Συμφωνώ, αλλά αυτά γίνονταν πριν από 30 χρόνια. Ηταν άλλες εποχές τότε, πιο συνηδειτοποιημένος ο κόσμος, σε αντίθεση με τη σημερινή αδιαφορία.
Εκτοτε, καμιά διαδήλωση δεν απέτρεψε καμιά κυβερνητική απόφαση.
Nομίζω ακόμα δεν ισχύει το άρθρο 16 ε;
Δεν διαφωνώ ούτε σε αυτό, άλλωστε ο ωχαδερφισμός είναι που μας έχει φτάσει σε αυτή τη θέση.
Οι μεγαλοκαναλάρχες και μεγαλοκατασκευαστές, εκμεταλλεύονται τον ωχαδερφισμό μας με τον καλύτερο τρόπο. Σου λένε με τον τρόπο τους οτι αυτός είναι καλός πρωθυπουργός, και σε πείθουν.
Μετά από αυτό τρέχουμε να διαμαρτυρηθούμε για οτιδήποτε, ενάντια στην κυβέρνηση που ψηφίζουμε χρόνια τώρα συνέχεια.
Οι μεγαλοκαναλάρχες πείθουν τους εύπιστους (βλ. βαριέμαι να ψάξω τη σωστή ενημέρωση, σα σκεφτώ και να κρίνω). Αυτή είναι η δουλειά τους αλλά δεν είσαι υποχρεωμένος, ούτε εσύ ούτε κανένας να τους υπηρετείς. Αν θες να είσαι σωστός, θα πεις οτι όντως οι μεγαλοκαναλάρχες ασκούν τεράστια επίδραση στην εξουσία της χώρας, αλλά δεν θα πεις οτι αυτοί κυβερνούν. Με αυτόν τον τρόπο αποδέχεσαι την εξουσία τους, σταυρώνεις τα χέρια και αναστενάζεις απαξιωτικά για την βρώμικη κοινωνία που καταρρέει μέρα με τη μέρα, ενώ σε άλλες εποχές και μπλα μπλά.
(Δεν μιλάω για εσένα συγκεκριμένα)
Υποθέτω οτι η επιβράβευση είναι ειρωνική.
Που είδες λαό να επαναστατεί και να αντιδρά;
Την ίδια στιγμή που είχαν γεμίσει οι καφετέριες, από απεργούς (ευκαιρία να κάνουμε τη βόλτα μας) στη διαδήλωση συμμετείχαν 30-40 άτομα.!!!
Η επιπράβευση ήταν του στυλ "Πες τα!" και δεν ήταν καθόλου ειρωνική. Συμφωνώ και κατηγορώ μαζί σου τους ψευτοεπαναστάτες του φραπέ.
Αλλά να σου πω κάτι; Όταν το κράτος αφήνει τα παιδιά του 16 και 17 χρονών να καθιερώνουν την κατάληψη των σχολικών κτηρίων και τη διακοπή των μαθημάτων σαν παράδοση, όταν οι καθηγητές δίνουν με χαρά τα κλειδιά στους μαθητές και αράζουν σπίτι τους αδιαφορώντας, όταν η διαμαρτυρία ταυτίζεται με τον χαβαλέ στο μυαλό του παιδιού γιατί να περιμένουμε ύστερα ο ώριμος πολίτης στα 20 του ή στα 30 του να βγει και να διεκδηκίσει;
θα βγει, θα χαζογελάσει όπως χαζογελάει στην κατάληψη, θα πιάσει το κώλο της μπροστινής, ύστερα θα πάει για κεφέ και μετά τον επόμενο μήνα θα βγάλει τα μαύρα εκείνα ρούχα που είχε βάλει μπροστά στη Βουλή προς ένδειξη πένθους προς τους πυρόπληκτους και θα ψηφίσει ξανά τους ίδιους!
Είναι λογικό, οι διαμαρτυρίες στους δρόμους, όπως βέβαια και οι καταλήψεις, όταν γίνονται τετριμέννες χάνουν την ισχύ τους..
Είναι σαν τη μητέρα μου. Γρινιάζει συνέχεια, για όλα τα θέματα, από το πιο μικρό μέχρι το πιο σοβαρό. Έτσι όταν θέλω να κάνω κάτι, που όντως είναι σοβαρό απαγορευμένο το κάνω γιατί έτσι κι αλλιώς εκείνη γρινιάζει, τι να γρινιάζει για το μικρό τι για το μεγάλο; Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο και δεν σταματάει γιατί απλά η μητέρα μου τη βρίσκει με τη γρίνα.