Φάσκετε και antifaσκετε εδώ μέσα.
Απο πού να πρωτοξεκινήσω.
Ακούστε λίγο,ειδικά εσύ exc,δεν νομίζω να έχει φανεί τόσο πολύ η υποθετική συμπάθειά μου προς την Χ.Α.,όσο η αντιπάθειά μου προς τους αριστερούς.
Και πάλι,όχι για όλους,μα για τη μερίδα του λέοντος που αντιμετωπίζω καθημερινά.Εκείνους που είναι διατεθειμένοι να εκμηδενίσουν τα πάντα,με αποτέλεσμα να έχεις την εντύπωση οτι συνδιαλέγεσαι με μια διαταραγμένη προσωπικότητα.
Που βλέπουν την Ελλάδα και τους πολίτες της όχι σαν έναν ζωντανό οργανισμό που χρειάζεται να αναζωογόνηση,αλλά ένα άγονο οικόπεδο για να εφαρμόσουν και κάλλιστα να εδραιώσουν μια δική τους κοινωνία,διαποτισμένη απο δηθενισμό και ορισμένες ανταύγειες ρομαντισμού.
Εδώ θα ήθελα ειλικρινά να μου το ξεκαθαρίσεις αυτό.
Δεν συμπαθώ κανέναν,κυρίως όμως κανένα άκρο,διότι τα άκρα είναι ύπουλα.
Είμαι αρκετά νηφάλια,ώστε να ξυπνήσω πλάι στον κομμουνισμό,ή να βγω αγκαζέ με τον φασισμό στην Ομόνοια για να δείρω μελαμψά παλικάρια.

Συμπαθώ μια χώρα που απλά υποφέρει αυτό το χρονικό διάστημα όσο ποτέ άλλοτε.Η οποία μου ρημάζει μέρα με τη μέρα τα όνειρα και τις προσδοκίες μου.Όμως δεν είμαι δειλή για να την εκαταλείψω.
Ρομαντικούλι και οξύμωρο ε;
Θα μπορούσα με βεβαιότητα να πω οτι αντιπαθώ τους Έλληνες που καθόρισαν την προσεχή κατιούσα πορεία της χώρας.Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι τα χειρότερα εγκλήματα τα διέπραξαν Έλληνες,και όχι αλλοδαποί.
Και δε μιλώ για τα γνωστά ειδεχθή.
Το θέμα με τη μετανάστευση είναι ποσοτικό και πρακτικό,όχι ποιοτικό κατ'εμέ.
Διαπιστώνω,απλοικά και συνοπτικά οτι έχει γίνει της μόδας να υποστηρίζουμε τα πάντα,εκτός απο την Ελλάδα.
επειδή αυτός ο λαός σήμερα είναι ταπεινωμένος και ζει στη μιζέρια
Λυπάμαι,αλλά οι μόνοι ταπεινωμένοι και μίζεροι που διακρίνω τούτο τον καιρό,είναι οι πολιτικάντηδες και τα βολεμένα συνδι-τσακάλια.
Νεβερμάιντ,αν όντως αξίζει,θα προσπαθήσω να γράψω κάτι πιο τεκμαρτό και ουσιώδες άλλη φορά,στο όνομα του διαλόγου.
