Φτάνει ρε παιδιά με τον Βαγγέλη, έχω βαρεθεί να ανοίγω το facebook, το twitter, το ischool, οποιοδήποτε blog και πρώτη είδηση να είναι κάποια καινούρια και "ανατρεπτική" εξέλιξη για την υπόθεσή του. Ας τον αφήσουμε να αναπαυτεί η ψυχούλα του και να θρηνήσει η οικογένειά του χωρίς να βλέπει την φάτσα του σε κάθε δυνατό σημείο με κάθε καινούρια είδηση. Κάνουμε σαν να ανακαλύψαμε μόλις την φωτιά. Θα καταντήσει σαν τον Γρηγορόπουλο που δεν μπορεί η μάνα του να ησυχάσει και κάθε 6/12 θυμάται πώς τον έχασε και ξανα-ανοίγει η πληγή. Αυτό είναι το θέμα? Να θρηνήσουμε για το 1 παιδί και κυρίως να δείξουμε ότι θρηνούμε? Και εγώ στεναχωρέθηκα και το συζήτησα, αλλά πλέον αυτό έχει πάρει τα όρια του διασυρμού, προχτές κυκλοφόρησαν και φωτογραφίες/στοιχεία για τα άτομα που του έκαναν την ζωή κόλαση. Αυτή η στοχοποίηση δεν είναι bullying δηλαδή? Επειδή αυτοί ήταν μαλάκες με περικεφαλαία πρέπει να το παίξουμε ηθικοί αυτουργοί όλοι και να τους καταδικάσουμε?
Αν ήμουν η αδερφή του Βαγγέλη θα τους έκανα πιθανότατα την ζωή κόλαση και θα ήθελα να τους δω κρεμασμένους ανάποδα με τα άντερα απέξω, θα έπαιρνα την κατάσταση στα χέρια μου. Είμαι όμως μια τυχαία άγνωστη με την οποία ο Βαγγέλης λογικά δεν θα διασταυρωνόταν ποτέ στην ζωή του, ξέρω αποσπασματικές λεπτομέρειες από την ζωή του, και σχεδόν όλοι είμαστε το ίδιο. Ας ξεπεράσουμε το σοκ ότι αυτό το συγκεκριμένο παιδί έφτασε στην συγκεκριμένη κατάσταση λόγω bullying και ας προσπαθήσουμε να σώσουμε τα υπόλοιπα παιδιά. Αυτά είναι ζωντανά, τουλάχιστον ακόμα (όσο κυνικό και να σας ακούγεται σαν άποψη). Με τον Βαγγέλη θα ασχοληθεί η οικογένειά του, το φιλικό του περιβάλλον, και οι Αρχές.
Food for thought: Αν στην θέση του Βαγγέλη ήταν ο Πακιστανός Mohammed, ο Ιρανός Ali ή η Ουκρανή Tamara, θα γινόταν ο ίδιος σάλος?