κατ αρχην οι κομμουνιστικές χώρες ήταν σχεδόν ο μισός πλανήτης, δεν μπορείς να κατηγορείς για την αποτυχία του κομμουνισμού ούτε την έλλειψη πρώτων υλών και ενέργειας, ούτε το εμπάργκο απο την δύση, αφού η ίδια η φύση του κομμουνισμού δεν επιτρέπει την ελέυθερη αγορά στην οποία βασίζεται το διεθνές εμπόριο.
επίσης πρώην κομμουνιστικές χώρες όπως η ρωσία και η κίνα, τώρα επι ελεύθερης αγοράς τείνουν να γίνουν υπερδυνάμεις.
η ρωσία είναι απο τις πρώτες χώρες παραγωγής ενέργειας, και η κίνα η χώρα με την μεγαλύτερη ανάπτυξη παγκοσμίως.
αν αυτές οι χώρες δεν γνώριζαν ποτέ κομμουνισμό ίσως να ήταν αυτες τώρα στην θέση των ΗΠΑ και της ευρώπης σε επίπεδο πλούτου.
τα αίτια της αποτυχίας του κομμουνισμού είναι στον ίδιο το κομμουνισμό και πουθενά αλλου
χρησιμοποιείς την λέξη ιμπεριαλισμός ώς γνώρισμα μόνο του καπιταλισμού κόσμου. να το πεί αυτός κάποιος αναρχικός θα το δεχτώ, κομμουνιστής όμως είναι περίεργο
πρίν δεν μου απάντησες και σε ξαναρωτάω: η κατάληψη των κατακτημένων εδαφών του β παγκοσμίου και η μετατροπή τους είτε σε κομμάτι της σοβιετικής ένωσης είτε σε κομμουνιστικά προτεκτοράτα όλων των χωρών ανατολικά της γερμανίας και βόρεια της ελλάδας, ήταν ιμπεριαλισμός ή όχι?
ο πόλεμος της σοβιετικής ένωσης στο αφγανιστάν ήταν ιμπεριαλιστικός?
Πάμε πάλι. Καταρχήν ο ολοκληρωμένος ορισμός του ιμπεριαλισμου συνοψίζεται στα 5 αυτα γνωρίσματα:
1) Συγκέντρωση της παραγωγής και του κεφαλαίου, που έχει φτάσει σε τέτοια υψηλή βαθμίδα ανάπτυξης, ώστε να δημιουργεί μονοπώλια που παίζουν αποφασιστικό ρόλο στην οικονομική ζωή.
2) Συγχώνευση του τραπεζικού κεφαλαίου με το βιομηχανικό και δημιουργία μιας χρηματιστικής ολιγαρχίας πάνω στη βάση αυτού του χρηματιστικού κεφαλαίου.
3) Εξαιρετικά σπουδαία σημασία αποκτά η εξαγωγή κεφαλαίου, σε διάκριση από την εξαγωγή εμπορευμάτων.
4) Συγκροτούνται διεθνείς μονοπωλιακές ενώσεις των καπιταλιστών, οι οποίες μοιράζουν τον κόσμο.
5) Εχει τελειώσει το εδαφικό μοίρασμα της γης ανάμεσα στις μεγαλύτερες καπιταλιστικές δυνάμεις. Ο ιμπεριαλισμός είναι ο καπιταλισμός στο στάδιο εκείνο της ανάπτυξης, στο οποίο έχει διαμορφωθεί η κυριαρχία των μονοπωλίων και του χρηματιστικού κεφαλαίου, έχει αποκτήσει εξαιρετική σημασία η εξαγωγή κεφαλαίου, έχει αρχίσει το μοίρασμα του κόσμου από τα διεθνή τραστ και έχει τελειώσει το μοίρασμα όλων των εδαφών της γης από τις μεγαλύτερες καπιταλιστικές χώρες
O ιμπεριαλισμός λοιπόν είναι καπιταλισμός, ο μονοπωλιακός καπιταλισμός.
Σήμερα η Κίνα και η Ρωσσία είναι ιμπεριαλιστικές χώρες που συμμετέχουν στο διεθνές μοίρασμα των αγορών. Αποτελούν νέους παραδείσους καπιταλιστικής ανάπτυξης για τα αφεντικά αλλά κοινούς τάφους για τους λαούς.
Η διεθνιστική αλλυλεγγύη προς τα κινήματα χειραφέτησης των εθνών που έδειχνε η σοβιετική ένωση δεν είναι ιμπεριαλισμός αλλά ακριβώς το αντίθετο. ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ. Δίνω μία χαρακτηριστική τοποθέτηση από τη συνέντευξη (1980) του Μπαμπράκ Καρμάλ, ΓΓ της ΚΕ του Λαϊκοδημοκρατικού Κόμματος του Αφγανιστάν, προέδρου του Επαναστατικού Συμβουλίου και πρωθυπουργού της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αφγανιστάν.
"Οσον αφορά στο γεγονός ότι ζητήθηκε σοβιετική στρατιωτική βοήθεια, η ορθότητα αυτής της παράκλησης, από διεθνή - νομική άποψη, η διεθνής - νομική αιτιολόγησή της, που στηρίζεται στη συμφωνία με τη Σοβιετική Ενωση και στο άρθρο 51 του Καταστατικού του ΟΗΕ, έχουν αποδειχθεί και γι' αυτό δεν πρόκειται να τα επαναλάβω.
Πιστεύω απόλυτα ότι οι προοδευτικές και επαναστατικές δυνάμεις πρέπει να κρίνουν τα εξαιρετικά πολύπλοκα παγκόσμια γεγονότα, πριν απ' όλα από ταξική άποψη. Οπως είπε ο μεγάλος Λένιν, η αλήθεια είναι πάντοτε συγκεκριμένη, πρέπει πάντοτε να βλέπουμε ποιος, πού, γιατί και για ποιο σκοπό προβαίνει σ' αυτές ή εκείνες τις ενέργειες.
Βασικό χαρακτηριστικό γνώρισμα της σημερινής εποχής είναι η γενικά αναγνωρισμένη θέση - το αντιπάλεμα των δύο κοινωνικών συστημάτων, η πάλη των δυνάμεων της εθνικής και κοινωνικής απελευθέρωσης ενάντια στις δυνάμεις του ιμπεριαλισμού και της εξωτερικής αντίδρασης, η οποία δραστήρια ξετυλίγεται και στις χώρες του Τρίτου Κόσμου.
Απ' αυτήν την άποψη, πρέπει με απόλυτη ευθύνη να απαντήσουμε στο εξής ερώτημα: Σ' αυτές τις συνθήκες, ποιον βοηθάει η σοβιετική βοήθεια και ποιον θα ωφελούσε η κατάρρευση της αφγανικής επανάστασης κάτω από την εξωτερική πίεση, αν η Σοβιετική Ενωση δεν ερχόταν σε βοήθεια;
Για τους Αφγανούς, η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Η Σοβιετική Ενωση, βοηθώντας εμάς, μένει πιστή στο διεθνιστικό της καθήκον, στην πολιτική υποστήριξη των καταπιεζόμενων λαών, των εθνικο-απελευθερωτικών κινημάτων, των δυνάμεων της κοινωνικής προόδου. Αντίθετα, η συντριβή της αφγανικής επανάστασης είναι καταφανές ότι θα ήταν σε όφελος του ιμπεριαλισμού."
Κατά τα άλλα επαναλαμβάνεις τα γνωστά ψεύδη. Ο σοσιαλισμός δεν απέτυχε αντιθετα οι λαοι τον αναπολουν. Ανατράπηκε από την αστική τάξη. Κάτι που ηταν αναπόφευκτο να συμβεί όσο έμενε στάσιμη η ταξική πάλη στα ισχυρά δυτικά κέντρα Αγγλια, Δυτική Γερμανια, Γαλλία, Αμερική κλπ που είχαν αντικειμενικά πλεονεκτήματα βιομηχανικης αναπτυξης.
