Εγώ δεν είπα ότι είναι αναχρονιστικό να επιζητάς μονογαμία.
Εγώ είπα ότι είναι περιοριστικό απλά, όταν αναφέρεται και στο σεξ.
Και όσον αφορά τον άνθρωπο μου, την καρδιά του δεν σκοπεύω να τη μοιραστώ με καμία. Το πέος του, ειλικρινά αδιαφορώ με ποια θα το μοιραστώ, μου φαίνεται επουσιώδες.
Για κάποιες το σεξ είναι πιο σημαντικό και ουσιώδες, οκ δεν το κατέκρινα ποτέ. Αντιθέτως, άλλοι κατέκριναν τη δική μου άποψη επειδή είναι διαφορετική από τη δική τους.
Ναι, αν λιγουρευτώ σουβλάκια, και θελήσω να τα φάω, θα τα φάω και μετά θα μοιραστώ την εμπειρία μου μαζί του. Εσύ δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ενοχλείσαι τόσο από την άποψη μου. Σου είπα ποτέ να ακολουθήσεις το ίδιο μοντέλο σχέσης; Είπα ποτέ ότι αυτό είναι το σωστό και όλα τα άλλα λάθος; (αντιθέτως εσύ υπονόησες ότι όσες σχέσεις δεν λειτουργούν όπως θες να λειτουργεί η δική σου δεν είναι σοβαρές) Αν εσείς τη βρίσκετε με τη μονογαμία (με την ετυμολογική της έννοια) και δεν νιώθετε να σας καταπιέζει, εμένα δεν μου πέφτει λόγος. Γιατί θα πρέπει όμως να συμβιβαστώ κι εγώ στη δική σας νοοτροπία από τη στιγμή που δεν με εκφράζει ούτε εμένα, ούτε τον σύντροφο μου;
Και στην τελική, τόσο δύσκολο σου είναι να καταλάβεις ότι δεν είναι ότι θα με ενοχλήσει και θα το "καταπιώ", απλά δεν με πειράζει, δεν το θεωρώ σοβαρό, δεν θεωρώ ότι θα χαλάσει η σχέση μου από αυτό. Υπάρχουν άλλα πράγματα που θεωρώ εγώ πιο σημαντικά και σε κάποιον άλλον ίσως να φαινόταν αυτά καταπίεση (πχ απόλυτη ειλικρίνεια). Γιατί πρέπει να σκεφτομαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο και να κάνουμε τα ίδια πράγματα;