Nαι Πλούτων αλλά η λίρα Αγγλίας σε σχέση με τη δραχμούλα της Ελλάδας στις παγκόσμιες αγορές απλά δεν συγκρίνεται από άποψη αξίας!
Ακόμα χειρότερα για την Ελλάδα, αν μια ισχυρή οικονομία δεν αντέχει τα γερμανικά δεσμά φαντάσου τι συμβαίνει με την Ελληνική... Μην ανησυχείς όμως σταδιακά και άλλα κράτη "θα την κάνουν" και νομοτελειακά θα έρθει και η δική μας σειρά. Μέχρι τότε ... άσε να πάνε.
Πάντως μη νομίζεις ότι αυτή η παρένθεση του Ευρώ είναι η πρώτη στην σύγχρονη ιστορία μας είχαμε νομίσματα πολλά ... πχ
Κατοχικά Γερμανικά Μάρκα
Μεσσογειακή λιρέττα (Cassa Mediterranea di Credito) στα νησιά του Ιονίου την ιονική δραχμή
Βουλγαρικό χαρτονόμισμα. Κυκλοφορούσαν στη Β. Ελλάδα
Δηνάρια της Ελληνικής κοινότητας του Μπουλκές.
Ο Παπαδιαμάντης αναφέρει στα έργα του, τα νομίσματα κυκλοφορούσαν στα νησιά με τοπικές ανταλλαγές που έκαναν σαράφηδες (κατάκλεβαν φτωχούς ανθρώπους). πχ στο Χριστουγεννιάτικο διήγημά του "Ο Αμερικάνος" αλλά και σε άλλα (Τα έχω διαβάσει όλα του Παπαδιαμάντη) αναφέρεται σε τέτοια νομίσματα όπως να πούμε το
σφάντζικο είναι αυστριακό νόμισμα των είκοσι κρόιτσερ, που κυκλοφορούσε πολύ στην Ελλάδα και γενικά στη Μεσόγειο τον 19ο αιώνα. Οι γερμανομαθείς θα αναγνώρισαν το γερμανικό zwanzig, είκοσι. Τη λέξη τη δανειστήκαμε μέσω ιταλικών (la svanzica), γι’ αυτό και συχνά τη βρίσκουμε και σε θηλυκό γένος, η σφάντζικα..... και πλήθος ακόμα νομίσματα.
Είπα για Παπαδιαμάντη (Ο Ντοστογιέφσκι της Ελλάδας) δες μια συναλλαγή όπως μόλις την βρήκα στο ίντερνετ:
..............
"..... Και προσπαθήσας ν’ ανακαλέσει εις την μνήμην τας αρχαίας γνώσεις του, εδοκίμασε να κατασκευάσει πόντσι, αλλά το ρούμι δεν ήναπτε, και ούτω το προσέφερεν όπως-όπως εις τον ξένον. Ούτος δεν έκαμε παρατήρησιν, κι έρριψεν
αργυρούν σελλίνι επί της τραπέζης.
Ο μπάρμπ’ Αναγνώστης το έλαβε.
- Πόσο πάει αυτό;
-
Δεν ξέρω εγώ μονέδα του τόπου, είπεν ο άγνωστος.
Ο γέρων ήνοιξε το συρτάρι του, κι εζήτει αν θα είχεν αρκετά κέρματα διά να δώσει τα ρέστα, αλλά δεν έβρισκε πλείονα των ογδοήκοντα λεπτών εις δεκάρες, πεντάρες και δίλεπτα. Εν τούτοις δεν του εσυγχώρει η συνείδησις να δολιευθεί τον πελάτην, και είπε:
-
Σφάντζικο δεν σας βρίσκεται, κύριε;
- Δεν έχω εγώ μονέδα άλλη από Αγγλία και Αμέρικα, είπεν ο ξένος.
- Δεν βγαίνουν τα ρέστα, κύριε. Πάρτε το ασημένιο σας. Αυτό θα πάει, πιστεύω, ως μια και τριανταπέντε, μια και σαράντα. Αύριον μου δίνετε είκοσι λεπτά.
- Κράτησε το
σίλλιν, δε θέλω ρέστα.
Ο μπάρμπ’ Αναγνώστης έμεινε χάσκων, θεωρών απλήστως τον ξένον. Αλλά την στιγμήν εκείνην εισήλθεν όμιλος εκ τριών ανθρώπων, και σταθέντες έμπροσθεν του λογιστηρίου, διέταξαν να τους δώσει από ένα ποτόν......"
Υπήρξαν και περίοδοι που δεν υπήρχε καθόλου χρήμα (όχι μια και δυό), έχω δώσει ένα παράδειγμα στο νήμα "Η Εκκλησία στην κατοχή"
..............
ΦΟΥΝΤΟΥΚΙΑ ή ΚΑΡΥΔΙΑ : 1 οκ = 1.5 οκ Σιτάρι 1,5 οκ Όσπρια 2 οκ Καλαμπόκι
ΛΑΔΙ 1οκ = 1,5 οκ Σιτάρι 4,5 οκ Όσπρια 6οκ Καλαμπόκι
ΡΑΚΗ 1 οκ = 4οκ Σιτάρι 4 οκ Όσπρια 5 οκ Καλαμπόκι
ΚΡΑΣΙ 1οκ = 1 οκ Σιτάρι 1οκ Όσπρια 1,5 οκ Καλαμπόκι