Επειδή μου αρέσει η ιστορία, οι Σκοπιανοί είχαν ξαναβρεθεί με την αριστερά στο χωριό Ψαράδες στο παρελθόν ... στις 25 και 26 Μαρτίου 1949 είχε γίνει εκεί το 2ο συνέδριο της ΝΟΦ (Σλαβομακεδονικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο) στο εκκλησάκι με τη συμμετοχή 700 αντιπροσώπων, (μετά το είπαν ΚΟΕΜ (Κομμουνισκίβεσκα Οργανιάτσα Εγκεισκα Μακεντονσκα) δηλαδή Κομμουνιστική Οργάνωση Μακεδονίας Αιγαίου, στην εποχή του ΕΛΑΣ λεγόταν ΣΝΟΦ) στο οποίο συμμετέχει και απευθύνει λόγο ο τότε γ.γ. του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης.
«Το δεύτερο συνέδριο του ΝΟΦ θα είναι συνέδριο διακήρυξης των νέων προγραμματικών αρχών του ΝΟΦ. Αρχών που είναι ο προαιώνιος πόθος του λαού μας. Θα διακηρύξει την ένωση της Μακεδονίας σε ένα ενιαίο, ανεξάρτητο, ισότιμο μακεδονικό κράτος μέσα στη λαϊκοδημοκρατική ομοσπονδία των βαλκανικών λαών, που είναι η δικαίωση των πολύχρονων αιματηρών αγώνων του», αναφέρει το ανακοινωθέν του συνεδρίου, στο οποίο διακηρύσσεται το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του «μακεδονικού» λαού. Είχε προηγηθεί η απόφαση της 5ης ολομέλειας του ΚΚΕ, που πραγματοποιήθηκε στις 30 και 31 Ιανουαρίου του 1949, στο Γράμμο και άλλαξε τη θέση του κόμματος για τους σλαβόφωνους Έλληνες, από «πλέρια ισοτιμία στις μειονότητες που ζούσαν στην Ελλάδα» σε αυτοδιάθεση των σλάβων!
«Στη Βόρεια Ελλάδα ο «μακεδονικός» (σλαβομακεδονικός)
λαός τα δωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αυτοθυσίας που προκαλούν το θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του ΔΣΕ και της λαϊκής επανάστασης, ο «μακεδονικός λαός» θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του έτσι όπως το θέλει ο ίδιος».
Είναι προφανείς οι συμβολισμοί που θέλησαν να περάσουν στον ελληνικό λαό οι Τσίπρας-Κοτζιάς. Με εμφανή τα σημάδια, εκ του αποτελέσματος των όρων της συμφωνίας φυσικά, που παραπέμπουν σε μια ιστορική…ρεβάνς.