Επειδή πήγαινε στα προαύλια των εργοστασίων και καταδίκαζε το σύστημα και έφευγε. Το αποτέλεσμα ποιο είναι; Στην ουσία καμία αλλαγή.
Την αλλαγή δε θα τη φέρει το ΚΚΕ, αλλά ο κόσμος. Αν ο κόσμος δεν κάνει τίποτα, το ΚΚΕ δεν μπορεί να κάνει τίποτα από μόνο του. Έτσι είναι ο καπιταλισμός, κλείνουν επιχειρήσεις, πετάγονται στο δρόμο οι εργαζόμενοι και παίρνουν ένα επίδομα ανεργία 400. Αυτό το πρόβλημα δεν λύνεται εντός του καπιταλισμού.
Η ιδανική κυβέρνηση είναι η αριστερά; Όπου εφαρμόστηκε ο κομμουνισμός, ( έξυπνο άτομο δείχνεις) , είδες πως δεν είχε αποτέλεσμα. Μόνος σου μου είπες για την καπιταλιστική Κίνα εχθές (ακόμα και εκεί είδαν πως ο στείρος κομμουνισμός δεν εξυγίανε την οικονομία τους και το γύρισαν –όσο μπόρεσαν τουλάχιστον-). Όσο για το σοβιέτ μην το ξανασυζητήσουμε, το έχετε ήδη αναλύσει απ’ ότι είδα αρκετές φορές.
Η Σοβιετική Ένωση κατέρρευσε όχι οικονομικά, αλλά πολιτικά. Οικονομικά ακόμη και την τελευταία στιγμή που κατέβηκε η κόκκινη σημαία από το Κρεμλίνο, ήταν η δεύτερη δύναμη παγκοσμίως μετά τις ΗΠΑ με εξαιρετική βιομηχανική ανάπτυξη, από τα καλύτερα Πανεπιστήμια, με πυρηνικό και διαστημικό πρόγραμμα.
Και η Κίνα ως ένα σημείο καλώς βάδιζε, μετά τα χάλασε ο Μάο (κατά τη γνώμη μου, άλλοι θα διαφωνήσουν με αυτό).
Βέβαια ο Σοσιαλισμός, όπου εγκαθιδρύθηκε, ακόμη και σε τροτοκοσμικές χώρες: Κούβα, Βιετνάμ, οι ίδιες οι χώρες της ΕΣΣΔ μόνο ανάπτυξη έφερε και μάλιστα μεγάλη. Μεγάλη σημασία έχει η σύγκριση του πριν και του μετά τον Σοσιαλισμό, αλλά και η σύγκριση των γύρω περιοχών σε σχέση με αυτές.
Παράδειγμα κανείς δεν λέει ότι η Κούβα είναι καμια ανεπτυγμένη χώρα που όλοι θέλουμε να πάμε να ζήσουμε εκεί. Αλλά πώς ήταν η Κούβα πριν τον Σοσιαλισμό, έχεις ιδέα; Ποιες είναι οι συνθήκες στις γύρω περιοχές της Λατινικής Αμερικής;
Πρόσφατη είδηση από έκθεση του ΟΗΕ για την Κούβα:
https://www.902.gr/eidisi/diethni/15...a-se-ygeia-paideia-kai-exaleipsi-tis-ftoheias
Τι σε κάνει να πιστεύεις πως τα αφεντικά τα οποία υπηρετείς τώρα (δεν στο γράφω υποτιμητικά) δεν θα συνεργαστούν με το κεφάλαιο; Τι εχέγγυα δίνεις;
Μα ακριβώς αυτό είναι το θέμα. Δεν υπάρχουν αφεντικά στον Σοσιαλισμό ή στα ΚΚ.
Το όλο ζήτημα είναι να πάρει την εξουσία ο λαός μέσα από μία αποκεντρωμένη διοίκηση τριών βαθμίδων. Σε αυτό δεν θα υπάρχει κανένας που θα κάνει κουμάντο, εκτός από τον ίδιο τον λαό.
Ειδικά στο ΚΚΕ, νομίζω ότι ο πρόσφατος πλούσιος προσυνεδριακός διάλογος, η ουσιαστική κριτική που έγινε και οι αποφάσεις που πάρθηκαν καθώς και οι δημοκρατικότατες διαδικασίες που ακολουθήθηκαν, δείχνουν ακριβώς τι σημαίνει πραγματική δημοκρατία.
Ξεχνάς κάτι, όχι μόνο εσύ, όλοι. Ξεχνάς την ατομικότητα. Πως θα πείσεις έναν ολόκληρο λαό να αφήσει στην άκρη, φιλοδοξίες, επιδιώξεις, εγωισμούς και να συστρατευθεί μαζί σας για να πάρει στην τελική από ένα μικρό κομματάκι ο καθένας;
Αυτό το έχεις ξαναπεί στο θέμα για το ΚΚΕ.
Ο Σοσιαλισμός-Κομμουνισμός δεν καταργεί την ατομικότητα. Απλά υιοθετείται ένας άλλος δρόμος ανάπτυξης στην οποία το ατομικό συμφέρον περνάει μέσα από το συλλογικό.
Βέβαια σε ένα τέτοιο σύστημα κανείς δε θα μπορεί να πλουτίσει και αυτό είναι το όλο ζήτημα εξ αρχής. Να πάμε από το «ο καθένας σύμφωνα με τις ικανότητές του» στο «ο καθένας σύμφωνα με τις ανάγκες του».
Φυσικά αυτό δε θα γίνει από τη μια μέρα στην άλλη. Ούτε η ΕΣΣΔ δεν το πέτυχε αυτό πλήρως, αλλά έκανε σημαντικά βήματα προόδου. Το προσπαθείς, όμως, μέσω της εκπαίδευσης, με το να μην καλλιεργείς ως κίνητρο το χρήμα και άλλα.
Ξέρεις πως δεν θα γίνει ποτέ. Ουτοπικά θέλεις να μιλάμε; Όσο για τον Σύριζα και τον ευκαιριακό του ηγέτη, γνωρίζεις και γνωρίζω πως είναι ήδη καμένο χαρτί. Δεν είναι δυνατόν να πίστεψες, πως η άνοδός του οφείλεται στο γεγονός, πως οι μισοί Έλληνες ξύπνησαν ένα πρωί αριστεροί. Ήταν επιλογή απελπισίας, ότι ήταν δηλαδή και η εκλογή των χρυσών αυγών. Γνωρίζεις πως σε κράτη που επικρατούν οικονομικές αναταραχές πάντα βρίσκουν τρόπους και βγαίνουν μπροστά φασίστες και αριστεροί. Βλέπε Γερμανία.
Καταρχάς, διαφωνώ με την λογική των άκρων. Πρόκειται για ένα αστικό ιδεολόγημα για να κρατήσει όσο το δυνατόν περισσότερα πρόβατα στο μαντρί, για να μην ριζοσπαστικοποιηθούν.
Όσο για τον φασισμό είναι απλά ένα όπλο του συστήματος και τους συμφέρει.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ακριβώς επιλογή απελπισίας, είναι επιλογή συντηρητικής φιλολαϊκής πολιτικής. Σε πολύ κόσμο δεν έχει καλλιεργηθεί η ταξική συνείδηση και τρέφει κοινοβουλευτικές αυταπάτες επίλυσης των προβλημάτων. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται ακριβώς αυτό το πράγμα που θέλει ο κόσμος σε συνδυασμό με το ότι πρόκειται για μία μικροαλλαγή που εύκολα μπορεί να αναιρεθεί.
σημ.
Πρέπει να κάνετε και εσείς, με την σειρά σας την αυτοκριτική σας. Κάποια εξήγηση θα υπάρχει που έπεσαν τα ποσοστά σας τόσο πολύ.
Αν είχες διαβάσεις τις θέσεις της παλαιάς ΚΕ, τον προσυνεδριακό διάλογο, τις θέσεις των συνέδρων και την πολιτική απόφαση του 19ου συνεδρίου, θα έβλεπες πολύ ξεκάθαρα ότι έγινε μεγάλη αυτοκριτική, προτάθηκαν συγκεκριμένες ή και γενικότερες λύσεις και ότι το Κόμμα έκανε ένα μεγάλο επαναστατικό βήμα μπροστά.
