Σχέσεις με διαφορά ηλικίας

[Guest 209912]

Εγω αν ημουν 28-32 δεν θα θελα να ειχα σοβαρη σχεση με καποια κοντα στην ηλικια και οχι <28 γιατι τοτε ειναι που οι γυναικες κανουν οικογενεια. Ειναι αδικο αλλα δε μπορουμε να κανουμε κατι, ο αντρας μπορει και ειναι σιγουρα καλυτερο να συνεχισει να αναπτυσσει ενδιαφεροντα και την καριερα του μεχρι τα 40 ή ακομα και τα 45 καθως ετσι θα μπορει να επιλεξει πολυ καλυτερη γυναικα για να κανει οικογενεια, αλλα και θα ζησει πληρεστερη ζωη.

Σωστό σκεπτικό εν μέρει, αλλά όταν το ακολουθείς πιστά υπάρχει μεγάλος κύνδινος να προσπεράσεις μια πολύ καλή γυναίκα με την οποία θα μπορούσες να κάνεις σωστή οικογένεια απλά και μόνο επειδή το χρονοδιάγραμμα σου λέει αλλιώς και επειδή νομίζεις ότι θα ξαναβρείς τέτοια άνετα. Η πραγματικότητα όμως είναι πως τέτοιες γυναίκες είναι σπάνιες, οπότε αν την βρεις πρέπει να σκεφτείς καλά τι θα κάνεις. Αυτό που μετανιώνει εν τέλει κάποιος στην ζωή περισσότερο δεν είναι οι ευκαιρίες που δεν του παρουσιάστηκαν, αλλά αυτές που του παρουσιάστηκαν και τις άφησε να φύγουν χωρίς να κάνει τίποτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[BLUE SEA]

Μεγάλη διαφορά είναι η αλήθεια τα 18 χρόνια, αλλά από την στιγμή που εσύ έχεις ξεκαθαρίσει τι ψάχνεις και δεν έχετε απαιτήσεις ο ένας από τον άλλον, δεν βρίσκω κάποιο λόγο να μην λειτουργήσει. Ίσως δεθείτε υποσυνείδητα σε βάθος χρόνου χωρίς υπερβολές.

Aδιάφορο μου είναι το πόσο θα λειτουργήσει. Σ' αυτή τη φάση περνάω καλά με τον Αντώνη. Άμα βέβαια θελήσει να φύγει ο τυπάς, να πάει στο καλό. Αν από την άλλη νιώσω εγώ πιεσμένη στη σχέση, απλούστατα θα την κάνω με ελαφρά. Δεν έχω πλέον κανέναν συναισθηματισμό ούτε θα ξανακάνω το λάθος να αφήσω τον εαυτό μου να ερωτευθεί. Το φοβάμαι αυτό το συναίσθημα. Έτσι, είχα ερωτευτεί και τον προηγούμενο και στενοχωρήθηκα πάρα πολύ όταν τα έφτιαξε με άλλη γυναίκα. Μπαίνοντας σε μια σχέση χωρίς ιδιαίτερες προσδοκίες και χωρίς συναισθηματισμό είναι πολύ πιο εύκολα τα πράγματα. Ίσως είμαι κυνική, αλλά δεν έχω τις ψυχικές αντοχές να στενοχωρηθώ περισσότερο. Προέχει η υγεία μου και η ψυχική μου ηρεμία. Εξάλλου ό,τι πολυτιμότερο είχα στη ζωή μου (τον πατέρα μου) το έχασα. Δεν έχω τίποτα πλέον να χάσω. Οφείλω όμως να προστατέψω τη μητέρα μου (την οποία υπεραγαπώ) και τον εαυτό μου. Γι' αυτό πρέπει να είμαι γερή και δυνατή.

Παρ' όλα αυτά εγώ θα σου γράψω αυτό που άλλοι μπορεί να μην σου πούνε: Είσαι νέα γυναίκα. Και πέρασες πολλά, λογικό να ψάχνεις μια συναισθηματική ασφάλεια χωρίς σκαμπανεβάσματα. Όμως μην στηριχτείς σε αυτά για να ψάξεις μια σχέση που θα "γεράσεις" μαζί του χωρίς απαιτήσεις...

Τι νέα καλέ; ΚΑΠΗ είμαι. Χρωστάω κέρασμα πάντως για τα καλά σου λόγια.
Ποιος είπε ότι θα γεράσω μαζί του; Το πάμε όσο πάει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

Aδιάφορο μου είναι το πόσο θα λειτουργήσει. Σ' αυτή τη φάση περνάω καλά με τον Αντώνη. Άμα βέβαια θελήσει να φύγει ο τυπάς, να πάει στο καλό. Αν από την άλλη νιώσω εγώ πιεσμένη στη σχέση, απλούστατα θα την κάνω με ελαφρά. Δεν έχω πλέον κανέναν συναισθηματισμό ούτε θα ξανακάνω το λάθος να αφήσω τον εαυτό μου να ερωτευθεί. Το φοβάμαι αυτό το συναίσθημα. Έτσι, είχα ερωτευτεί και τον προηγούμενο και στενοχωρήθηκα πάρα πολύ όταν τα έφτιαξε με άλλη γυναίκα. Μπαίνοντας σε μια σχέση χωρίς ιδιαίτερες προσδοκίες και χωρίς συναισθηματισμό είναι πολύ πιο εύκολα τα πράγματα. Ίσως είμαι κυνική, αλλά δεν έχω τις ψυχικές αντοχές να στενοχωρηθώ περισσότερο. Προέχει η υγεία μου και η ψυχική μου ηρεμία. Εξάλλου ό,τι πολυτιμότερο είχα στη ζωή μου (τον πατέρα μου) το έχασα. Δεν έχω τίποτα πλέον να χάσω. Οφείλω όμως να προστατέψω τη μητέρα μου (την οποία υπεραγαπώ) και τον εαυτό μου. Γι' αυτό πρέπει να είμαι γερή και δυνατή.

Στωική είσαι όχι κυνική και είναι καλό πράγμα.

Τι νέα καλέ; ΚΑΠΗ είμαι.

Τέσα είσαι MILF δεν είσαι ΚΑΠΗ. ΚΑΠΗ είναι μετά τα 55.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ιππολύτη]

Aδιάφορο μου είναι το πόσο θα λειτουργήσει. Σ' αυτή τη φάση περνάω καλά με τον Αντώνη. Άμα βέβαια θελήσει να φύγει ο τυπάς, να πάει στο καλό. Αν από την άλλη νιώσω εγώ πιεσμένη στη σχέση, απλούστατα θα την κάνω με ελαφρά. Δεν έχω πλέον κανέναν συναισθηματισμό ούτε θα ξανακάνω το λάθος να αφήσω τον εαυτό μου να ερωτευθεί. Το φοβάμαι αυτό το συναίσθημα. Έτσι, είχα ερωτευτεί και τον προηγούμενο και στενοχωρήθηκα πάρα πολύ όταν τα έφτιαξε με άλλη γυναίκα. Μπαίνοντας σε μια σχέση χωρίς ιδιαίτερες προσδοκίες και χωρίς συναισθηματισμό είναι πολύ πιο εύκολα τα πράγματα. Ίσως είμαι κυνική, αλλά δεν έχω τις ψυχικές αντοχές να στενοχωρηθώ περισσότερο. Προέχει η υγεία μου και η ψυχική μου ηρεμία. Εξάλλου ό,τι πολυτιμότερο είχα στη ζωή μου (τον πατέρα μου) το έχασα. Δεν έχω τίποτα πλέον να χάσω. Οφείλω όμως να προστατέψω τη μητέρα μου (την οποία υπεραγαπώ) και τον εαυτό μου. Γι' αυτό πρέπει να είμαι γερή και δυνατή.




Τι νέα καλέ; ΚΑΠΗ είμαι. Χρωστάω κέρασμα πάντως για τα καλά σου λόγια.
Ποιος είπε ότι θα γεράσω μαζί του; Το πάμε όσο πάει.

Ίσως να το βλέπω διαφορετικά επειδή είμαι ακόμα 18 και αθεράπευτα ρομαντική. Αλλά ειλικρινά, δε βρίσκω τον λόγο να αποκοβεσαι από τα συναισθήματά σου. Γιατί να μην ερωτευτείς; γιατί να μην αφήσεις τον εαυτό σου να ενθουσιαστεί; δε σε πήραν πια και τα χρόνια για να μην ερωτεύεσαι. Έχει δίκιο η ερινυς, νέα γυναίκα είσαι, μη σπαταλάς τη ζωή σου με κάποιον που θα είναι πάντα τα πράγματα "υποτονικα". Καταλαβαίνω ότι με όσα έχουν συμβεί τον τελευταίο καιρό, το μόνο που αποζητας είναι σταθερότητα, ηρεμία και ασφάλεια. Αλλά γιατί να περιορίζεις έτσι τον εαυτό σου; Live life to the fullest. Έτσι κι αλλιώς η ζωή έχει και χαρές και λύπες. Οι λύπες είναι τώρα. Γιατί να μην αφήσεις να έρθουν και χαρές; Επίσης, γιατί ντε και καλά να συμβεί κάτι που θα σε στεναχωρησει και με τον Αντώνη; Τι νόημα έχει να περνάς χρόνο με κάποιον που δεν τα δίνεις όλα και είσαι διστακτική; Αν ήθελες απλά κάποιον για παρέα, έχεις τους φίλους και την οικογένειά σου. Πιθανότατα να κάνω λάθος, αλλά έχω την εντύπωση ότι καταπιέζεις τα συναισθήματά σου. Μπορεί γενικά να κάνω λάθος σε όλα όσα είπα παραπάνω. Εσύ ξέρεις καλύτερα τι θα είναι το καλύτερο για σένα. Απλά νομίζω πως η ζωή δεν είναι για να παίζεις πάντα εκ του ασφαλούς, για να μην πληγωθεις και να μη στεναχωρηθεις. Και τέλος, για να γίνεις "γερή και δυνατή", πρώτα πρέπει να είσαι ασθενική και αδύναμη. Και δεν είναι κακό αυτό.

Ξαναλέω για να κλείσω με σχήμα κύκλου, ότι πιθανότατα μεγαλώνοντας κι εγώ να αλλάξω άποψη, και να το βλέπω έτσι σε αυτήν την ηλικία. Αλλά έτσι κι αλλιώς εγώ προτιμώ να κάνω αυτό που νιώθω, εμένα αυτό με ολοκληρώνει. Και αν είναι και λάθος, δεν πειράζει, ακόμα καλύτερα, ένα ακόμα μάθημα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DarthFederer]

Ίσως να το βλέπω διαφορετικά επειδή είμαι ακόμα 18 και αθεράπευτα ρομαντική. Αλλά ειλικρινά, δε βρίσκω τον λόγο να αποκοβεσαι από τα συναισθήματά σου. Γιατί να μην ερωτευτείς; γιατί να μην αφήσεις τον εαυτό σου να ενθουσιαστεί; δε σε πήραν πια και τα χρόνια για να μην ερωτεύεσαι. Έχει δίκιο η ερινυς, νέα γυναίκα είσαι, μη σπαταλάς τη ζωή σου με κάποιον που θα είναι πάντα τα πράγματα "υποτονικα". Καταλαβαίνω ότι με όσα έχουν συμβεί τον τελευταίο καιρό, το μόνο που αποζητας είναι σταθερότητα, ηρεμία και ασφάλεια. Αλλά γιατί να περιορίζεις έτσι τον εαυτό σου; Live life to the fullest. Έτσι κι αλλιώς η ζωή έχει και χαρές και λύπες. Οι λύπες είναι τώρα. Γιατί να μην αφήσεις να έρθουν και χαρές; Επίσης, γιατί ντε και καλά να συμβεί κάτι που θα σε στεναχωρησει και με τον Αντώνη; Τι νόημα έχει να περνάς χρόνο με κάποιον που δεν τα δίνεις όλα και είσαι διστακτική; Αν ήθελες απλά κάποιον για παρέα, έχεις τους φίλους και την οικογένειά σου. Πιθανότατα να κάνω λάθος, αλλά έχω την εντύπωση ότι καταπιέζεις τα συναισθήματά σου. Μπορεί γενικά να κάνω λάθος σε όλα όσα είπα παραπάνω. Εσύ ξέρεις καλύτερα τι θα είναι το καλύτερο για σένα. Απλά νομίζω πως η ζωή δεν είναι για να παίζεις πάντα εκ του ασφαλούς, για να μην πληγωθεις και να μη στεναχωρηθεις. Και τέλος, για να γίνεις "γερή και δυνατή", πρώτα πρέπει να είσαι ασθενική και αδύναμη. Και δεν είναι κακό αυτό.

Ξαναλέω για να κλείσω με σχήμα κύκλου, ότι πιθανότατα μεγαλώνοντας κι εγώ να αλλάξω άποψη, και να το βλέπω έτσι σε αυτήν την ηλικία. Αλλά έτσι κι αλλιώς εγώ προτιμώ να κάνω αυτό που νιώθω, εμένα αυτό με ολοκληρώνει. Και αν είναι και λάθος, δεν πειράζει, ακόμα καλύτερα, ένα ακόμα μάθημα.

Κακα τα ψεματα, ειναι σε μια περιεργη φαση της ζωης της. Αναγκαστικα κοιταζει αντρες με -ηντα στην ηλικια τους (κανοντας και εναν συμβιβασμο) και πολλοι που ψαχνουν γυναικα σε τετοια ηλικια, θελουν οικογενεια ASAP, ειτε επειδη δεν εχουν, ειτε επειδη θελουν ενα νεο ξεκινημα. Οποτε το διαθεσιμο pool "γαμπρων" μειωνεται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

Κακα τα ψεματα, ειναι σε μια περιεργη φαση της ζωης της. Αναγκαστικα κοιταζει αντρες με -ηντα στην ηλικια τους (κανοντας και εναν συμβιβασμο) και πολλοι που ψαχνουν γυναικα σε τετοια ηλικια, θελουν οικογενεια ASAP, ειτε επειδη δεν εχουν, ειτε επειδη θελουν ενα νεο ξεκινημα. Οποτε το διαθεσιμο pool "γαμπρων" μειωνεται.

Οι άντρες στα 50+ ή είναι χωρισμένοι και έχουν κάνει ήδη οικογένεια ή δεν θέλουν γενικώς. Σπάνια θα βρεις σε αυτήν την ηλικία άντρα χωρίς οικογένεια, που να θέλει και να μην έχει και γερά κουσούρια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 875331]

Προφανως αν εισαι 32 και τα φτιαξεις με μια γυναικα της ηλικιας σου για σχεση κι οχι για σεξ, ξερεις οτι παει σε πιο σοβαρο μετα απο λιγους μηνες με ενα χρονο και οτι θα μπει και θεμα οικογενειας. Τωρα ο καθενας εχει διαφορετικη αποψη για την καταλληλη ηλικια σοβαρης σχεσης και το πως ερμηνευει την καλη ζωη. Εγω δεν βαζω κανονες γιατι δεν ξερεις ποτε τι ανθρωπο θα γνωρισεις. Δηλαδη αν στα 30 σου γνωρισεις μια γαματη κοπελα και θες να εισαι μαζι της, θα την αφησεις γιατι "θες να ζησεις πληρεστερη ζωη"; Η καριερα δεν ειναι το παν, δεν σημαινει οτι οποιος φτανει 40χρ και ζει για να δουλευει, εχει πετυχει στη ζωη του και eventually η παρεα σου θα σπαει γιατι ολο και καποιος θα "κρεμιεται".

Οι ανθρωποι που κανουν οικογενεια μικροι δεν ειναι de facto δυστυχισμενοι ή δεν εχουν ζησει τη ζωη τους, αρκει η οικογενεια να εχει προελθει απο υγιη σχεση. Αντιθετα οσο περνανε τα χρονια αυξανονται οι πιθανοτητες να κανεις οικογενεια απλα για να κανεις , δηλαδη να παντρευτεις μια γυναικα που δεν πολυταιριαζετε ουτε εισαι τρελα ερωτευμενος μαζι της αλλα την φορτωθηκες (και σε φορτωθηκε) γιατι αυτη ενδιαφερθηκε και ο χρονος περναει και νυφοπαζαρα δεν υπαρχουν...

Χρησιμοποίησα τη λέξη "καριέρα" καταχρηστικά, δεν εννοούσα αυτό που λες και εν συντομία καλό είναι να σκεφτόμαστε την πραγματικότητα γι' αυτά τα πράγματα. Δεν είναι επιχείρημα για έναν άνθρωπο να μην τα δίνει όλα στη δουλειά του, γιατι είναι απόλυτα ανίκανος για κάτι τέτοιο και δεν το θέλει, ζήτημα είναι να το κάνει το 2% των αντρών και <1% των γυναικών και όπως είπα δε μας ενδιαφέρουν.

Από την άλλη, αυτό δε σημαίνει πως μπορούν να γίνουν μικρές βελτιώσεις στην καριέρα, π.χ. να δουλεύει κάποιος 50 ώρες αντί για 40 για λίγα χρόνια, έτσι ώστε να βγάζει περισσότερα χρήματα και να έχει πιο σίγουρη δουλειά στα επόμενα χρόνια. Ακόμα πιο σημαντικό όμως είναι το ζήτημα των εμπειριών και της έλλειψης αυτών, δηλαδή της μετάνοιας. Οι περισσότεροι άνθρωποι μετανιώνουν που δεν είχαν ενδιαφέροντα και πως δεν ταξίδεψαν όσο θα ήθελαν κλπ και όταν κάνουν οικογένεια είναι αργά για να το αλλάξουν, όπως και να αλλάξουν το χαρακτήρα τους.

Αν εσύ είσαι 30 χρονών και βρεις μια υποτιθέμενη πολύ καλή γυναικά για οικογένεια και είνια και αυτή 30 που το ξέρεις ότι δε θα βρεις καλύτερη ακριβώς; Όσο περνάν τα χρόνια θα είσαι πιο ώριμος να αποφασίσεις κάτι τέτοιο και θα έχεις και περισσότερες επιλογές δεδομένου ότι δεν είσαι τεμπέλης. Ο χρόνος μέχρι περίπου τα 45 κυλάει με το μέρος σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DarthFederer]

Οι άντρες στα 50+ ή είναι χωρισμένοι και έχουν κάνει ήδη οικογένεια ή δεν θέλουν γενικώς. Σπάνια θα βρεις σε αυτήν την ηλικία άντρα χωρίς οικογένεια, που να θέλει και να μην έχει και γερά κουσούρια.

Δεν ξερω, εχω δει αρκετες περιπτωσεις που μετα απο εναν αποτυχημενο γαμο, στα 50-55 κυνηγησαν να κανουν μια νεα οικογενεια με μια 40αρα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

Αν εσύ είσαι 30 χρονών και βρεις μια υποτιθέμενη πολύ καλή γυναικά για οικογένεια και είνια και αυτή 30 που το ξέρεις ότι δε θα βρεις καλύτερη ακριβώς; Όσο περνάν τα χρόνια θα είσαι πιο ώριμος να αποφασίσεις κάτι τέτοιο και θα έχεις και περισσότερες επιλογές δεδομένου ότι δεν είσαι τεμπέλης. Ο χρόνος μέχρι περίπου τα 45 κυλάει με το μέρος σου.

Δεν το ξέρεις και γι'αυτό τα 30 είναι μικρή ηλικία για γάμο για τον άντρα. Απλά θα πρέπει να ζυγίσεις την πιθανότητα του να μην βρεις τίποτα με αυτό που έχεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DarthFederer]

Χρησιμοποίησα τη λέξη "καριέρα" καταχρηστικά, δεν εννοούσα αυτό που λες και εν συντομία καλό είναι να σκεφτόμαστε την πραγματικότητα γι' αυτά τα πράγματα. Δεν είναι επιχείρημα για έναν άνθρωπο να μην τα δίνει όλα στη δουλειά του, γιατι είναι απόλυτα ανίκανος για κάτι τέτοιο και δεν το θέλει, ζήτημα είναι να το κάνει το 2% των αντρών και <1% των γυναικών και όπως είπα δε μας ενδιαφέρουν.

Από την άλλη, αυτό δε σημαίνει πως μπορούν να γίνουν μικρές βελτιώσεις στην καριέρα, π.χ. να δουλεύει κάποιος 50 ώρες αντί για 40 για λίγα χρόνια, έτσι ώστε να βγάζει περισσότερα χρήματα και να έχει πιο σίγουρη δουλειά στα επόμενα χρόνια. Ακόμα πιο σημαντικό όμως είναι το ζήτημα των εμπειριών και της έλλειψης αυτών, δηλαδή της μετάνοιας. Οι περισσότεροι άνθρωποι μετανιώνουν που δεν είχαν ενδιαφέροντα και πως δεν ταξίδεψαν όσο θα ήθελαν κλπ και όταν κάνουν οικογένεια είναι αργά για να το αλλάξουν, όπως και να αλλάξουν το χαρακτήρα τους.

Αν εσύ είσαι 30 χρονών και βρεις μια υποτιθέμενη πολύ καλή γυναικά για οικογένεια και είνια και αυτή 30 που το ξέρεις ότι δε θα βρεις καλύτερη ακριβώς; Όσο περνάν τα χρόνια θα είσαι πιο ώριμος να αποφασίσεις κάτι τέτοιο και θα έχεις και περισσότερες επιλογές δεδομένου ότι δεν είσαι τεμπέλης. Ο χρόνος μέχρι περίπου τα 45 κυλάει με το μέρος σου.

Το να περνας τα καλυτερα σου χρονια δουλευοντας και μονο, δεν το θεωρω εξυπνο. Οσα και να σου αποφερει. Πιστευω οτι χρειαζεται ισορροπια προσωπικης κι επαγγελματικης ζωης. Ψαξε να δεις λιγο τις αποψεις ανθρωπων που δουλευουν σε επενδυτικες τραπεζες που βγαζουν εξαψηφια ποσα και ομως εγκαταλειπουν τη δουλεια τους για μια πιο μετρια μονο και μονο για να μπορουν να ζησουν λιγο.

Υπαρχει μετρητης για να βρεις την τελεια γυναικα; Δεν ειναι σπιτι που οσο ψαχνεις θα βρεις και κατι ακομα. Γνωριζεις μια κοπελα, την ερωτευεσαι κι αυτη το ιδιο, περνατε καλα, τα βρισκετε, γιατι να μην κανεις μονιμη σχεση; Κι ας κανετε παιδι σε 3-4 χρονια, υπαρχουν πολλα ζευγαρια που εκαναν παιδια αρκετα αφοτου παντρευτηκαν.

Μου θυμιζεις το ανεκδοτο με τις γυναικες και το εμπορικο κεντρο που ολο και ανεβαιναν οροφους μεχρι να βρουν τον ιδανικο αντρα και τελικα πηραν τον πουλο. Ή εσυ θα καθεσαι μεχρι τα 45 σου και τοτε θα αποφασισεις "Ναι, η Κατερινα που γνωρισα πριν 5χρ ηταν τελικα η καλυτερη γυναικα να παντρευτω, κατσε να την παρω τηλεφωνο.". Καμια δεν θα σε περιμενει και αν εισαι ανικανοποιητος και ψαχνεις το τελειο, μπορει στα 45-50 σου να καταληξεις με καποια 40αρα που σου κολλησε επειδη εμεινε στο ραφι. Και τοτε θα κανεις πολυ περισσοτερους συμβιβασμους απ'οτι στα 30-35 σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

Υπαρχει μετρητης για να βρεις την τελεια γυναικα; Δεν ειναι σπιτι που οσο ψαχνεις θα βρεις και κατι ακομα. Γνωριζεις μια κοπελα, την ερωτευεσαι κι αυτη το ιδιο, περνατε καλα, τα βρισκετε, γιατι να μην κανεις μονιμη σχεση; Κι ας κανετε παιδι σε 3-4 χρονια, υπαρχουν πολλα ζευγαρια που εκαναν παιδια αρκετα αφοτου παντρευτηκαν.

Ξεχνάς κάτι βασικό φίλε, ο άντρας έχει την ικανότητα και την παρόρμηση να ερωτεύεται τρελά ακόμη και με την πιο ακατάλληλη γυναίκα και να κάνει τεράστιες θυσίες για εκείνη. Αν τώρα παντρευτείς και κάνεις παιδιά με την λάθος γυναίκα απλά επειδή την ερωτεύτηκες η ζωή σου έχει τελειώσει κυριολεκτικά. Γι'αυτό όταν μιλάμε για σχέσεις ζωής καλό είναι να τις εξετάζουμε με την λογική και όχι με το συναίσθημα. Έχεις πάρα πολλά να χάσεις από έναν κακό γάμο γι'αυτό δεν θα πρέπει να το παίρνεις ελαφρά τη καρδία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[BLUE SEA]

Γι'αυτό όταν μιλάμε για σχέσεις ζωής καλό είναι να τις εξετάζουμε με την λογική και όχι με το συναίσθημα.

Εύγε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 875331]

Το να περνας τα καλυτερα σου χρονια δουλευοντας και μονο, δεν το θεωρω εξυπνο. Οσα και να σου αποφερει. Πιστευω οτι χρειαζεται ισορροπια προσωπικης κι επαγγελματικης ζωης. Ψαξε να δεις λιγο τις αποψεις ανθρωπων που δουλευουν σε επενδυτικες τραπεζες που βγαζουν εξαψηφια ποσα και ομως εγκαταλειπουν τη δουλεια τους για μια πιο μετρια μονο και μονο για να μπορουν να ζησουν λιγο.

Υπαρχει μετρητης για να βρεις την τελεια γυναικα; Δεν ειναι σπιτι που οσο ψαχνεις θα βρεις και κατι ακομα. Γνωριζεις μια κοπελα, την ερωτευεσαι κι αυτη το ιδιο, περνατε καλα, τα βρισκετε, γιατι να μην κανεις μονιμη σχεση; Κι ας κανετε παιδι σε 3-4 χρονια, υπαρχουν πολλα ζευγαρια που εκαναν παιδια αρκετα αφοτου παντρευτηκαν.

Μου θυμιζεις το ανεκδοτο με τις γυναικες και το εμπορικο κεντρο που ολο και ανεβαιναν οροφους μεχρι να βρουν τον ιδανικο αντρα και τελικα πηραν τον πουλο. Ή εσυ θα καθεσαι μεχρι τα 45 σου και τοτε θα αποφασισεις "Ναι, η Κατερινα που γνωρισα πριν 5χρ ηταν τελικα η καλυτερη γυναικα να παντρευτω, κατσε να την παρω τηλεφωνο.". Καμια δεν θα σε περιμενει και αν εισαι ανικανοποιητος και ψαχνεις το τελειο, μπορει στα 45-50 σου να καταληξεις με καποια 40αρα που σου κολλησε επειδη εμεινε στο ραφι. Και τοτε θα κανεις πολυ περισσοτερους συμβιβασμους απ'οτι στα 30-35 σου.

'Εχεις προσωπικές φοβίες και τις βγάζεις με το να παρερμηνεύεις *απόλυτα* το μήνυμα μου. Σου ξαναλέω μην ανησυχείς οι περισσότεροι άνθρωποι του τάξειν πάνω από 9 στους 10 δεν θα ξυπνήσουν μια μέρα και θα καταλάβουν πως έχουν αγνοήσει όλες τις άλλες πλευρές της ζωής τους για τη δουλειά τους, καθώς είναι απόλυτα ανίκανοι για κάτι τέτοιο. Εκτός αν εννοείς πως το να δουλεύεις 50 ώρες αντί 35(στο γραφείο πάντα) σημαίνει πως δεν έχεις ισορροπία τότε τράβα πέστο στους investment bankers να δεις γέλια.

Το οτι υπαρχουν ζευγαρια που καναν παιδια αρκετα μετα το γαμο το ξερω και το θεωρω το μονο σωστο. Για την ακριβεια αν δεν υπαρχει τουλαχιστον 2 χρονια σχεση οι πιθανοτητες για αποτυχημενο γαμο αυξανωνται γεωμετρικα και δεν ειπα τπτ διαφορετικο, το παρερμηνευσες οπως ολο το υπολοιπο μηνυμα.

No surprises here, δεν ειπα ουτε πως περιμενεις την "τελεια" ούτε πως σώνει και καλά πρέπει να περιμένεις πολύ συγκεκριμένη ηλικία. Αντίθετα, είπα πως μέχρι τα 45 ας πούμε ο χρόνος κυλά με το μέρος σου και είναι πιο πιθανό να ξερεις τι πρεπει να κοιταξεις, αλλα και να βρεις την πιο καταλληλη καθως η αξια σου αν δεν εισαι τεμπελης οπως ειπα θα ανεβει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[BLUE SEA]

. Γιατί να μην αφήσεις να έρθουν και χαρές; Επίσης, γιατί ντε και καλά να συμβεί κάτι που θα σε στεναχωρησει και με τον Αντώνη; Τι νόημα έχει να περνάς χρόνο με κάποιον που δεν τα δίνεις όλα και είσαι διστακτική;

Έχεις δίκιο σε όσα λες. Από τον Αντώνη δεν έχω κανένα παράπονο, είναι άψογος απέναντί μου, απλώς δεν είμαι ερωτευμένη μαζί του, νιώθω απλώς εκτίμηση και συμπάθεια. (Αντιθέτως, εκείνος είναι ερωτευμένος μαζί μου). Όταν μου πρότεινε να βγούμε, δέχτηκα ευχάριστα, γιατί είμαι σε φάση που έχω ανάγκη μια αντρική παρέα. Περνάω καλά μαζί του, να μην λέω ψέματα, όσο τον γνωρίζω, όλο και καλύτερα περνάω, αλλά και να νιώσω ερωτευμένη στην πορεία δεν θα αφήσω ποτέ τον εαυτό μου να ερωτευθεί. Δεν θα αφήσω τον εαυτό μου να πληγωθεί και είμαι απόλυτη σ' αυτό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[panagiotis econ]

. Γιατί να μην αφήσεις να έρθουν και χαρές; Επίσης, γιατί ντε και καλά να συμβεί κάτι που θα σε στεναχωρησει και με τον Αντώνη; Τι νόημα έχει να περνάς χρόνο με κάποιον που δεν τα δίνεις όλα και είσαι διστακτική;

Έχεις δίκιο σε όσα λες. Από τον Αντώνη δεν έχω κανένα παράπονο, είναι άψογος απέναντί μου, απλώς δεν είμαι ερωτευμένη μαζί του, νιώθω απλώς εκτίμηση και συμπάθεια. (Αντιθέτως, εκείνος είναι ερωτευμένος μαζί μου). Όταν μου πρότεινε να βγούμε, δέχτηκα ευχάριστα, γιατί είμαι σε φάση που έχω ανάγκη μια αντρική παρέα. Περνάω καλά μαζί του, να μην λέω ψέματα, όσο τον γνωρίζω, όλο και καλύτερα περνάω, αλλά και να νιώσω ερωτευμένη στην πορεία δεν θα αφήσω ποτέ τον εαυτό μου να ερωτευθεί. Δεν θα αφήσω τον εαυτό μου να πληγωθεί και είμαι απόλυτη σ' αυτό.

Καλα μην εισαι τοσο απολυτη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ευάκι23]

Ο έρωτας χρόνια δεν κοιτά! Αν δυο άνθρωποι ταιριάζουν τα άλλα όλα περισσεύουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[cybelle01]

μου αρέσει ένας 3 χρόνια μεγαλύτερος.. ναι κάποιοι μπορεί να πείτε ότι δεν είναι μεγάλη διαφορά ηλικίας, το κακό είναι ότι μένει μακριά γενικά μιλάμε αλλά όχι πολύ, θέλω να του μιλήσω γι αυτό το θέμα αλλά είμαι σίγουρη ότι θα αντιδράσει πολύ αρνητικά και δεν θα θέλει να γίνει κάτι λόγω ηλικίας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Zilda]

Στην ηλικία που είσαι δυστυχώς η διαφορά των 3 χρόνων είναι είναι αισθητή. Εσυ είσαι μαθήτρια και εκείνος πιθανολογώ πως είναι φοιτητής. Και αυτό σημαίνει πολλά ως προς την αλλαγή τρόπου ζωής. Η καθημερινότητα δεν είναι ίδια...Εσυ έχεις φροντ., άγχος πανελλήνιες ενώ εκείνος μπορεί να ξενυχτάει κάθε μέρα κάνοντας φοιτητική ζωή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nikoslykos100]

Ίσως να το βλέπω διαφορετικά επειδή είμαι ακόμα 18 και αθεράπευτα ρομαντική. Αλλά ειλικρινά, δε βρίσκω τον λόγο να αποκοβεσαι από τα συναισθήματά σου. Γιατί να μην ερωτευτείς; γιατί να μην αφήσεις τον εαυτό σου να ενθουσιαστεί; δε σε πήραν πια και τα χρόνια για να μην ερωτεύεσαι. Έχει δίκιο η ερινυς, νέα γυναίκα είσαι, μη σπαταλάς τη ζωή σου με κάποιον που θα είναι πάντα τα πράγματα "υποτονικα". Καταλαβαίνω ότι με όσα έχουν συμβεί τον τελευταίο καιρό, το μόνο που αποζητας είναι σταθερότητα, ηρεμία και ασφάλεια. Αλλά γιατί να περιορίζεις έτσι τον εαυτό σου; Live life to the fullest. Έτσι κι αλλιώς η ζωή έχει και χαρές και λύπες. Οι λύπες είναι τώρα. Γιατί να μην αφήσεις να έρθουν και χαρές; Επίσης, γιατί ντε και καλά να συμβεί κάτι που θα σε στεναχωρησει και με τον Αντώνη; Τι νόημα έχει να περνάς χρόνο με κάποιον που δεν τα δίνεις όλα και είσαι διστακτική; Αν ήθελες απλά κάποιον για παρέα, έχεις τους φίλους και την οικογένειά σου. Πιθανότατα να κάνω λάθος, αλλά έχω την εντύπωση ότι καταπιέζεις τα συναισθήματά σου. Μπορεί γενικά να κάνω λάθος σε όλα όσα είπα παραπάνω. Εσύ ξέρεις καλύτερα τι θα είναι το καλύτερο για σένα. Απλά νομίζω πως η ζωή δεν είναι για να παίζεις πάντα εκ του ασφαλούς, για να μην πληγωθεις και να μη στεναχωρηθεις. Και τέλος, για να γίνεις "γερή και δυνατή", πρώτα πρέπει να είσαι ασθενική και αδύναμη. Και δεν είναι κακό αυτό.

Ξαναλέω για να κλείσω με σχήμα κύκλου, ότι πιθανότατα μεγαλώνοντας κι εγώ να αλλάξω άποψη, και να το βλέπω έτσι σε αυτήν την ηλικία. Αλλά έτσι κι αλλιώς εγώ προτιμώ να κάνω αυτό που νιώθω, εμένα αυτό με ολοκληρώνει. Και αν είναι και λάθος, δεν πειράζει, ακόμα καλύτερα, ένα ακόμα μάθημα.

Έχοντας ζήσει 2 φορές με σύντροφο μικρότερη 20 χρόνια , σας λέω ότι υπάρχει καλή χημεία όλα θα πάνε καλά. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η μικρότερη θέλει να ζήσει εντάσεις ανάλογες της ηλικίας της και ο "καπη" θέλει ταβερνούλα - κρασάκι - κουβεντούλα. Και τα δύο λογικά. Θα συμβιβαστεί ο ένας από τους δύο; και για πόσο χρονικό διάστημα; Λάβετε υπ΄όψιν σας και ότι αν υπάρξει και γάμος και η γυναίκα είναι 40 (μέσα στα "ντουζένια" της και αυτός 60 (με προβλήματα ..... γνωστά) τι κάνουμε; Παρ΄ όλα αυτά είμαι θετικός σε μια τέτοια σχέση. Μόνο τους προβληματισμούς μου θέτω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Έχοντας ζήσει 2 φορές με σύντροφο μικρότερη 20 χρόνια , σας λέω ότι υπάρχει καλή χημεία όλα θα πάνε καλά. Το πρόβλημα αρχίζει όταν η μικρότερη θέλει να ζήσει εντάσεις ανάλογες της ηλικίας της και ο "καπη" θέλει ταβερνούλα - κρασάκι - κουβεντούλα. Και τα δύο λογικά. Θα συμβιβαστεί ο ένας από τους δύο; και για πόσο χρονικό διάστημα; Λάβετε υπ΄όψιν σας και ότι αν υπάρξει και γάμος και η γυναίκα είναι 40 (μέσα στα "ντουζένια" της και αυτός 60 (με προβλήματα ..... γνωστά) τι κάνουμε; Παρ΄ όλα αυτά είμαι θετικός σε μια τέτοια σχέση. Μόνο τους προβληματισμούς μου θέτω.

Κανείς άνθρωπος δεν είναι ίδιος με τον άλλον και ο καθένας θέλει διαφορετικά πράγματα. Ούτε είναι δεδομένο οτι ο 60άρης θα έχει προβλήματα ούτε οτι η 40άρα θα είναι στα ντουζένια της. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μαζί παρά τις μεγάλες διαφορές ηλικίας. Εγώ από την εμπειρία μου θα πρότεινα σε κάποιον να το ζήσει αν το θέλει απλά να είναι aware οτι αυτή η σχέση εκ των πραγμάτων θα έχει ημερομηνία λήξης (και δεν εννοώ οτι κάποιος θα πεθάνει ). Δείτε ας πούμε τον Μακρόν με τη γυναίκα του. Να σας πω την αλήθεια μού κακοφαίνεται. Δεν τον κατακρίνω και χαίρομαι που κατάφεραν να ξεπεράσουν τα κοινωνικά στερεότυπα αλλά σαν εικόνα δε μού κάθεται καλά. Δηλαδή τους βλέπεις και λες "α ο Μακρόν με τη μαμά του!".

Παρ' όλα αυτά αν υπάρχει αγάπη και σεβασμός όλα ξεπερνιούνται! Απλά μια σχέση που έχει φυσιολογικά ας πούμε 5 προβλήματα, θα έχει εκ των πραγμάτων ένα επιπλέον εξαρχής.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.