Είναι πολύ λεπτό το ζήτημα... είναι κρίμα για αυτά τα παιδιά που σπούδασαν κάτι που αγαπούν να καταλήγουν στο τέλος να μην το εξασκούν καθόλου..Δεν είναι χρέος της πολιτείας??Γιατί θα πρέπει να φταίει ντε και καλά αυτός που ''μόνος ψάχνει'' δεν μπορώ να καταλάβω μερικούς...Δεν έχουμε ούτε και αυτό το δικαίωμα σε αυτή τη χώρα?Τόσο κατάντια πια?
Δεν λέω ...δεν πρέπει να ζούμε και στο συννεφάκι μας και να περιμένουμε με σταυρωμένα χέρια ''να μας κάτσει η καλή''... και περιστασιακές δουλειές θα κάνουμε και τα πάντα..άλλωστε κάτι θα πάρουμε και από αυτές!Αλλά γιατί θα πρέπει να σιωπούμε όταν μας καταπιέζουν να ακολουθήσουμε μια ζωή που δεν έχουμε ονειρευτεί... κρίμα δεν είναι!
Τώρα για αυτούς που σπούδασαν απλά για να σπουδάσουν κακό του κεφαλιού τους..ας κάνουν ότι θέλουν άλλωστε είμαι κατά όσων δεν έχουν στόχους και δεν προσπαθούν και επαναπαύονται...
Αγαπητη "στο διαολο παμε?",
εχεις απολυτο δικηο σε αυτα που λες, επιτρεψε μου να σχολιασω τα σημεια :
1. "....Δεν ειναι χρεος της Πολιτειας?..."
Σωστο, αλλα με την προυποθεση οτι ειχαμε φτιαξει μια Πολιτεια σοβαρη, αυτο που φτιαξαμε ολοι μαζι ηταν ενα πραγμα που εξυπηρετουσε ατομικα η ομαδικα συμφεροντα αλλα οχι το Εθνικο και Κοινωνικο Καλο. (πχ τοπικες κοινωνιες απαιτουσαν για να ψηφισουν τον βουλευτη να τους κανει ενα πανεπιστημιο στο χωριο τους για να νοικιαζουν τα σπιτια και τα μαγαζια τους, ασχετα αν μας χρειαζονταν αυτοι οι πτυχιουχοι). Τωρα τα λουζομαστε.
2. "...να περιμένουμε με σταυρωμένα χέρια ''να μας κάτσει η καλή"...''
Γιατι πρεπει να περιμενουμε και οχι να βγουμε μπροστα και να διεκδικησουμε? "Συν Αθηνα και χειρα κινει". Διαβλεπω σε ολα τα σχολια να θεωρουν οι συντακτες σαν μονη μορφη απασχολησης την μισθωτη εργασια. Γιατι δεν θελουμε να σκεφτουμε και την αυτοαπασχοληση, την συσταση ενος startup που αργοτερα θα εξελιχθει σε επιτυχημενη επιχειρησουλα, και ετσι ολη μου η προσπαθεια θα καταληγει σε μενα και οχι σε καποιον εργοδοτη? Οταν ομως επιλεγω να ειμαι υπαλληλος (δουλοπαροικος που λεν καποιοι φιλοι) δικαιουμαι να διαμαρτυρομαι γιατι το αφεντικο δεν με εχει στα πουπουλα?
Να δωσω ενα παραδειγμα για την κοπελιτσα: Aντι να περιμενει να γινει καλοπληρωμενη υπαλληλος σε Φαρμακευτικη που μετα απο λιγους μηνες η χρονια θα απολυθει, γιατι να μη φτιαξει ενα team με τον φιλο της και 2-3 αλλα παιδια, να κανουν μια ΙΚΕ (1500 Ε) και ενα site (500 E) και να αναλαβουν να συνεργαζονται με φαρμακεια αλλα και με πολιτες να τους πηγαινουν τα φαρμακα στο σπιτι αντι ανημποροι ανθρωποι να τρεχουν να βρουν φαρμακα στα φαρμακεια. Σημερα υπαρχουν εμποδια στο e-shop/delivery απο την συντεχνια, διοτι θελουν τους πολιτες να περναν απο το καταστημα τους για να παρoυν τα φαρμακα, αλλα συντομα θα αρθουν (ηδη προχωρα η διαθεση παραφαρμακων απο τα supermarkets). Αυτη η ομαδα, οταν αποκτησει πελατεια και την εμπιστοσυνη της, γιατι να μην αναλαμβανει να της παρεχει (ειδικα στους ανημπορους) και αλλες υπηρεσιες οπως αγορες, πληρωμες, εξουσιοδοτημενες εκπροσωπησεις σε συναλλαγες, κλπ). Η αγορα δεν εχει αναγκη απο ακομη ενα φαρμακειο, ουτε απο ακομη ενα υπαλληλο φαρμακειου, εχει αναγκη απο εξυπηρετηση των καταναλωτων. Αν κανεις πιασει αυτη την αναγκη και στησει εξυπνα και με τεχνογνωσια (εδω θα εφαρμοσει τις γνωσεις του πτυχιου αν εχει βεβαια αποκτησει) μια εταιρειουλα, πριν τους αλλους, ελυσε το προβλημα απασχολησης και θα ειναι αφεντικο του εαυτου του.
Ειναι απλουστατο : 1500000 ανεργοι δεν προκειται στον αιωνα τον απαντα να προσληφθουν ως μισθωτοι και με καλους μισθους. Η μονη διεξοδος ειναι η εξωτερικο η να δημιουργησουν νεες δραστηριοτητες που δημιουργουν value (αυτο που λεμε οτι δεν παραγουμε τιποτα σαν χωρα) στην αγορα και στην κοινωνια.
Εδω μπαινει ενα ερωτημα : Tι χρειαζεται να κανουν τα νεα παιδια η και οι μεγαλυτεροι, για να ξεκινησουν το μικρο-επιχειρειν? Τι μας λειπει? Τι πιστευει το e-steki μας?