Η υστεροφημία δε χρειάζεται κάποιο μεταφυσικό υπόβαθρο. Μπορεί να μου αρέσει το ότι θα με θυμούνται οι μελλοντικές γενιές για την Χ πράξη μου τώρα, στο παρόν και να δρέπω σήμερα τα όσα θεωρώ ότι θα συμβούν στο μέλλον. Μπορώ, λοιπόν, να δρω με γνώμονα αυτό κι ας μην πιστεύω σε τίποτα άλλο πέρα από τα αισθητηριακά δεδομένα της αντίληψής μου.
Ευχαριστώ για την παρατήρηση.
Καθαυτή η υστεροφημία δεν απαιτεί μεταφυσική θεμελίωση, αλλά για να αποκτήσει πραγματική αξία θεωρώ πως ναι.
Διότι, το να λέω ότι μου αρέσει η εκτίμηση που θα λάβω μελλοντικά για το X επίτευγμα, πως μπορεί να θεωρηθεί αυτό ευχαρίστηση για την οποία αξίζει κάποιος να καταβάλει ενέργεια και να ρυθμίσει τη ζωή του βάση αυτής; Γιατί άλλο να σε επευφημούν, ας πούμε εφημερίδες και να διαβάζεις τα εγκωμιαστικά τους λόγια και να βλέπεις τα αποτελέσματα της επιτυχίας σου αυτής και άλλο να ελπίζεις μελλοντικά στα ίδια αποτελέσματα.
Πώς συγκρίνεται η ευτυχία που βιώνεται, με την αβίωτη;
Αυτομάτως η υστεροφημία όταν αποκτά μεταφυσικό υπόβαθρο κερδίζει μεγαλύτερη αξία, μιας και έχεις την δυνατότητα να δεις και να χαρείς τα αποτελέσματα των πράξεών σου.
Αυτός που κάνει την X πράξη και έχει θεμελιώσει μεταφυσικά την υστεροφημία, υποθέτει πως όταν η ψυχή του θα διαχωριστεί με το σώμα του θα μπορεί ακόμα να δει το τι κατάφερε και να ευτυχίσει από αυτό. Όποιος όμως δεν πιστεύει στη μετά θάνατον ζωή, δεν έχει αυτή τη δυνατότητα και έτσι υποθετεί ότι μελλοντικά οι πράξεις του θα χαίρουν εκτίμησης.
Άλλο όμως να βλέπεις πραγματικά πως εκτιμήθηκαν οι πράξεις και άλλο να υποθέτεις πως θα συμβεί αυτό. Η ευτυχία στην πρώτη περίπτωση είναι ρεαλιστική και στην δεύτερη υποθετική.
Και πέραν αυτού επιδιώκοντας την υστεροφημία ζεις για τους άλλους και τοποθετείς σε δεύτερη μοίρα τις επιθυμίες σου.
Θεωρώ πως δεν αξίζει το ρίσκο και θα έπρεπε να εστιάζουμε στο σήμερα και στο τι μπορούμε να κάνουμε τώρα, παρά να ελπίζουμε στην μελλοντική ανταπόκριση των πεπραγμένων μας.
Γενικά δεν ξέρω κατά πόσο μπορούμε να προβλέψουμε τον αντίκτυπο των ιδεών μας και το για πόσο αυτές θα εκτιμούνται, εκτός αν μιλάμε για μαθηματικές αποδείξεις οι οποίες μένουν πράγματι στην αιωνιότητα (όσο υπάρχουν όντα με ανθρώπινη ή πιο εξελιγμένη νοημοσύνη), αλλά και πάλι το πόσο θα εκτιμηθούν παραμένει άγνωστο.
Οπότε εδώ υπεσέρχεται και η αβεβαιότητα του να ρυθμίζεις το πράττειν σου γύρω από την υστεροφημία, αναγκαστικά λοιπόν η ευτυχία της υστεροφημίας κινδυνεύει να επισκιαστεί από την αδυναμία πρόβλεψης του μέλλοντος.
