Έκτρωση: Η γνώμη σας;

[kokoriko]

Να γεννήσω λοιπόν αυτόν τον ανθρωπο για να μην είμαι φόνισσα?
Χίλιες φορές να είμαι φόνισσα και με βούλα, κι ας είμαι και κατάπτιστη κι ας πάω και φυλακή...
Είναι το ίδιο σαν να βοηθούσα κάποιον να κάνει ευθανασία
Δε χρειάζομαι σε καμία περίπτωση ελαφρυντικά για τη συνείδηση μου γιατί μπορώ να αποδεχτώ την όποια κατηγορία που θα μου πει ο κόσμος για την επιλογή μου με πραγματικά μεγάλη μου χαρά

Μάλιστα. Να σε ρωτήσω κάτι τώρα. Γιατί δεν σκοτώνεις το παιδί αφού γεννηθεί, ώστε να είσαι σίγουρη για το αν η κατάστασή του είναι αρκετά σοβαρή; Τι 12 εβδομάδες, τι 36 εβδομάδες' έτσι δεν είναι; Επίσης, ποιος σου είπε ότι έχεις τη δυνατότητα σαν γιονιός να προ γνωρίζεις τη ζωή του παιδιού σου; Ποιος σου δίνει το δικαίωμα να αποφασίζεις εσύ εάν αξίζει ή όχι να ζήσει ένας άνθρωπος; Γιατί δεν τον αφήνεις να το αποφασίσει μόνος του λοιπόν; Επίσης, πώς ένας γονιός μπορεί να ξέρει ποιά ασθένεια είναι αρκετά σοβαρή ώστε να δικαιολογήσει την έκτρωση;

Μήπως στις περισσότερες περιπτώσεις η μάνα σκέφτεται τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει στο μεγάλωμα ενός προβληματικού παιδιού, παρά τις δυσκολίες που πρόκειται να αντιμετωπίσει το ίδιο το παιδί;

Και δεν καταλαβαίνω, γιατί στάθηκες εκεί; Το μεγαλύτερο ποσοστό (ένα 98% δηλαδή) των εκτρώσεων γίνεται σε απόλυτα υγιείς περιπτώσεις. Για πες μας λοιπόν την άποψή σου στις περιπτώσεις που το παιδί δεν έχει καμία απολύτως παραμόρφωση ή ασθένεια.

θα πω ότι είμαι κατά όταν χρησιμοποιείται ως μέθοδος αντισύλληψης
το θεωρώ το ίδιο ανεύθυνο με την αλόγιστη χρήση του χαπιού της επόμενης μέρας

Τώρα ποια είναι αυτή η λογική που σου επιτρέπει να συγκρίνεις αυτά τα δύο, δεν γνωρίζω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Μην τα ισοπεδώνουμε όλα. Άλλο φόνος άλλο έκτρωση με κάποιο λόγο.

Μάλιστα. Να σε ρωτήσω κάτι τώρα. Γιατί δεν σκοτώνεις το παιδί αφού γεννηθεί, ώστε να είσαι σίγουρη για το αν η κατάστασή του είναι αρκετά σοβαρή; Τι 12 εβδομάδες, τι 36 εβδομάδες' έτσι δεν είναι; Επίσης, ποιος σου είπε ότι έχεις τη δυνατότητα σαν γιονιός να προ γνωρίζεις τη ζωή του παιδιού σου; Ποιος σου δίνει το δικαίωμα να αποφασίζεις εσύ εάν αξίζει ή όχι να ζήσει ένας άνθρωπος; Γιατί δεν τον αφήνεις να το αποφασίσει μόνος του λοιπόν; Επίσης, πώς ένας γονιός μπορεί να ξέρει ποιά ασθένεια είναι αρκετά σοβαρή ώστε να δικαιολογήσει την έκτρωση;

Μήπως στις περισσότερες περιπτώσεις η μάνα σκέφτεται τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει στο μεγάλωμα ενός προβληματικού παιδιού, παρά τις δυσκολίες που πρόκειται να αντιμετωπίσει το ίδιο το παιδί;

Κατ' αρχήν το πρώτο σου επιχείρημα είναι εμπαθές και παρουσιάζεις τη γυναίκα που έκανε έκτρωση με μία στυγνή δολοφόνο.
Επίσης, η ιατρική μας παρέχει τη δυνατότητα να ξέρουμε κάποια πράγματα, και καλά κάνουμε.
Έχεις σκεφτεί, ότι για να έχουν αναπτυχθεί αυτές οι μέθοδοι, έχει καταγραφεί μες στα χρόνια η πεποίθηση ότι είναι κόπος για τον γεννημένο ασθενή να ζει;

Και, ναι, κι ας είναι η εγωιστική απόφαση μίας μητέρας, που δεν μπορεί να υποστηρίξει το μεγάλωμα ενός παιδιού με σύνδρομο down, πρόβλημα στην καρδιά, κλπ... Γιατί πειράζει;
Είναι καλύτερα να γεννήσει ένα παιδί δυστυχισμένο και άρρωστο, που θα χρειαστεί απανωτές επεμβάσεις, ή τη θεραπεία του οποίου δε θα μπορεί να στηρίξει;
Ή θα 'ναι καλύτερα να το εγκαταλείψει;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fandago]

Ποιος σου δίνει το δικαίωμα να αποφασίζεις εσύ εάν αξίζει ή όχι να ζήσει ένας άνθρωπος;

Σε ρώτησα και πριν αλλά δεν μου έδωσες σημασία:
Και το να φέρεις στην ζωή έναν άνθρωπο, πάλι εσύ δεν έχεις αποφασίσει;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kokoriko]

Δανάη μου, το ότι υπάρχουν άτομα με ψυχικά προβλήματα που αποκτούν παιδιά λέει κάτι; Το τί κάνει ή τι δεν κάνει και τί δεν θα έπρεπε να κάνει ένας ψυχασθενής μπορεί να αποδείξει το παραμικρό; Υποτίθεται ένα τόσο σοβαρό ερώτημα αφορά φυσιολογικούς γονείς. Ο μουρλός είναι μουρλός, τι σχέση έχει με το θέμα;

Σ' αυτή την περίπτωση το παιδί που θα γεννηθεί πόσο ευτυχισμένο μπορεί να γίνει?
Η κοινωνία είναι ιδιαίτερα σκληρή σε άτομα που είναι κάπως διαφορετικά. Ιδίως όταν πρόκειται για νοητική υστέρηση αυτόματα τα άτομο χαρακτηρίζεται χαζό ή δε ξέρω γω τι άλλο και τοποθετείται αυτόματα στο περιθώριο! Τι ποιότητα θα έχει η ζωή αυτού του ατόμου?[/QUOTE]

Απ' ό,τι κατάλαβα λοιπόν, θεωρείς ότι θα ήταν σκόπιμο να θανατώνεται κάθε παιδί με νοητικά προβλήματα, έτσι δεν είναι;

Και κάτι σχετικό με αυτό. Έχει τύχει να γνωρίζεις από πρώτο χέρι πως νιώθει ένα παιδί με νοητικά προβλήματα; Μπορείς εσύ ή μια μάνα να ξέρει με ποιον τρόπο ένας πολύ διαφορετικός εγκέφαλος επεξεργάζεται τις πληροφορίες; Και όμως, πάρα πολλές μανάδες που δεν είχαν ιδέα για το θέμα, ούτε την τόλμη, ούτε την αγάπη (και άλλα θετικά χαρακτηριστικά) για να φέρουν στον κόσμο ένα τέτοιο παιδί, προτίμησαν να το σκοτώσουν δικαιολογώντας την πράξη τους με ένα σορό λογικά και αλτρουιστικά επιχειρήματα.

Κακή Επιρροή, εσύ λοιπόν θα το σκότωνες ή το σύνδρομο down δεν είναι αρκετά σοβαρό (χωρίς ίχνος ειρωνείας);

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kokoriko]

Σε ρώτησα και πριν αλλά δεν μου έδωσες σημασία:
Και το να φέρεις στην ζωή έναν άνθρωπο, πάλι εσύ δεν έχεις αποφασίσει;

Με συγχωρείς fandago, αλλά εξακολουθώ να μην μπορώ να δω την αρχική σου ερώτηση.
Ναι, εσύ έχεις αποφασίσει για το αν θα το φέρεις στη ζωή και πότε. Δεν κατάλαβα όμως τι θέλεις να πεις με αυτό

Θέλεις μήπως να ρωτήσεις : "γιατί να μην έχεις την εξουσία να το σκοτώσεις αφού την είχες για να το γεννήσεις; Ναι, μπορείς να το δεις και έτσι εάν πιστεύεις ότι είσαι ο δημιουργός του. Τι πάει να πει αυτό όμως; Είναι μια ζωή που πεθαίνει από δική σου εντολή, είτε το δημιούργησες εσύ, είτε το δημιούργησε ένας θεός, είτε ένα μαγικό κόλπο του Copperfield.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Δανάη]

Δανάη μου, το ότι υπάρχουν άτομα με ψυχικά προβλήματα που αποκτούν παιδιά λέει κάτι; Το τί κάνει ή τι δεν κάνει και τί δεν θα έπρεπε να κάνει ένας ψυχασθενής μπορεί να αποδείξει το παραμικρό; Υποτίθεται ένα τόσο σοβαρό ερώτημα αφορά φυσιολογικούς γονείς. Ο μουρλός είναι μουρλός, τι σχέση έχει με το θέμα;

δηλαδή εμάς μας νοίαζει μόνο το αν θα γεννηθεί ή όχι; το μετά δε μας νοιάζει καθόλου; το αν θα είναι δυστυχισμένο στη πορεία δε μας απασχολεί καθόλου θέλεις να μου πείς;

Απ' ό,τι κατάλαβα λοιπόν, θεωρείς ότι θα ήταν σκόπιμο να θανατώνεται κάθε παιδί με νοητικά προβλήματα, έτσι δεν είναι;

Και κάτι σχετικό με αυτό. Έχει τύχει να γνωρίζεις από πρώτο χέρι πως νιώθει ένα παιδί με νοητικά προβλήματα; Μπορείς εσύ ή μια μάνα να ξέρει με ποιον τρόπο ένας πολύ διαφορετικός εγκέφαλος επεξεργάζεται τις πληροφορίες; Και όμως, πάρα πολλές μανάδες που δεν είχαν ιδέα για το θέμα, ούτε την τόλμη, ούτε την αγάπη (και άλλα θετικά χαρακτηριστικά) για να φέρουν στον κόσμο ένα τέτοιο παιδί, προτίμησαν να το σκοτώσουν δικαιολογώντας την πράξη τους με ένα σορό λογικά και αλτρουιστικά επιχειρήματα.

Εγώ είπα ότι αν διαπιστωθεί κατά τη διάρκεια της κύησης κάποια ανωμαλία πχ ότι έχει το παιδί σύνδρομο down κτλ τότε ναι καλύτερα να γίνει έκτρωση.
Σου φαίνεται εύκολο εσένα να μεγαλώσει μια μάνα ένα τέτοιο παιδί; Εμένα πάλι τρομερά δύσκολο και θέλει να έχουν τρομερή δύναμη και οι δύο γονείς.
Όχι δεν μπορώ να ξέρω με σιγουρία πώς σκέφτεται ένα τέτοιο παιδί γιατί δεν είμαι στη θέση του όμως ούτε και εσυ! Πάντως σκέφτομαι μόνο τη στιγμή που θα πρέπει να πάει αυτό το παιδί στο σχολείο και το "δούλεμα" που θα "φάει" από τα άλλα παιδιά επειδή είναι κάπως διαφορετικός! Δεν νομίζω να είναι λοιπόν ικανοποιημένος με τη ζωή του!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[diotima]

Είναι ψιλοτρομακτικό που το μεγαλύτερο ποσοστό των απαντήσεων είναι το "ναι"..Πραγματικά απορώ πως μια μέλλουσα μάνα σκοτώνει το παιδί της..Είδατε ποτέ στο σχολείο το σχετικό βιντεάκι της έκτρωσης;Και απευθύνομαι σε άντρες-γυναίκες..

Αν δεν το έχετε δει να σας πληροφορήσω πως το έμβρυο κατά την αρχή της φονικής επέμβασης αισθάνεται την απειλή,και αυτό φαίνεται επειδή απομακρύνεται, και στη συνέχεια αισθάνεται φόβο αφού οι χτύποι της καρδιάς του αυξάνονται.Στη συνέχεια ο γιατρός,με ένα εργαλείο σαν "τανάλια" του συνθλίβει το κεφάλι...

Πείτε μου κατ'αρχάς,γιατί μετά από αυτή την εικόνα είστε υπέρ της έκτρωσης;
Κατά δεύτερον,δεν είναι λίγο εγωιστική πράξη μπροστά στο θαύμα της γέννησης(οι περισσότερες γυναίκες έχουν ως δικαιολογία ότι καταστρέφουν τη ζωή τους).
Κατά τρίτον,ποιοί είμαστε εμείς-που δεν ξέρουμε τι φούστα θα βάλουμε στο ραντεβού μας-που θα αποφασίσουμε και να πάρουμε τη ζωή κάποιου;
Και τελευταία,δεν είναι απάνθρωπο να σκοτώνουμε τους αδύναμους(επειδή είδα καπου να μιλάτε για την πιθανή αρρώστια του παιδιού);

Που είναι η ευαισθησία που σας πιάνει μόνο τα χριστούγεννα και μοιράζετε λεφτά στις φιλανθρωπικές οργανώσεις;;;;;;;;;;;;;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Δανάη]

Κατά τρίτον,ποιοί είμαστε εμείς-που δεν ξέρουμε τι φούστα θα βάλουμε στο ραντεβού μας-που θα αποφασίσουμε και να πάρουμε τη ζωή κάποιου;
Και τελευταία,δεν είναι απάνθρωπο να σκοτώνουμε τους αδύναμους(επειδή είδα καπου να μιλάτε για την πιθανή αρρώστια του παιδιού);

Που είναι η ευαισθησία που σας πιάνει μόνο τα χριστούγεννα και μοιράζετε λεφτά στις φιλανθρωπικές οργανώσεις;;;;;;;;;;;;;;;

αυτό τώρα είναι επιχείρημα? αν δε ξέρουμε τι φούστα να βάλουμε τότε πώς θα μεγαλώσουμε ένα παιδί! Κάποια στιγμή θα γίνει 15-20 χρονών και θα κρίνει και αυτό με τη σειρά του τους γονείς του, από τις πράξεις τους, τις επιλογές του και από τον συνολικό τρόπο με τον οποίο τον έχουν μεγαλώσει. Δε θα είναι πολύ θλιβερό να σκεφτεί "μα καλά αφού δεν ήταν έτοιμοι να γίνουν γονείς γιατί μπήκαν στον κόπο?"


α και ποιος είπε ότι μοιράζουμε λεφτά σε φιλανθρωπικές οργανώσεις?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fandago]

Με συγχωρείς fandago, αλλά εξακολουθώ να μην μπορώ να δω την αρχική σου ερώτηση.
Ναι, εσύ έχεις αποφασίσει για το αν θα το φέρεις στη ζωή και πότε. Δεν κατάλαβα όμως τι θέλεις να πεις με αυτό

Θέλεις μήπως να ρωτήσεις : "γιατί να μην έχεις την εξουσία να το σκοτώσεις αφού την είχες για να το γεννήσεις; Ναι, μπορείς να το δεις και έτσι εάν πιστεύεις ότι είσαι ο δημιουργός του. Τι πάει να πει αυτό όμως; Είναι μια ζωή που πεθαίνει από δική σου εντολή, είτε το δημιούργησες εσύ, είτε το δημιούργησε ένας θεός, είτε ένα μαγικό κόλπο του Copperfield.

Βασικά χρησιμοποίησα το δικό σου επιχείρημα αντίστροφα. Δηλαδή από την στιγμή που λες με ποιο δικαίωμα αποφασίζεις να ζήσει ή όχι ένας άνθρωπος εστιάζοντας ότι αποφασίζεις να μην ζήσει ένας άνθρωπος, εγώ εστιάζω ότι αποφασίζεις να ζήσει, οπότε πάλι αποφασίζεις εσύ για αυτόν.
Δεν είναι θέμα της εξουσίας που έχεις πάνω του, ούτε αν κάνεις μαγικά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kokoriko]

Μην τα ισοπεδώνουμε όλα. Άλλο φόνος άλλο έκτρωση με κάποιο λόγο.



Κατ' αρχήν το πρώτο σου επιχείρημα είναι εμπαθές και παρουσιάζεις τη γυναίκα που έκανε έκτρωση με μία στυγνή δολοφόνο.
Επίσης, η ιατρική μας παρέχει τη δυνατότητα να ξέρουμε κάποια πράγματα, και καλά κάνουμε.
Έχεις σκεφτεί, ότι για να έχουν αναπτυχθεί αυτές οι μέθοδοι, έχει καταγραφεί μες στα χρόνια η πεποίθηση ότι είναι κόπος για τον γεννημένο ασθενή να ζει;

Την εμπάθεια που ακριβώς την διακρίνεις; Επειδή υποστήριξα ότι η έκτρωση είναι φόνος ίσως; Δεν συμφωνείς με αυτό; Το 'έκτρωση για κάποιο λόγο' είναι λιγότερο φόνος; Ποιά είναι η πρακτική διαφορά δηλαδή;

Εσύ τόσα χρόνια είχες την ψευδαίσθηση ότι η ιατρική τεχνογνωσία αναπτύσσεται με γνώμονα την αρχική της δεοντολογία; Πιστεύεις ότι οι κύριοι που κάνουν τις εκτρώσεις αξίζουν τις βίλες τους επειδή έσωσαν 500 ανθρώπους έκαστος, από μια βασανιστική ζωή; Δηλαδή έχει καταγραφεί με μαθηματική ακρίβεια και αποδειχθεί ότι σε συγκεκριμένες περιπτώσεις ο ασθενής έχει συγκεκριμένο και προδιαγεγραμμένο μέλλον ώστε να μπορούν να αποφασίσουν με σιγουριά οι γονείς του, αν θα πρέπει να διακόψουν τη ζωή του;[/Β]

Και, ναι, κι ας είναι η εγωιστική απόφαση μίας μητέρας, που δεν μπορεί να υποστηρίξει το μεγάλωμα ενός παιδιού με σύνδρομο down, πρόβλημα στην καρδιά, κλπ... Γιατί πειράζει;

Τι εννοείς πειράζει; Ποιόν να πειράζει και γιατί; Το παιδί θα πεθάνει, δεν θα μπορεί να έχει άποψη επί του θέματος, έτσι δεν είναι; Ποιός θα πειραχτεί λοιπόν; Κανένας. Εκεί ακριβώς είναι και το θέμα αγαπητή Γίδι.

Είναι καλύτερα να γεννήσει ένα παιδί δυστυχισμένο και άρρωστο, που θα χρειαστεί απανωτές επεμβάσεις, ή τη θεραπεία του οποίου δε θα μπορεί να στηρίξει;
Ή θα 'ναι καλύτερα να το εγκαταλείψει;

Ξέρεις πως θα τα φέρει η ζωή; Ξέρεις εάν και πόσες εγχειρήσεις θα χρειαστεί; Ξέρεις εάν θα είναι δυστυχισμένο η ευτυχισμένο; Λες να τα μαθαίνουμε όλα αυτά και ακόμα περισσότερα με έναν απλό υπέρηχο όταν το παιδί είναι 7 εβδομάδων;

Και γιατί επιμένετε μόνο σε αυτές τις περιπτώσεις; Γιατί δεν παίρνετε θέση και στο υπόλοιπο 98% των περιπτώσεων;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kokoriko]

δηλαδή εμάς μας νοίαζει μόνο το αν θα γεννηθεί ή όχι; το μετά δε μας νοιάζει καθόλου; το αν θα είναι δυστυχισμένο στη πορεία δε μας απασχολεί καθόλου θέλεις να μου πείς;

Μα τόση ώρα, το αντίθετο προσπαθώ να πω. Εάν δεν μας ένοιαζε δεν θα μεγαλώναμε άρρωστο παιδί. Θα το σκοτώναμε για να είμαστε σίγουροι ότι ούτε εμείς, ούτε αυτό θα περάσουν δύσκολα. Ένα τέτοιο παιδί θέλει φροντίδα, κουράγιο και πολύ αγάπη, το αντίθετο του "δε μας απασχολεί καθόλου" δηλαδή. Κάθε άνθρωπος είναι υπέυθυνος για να πάρει τις αποφάσεις που αφορούν την δικιά του ζωή. Αλλά ξαναλέω πώς προ γνωρίζεις το μέλλον ενός ανθρώπου; Δεν μπορείς να σκοτώσεις έναν άνθρωπο επειδή εσύ πιστεύεις (με τα πενιχρά δεδομένα που σου παρέχει η επιστήμη εκείνη την κρίσιμη περίοδο) ότι θα έχει άσχημη ζωή. Είναι ΚΑΙ παράλογο.

Εγώ είπα ότι αν διαπιστωθεί κατά τη διάρκεια της κύησης κάποια ανωμαλία πχ ότι έχει το παιδί σύνδρομο down κτλ τότε ναι καλύτερα να γίνει έκτρωση.
Σου φαίνεται εύκολο εσένα να μεγαλώσει μια μάνα ένα τέτοιο παιδί; Εμένα πάλι τρομερά δύσκολο και θέλει να έχουν τρομερή δύναμη και οι δύο γονείς.
Όχι δεν μπορώ να ξέρω με σιγουρία πώς σκέφτεται ένα τέτοιο παιδί γιατί δεν είμαι στη θέση του όμως ούτε και εσυ! Πάντως σκέφτομαι μόνο τη στιγμή που θα πρέπει να πάει αυτό το παιδί στο σχολείο και το "δούλεμα" που θα "φάει" από τα άλλα παιδιά επειδή είναι κάπως διαφορετικός! Δεν νομίζω να είναι λοιπόν ικανοποιημένος με τη ζωή του!

Αυτό το 'Δεν νομίζω' στερεί την ζωή σε έναν άνθρωπο όμως. Και αυτός ο άνθρωπος που εσύ και άλλοι πολλοί λυπούνται επειδή πιστεύουν ότι είναι δυστυχισμένος (διάβασε σχετικά βιβλία για να δεις πόσο λάθος είναι αυτό) θα ζήσει μια χαρά εάν εσύ του το επιτρέψεις! Δεν μπορείς να σκοτώσεις έναν άνθρωπο επειδή νομίζεις ότι ξέρεις το μέλλον του!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kokoriko]

Βασικά χρησιμοποίησα το δικό σου επιχείρημα αντίστροφα. Δηλαδή από την στιγμή που λες με ποιο δικαίωμα αποφασίζεις να ζήσει ή όχι ένας άνθρωπος εστιάζοντας ότι αποφασίζεις να μην ζήσει ένας άνθρωπος, εγώ εστιάζω ότι αποφασίζεις να ζήσει, οπότε πάλι αποφασίζεις εσύ για αυτόν.
Δεν είναι θέμα της εξουσίας που έχεις πάνω του, ούτε αν κάνεις μαγικά

Τώρα κατάλαβα το σκεπτικό σου. Ο γονιός δεν επέλεξε το συγκεκριμένο παιδί για να φέρει στον κόσμο. Το αποτέλεσμα της διαδικασίας της γονιμοποίησης είναι τυχαίο (πρακτικώς). Δεν μπορείς να επιλέξεις ποιόν άνθρωπο θα φέρεις στην ζωή, αλλά μπορείς να αποφασίσεις αν θα φέρεις κάποιον άνθρωπο στη ζωή. Όπως καταλαβαίνεις λοιπόν, δεν αποφασίζεις εσύ γιαυτόν,αλλά για τον εαυτό σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fandago]

Οπότε τελικά διόρθωσε με αν έχω καταλάβει λάθος:
1. Αν μια γυναίκα αποφασίσει να μην φέρει στον κόσμο ένα παιδί (υπέρ της έκτρωσης):
"Με ποιο δικαίωμα αποφασίζεις για αν θα ζήσει ή όχι ένας άνθρωπος"
2. Αν η ίδια γυναίκα αποφασίσει να φέρει στον κόσμο ένα παιδί (κατά της έκτρωσης):
"μπορείς να αποφασίσεις αν θα φέρεις κάποιον άνθρωπο στη ζωή[...]δεν αποφασίζεις εσύ γι' αυτόν,αλλά για τον εαυτό σου"

Οι ενστάσεις μου είναι δύο :
1. Πως αποφασίζεις για τον εαυτό σου, από την στιγμή που αποφασίζεις να έρθει άλλος άνθρωπος στη ζωή;
2. Τι διαχωρίζει την βαρύτητα της κάθε απόφασης; Και στις δύο περιπτώσεις δεν το παίζεις "Θεός" δίνοντας ή παίρνοντας ζωή; (επειδή ακούστηκε και αυτή η φράση)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

Κακή Επιρροή, εσύ λοιπόν θα το σκότωνες ή το σύνδρομο down δεν είναι αρκετά σοβαρό (χωρίς ίχνος ειρωνείας);

ναι χωρίς δεύτερη σκέψη
πιστεύεις δεν πιστεύεις στον αλτρουισμό μου λίγο με απασχολεί και να με συγχωρείς

Αυτό που με εκπλήσει πάντως είναι ότι είσαι πεπισμένος ότι ένας άρρωστος άνθρωπος θα έχει και ποιότητα ζωής τη στιγμή που δεν έχουμε ΚΑΝ ράμπες για τα αναπηρικά καρότσια (δε μιλάω καν για τα καρότσια με τα υγιή βρέφη)
προφανώς ξέρεις κάποια περίπτωση που η οικογένεια έχει παιδί με σύνδρομο down και "φαίνονται" πολύ ευτυχισμένοι ή κάποια άλλη περίπτωση με κάποιο άρρωστο παιδί
μπράβο τους ειλικρινά και χαίρομαι για αυτούς
για κάθε μία τέτοια ευτυχισμένη οικογένεια υπάρχουν άλλες 100 δυστυχισμένες όμως

μπορεί να είναι μέρος της αμορφωσιάς μου που πιστεύω ότι ένα μη υγιές παιδί δε μπορεί να φέρει την ευτυχία στους ανθρώπους ούτε στον εαυτό του (εκτός αν πιστεύεις ότι το να είσαι ζωάκι/γλαστράκι σου φέρνει κι ευτυχία), ή μπορεί να είναι μέρος της δικής μου εμπειρίας και των όσων έχω δει εγώ στο δικό μου κοντινό περιβάλλον

Πάντως χωρίς να θέλω να υποβιβάσω κανέναν άντρα, συγγνώμη για αυτό που θα πω, αλλά επειδή η γυναίκα γεννάει, η γυναίκα το κουβαλάει μέσα της 40 εβδομάδες (κι όχι 36) της γυναίκας τα γεννητικά όργανα ξεσκίζονται, της γυναίκας το κορμί παρουσιάζει διαβήτη οιδήματα πίεση κι ένα σωρό άλλα "προβλήματα", η γυναίκα ξυπνάει και το ταΐζει κάθε 2 ώρες, η γυναίκα τέλος πάντων είναι αυτή που τραβάει το μεγαλύτερο ζόρι, η γυναίκα πονάει, η γυναίκα είναι αυτή που στις περισσότερες περιπτώσεις θα μείνει να το μεγαλώσει αν ο άλλος κουραστεί και φύγει, πιστεύω ότι κανένας άντρας δεν είναι σε θέση να γνωρίζει κι άρα να έχει και άποψη που είναι αντικειμενική ή ρεαλιστική
Η άποψη ενός άντρα είναι εντελώς θεωρητική και η αλήθεια είναι ότι στη θεωρία και εγώ μπορώ να ισχυρίζομαι Ο,ΤΙ θέλω

Είναι σαν να οδηγείς εσύ και να μου λες δεν έχει φρένα κι εγώ να σου λέω... έλα μωρε... υπερβάλεις.. οι άλλοι πως εχουν φρένα? (εννοείται ότι θα είμαι εκτός αυτοκινήτου)

Σχετικά με το 98% των μη άρρωστων παιδιών που ρωτάς
Θεωρώ αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός να πράτει βάση της δικής του λογικής και βάση των δικών του αναγκών και συνθηκών
Οπως είπα και πιο πριν δεν αρκεί μόνο η αγάπη για να μεγαλώσει ένα παιδί, πρέπει κάτι και να τρώει
Και καλώς ή κακώς δεν έχουν όλες οι κοπέλες/γυναίκες στήριξη ώστε να μεγαλώσουν ένα παιδί που δεν είναι μέσα σε γάμο ή προγραμματισμένο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lorien]

Yπαρχουν περιπτωσεις αναπηριας, στις οποιες το παιδι καταφερνει να ειναι ευτυχισμενο, συμφωνα με ερευνες. Ομως δεν ειναι ολες οι περιπτωσεις ετσι. Επισης υπαρχουν και πιο σοβαρες αναπηριες, καθως και ανιατες αρρωστιες που απλα βασανιζουν το παιδι μεχρι να πεθανει , όπως τα 2000 παιδια με κυστικη ινωση που γεννιουνται καθε χρονο στις ΗΠΑ.

Και μη ξεχναμε και το αλλο : μπορει ενα παιδι με down να νιωθει ευτυχισμενο....αλλά αυτο προυποθετει οτι θα εχει το σωστο οικογενειακο περιβαλλον ! Δεν ειναι ολοι οι γονεις και ολοι οι συγγενεις και φιλοι αρκετα αποτελεσματικοι για να το προσφερουν. Θελει πολλη αγαπη και θυσια.

Υπαρχουν μαναδες που πεθαινουν επειδη απαγορευεται να κανουν εκτρωση και εχουν προβληματα υγειας !

Οπως ειπε και η ΚΕ, υπαρχουν και οικονομικοι λογοι πχ.

Επομενως καθε περιπτωση ειναι διαφορετική και καλο ειναι να μην γενικευουμε.

Μερικες φορές τα επιχειρηματα των ατομων κατα της εκτρωσης , ειναι λιγο υποκριτικά, αφου μιλανε υπερ της ζωης του αγεννητου...αλλά ξεχνανε και την μετεπειτα ζωή του, αλλά και την ζωη της μητερας...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[prime]

Να πω κάτι τελείως άσχετο που θυμήθηκα μόλις πριν λίγο.
Όταν ήμουν β' λυκείου, πριν πολλά πολλά χρόνια , μας μάζεψαν και μας παρουσίασαν ένα βίντεο κατά των εκτρώσεων με πάρα πολύ γραφικές εικόνες.
Ήταν μια συντονισμένη προσπάθεια να μας σοκάρουν, κατά την άποψή μου, ώστε να υπάρξει μείωση των εκτρώσεων.
Κατ ' εμέ ιδιαίτερα άστοχη κίνηση καθώς θα ήταν πολύ πιο χρήσιμο να μας παρουσιάσουν και να μας διδάξουν μεθόδους αντισύλληψης και κυρίως το προφυλακτικό που προστατεύει και από σεξ. μεταδιδόμενα νοσήματα.
Υποκριτικότατος ο ρόλος της πολιτείας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

Διάβασα λίγο το θέμα και θέλησα να γράψω μερικές σκέψεις.

Κάποιοι θεωρούν την έκτρωση φόνο, δεν ξέρω ίσως είναι έτσι!
Όμως νομίζω υπάρχει κάτι χειρότερο, και ηθικά, από τον φόνο ... μια άθλια ζωή. Δεν αναφέρομαι σε θέματα υγείας που μόνο οι φανατισμένοι δεν αποδέχονται, σε αυτή την περίπτωση, την έκτρωση.

Τι πιο άθλιο, για ένα παιδί, αν οι γονείς του επειδή βρίσκονται στο ζενίθ της επαγγελματικής τους πορείας να το έχουν σε μια δεύτερη μοίρα;
Τι πιο άθλιο για το παιδί αν δεν εκτίμα το επάγγελμα των γονιών του και ντρέπεται για αυτό;
Τι πιο άθλιο για ένα παιδί αν λόγο οικονομικής κατάστασης στερηθεί την μόρφωση;
Τι πιο άθλιο αν το παιδί αν δεν θέλει να κάνει παρέες για να μην μάθουν για την οικογενειακή κατάσταση του;
Τι πιο άθλιο αν το παιδί δεν θέλει να "μοιάσει" στους γονείς του;

Κάποιοι θεωρούν ότι όσοι είναι υπέρ της έκτρωσης σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους! Δεν είναι έτσι, το αντίθετο ισχύει. Όσοι είναι υπέρ της έκτρωσης σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους επειδή προτιμούν να βασανίσουν μια ψυχή από το έχουν ... τις τύψεις του ... φόνου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γίδι]

Την εμπάθεια που ακριβώς την διακρίνεις; Επειδή υποστήριξα ότι η έκτρωση είναι φόνος ίσως; Δεν συμφωνείς με αυτό; Το 'έκτρωση για κάποιο λόγο' είναι λιγότερο φόνος; Ποιά είναι η πρακτική διαφορά δηλαδή;
Εσύ τόσα χρόνια είχες την ψευδαίσθηση ότι η ιατρική τεχνογνωσία αναπτύσσεται με γνώμονα την αρχική της δεοντολογία; Πιστεύεις ότι οι κύριοι που κάνουν τις εκτρώσεις αξίζουν τις βίλες τους επειδή έσωσαν 500 ανθρώπους έκαστος, από μια βασανιστική ζωή; Δηλαδή έχει καταγραφεί με μαθηματική ακρίβεια και αποδειχθεί ότι σε συγκεκριμένες περιπτώσεις ο ασθενής έχει συγκεκριμένο και προδιαγεγραμμένο μέλλον ώστε να μπορούν να αποφασίσουν με σιγουριά οι γονείς του, αν θα πρέπει να διακόψουν τη ζωή του;[/Β]
Τι εννοείς πειράζει; Ποιόν να πειράζει και γιατί; Το παιδί θα πεθάνει, δεν θα μπορεί να έχει άποψη επί του θέματος, έτσι δεν είναι; Ποιός θα πειραχτεί λοιπόν; Κανένας. Εκεί ακριβώς είναι και το θέμα αγαπητή Γίδι.
Ξέρεις πως θα τα φέρει η ζωή; Ξέρεις εάν και πόσες εγχειρήσεις θα χρειαστεί; Ξέρεις εάν θα είναι δυστυχισμένο η ευτυχισμένο; Λες να τα μαθαίνουμε όλα αυτά και ακόμα περισσότερα με έναν απλό υπέρηχο όταν το παιδί είναι 7 εβδομάδων;
Και γιατί επιμένετε μόνο σε αυτές τις περιπτώσεις; Γιατί δεν παίρνετε θέση και στο υπόλοιπο 98% των περιπτώσεων;

Το εμπαθές στην επιχειρηματολογία σου είναι ότι το πας στα άκρα και λες "οκ, άστε το να γεννηθεί για να το δείτε, που θα έχει το όποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας, και μετά σκοτώστε το". Ναι, η έκτρωση είναι αφαίρεση ζωής, αλλά δεν είναι το ίδιο με αυτό το είδος του στυγνού φόνου.

Αυτό με τις βίλες απαξιώ να το σχολιάσω, πάμε στο θέμα μας...

Το ότι κάποιοι άνθρωποι έχουν προδιαγεγραμμένη κακή ποιότητα ζωής, είναι γεγονός. Όχι τόσο γιατί ίσως ταλαιπωρηθούν με μία εγχειρησούλα, αλλά γιατί για κάποια πράγματα όντως δεν αναμένεται καν να βρεθεί η λύση (και, ξέρω γω, ας εμπιστευτούμε λίγο και την επιστήμη σε αυτό...).. Και μην ξεχνάς ότι δεν έχουν όλοι οι γονείς τη δυνατότητα να δώσουν στο άρρωστο παιδί τους αυτό που χρειάζεται. Απλά δεν έχουν.

Και σε αυτά τα θέματα, όσο και να λατρεύεις το παιδί σου, η αγάπη σου δε θα το κρατήσει ζωντανό, ούτε υγιές, ούτε καν ευτυχισμένο.

Και σε τελική ανάλυση, δε γεννάς ένα παιδί σοβαρά άρρωστο εν γνώσει σου, λέγοντας "έλα μωρέ, ποιος ξέρει, μπορεί να ανακαλύψουν ένα εμβόλιο που να θεραπεύει το σύνδρομο down, έλα μωρέ, μπορεί να βρω τα λεφτά για τις 8 εγχειρήσεις καρδιάς, έλα μωρέ, μπορεί να μην το πειράζει που έχει τρία χέρια..."

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

Να πω κάτι τελείως άσχετο που θυμήθηκα μόλις πριν λίγο.
Όταν ήμουν β' λυκείου, πριν πολλά πολλά χρόνια , μας μάζεψαν και μας παρουσίασαν ένα βίντεο κατά των εκτρώσεων με πάρα πολύ γραφικές εικόνες.
Ήταν μια συντονισμένη προσπάθεια να μας σοκάρουν, κατά την άποψή μου, ώστε να υπάρξει μείωση των εκτρώσεων.
Κατ ' εμέ ιδιαίτερα άστοχη κίνηση καθώς θα ήταν πολύ πιο χρήσιμο να μας παρουσιάσουν και να μας διδάξουν μεθόδους αντισύλληψης και κυρίως το προφυλακτικό που προστατεύει και από σεξ. μεταδιδόμενα νοσήματα.
Υποκριτικότατος ο ρόλος της πολιτείας.

Δεν ξέρω αν είναι σχετικό με το θέμα ... αλλά αυτό δεν είναι πολιτείας αλλά θέμα διευθυντή επειδή για τέτοια γεγονότα το ΥΠΕΠΘ δεν ασχολείται καθόλου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Εδάδ]

Δεν ξέρω αν είναι σχετικό με το θέμα ... αλλά αυτό δεν είναι πολιτείας αλλά θέμα διευθυντή επειδή για τέτοια γεγονότα το ΥΠΕΠΘ δεν ασχολείται καθόλου.

Μόνο για τέτοια...

Το βίντεο αυτό είναι πουριτανιστική προπαγάνδα.
Μακάρι να υπήρχε και το βίντεο με την αντίθετη άποψη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.