Τίποτα δε βγαίνει 100% αβίαστα. Ακόμη και το ρούχο που θα φορέσεις πιθανόν να το πήρες επειδή το είδες κάπου ή πείστηκες πως είναι όμορφο βάσει ποιος ξερει τι κριτηρίων. Όταν αυτό συμβαίνει τόσο κατά κόρον σε ενήλικες φαντάσου τι γίνεται σε μικρότερες ηλικίες.
Δε διαφωνώ. Χρησιμοποίησα το αβίαστα αρχικά για να το ξεχωρίσω από τις κοινωνίες που αναφέρεις στην αρχή του προηγούμενου μηνύματός σου. Η ερώτηση που απάντησες, αν δεν κάνω λάθος, ήταν αν ένα κορίτσι, όντας βιολογικά έτοιμο, είναι και ψυχολογικά. Και η απάντηση ήταν: "ναι είναι, δες σ' αυτές και σ' αυτές τις κοινωνίες". Και σου λέω, εκτός συγκεκριμένου κοινωνικού πλαισίου, το κορίτσι αυτό θα επιζητούσε την απόλαυση αυτού του είδους; Αν, δηλαδή, δεν υπήρχε η λογική του "παντρεύεσαι από τα 12". Ή ακόμη, πώς νιώθει εκείνη τη στιγμή που ξαπλώνει για πρώτη φορά με κάποιον; Το θέλει;
Και περνάμε στις σύγχρονες "υγιείς" κοινωνίες. Το αβίαστα ήταν σχόλιο για περιπτώσεις που κάποιος/κάποια έκανε κάτι έπειτα από πίεση για να το κάνει, πχ. τελεσίδικες δηλώσεις του τύπου : "ή το κάνουμε ή χωρίζουμε!" και "αν δεν προχωρήσουμε σημαίνει ότι δε με αγαπάς", που είναι πολύ συχνά φαινόμενα. Όπως επίσης: "το κάνω γιατί το έχει κάνει και η Αννούλα και εγώ έχω μείνει πίσω". Ναι, τίποτα δεν βγαίνει 100% αβίαστα, αλλά, οι παραπάνω λογικές δεν έχουν μέσα τους το "για αυτούς τους λόγους θέλω να κάνω σεξ τώρα που είμαι 13 και το κάνω για να περάσω καλά".
Έτσι μιλάμε για ψυχολογικά έτοιμος ή όχι.
Τώρα όσον αφορά τη προσέγγιση προσωπικά τάσσομαι με τη λογική καλύτερα να πεις σε κάποιον τι να κάνει παρά τι να μην κάνει. Θεωρώ στρουθοκαμηλισμό για κάποιον να θέλει να ορίσει ό,τι θέλει ως κακώς κείμενα της κοινωνίας και να θέλει να τα απεμπολήσει γιατί αυτό στην πράξη δε γίνεται και αργά ή γρήγορα γυρίζει boomerang σε αυτόν και στο παιδί του. Αυτό που μπορεί να κάνει είναι να το καθοδηγήσει ώστε να μην έχουν αρνητική επίπτωση σε εκείνο και να ενσωματωθεί με έναν υγιή τρόπο.
Συμφωνώ απόλυτα. Αλλά, υπό την προυπόθεση ότι, και πάλι, το παιδί θα το κάνει επειδή το θέλει, το νιώθει και όχι έπειτα από πίεση ή για χ,ψ άλλους λόγους. Εδώ, φυσικά, μπαίνει ο γονιός που πρέπει να έχει συζητήσει με το παιδί του για το τι σημαίνει το "έπειτα από πίεση", οι "άλλοι λόγοι" και το "καν'το αν το θέλεις".
Αυτές οι έρευνες που βάζεις δεν δείχνουν την όποια αιτία του προβλήματος. Ακόμη κι αν υπάρχει όντως τέτοια συσχέτηση εσύ πιστεύεις πως η αιτιακή σχέση είναι αυτή που ανέφερες ή η αντίστροφη; μήπως ένα παιδί το οποίο δεν εμπιστεύεται τους γονείς του οι οποίοι το παραμελούν συστηματικά και δεν του καλλιεργούν ούτε ενδιαφέροντα ούτε μια σωστή κοινωνική συμπεριφορά, θα βρεθεί να καταφεύγει στη ζεστασιά της τηλεόρασης ή των παρεών που ποιος ξέρει τι αντιλήψεις μπορεί να κουβαλάνε; σε αυτού του είδους τα προβλήματα το σεξ θα είναι η αιτία ή το αποτέλεσμα;
Σίγουρα, το να υπάρχει συσχετισμός, δε σημαίνει απαραίτητα και αιτιακή σχέση. Απλά, μιλάμε για θετικό συσχετισμό, με κάποιο τρόπο σχετίζονται. Ίσως μία συγκριση ανάμεσα στο πριν και το μετά να ήταν βοηθητική. Ωστόσο, έχω την εντύπωση ότι σε περιπτώσεις που εξ αρχής δεν υπάρχει καλή σχέση με την οικογένεια, δεν πρόκειται και να το μάθει, άρα δε θα υπάρχει κάποια αλλαγή στη στάση. Το κομμάτι που αφορά την παρέα/συνομήλικους αναφερόταν κυρίως στο "έχω λάθος εικόνα για το τι έχουν κάνει και τι όχι οι συνομήλικοί μου", πιο απλά, ότι το έχουν κάνει ενώ δεν έχουν κάνει τίποτα. Τέλος, η τηλεόραση για τα ερεθίσματα που δίνει. Καλά ή άσχημα, ό,τι κι αν είναι αυτά.
