Ένα μήνυμα ελπίδας από το Τραπεζικό σύστημα

[iJohnnyCash]

Η "ταπεινή αρχή" έγινε σε ένα χωριό του Μπανγκλαντές το 1974, την εποχή του μεγάλου λιμού. Η καρδιά του επισκέπτη ράγισε μπροστά σε μια κοπέλα 21 χρόνων που πουλούσε σκαμνάκια από μπαμπού κλαίγοντας βουβά. Κάθε πρωί, του είπε, αγόραζε τα καλάμια από μεσάζοντες, έπλεκε ένα κάθισμα, το πουλούσε, πλήρωνε τον τοκογλύφο (με τόκο 10% την ημέρα) και πάλι απ' την αρχή. Εργαζόταν 14 ώρες, έτρωγε σπάνια. Τα "κέρδη" της ήταν κάτι λιγότερο από δύο λεπτά την ημέρα. Ο επισκέπτης, ο Μουχαμάντ Γιουνούς, ένιωσε αγανάκτηση. Κάλεσε τους χωρικούς και τους ρώτησε πόσα χρειάζονταν για να πληρώσουν τα χρέη τους. "Μαζεύτηκαν 42 οικογένειες", γράφει στο βιβλίο του "Για έναν κόσμο χωρίς φτώχεια". "Κάναμε τον λογαριασμό. Είναι απίστευτο, αλλά οι οφειλές όλων μαζί ήταν μόλις 27 δολάρια!"... Ο Γιουνούς μοίρασε στους κατάπληκτους χωρικούς τα διπλάσια. Τον επόμενο μήνα ξαναπήγε. Πολλοί αγόραζαν κιόλας το μπαμπού μετρητοίς. Ένας είχε πάρει αγελάδα, άλλος είχε γίνει γαλατάς. Οι περισσότεροι τού επέστρεψαν το δάνειο. Ο Γιουνούς τούς πρότεινε νέα χρηματοδότηση. Εκείνοι δεν πίστευαν στην ευτυχία τους.

Έτσι γεννήθηκε η Grameen Bank. Οι πελάτες αυτής της τράπεζας δεν καλούνται να αποδείξουν πόσες καταθέσεις έχουν, αλλά πόσο φτωχοί είναι. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι γυναίκες - ο Γιουνούς είναι με τον τρόπο του δυναμικός ακτιβιστής υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών, αφήστε που θεωρεί ότι είναι περισσότερο οικονόμες. Η Grameen Bank έχει βοηθήσει εκατομμύρια ανθρώπους, έχει δείξει τον δρόμο σε χιλιάδες ακόμα μικροπιστωτικούς οργανισμούς. "Αυτό είναι φανταστικό νέο για όλους μας, την τράπεζα, το Μπανγκλαντές, και όλους τους φτωχούς του κόσμου", δήλωσε ενθουσιασμένος ο Γιουνούς μόλις πληροφορήθηκε τη βράβευσή του. Το όνειρό του; "Η Grameen Bank", λέει, "είναι ένα μήνυμα ελπίδας, ένα πρόγραμμα που θέλει να βάλει την ένδεια σε ένα μουσείο, ώστε μια μέρα να το επισκέπτονται παιδιά και να ρωτούν πώς επιτρέψαμε σε κάτι τόσο φριχτό να συνεχιστεί για τόσο καιρό".

Το σύστημα των μικρών δανείων βασίστηκε στην ιδέα του Μουχα μάντ Γιουνούς ότι οι φτωχοί διαθέτουν χαρίσματα και δεξιότητες τις οποίες δεν έχουν τις ευκαιρίες να αναπτύξουν.

Η τράπεζα χορηγεί μικρά δάνεια σε ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν πιστοληπτική ικανότητα στο παραδοσιακό τραπεζικό σύστημα. Δεν απαιτεί από τους δανειολήπτες εγγυήσεις

Το πιο ασυνήθιστο χαρακτηριστικό της τράπεζας Grameen είναι ότι ανήκει στους φτωχούς που δανείζονται από αυτήν, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι γυναίκες. Το 94% των μετοχών της τράπεζας ανήκει στους δανειολήπτες και το υπόλοιπο 6% στην κυβέρνηση του Μπανγκλαντές.

Προέκυψε από την ομώνυμη τράπεζα το 1997 και σήμερα διαθέτει παγκόσμιο δίκτυο 52 υποκαταστημάτων σε 22 χώρες, το οποίο έχει βοηθήσει 11 εκατ. ανθρώπους στην Ασία, την Αφρική, τη Β. και Ν. Αμερική και τη Μέση Ανατολή.

Η παραπάνω ιδέα βραβεύτηκε με Nobel ειρήνης.

Περισσότερα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

Η παραπάνω ιδέα βραβεύτηκε με Nobel ειρήνης.

Περισσότερα

Το "παράδειγμα", ουσιαστικά εφαρμόστηκε και στη χώρα μας, αλλά από την "κορυφή της πυραμίδας", ιδιαίτερα από το 1975 και μέχρι την "απορρόφηση" της Δραχμής, από το "EURO". Έτσι, η μεταπολιτευτική ελληνική "Εθνική Οικονομία" έφθασε στην "Ευρωζώνη", με παθητικούς μεν και τους τρίτους τομείς της, αλλά με "ελληνικές τράπεζες", που έχουν (ακόμη!) τους υψηλότερους δείκτες κερδοφορίας στην Ε.Ε.
Μετά το 2013, εκτιμώ, ένα εξαιρετικά μεγάλο ποσοστό του ελληνικού λαού, θα χρειαστεί μάλλον να καταφύγει στην επανάληψή του, πλην όμως "αλά Μπαγκλαντές". Κοντά είναι οι καιροί!
Πάντως, φίλε Ε.Β., εξαιρετικό το θέμα σου και προτείνω να το συμπεριλάβω στην "προπαρασκευαστική ατζέντα" του "ΟΜΙ.ΛΟ.Σ.". Εσύ, τι λες;
Σε χαιρετώ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

Η Αγία Τράπεζα …και τα δαιμόνια των χοίρων(του θαύματος με τον επιληπτικό)

Όλες οι ανωμαλίες στον κόσμο, έχουν μία αρχή και ένα ίδιο τέλος. Αλλιώς δεν θα υπήρχαν, οι ομαλότητες.
Το τραπέζιο, είναι ανώμαλο παραλληλόγραμμο.
Το τραπέζι, είναι βασικό έπιπλο: της σαλοκουζίνας όλων( των κατοικημένων σπιτιών κι όλων των καταστημάτων αναψυχής, μηδέ εξαιρουμένων και των «αιθουσών τελετών».
Το τραπεζάκι, ήταν όργανο μαγείας(«πνευματισμού») στους αγγλοσαξονικούς (κατ’ εξοχή) λαούς, κατά τη «βικτωριανή φάση» τους, κι απ’ το οποίο θα μάθαιναν, τελικά, και το κατοπινό τους τσάρλεστον. Ήταν «τραπεζάκια που χόρευαν», με το ρυθμό πνευμάτων τύπου Άμλετ: «50% or 50%?». Το ίδιο όργανο(μαγείας), αλλά στο «100%», κατά τη μεταπολεμική φάση της Ελλάδας, ήταν απαραίτητο και σε όλους τους…παπατζήδες της.
Η «Τράπεζα», τέλος, στα αρχαία χρόνια αναφέρεται ως «Αγία», αλλά, για τον «μέλλοντα αιώνα». Τότε που, καθώς το έλεγε κι ο Ισαάκ ο Σύριος, θα έχουν θέση στο Φαγοπότι της, ακόμη και τα δαιμόνια των …χοίρων του επιληπτικού. Μέχρι τότε όμως, στη θέση της, Παγανιστές, Αντιπαγανιστές(προπάντων αυτοί!) και όλοι οι αδιάφοροι(Πελάτες των μεν και των δε, συνήθως!), θα θωρούμε κάποιον «Βωμό».
Από αρχαίο επίσης βωμό- μία πλακουτσωτή ίσως πέτρα- σταδιακά θα προέκυπτε η «Δεκάτη». Κάτω απ’ το βωμό, θα χρειαζόταν πια, κάποιο «παγκάρι» και στη συνέχεια, κάποιος πάγκος. Στο 0,01 μ.Χ., ο βωμός θα προστατευόταν (απ’ τις βροχές και τις λοιπές θεομηνίες) μες στο Ναό, ενώ οι πάγκοι και τα παγκάρια, στο προαύλιό του, την Αγορά.
Η σύγχρονη, τελικά, Τράπεζα, αναπτυγμένη μορφή των επισκευασμένων πάγκων, που θα γκρέμιζε εκεί γύρω ο Ιησούς Χριστός, κατέληξε να γίνει ένα «τέλειο σύστημα»(ή «συστηματικός μηχανισμός»). Σαν σύστημα λοιπόν η Τράπεζα, θαυματοποιεί, μετατρέποντας το χρήμα σε χρόνο και το χρόνο, σε χρήμα. Το «νομικό υπόστρωμα» από όπου πηγάζει το φαινόμενο, κατά το αστικό περί δικαίου αίσθημα, κατονομάζεται «ανώμαλη παρακαταθήκη». Ενώ η «λαϊκή σοφία» την αναγνωρίζει ως «τοκογλυφία»: ανωμαλία των «κυναρίων», να γλύφουν τα χέρια που τα ταΐζουν!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

Ενώ η «λαϊκή σοφία» την αναγνωρίζει ως «τοκογλυφία»: ανωμαλία των «κυναρίων», να γλύφουν τα χέρια που τα ταΐζουν!

Αυτό παραπέμπει λίγο σε σκλαβιά, τι ακριβώς εννοείς;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.