Παρ'ολα αυτά όμως γιατί σας νοιάζει τόσο για το τι θα πει ο οποιοσδήποτε κάτι για σας και τον ψυχίατρό σας;
Και για να πει κάποιος κάτι σημαίνει πως δεν ξέρει τι πάει να πει ψυχίατρος ή δεν ξέρει κάποιον αξιόλογο.
Και να μην συνδυάζετε τόσο ο ψυχίατρος με το Asperger γιατί συνήθως πολλές άλλες κατηγορίες ανθρώπων τρέχουν στον ψυχίατρο παρά ένας με Asperger που και μόνο η διάγνωσή του τον κάνει να νιώθει διαφορετικό με αποτέλεσμα να μην επιζητά και + κάτι ακόμη (όπως ο ψυχίατρος) ώστε να ενισχύουν αυτό το διαφορετικό στα μάτια των άλλων.
Μη κολλλάτε στα μυαλά των άλλων ανθρώπων. Όποιος πηγαίνει στον ψυχίατρο κάνει κάτι καλό για τον εαυτό του. Και μόνο αυτός μπορεί να το κάνει αυτό το καλό γιατί οποιοσδήποτε τρίτος δεν θα νοιαστεί και δεν θα σε βοηθήσει. Οπότε εφόσον δεν σε βοηθά ο τρίτος παύεις να ακούς και οποιαδήποτε κριτική του προς εσένα γιατί όπως συμπαιρένουμε στην ουσία δεν τον έχει ανάγκη. Κανείς μας σε τέτοια θέματα δεν έχει ανάγκη κανέναν ''από έξω'' γιατί μόνος σου ΚΑΙ σε αυτό τραβάς μπροστά.
Και πηγαίνοντας πάλι στο Asperger έτσι είναι. Εφόσον καταφέρει αυτός με Asperger να είναι λειτουργικός και αυτοελεγχόμενος μόνος του τα βγάζει πέρα όπως και στην ουσία ο κάθε άνθρωπος. Δεν τον διαφοροποιεί κάτι και ποια δεν πρέπει να τον διαφοροποιεί γιατί είναι ίσος. Και ο φούρναρης απέναντι μπορεί να είναι οκ από ψυχιατρικής άποψης αλλά μπορεί να είναι αλκοολικός, ή τεμπέλης ... οπότε μόνος του θα το αλλάξει αυτό εάν θελήσει να το αλλάξει ή μόνος του θα πορευτεί με αυτό.
Και ίσως το σύνδρομο Asperger να είναι χάρισμα και όχι διαφορετικότητα. Διαφορετικοί είναι όλοι. Οπότε μια τέτοια κατηγορία είναι εκνευριστικό ίσως κάποιες φορές να αναλύεται τόσο λες και είναι κάποιος που χρήζει ανάγκης ή που επιζητεί μια υποστήριξη και λύπη.
Κοίτα darkness…. δεν το λέει με αύτη την έννοια. Έτσι τουλάχιστον καταλαβαίνω.
Θεωρώ…πως όλοι μας από την γέννησή μας, ψάχνουμε την ΑΠΟΔΟΧΗ. Ξεκινά από την οικογενειά μας και επεκτείνεται. Για να μην σε ενδιαφέρει η αποδοχή, πρέπει να έχεις καταφέρει να ξεπεράσεις πολλά εμπόδια.
Όλοι θέλουν να τους αγαπούν και να τους καταλαβαίνουν. Όταν δεν συμβαίνει αυτό, κατά τα ανθρώπινα ειωθότα νοιώθουν πως είναι έξω από μια συγκεκριμένη ομάδα και πως δεν είναι το ίδιο αποδεκτοί. Αυτό τους πληγώνει.
Ναι! Ξέρω! Κακώς τους πληγώνει….είναι διαφορετικοί κλπ.
Με τα δυο άτομα στην εργασία μου, έχω μιλήσει πολύ. Και ενώ όλοι πιστεύουν πως καταλαβαίνουν μόνο τα βασικά, έχω να πω, ότι οι άνθρωποι είμαστε γεννημένοι ηλίθιοι!
Γνωρίζουν σχεδόν τα πάντα. Το πρώτο και βασικό που ξέρουν, είναι πως δεν ευθύνονται τα ίδια τα άτομα για την κατάστασή τους. Αυτό θα πει πρωτίστως συνειδητοποίηση. Αλλά όταν σε ένα άτομο, κολλήσεις δίπλα ένα χαρακτηριστικό…π.χ. ομοφυλόφιλος, κοντός, χαζός, αυτιστικός κλπ. αυτομάτως …τους έχεις εντάξει σε μια ομάδα εντελώς διαφορετική από την κοινώς αποδεκτή!! Ποιοι όμως τους ενέταξαν? Εμείς οι υπόλοιποι! Ενδεχομένως, όχι η darkness και ο elepan, αλλά η πλειοψηφία. Που για να αλλάξει, αν αλλάξει, θέλει δουλειά πολύ!
Οι άνθρωποι είμαστε δημοκράτες όταν ψηφίζουμε δημοκρατικά κόμματα. Όχι, όταν έχουμε την δυνατότητα της επιλογής υπαλλήλου ή γείτονα. Εκεί βγάζουμε κάθε φασισμό. Αν είμαστε δε… και μακρινοί συγγενείς….είμαστε ακόμα χειρότεροι.
Ο αλκοολικός και ο τεμπέλης που αναφέρεις, ευθύνονται για την κατάστασή τους. Είναι μια επιλογή. Τα άτομα που ήρθαν με κάποιες μικρές παρεκκλίσεις στη ζωή αυτή, δεν έχουν μερίδιο ευθύνης. Θέλουν διπλή αναγνώριση και μπράβο.
Τώρα …στον ψυχίατρο πηγαίνει και η ντιβα της γειτονιάς μου γιατί δεν κατάφερε η μοδίστρα να της ράψει καλό φόρεμα. Ίσως πάω και εγώ γιατί με άφησε η Μαριορή! Αλλά σίγουρα ένας επιστήμονας που ασχολείται με το θέμα αυτό (ασπεργκερ), γνωρίζει τις βασικές διαφορές.
Χρειάζεται ανάλυση όμως το συγκεκριμένο θέμα….για αυτούς που δεν έχουν την παραμικρή ιδέα για τι πράγμα μιλάμε, μπας και ξυπνήσουν.
Μιλάμε για πολύ ιδιαίτερα και έξυπνα άτομα. Μπαίνω μέσα και με κοιτάζουν στα μάτια και με διαβάζουν με τη μία. Και εγώ πολλές φορές νοιώθω ηλίθιος.
Θέλουν αναγνώριση, ακριβώς... επειδή εμείς τους κάναμε να νοιώθουν ξένα σώματα. Μην απορείς λοιπόν.