Ενώ η ανάλυσή του περί του ναζισμού είναι αρκετά περιεκτική και με σωστά επιχειρήματα αποδεικνύει το γιατί δεν υφίσταται η αρία φυλή ως φυσική οντότητα, η σύνδεση με την έννοια του φύλου είναι αδύναμη και καταχρηστική. Υποψιάζομαι ότι αυτό γίνεται απλά και μόνο για τη δημιουργία εντυπώσεων και ανάκληση αρνητικών συνειρμών, επίσης για να "εκβιάσει" τους όποιους προοδευτικούς αναγνώστες του να συμφωνήσουν μαζί του, αφού τυχόν διαφωνία μπορεί αυτομάτως να εκληφθεί ως υποστήριξη φιλοναζιστικών θέσεων. Παλιό και πάντα πετυχημένο τρικ των μεθόδων προπαγάνδας.
Το σκεπτικό του προσπαθεί φανερά να υποσκάψει την έννοια του αρσενικού φύλου και όχι την έννοια του φύλου γενικότερα. Εάν το αρσενικό φύλο δεν υπάρχει αλλά είναι μόνο κοινωνικά καθορισμένο, τότε το ίδιο ακριβώς ισχύει και για το θηλυκό, ακόμη κι αν δεχτούμε ότι αυτό ετεροκαθορίζεται δια της αντιθέσεώς του με το αρσενικό, όπως αναφέρει το κείμενο που μας παρέθεσε η Ρουμάνα. Θα ήθελα να τονίσω ότι η τελευταία θέση δεν με βρίσκει σύμφωνο, καθώς αναφέρεται μόνο στους ρόλους που είχε η γυναίκα σε συγκεκριμένες κοινωνίες και χρονικές περιόδους, παραβλέποντας ότι οι πρώτες ανθρώπινες κοινωνίες ήταν μητριαρχικές, συνεπώς πρώτα καθορίστηκε κοινωνικά το θηλυκό και κατόπιν το αρσενικό φύλο. Επίσης, ακόμη και στις σύγχρονες κοινωνίες, ο καθορισμός του θηλυκού δεν είναι απλά και μόνο μέσω της "μη αρσενικότητάς" του, αφού η αναπαραγωγή του είδους, άρα και των κοινωνιών, στηρίζεται στην έννοια της μητρότητας, ακόμη και για την καλλιέργεια των φαλλοκρατικών προτύπων.
Πέρα από την καθαρά αναπαραγωγική έννοια του φύλου (sex), η σύλληψη της έννοιας του κοινωνικού φύλου (gender), συνδέεται εξελικτικά με την αυγή της ανθρώπινης νοημοσύνης, η οποία έχει την τάση να κατατάσσει τα στοιχεία του περιβάλλοντος σε ομάδες και γένη, με βάση τις διαφορές και τις ομοιότητές τους. Από τη στιγμή που η νεοφώτιστη ανθρώπινη νοημοσύνη άρχισε να κατανοεί ότι κάποιοι άνθρωποι είναι διαφορετικοί από κάποιους άλλους και αρκετά όμοιοι μεταξύ τους, δημιουργήθηκε η έννοια του φύλου. Όλοι οι άλλοι υπαρκτοί κοινωνικοί καθορισμοί (και σε αυτό το σημείο ειδικά δεν διαφωνώ με το συγγραφέα) έχουν υπερτεθεί επί αυτού του βασικού εννοιολογικού υπόβαθρου. Συνεπώς, μπορεί η εκάστοτε κυρίαρχη κοινωνική ομάδα να έχει κατά καιρούς καθορίσει το περιεχόμενο της έννοιας του φύλου με τρόπο ώστε αυτό να εξυπηρετεί την διατήρηση της εξουσίας της, δεν έχει δημιουργήσει όμως την έννοια του φύλου καθεαυτή.
Τί σημαίνει όταν οι πιο συνηθισμένες, οι πιο επαναλαμβανόμενες, οι πιο αξιόπιστες, ίσως ακόμα και οι πιο έντονα "προσωπικές" ερωτικές εμπειρίες ενός άντρα είναι αυτές που βιώνει σε σχέση με πράγματα, με κορμιά που εκλαμβάνονται και θεωρούνται σαν πράγματα, με εικόνες που αναπαριστούν κορμιά σαν πράγματα, με αναμνήσεις από εικόνες κορμιών σαν πράγματα; Τί σημαίνει ότι αντιδράει σεξουαλικά σε κορμιά ως πράγματα και εικόνες κορμιών ως πράγματα κατά τρόπο που είναι λίγο πολύ σταθερός, ανεξάρτητα από το αν ένα άλλο ανθρώπινο ον βρίσκεται στην πραγματικότητα πλάϊ του; Τί σημαίνει όταν η εσωτερική ζωή ενός άντρα είναι κατά μονομανή τρόπο αφιερωμένη στο να αντικειμενοποιεί σεξουαλικά; Τί σημαίνει όταν ένας άντρας καθορίζει μεγάλο μέρος της καθημερινής του ζωής σε σχέση μ' αυτήν την αντικειμενοποίηση, για να σιγουρέψει ότι τακτικά και κατά περιόδους θα βρίσκεται σε περιστάσεις τέτοιες που να μπορεί να ερεθίζεται σεξουαλικά από κορμιά που φαντασιώνεται ως πράγματα; Τί σημαίνει όταν οι ορέξεις ενός άντρα, η προσοχή του, οι απόψεις του και οι αγοραστικές του συνήθειες καταντούν απολύτως ελεγχόμενες από την υποδαύλιση της συνήθειάς του να αντικειμενοποιεί σεξουαλικά; Τί σημαίνει το γεγονός ότι στον τρόπο που αντιδρά σεξουαλικά σ' αυτήν την τάση του να αντικειμενοποιεί, αυτός ο άντρας είναι ένας συνηθισμένος άντρας; Τί σημαίνει ότι ένας τέτοιος άντρας είναι "φυσιολογικός"
Δηλαδή ο άντρας (ο κάθε άντρας σύμφωνα με το παρόν κείμενο) σκέπτεται διαρκώς και μόνο το σεξ, όλη του η εσωτερική ζωή περιορίζεται στη μονομανή προσήλωσή του σε γυναικεία κορμιά, τα οποία μάλιστα βλέπει απλά και μόνο σαν αντικείμενα. Ίσως να πει κανείς ότι δεν είμαι αρκετά άντρας, όμως ποτέ δεν έχω δει μια γυναίκα σαν αντικείμενο (παρά το γεγονός ότι πολλές με έχουν χαρακτηρίσει ως αισχρό υποκείμενο
).Ακόμη, ίσως να πει κανείς ότι ως μη γνήσιος άντρας μάλλον δεν κάνω παρέα με αρσενικά, όμως η συντριπτική πλειοψηφία των φίλων και γνωστών μου, επίσης δεν βλέπει τα πράγματα με τέτοιο τρόπο, αν κι έχω πράγματι γνωρίσει και άντρες που έτσι τα βλέπουν.
Ωστόσο, αυτό το πρότυπο αρσενικού καλλιεργείται εντατικά και μετ' εμφάσεως από τα ΜΜΕ, τη διαφήμιση και το μάρκετινγκ, εδώ και τουλάχιστον 2 δεκαετίες. Η δημιουργία εξαρτημένων αντανακλαστικών ανάκλησης του καθαρά ζωώδους σεξουαλικού ενστίκτου, με την επίδειξη και μόνο των δευτερογενών φυλετικών χαρακτηριστικών του θηλυκού, αλλά ακόμη και αντικειμένων που αλληγορικά ή συμβολικά παραπέμπουν στην ερωτική πράξη, είναι μια επιλογή του καταναλωτικού συστήματος. Γιατί; Ο συγγραφέας μας το αποκαλύπτει, ηθελημένα ή άθελά του: "
Τί σημαίνει όταν οι ορέξεις ενός άντρα, η προσοχή του, οι απόψεις του και οι αγοραστικές του συνήθειες καταντούν απολύτως ελεγχόμενες από την υποδαύλιση της συνήθειάς του να αντικειμενοποιεί σεξουαλικά;". Προωθώντας με τον κυνικό τρόπο, του οποίου όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες, αυτό το αρσενικό πρότυπο, δημιουργείς μια κοινωνία ενθουσιωδών καταναλωτών, υπάκουων στρατιωτών, πειθήνιων εργατών και αιμοβόρων στελεχών επιχειρήσεων. Πολύ δε περισσότερο, που το πρότυπο αυτό έχει επεκταθεί και στο θηλυκό φύλο, αφού οι γυναίκες "καριέρας" και εξουσίας πρέπει να προσομοιάζουν με αυτό για να πετύχουν. Έχω διαβάσει σχετικά, σε περιοδικό life style για το πρότυπο της γυναίκας Α, η οποία πατάει κάτω 64 άνδρες στην καθισιά της κι αλοίμονο αν σηκωθεί κιόλας
. Φυσικά αυτές οι γυναίκες μένουν λέει μόνες γιατί οι άνδρες φοβούνται να τις πλησιάσουν.
