κανει ουτε μια σχεση. Κι οχι οτι δεν θα ειχε την ευκαρια αν ηθελε. Αλλα εδειχνε αυτο, οτι δεν την ενδιεφερε. Δεν μπορουσα να το εξηγησω. Τεσπα πριν απο δυο-τρια χρονια (οταν ηταν 27) εκανε την πρωτη της σχεση και ολα νορμαλ απο εκει κι υστερα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Resident Evil]

Aτομα που δεν έκαναν σχέση και δεν έδειχναν να τους νοιάζει ως τα 20-30 τους ξέρεις?

Ναι... (είναι πολύ δικό μου άτομο και δεν θέλω να δώσω HInt) αλλά ναι, ξέρω -καλά- άτομο που έκανε την πρώτη του σχέση στα ~25 [κάτω από χρόνο], και την επόμενη στα ~30 (ακόμα υπάρχει αυτή και μετρά κανά 6μηνο), με απολύτως δική του επιλογή.

Στη δουλειά του δεν είναι ιδιαίτερα κοινωνικό (βοηθάει, συμμετέχει κτλ αλλά πρέπει να το..σύρεις, δεν αναζητά τη συντροφιά)

Από παρέες είχε μια παρέα στα φοιτητικά του χρόνια με την οποία κάποια στιγμή (πριν το γνωρίσω εγώ) "χάθηκε".

Το άτομο αυτό λέει ότι ... δεν έβρισκε λόγο να παραμένει στην παρέα που είχε, προτιμούσε να μελετά πράγματα που του κινούσαν το ενδιαφέρον (μοναχικά κυρίως η αλήθεια είναι) και δεν έβρισκε νόημα στις διασκεδάσεις και στις εξόδους.

Στον τομέα των σχέσεων πάλι η άποψη του πάνω κάτω είναι ότι " από τη στιγμή που δεν μπορώ να συντηρήσω μια σχέση δεν την κάνω"... Με την έννοια ότι από τη στιγμή που είναι οικονομικά εξαρτημένος (από την οικογένεια και το λεφτά του μπαμπά του) δεν θέλει να πρέπει να ζητάει λεφτά για να πχ κεράσει ένα σινεμά και προτιμά να καταπιέζει τα όποια συναισ8ήματα αν δεν μπορεί να τα υποστηρίξει όπως θέλει.. Βσικά, από ότι λέει, δεν έμπαινε στη διαδικασία να σκεφτεί "μου αρέσει αυτός"... Επικεντρωνόταν στο "έχω να τελειώσω σχολή.-", "έχω να βρω δουλεια.-"

δεν λέω ότι ενστερνίζομαι τις απόψεις απλώς μεταφέρω χωρίς δικό μου σχολιασμό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

A, μάλιστα... Νομίζω ότι αυτά που λέτε, XRZ και Hakuna, είναι πολύ κοντά σε αυτό που είχα κι εγώ στο μυαλό μου... Γιατί ξέρω κι εγώ άτομα, που δεν είχαν ποτε σχέση, αλλα πάντα υπήρχε μια εξήγηση πιο... συναισθηματική. Αν όμως ο άλλος απλά δεν ενδιαφέρεται και δε δίνει και στον εαυτό του την ευκαιρία... τι λες στους δικούς του που αγχώνονται?

Επίσης, πιστεύετε ότι οι φιλιες η η οικογένεια ενός ατόμου, όταν αυτό δείχνει να επαναπαύεται σε αυτές, υποκαθιστούν την ανάγκη του για δεσμό?

Προσέθεσα κάτι στο αρχικό θέμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[soydelsur]

Εντάξει μπορούμε εν γένει να χωρίσουμε τα άτομα αυτά σε τρείς κατηγορίες:
α.) Αυτούς που δεν προσπαθούν,που δεν τους ενδιαφέρει
β.) Αυτούς που προσπαθούν χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα.
γ.) Αυτούς που δίνουν την εντύπωση, πιέζονται/υποκρίνονται ότι προσπαθούν και μέσα τους προτιμούν να μείνουν μόνοι.
Οι α και οι γ προφανώς έχουν αρνητικές εμπειρίες,βιώματα που η μοναξιά είναι το αποτέλεσμα τους.
Η κατηγορία β είναι για αυτό που λέμε μέχρι να έρθει "το τυχερό" ή το καλό timing, να υπάρχει χημεία κλπ.

Για την α και γ κατηγορία τα πράγματα είναι πιο πολύπλοκα.Είτε μπορεί να χρειαστούν βοήθεια ειδικού για να μπορέσουν να κάνουν τα πρώτα βήματα (μιλάω για ακραίες περιπτώσεις) είτε ενθάρρυνση απο το περιβάλλον τους, εγκαταλείποντας όμως το στυλάκι "άντε, γιατί είσαι μόνος, πώς αντέχεις χωρίς σεξ ή χωρίς συντρόφο". Βασικά πρέπει να αντιμετωπίζονται με τόσο σεβασμό και αποδοχή ίσο με αυτούς που βρίσκονται σε σχέση.Το αντίθετο μόνο θα τους κομπλάρει.

Καλό είναι να βοηθάμε και να υποστηρίζουμε αλλά και να αποδεχτούμε τη διαφορετικότητα των άλλων.Δε γίνεται όλοι να είμαστε απο το ίδιο καλούπι και να αποζητάμε ακριβώς τα ίδια πράγματα!Όσο παράξενο/διαφορετικό και αν μας φαίνεται χρειάζεται κατανόηση.

Πάντως δε μου αρέσει καθόλου ο διαχωρισμός(αυτό το εμείς και οι ΤΑΔΕ) γιατί όλα είναι πολύ ρευστά και αυτοί οι χαρακηρισμοι να ακυρωθούν απο στιγμή σε στιγμή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lorien]

Καλό είναι να βοηθάμε και να υποστηρίζουμε αλλά και να αποδεχτούμε τη διαφορετικότητα των άλλων.Δε γίνεται όλοι να είμαστε απο το ίδιο καλούπι και να αποζητάμε ακριβώς τα ίδια πράγματα!Όσο παράξενο/διαφορετικό και αν μας φαίνεται χρειάζεται κατανόηση.

Πάντως δε μου αρέσει καθόλου ο διαχωρισμός(αυτό το εμείς και οι ΤΑΔΕ) γιατί όλα είναι πολύ ρευστά και αυτοί οι χαρακηρισμοι να ακυρωθούν απο στιγμή σε στιγμή.

Αυτο πηγα να πω. Less keys to hit, thanks

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[C.M.]

Νομίζω έχει να κάνει με το χαρακτήρα κάθε ατόμου. Δεν θα μπορούσαν να είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι. Σε κάποια σημεία των κειμένων σου Γίδι ένιωσα να με περιγράφεις...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Chimera]

Κατά τη γνώμη τα άτομα αυτά (στα οποία πιθανόν να συγκαταλεγόμουν και εγώ ) απλά αργούν να κοινωνικοποιηθούν. Σε άλλους συμβαίνει στα 15, σε άλλους στα 20, 25 κ.ο.κ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Πιστεύετε λοιπόν ότι κάτι τέτοια άτομα θέλουν σπρώξιμο, η απλά το χρόνο τους? Και ποτε είναι πια όντως καιρό να φάνε λίγο σπρώξιμο?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Resident Evil]

το θέμα είναι...

ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΛΟΓΟ να αναλάβει οποιοσδήποτε να τους σπρώξει? Ζήτησε κανείς από αυτούς "σωτήρα"? Και πως ξέρεις εσύ ( η όποια εσύ προφανώς) ότι αυτό είναι το σωστό? says who???

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.