Μα ναι φυσικά και έτσι είναι. Η αρχή της πουτανιάς!
Με το ρεμάλι, κάνω σκέτο πήδημα, με το καλό παιδί κάνω σοβαρή σχέση!
(άραγε τι σημαίνει σοβαρή σχέση; οι άλλες είναι ασόβαρες; )
Που βρίσκεται η ηθική εδώ πέρα;
Η κατηγορική ηθική του Καντ θα μας έλεγε ότι το καλό και το κακό εντάσσονται σε διαφορετικές κατηγορίες ανάλογα με τον ιδιότυπο του κάθε ανθρώπου και τις κοινωνικές συνθήκες που ζει. Αν για παράδειγμα ζούσαμε στο Άμστερνταμ, το να κάνεις σεξ για μια βραδιά είναι σαν να πίνεις ένα μεγάλο, γεμάτο ποτήρι μπύρα. Αν πάλι είσαι πολυγαμικός τύπος εκ φύσεως και κυμαίνεσαι στα τριψήφια νούμερα, η ηθική της παρθενοπόπης δεν μπορεί να είναι κριτήριο για σένα.
Που μπλέκεται το πράγμα; Μα εδώ στην Ελλάδα φυσικά! Οι γυναίκες βρίζουν τους άνδρες ως ρεμάλια και λαμόγια αλλά όταν κλέβουν την εφορία για να τους αγοράζουνε μπιζού μεταμορφώνονται σε τσακάλια! Όταν οι άνδρες μιλάνε ευγενικά, πολιτισμένα είναι "σοβαροί" για σχέση, όταν αλητεύουν και φουσκώνουν τους μυς τους στα γυμναστήρια είναι μπρουτάλες και σύμβολα του σεξ! Στον αντίποδα "όλες οι γυναίκες είναι πουτάνες" γιατί το γούτσου-γούτσου στα κρυφά το λαχταρούν αλλά μην - προς Θεού - αυτό φανεί, απαπαπ....και χάσουν το στίγμα της κυρίας, απ' την άλλη οι άνδρες πέφτουν σαν τα λιγούρια σε όποια γλάστρα, κουνιστοκώλα τους υπαινιχθεί σεξάκι.
Η γνωστή, ανώριμη ελληνική κοινωνία. Μίλαγα χθες με μια ρωσίδα φίλη και σε κάποια φάση χαρακτήρισε τις Ελληνίδες πονηρές και τεμπέλες. Μου λέει, "πως τα καταφέρνουν έτσι οι άτιμες και τυλίγουν τους άνδρες τους; Πρέπει να μάθουμε απ' αυτές!" Πολυγαμίζονται, με τα λεφτά του μπαμπά!
5 Έλληνες είχε η κακομοίρα μέσα σε 6 χρόνια και ούτε έναν δεν κατάφερε να δέσει. Την ρωτάω, "έπεφτες σε λιγούρια που σε θέλανε μόνο για το σεξ;" και μου λέει: "όχι, όχι, όλοι τους ήταν καλά παιδιά αλλά θέλανε πολλά σορόπια κι εμείς οι ρωσίδες δεν ήμαστε μαθημένες σ' αυτά!"
