Martian Child
Mα τι ομορφη ταινια...και ποσο συγκινητικη ωρες ωρες...
Ειχα αρκετο καιρο να δω μια ταινια η οποια θα με εκανε να συγκινηθω ετσι.(παροτι ειμαι ευσυγκινητος!
)
Το ολο στορυ ειναι ιδιατερα απλο αλλα ξετυλιγεται με εναν πολυ ομορφο τροπο.
Αναφερεται γυρω απο την "μαχη" που μπορει να δινει καποιος (και μαλιστα ενα παιδι) στην προσπαθεια του να...."ταιριαξει".
Να ταιριαξει με τον κοινωνικο περιγυρο του αλλα κυριως με τον εαυτο του.
Αλλα και οι διεξοδοι που βρισκει οταν βλεπει οτι δεν μπορει να ειναι σαν τους αλλους.
Ο John Cusack παιζει τον ρολο ενος επιτυχημενου συγγραφεα, ο οποιος ομως ζει κι αυτος το προσωπικο του δραμα αλλα και αυτος οταν ηταν πιτσιρικι ηταν ενα ειδος "εξωγηινου".
Η αποφαση του να προσπαθησει να υιοθετησει τον μικρο
-και εξαιρετικο στον ρολο του- Bobby Coleman (δηλδη το παιδι απο τον Αρη), ειναι εντελως ξαφνικη (κατι που προσωπικα μου αρεσε στο εργο, μιας και εδειξε οτι στην ζωη υπαρχει και κατι που λεγεται αυθορμητισμος) και καθε αλλο παρα ευκολη αποδυκνειεται.
Ηξερε φυσικα οτι το παιδακι εχει "personal issues", και αυτο ηταν κατι που τον τραβηξε ακομα περισσοτερο στο να παρει την αποφαση.
Το εργο εχει καλες ερμηνειες, εχει ορισμενες σκηνες οι οποιες σε κανουν να γελας(και σκοπο εχουν και να αποφορτισυον λιγο το κλιμα, αλλα κια να δειξουν οτι σε ολες τις "δυσκολιες" υπαρχουν στιγμες χαρας) μιας και σου δειχνουν τι εστι "παιδι", αλλα σε γενικες γραμμες ειναι μαι ιστορια που σε αγγιζει.
Ολο το ρεζουμε και ολο το νοημα βγαινει στο τελος αυτης το οποιο αν και ειναι ενα "συνηθισμενο ή συμβατικο" τελος, περιεχει μια συγκεκριμενη σκηνη και ,
η οποια βγαζει ολο το νοημα της συμπεριφορας του.
Οσο απλο και αν ακουγεται, ειναι μια στιγμη που σε κανει να ανατριχιαζεις.
Η ταινια γενικοτερα δεν ειναι ισως masterpiece, και σε πολλους μπορει να φανει λιγο συνηθισμενη.
Προσωπικα η ερμηνεια του Cusack (του οποιου του παει λιγο το στυλ του "losti in space" και λιγο μελαγχολικος) καθως και του αγοριου με αφησαν ιδιατερα ικανοποιημενο.
Την προτεινω παντως.
