Λές ότι το σέξ δεν επιρεάζει την σχέση αν υπάρχει πραγματική αγάπη, μπορεί εν μέροι να συμφωνω μαζί σου καθώς είναι η δική σου άποψη, αλλα τί γίνετε αν υπάρξει μία στραβή και γκαστρώσει κάποια; ενώ σε αγαπάει, σε λατρέυει κάνει την βλακεία και πάει με κάποια που είναι ξύπνια καιθέλει να τον τηλιξει; αν του πεί ότι είσαι υποχρέωμένος για κάποια πράγματα; αν αν άν άν; πώς θα ένοιωθες; θα άξιζε ακόμα για σένα η επιλογή; πώς θα αντιδρούσες;
Ε, η αγάπη είναι ρίσκο. Κανείς δεν πρέπει να αισθάνεται φυλακισμένος. Κι όσο για το αν θέλει κάποια να τυλίξει τον δικό σου, αυτό σημαίνει ότι αξίζει τουλάχιστον ο άνθρωπος.
Επίσης, κανείς δεν τυλίγεται χωρίς να τα θέλει ο ποπός του, οπότε άσε αν είναι να φύγει, να φύγει μια ώρα νωρίτερα, για να γλιτώσεις τα χαμένα χρόνια που αλλιώς θ' ακολουθούσαν. Να έχεις περισσότερο χρόνο αν θέλεις, για να ξαναφτιάξεις τη ζωή σου.
Δεν καταλαβαίνω αυτά περί συντηρητισμού και λοιπά. Εμένα με πειράζει να επιβάλλεται ένας συγκεκριμένος τρόπος σκέψης ως σωστός και όποιος σκέφτεται και φέρεται διαφορετικά, να θεωρείται πόρνος, άτιμος, κατάπτυστος κλπ και να σχολιάζεται με κακεντρέχεια. Όπως έχουν δικαίωμα οι ομοφυλόφιλοι στη σεξουαλική επιλογή, έτσι θα πρέπει να έχουν δικαίωμα και οι πολυγαμικοί. Κανείς δεν τολμά να καυτηριάσει τους ομοφυλόφιλους, χωρίς να του φορτώσουν την ταμπέλα του "ομοφοβικού" και σωστά μάλλον. Γιατί πρέπει να καυτηριάζεται η άλλη ερωτική επιλογή; Είστε μήπως κάποιοι "Πολυφοβικοί"; Μήπως δεν είναι φυσιολογική η πολυγαμία; Τουλάχιστον από μια πολυγαμική σχέση μπορεί να προκύψει τεκνοποίηση, ενώ από μια αποκλειστική ομοφυλοφιλική, όχι. Άρα η πρώτη είναι συγκριτικά πιο φυσιολογική από τη δεύτερη (μην το πάρετε στραβά και αρχίσετε περί του τι είναι φυσιολογικό και τι όχι, δέχομαι ότι είναι θέμα σύμβασης).
Έχω δει σε ντοκυμαντέρ γυναίκες μορμόνων. Στη μια περίπτωση η κοπέλα έλεγε πως της ήταν ανυπόφορο να είναι παντρεμένη μ' έναν άντρα, μαζί με 3 άλλες γυναίκες. Αυτή σίγουρα δεν έπρεπε να καταπιεστεί από τη ρημάδα τη θρησκεία να κάνει έναν πολυγαμικό γάμο. Μια άλλη γυναίκα, δήλωνε πως είναι πολύ ευτυχισμένη μέσα σ' έναν τέτοιο γάμο, αφού είναι μάλιστα οι καλύτερες φίλες με τη δεύτερη γυναίκα του συζύγου της. Αυτή λοιπόν είχε κάνει τη σωστή επιλογή και αν της το απαγορεύει ο νόμος, πρόκειται περί καταπίεσης των ατομικών ελευθεριών. Δεν πιστεύω ότι το κράτος, η εκκλησία ή η μέση ηθική δικαιούνται πλέον στις μέρες μας να καθορίζουν δικαιωματικά μια συγκεκριμένη μορφή συμβίωσης μεταξύ των ανθρώπων και να απαγορεύουν ή να αφορίζουν όλες τις άλλες πιθανές μορφές. Αυτά ανήκουν σ' εποχές που η κοινωνία ήταν στηριγμένη, όχι στο αξίωμα της ελευθερίας προσωπικής επιλογής, αλλά στο αξίωμα της πάση θυσία τάξεως.
Εγώ και οι πέντε γυναίκες μου σας ευχαριστούμε που ακούσατε την άποψή μας
Αμπντούλ Αλ Αχραζάτ (πρέσβης της Α. Μ. του Μεγάλου Χάους εις την Αραβικήν Χερσόνησον).
