Η δουλειά σκοπό δεν έχει ούτε να μας διασκεδάζει, ούτε να μας χαλαρώνει, ούτε να μας φτιάχνει την μέρα. Σκοπός της δουλειάς είναι να αποφέρει χρήματα και πολλές φορές είναι κουραστική και δεν μας αρέσει γι'αυτό ακριβώς το λόγο, αλλιώς θα πληρώναμε για να την κάνουμε. Αν ο άλλος μπήκε να σπουδάσει μηχανικός και δεν βρίσκει δουλειά μετά tough shit. Ας γίνει σουβλατζής, ας γίνει μαραγκός, ας γίνει αγρότης, όπως κάνανε και άλλοι τόσοι πριν από αυτόν. Ο άνθρωπος προσαρμόζεται στην οικονομία, όχι η οικονομία στον άνθρωπο. Κατέβα στη Γη λοιπόν και αποδέξου του γεγονός πως η μεγαλύτερη μερίδα του πληθυσμού δεν πρόκειται να δουλέψει στην δουλειά των ονείρων τους και ούτε πρέπει το κράτος να φτιάχνει τέτοιες θέσεις. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι μια προσωπική επένδυση και όπως κάθε επένδυση έχει μια πιθανότητα αποτυχίας. Αυτό το φαινόμενο που πρέπει ο κάθε πτυχιούχος να δουλέψει πάνω στο αντικείμενό του είναι Ελληνική πρωτοπορία. Έχουμε παραχαιδέψει τις δύο τελευταίες γενιές μου φαίνεται.
Δεν αναφέρθηκα στο σκοπό της εργασίας. Εϊπα το πολύ απλό, για να είναι επιτυχημένη μαι εργασία πρέπει να σε ικανοποιεί και να σε γεμίζει. Θεωρώ αποτυχημένη μια ζωή κατά την οποία η δουλειά στην οποία κάποιος αφιερώνει το ένα τρίτο της μερας του τουλάχιστον, αντιμετωπίζεται σαν καταναγκαστικό έργο.
Μια κοινωνία ανθρώπων λοιπόν για να είναι υγιής και να αναπτυσεται με υγιή τρόπο πρέπει να υπάρχει μια σωστή κατανομή εργασιών μεταξύ των πολιτών. Κι όχι να έχεις μια κατάσταση κατά την οποία δημιουργείται τεχνητά μια ιεραρχία στην οποία ένα 10% των προνομιούχων έχουν επιλογή και οι υπόλοιποι καθοδηγούνται καθαρά από την ανάγκη η οποία φυσκά διαμορφώνεται από τους πρώτους. Θα περίμενε κανείς εν έτει 2016 τέτοια θέματα να είναι λυμένα αλλά δυστυχώς δεν είναι, και έχεις ας πουμε δουλειες οι οποίες ενώ θα μποροιύσαν να γίνονται από μηχανήματα, να εκτελούνται από ανθρώπους-σκλάβους επειδή είναι φθηνότεροι.
Δεν είναι θέμα ονείρων. Τα όνειρα είναι σχετικά. Δεν έχουν όλοι όνειρο να σπουδάσουν στα καλύτερα πανεπιστήμια και να καθαρίζουν 300κ το χρόνο σε κάποια γκλαμουράτη δουλειά, κι ούτε χρειάζετια φυσικά να έχεις τέτοια όνειρα για να έχεις μια ευτυχισμένη ζωή, και τυχεροί όσοι τα έχουν ξεκαθαρίσει αυτά μέσα τους, τα έχω ξανά πει αυτά αλλά ακούγονται λίγο δυσκολοχώνευτα. Αυτα διαμορφώνονται μεσα από κοινωνικά πρότυπα. Εϊναι θέμα ποιότητας ζωής. Το οποίο μεταφράζεται σε υγιές καθεστώς εργασίας καταρχήν ( ανθρώπινα ωράρια, μισθοί, παροχές, συνθήκες εργασίας ) όπως και επίσης μια ευέλικτη αγορά εργασίας με ισοκατανεμημένο πλούτο όσον αφορά τυχόν επαγγελματικές προοπτικές. Αλλά αυτά για να γίνουν θέλουν σχέδιο, αν τα αφήσεις στον καθένα ξεχωριστά και τις επηρροές του λογικό είναι να έχεις μια ανισοκατανεμημένη πηγή εξειδίκευσης και οι όποιοι άνεργοι να θεωρούνται αποτυχημένοι επενδυτές.
Τίποτα δεν μου κρύβει. Με 320 το μήνα επιβιώνει και μένει στο σπίτι του άντρα που παντρεύτηκε. Δεν πήρε ποτέ στη ζωή της δανεικά, πάντα έβαζε λεφτά στην άκρη και δεν άργησε να πληρώσει ούτε μια μέρα τη ΔΕΗ ή το φαρμακείο. Μέχρι και τα λεφτά για την κηδεία της τα έχει έτοιμα για μην επιβαρύνει κανέναν. Κι όλα αυτά με 320 το μήνα. Η διαφορά είναι ότι οι άνθρωποι της γενιάς της ζήσανε κατοχή και εμφύλιο και ξέρουν τι θα πει φτώχεια, τι θα πει δουλειά, τι θα πει κάνω κουμάντο στο σπίτι μου και τι θα πει επιβιώνω. Εμείς από την άλλη μεγαλώσαμε μέσα στην πλασματική ευφορία των 90ς που δεν μας έλειψε ποτέ τίποτα και τώρα μας φαίνεται αδιανόητο πως πρέπει να δουλεύουμε για ψίχουλα επειδή αυτή είναι η πραγματική μας οικονομία, οπότε αντί να δούμε την αλήθεια κατάματα και να προσγειωθούμε συνεχίζουμε τον οχαδερφισμό, το "φταίνε οι ξένοι" και το δεν υπάρχουν δουλειές.
Χαίρομαι για τη γιαγιά σου, κι ευτυχώς που έτυχε να έχει και ένα κεραμίδι πάνω απ' το κεφάλι της αλλιώς ίσως να μην έβγαιναν τα κουκιά. Άλλες γιαγιάδες πάλι ίσως και να ήταν ακόμη πιο άτυχες από άποψη υγείας και να ήθελαν και καμιά 200άρα το μήνα για φάρμακα που η Ελλάδα του success story δεν καλύπτει. Μη μιλήσω για περίθαλψη φυσικά εκεί ευτυχώς υπάρχουν και τα παιδιά γιατί λεφτά για τέτοια δεν περισσεύουν είναι πολυτέλειες που δεν χρειάζεται κάποιος που έχει περάσει κατοχή φαντάζομαι ετσι;
Μου κάνει εντύπωση που ακούω νέους ανθρώπους να αναφέρονται σε τέτοιες περιόδους φτώχειας λες και πρόκειται για κάποιο ορόσημο για το οποίο πρέπει κάποιος να είναι περήφανος. Δεν έχω ακούσει κανένα ο οποίος να έχει περάσει τέτοιες μαύρες περιόδους στη ζωή του και να εχει να πει κάτι καλό, κι ούτε καν να μπαίνει στον κόπο να συγκρίνει πράγματα τα οποία παλεύει να ξεχάσει. Από τα λίγα που μπορώ να διαπιστώσω είναι πως μάλλον οι ίδιοι είναι ευγνώμονες που έφεραν τα παιδιά τους σε έναν καλύτερο κόσμο, και δεν πέρασαν ό,τι πέρασαν κι αυτοί.
Σε αυτό έχεις δίκιο λοιπόν, αυτός που έχει δει και τη στραβή πλευρά της ζωής έχει μάθει και εκτιμά κάποια πράγματα και κοιτά μπροστά για και καλύτερο. Δεν κοιτά τι κάνουν οι άλλοι, δεν παρακαλάει να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα, ούτε απαιτεί να εισπράξει περισσότερα βασιζόμενος σε δήθεν αξίες. Αυτά τα βλέπω μόνο από νέους έλληνες του 2016 οι οποίοι αρέσκονται να βλέπουν μνημόνια να επιβάλλονται και ανθρώπους να εξαθλιώνονται για το politically correct της υπόθεσης.
Και ξέρεις και ποια είναι η ειρωνία; Πως όσο ο νεοφιλελεύθερος του 2016 ξορκίζει από το σπίτι του τους "μετανάστες" γιατί του χαλάνε την αισθητική, γιατί θέλουν τζάμπα λεφτά, παροχές και και και... η γιαγιά που άλλοτε επικαλείται, τρέχει στο Σύνταγμα και τη Βικτώρια και μοιράζει τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης. Μπορεί να μη διαθέτει την εξυπνοπουλίστικη οπτική του νέου φιλελευθεροχίπστερ αλλά όπως λες έχει δει και 5 πραματα παραπάνω.
Και για να το θέσω αλλιώς προσωπικά έμεινα τελείως μαλάκας όταν είδα για πρώτη μου φορά σε πορεία γιαγιά 60+ χρονών να μπαίνει αυτοβούλως περιφρούριση ( σε φοιτητικό ανεξατητο μπλοκ για να προλάβω τη χολή ) ενώ θα μπορούσε να πει κάποιος πως στη φάση που είναι χέστηκε, για τη δική μας κοινωνία πλέον μιλάμε, κι εμείς θα τραβήξουμε το ζόρι εν τέλει. Αλλά απ' ό,τι φαίνεται κάποιοι δε το βλέπουν έτσι αλλά αντίθετα ίσως και να φοβούνται πως θα δουν την ιστορία αν επαναλαμβάνεται και κάνουν κάτι για αυτό. Αυτοί μάλλον δεν είναι απ αυτούς που πέρσσαν τα δύσκολα χρόνια.
Λίγο με ενδιαφέρει τι θα πει ο κόσμος, και ποιοι θα αντιδράσουν. Όλες οι συντάξεις άνω των 700 πρέπει να κοπούν τελεία και παύλα. Και από τη στιγμή που θα κοπούν πρέπει να αλλάξει και το ασφαλιστικό από ανταποδοτικό σε κεφαλαιοποιητικό. Ο καθένας να παίρνει το ποσό που πλήρωσε και ούτε δραχμή παραπάνω. Δεν είναι δυνατόν η μία γενιά να πληρώνει τις συντάξεις της προηγούμενης. Αυτές οι λαμογιές μοναχά στην Ελλάδα.
Δε δουλεύει έτσι η ασφάλιση. Αν ήταν τόσο απλοϊκό όσο ένας μεγάλος κουμπαράς τότε δε θα υπήρχαν ούτε ασφαλιστικά ταμεία ούτε ιδιωτικές ασφαλιστικές θα τα κρατούσε ο καθένας στη τράπεζα.
Σοβαρά συγκρίσεις τον Τζήμερο με τον Τσίπρα? Ο πρώτος είναι επιχειρηματίας στην Ελλάδα του 2016 και έχει κάθε δικαίωμα να βρίζει να λαμόγια που το μόνο που κάνουν είναι να ρουφάνε αίμα. Ο Τσίπρας είναι ένας παπάρας που η όλη του προϋπηρεσία αποτελείται από εργασία για το γραφείο του μπαμπά του 5 χρόνια και μετά φουλ κομματιλίκι. Μη συγκρίνεις ανθρώπους αυτοδημιούργητους με κρατικοδίαιτους καταληψίες. Ο Τζήμερος μπορεί να βρίζει τα λαμόγια αλλά ταυτόχρονα λέει την αλήθεια για το που βρισκόμαστε και που που πρέπει να πάμε, ο Τσίπρας το μόνο που έκανε ήταν να λαικίζει, να τάζει και να υπόσχεται λαγούς με πετραχήλια. Η διαφορά είναι μέρα με νύχτα. Αλλά εντάξει μπορείς να ψηφίσεις και Θεωδοράκη, Μητσοτάκη, ή Λεβέντη αφού το μόνο που σε αποτρέπει από το να στηρίξεις φιλελεύθερο κόμμα είναι πως ο Τζήμερος λέει τα λαμόγια, λαμόγια.
Όσο και να θες να μου πας τη συζήτηση εκεί δε θα σου κάνω τη χάρη, άσε το Τσίπρα ήσυχο δε σύγκρινα τίποτα τη λογική ανέφερα. Ακόμη κι αν δεχόμουν τη πρότασή σου πως ο μεν την έχει μεγαλύτερη αυτό δε κάνει το Τζήμερο λιγότερο καραγκιόζη.
Μου μιλάς για εργασιακή εμπειρία λες και όσο περισσότερο έχει δουλεψει κάποιος τόσο καλύτερος πολιτικός γίνεται. Δε με πειράζει το ότι κράζει ούτε το ποιους κράζει ας κάνει ό,τι θέλει. Αλλά προς θεού ας μας κάνει τη χάρη να μη μας περνά για ηλίθιους πουλώντας πνεύμα αλήθειας. Κι ο μανάβης της γειτονιάς μου δουλευει, και ποντάρω πολύ πιο σκληρά από ένα διαφημιστή της κακιάς ώρας, κι όπως επίσης κι αυτός βρίζει όποιον θεωρεί υπεύθυνο για τη δική του μοίρα, αλλά αυτός έχει τη στοιχειώδη νοημοσύνη να τα λέει στους φίλους του δε βγαίνει στα παράθυρα και στο internet να το παίζει πολιτικός της ανανέωσης.
Ρωτήθηκα λοιπόν γιατί δε στηρίζω τη νεοφιλελεύθερη πολιτική σκηνή γιατί μεταξύ άλλων αντί να να αγνοήσει και να απομονώσει γραφικούς σαν το Τζήμερο και το Γεωργιάδη και να δώσει έναν πιο σοβαρό μετριοπαθή χαρακτήρα όπως θα όφειλε, το χρησιμοποιεί για μπροστάρη μπας και κερδίσει κάνα ψήφο και βγει απ' την αφάνεια. Αλλά όταν το κάνει ο αριστερός λαϊκίζει όταν το κάνει ο φιλελεύθερος απλά λέει την αλήθεια.
