Όχι, αυτός είναι ο λόγος που έχουμε νέους που αντί να πιάσουν την πέτρα και να τη στύψουν βολεύονται σε μια "ασφαλή μιζέρια" που τους προσφέρει το πατρικό σπίτι και το οικογενειακό εισόδημα...
Πριν το κάνουν με την πέτρα, ας αρχίσουν με στύψιμο...λεμονιών!
Το λοιπόν, για να προχωρήσουμε σε αναλύσεις με το πως μπορεί να επηρεαστεί ο ισολογισμός ενός κράτους από την (υγιή) αύξηση της επιχειρηματικότητας, τη δημιουργία βαριάς βιομηχανίας...ψιλικών, τις εξαγωγές, τις θέσεις εργασίας που θα προσφέρει και φυσικά την άυξηση της επιστημονικής έρευνας με ότι συνεπάγεται αυτό σε επίπεδο παιδείας και παραγωγής νέων επιστημόνων που θα παραμείνουν να εργαστούν στη χώρα τους, πρέπει και πολύ σωστά θίχτηκε, να δούμε πως θα γίνει το ξεκίνημα αυτό, που δεκαετίες τώρα χωλαίνει και οι...γνώστες και παντογνώστες το αποδίδουν στον βολεψάκια έλληνα, στο λαμόγιο αρπακολατζή που δεν έχει τη νοοτροπία του γερμαναρά...δουλευταρά! Το στημένο παραμύθι καλά κρατεί.
Είναι ποτέ δυνατόν ωρέ, να στηριχθεί όλο αυτό το εγχείρημα στο...συνταξιοδοτικό, εκεί είναι το θέμα? Και μάλιστα να υφαρπάξει (ο άλλος ο υπέρνους) μερικά δις, λες και βάζει το χέρι στην δική του τσέπη, διαλαλώντας σαν τον ντελάλη δεξιά κι αριστερά πως οι παχυλές συντάξεις των ελλήνων είναι ο λόγος που δεν...προκόβουμε?
Και αν υποθέσουμε ότι αυτό γίνεται και...ανασάνουν τα ταμεία (είναι να κόβεις φλέβες τελικά) για να σωθούν οι επόμενες γενιές, όταν θα φτάσουν κι αυτές στο ίδιο σημείο, χραπ θα τους αποκεφαλίσουμε για χάρη των επόμενων?
Να συστήσουμε λοιπόν ένα κρατικό φορέα που θα αρπάζει ό,τι γουστάρει από οποινδήποτε έπαψε πλέον να είναι ενεργός εργαζόμενος, με το (παν)ηλίθιο επιχείρημα του...Λεβέντη, "θα σωθούν οι επόμενοι"! Πάντα θα υπάρχουν "επόμενοι" ρε βούρλο (στο Λεβέντη απευθύνομαι) και οι σημερινοί υπό διάσωση σε μερικά χρόνια θα βρεθούν στη θέση που βρίσκονται σήμερα εκείνοι που παίρνουν σύντάξεις...περιττές!
Αυτά, κι αν έχετε (μερικοί) σκοπό να καταντήσετε το θέμα διδακτορική εργασία ...νηπιαγωγίου, να το ρίξουμε στην πλάκα τουλάχιστον, γιατί κοντύλια από την ΕΕ έχουν δοθεί υπέραρκετά, και κανένας λόγος για πλαφόν κατώτατης σύνταξης και μάλιστα ...αναδρομικά δεν υπήρχε, αλλά οι όροι που δεσμεύουν τη χώρα όσον αφορά επιχειρήσεις, εξαγωγές, βιομηχανία κτλ, τα καταντούσε δώρον άδωρον!
Άντε καληνύχτα, πάω για ύπνο
