Έχει να κάνει και με το κόμπλεξ κατωτερότητας των Ελλήνων γονέων, να μη γίνουν τα παιδιά τους "σαν κι εμάς", δηλαδή αγρότες, οικοδόμοι, εργάτες κ.λπ. Λες και είναι ντροπή η χειρωνακτική εργασία. Η δική μας γενιά εξήγαγε ένα στρατό πτυχιούχων και κανέναν χειρωνάκτη. Η γενιά που μιλάει για το δικαίωμα στον εργάτη, στην ουσία δεν είναι καν εργατική γενιά. Ένας στρατός από φιλολόγους, θεολόγους, τεχνικούς, λογιστές, νομικούς, κοινωνιολόγους, οι οποίοι άκουγαν από τους γονείς τους ότι αξίζουν ένα καλύτερο μέλλον. Λυπάμαι, αλλά κανείς δεν αξίζει κάτι δικαιωματικά. Ο οικοδόμος έχτισε ένα σπίτι και μεγάλωσε μία οικογένεια, ενώ ο κανακάρης του, που "αξίζει" ένα καλύτερο μέλλον κατέληξε με ένα άχρηστο πτυχίο στον τοίχο του.