Γενικά είναι καθαρά υποκειμενικές οι απόψεις πάνω σε αυτά τα θέματα και αυτό εμποδίζει την εφαρμογή τους σε καθολικό επίπεδο. Όντως ένα καλό παράδειγμα είναι αυτό της θανατικής ποινής σε ορισμένες πολιτείες της Αμερικής. Έτσι λοιπόν και εδώ στην Ευρώπη είναι τα πράγματα διαφορετικά εξαιτίας αντιλήψεων και άλλων παραγόντων που επηρέασαν κοινωνικά και ιστορικά αυτές τις αποφάσεις. Εφόσον ένας νόμος για να ψηφιστεί βασίζεται στην πλειοψηφία είναι αμέσως λογικό ότι η μειοψηφία δεν θα είναι ικανοποιημένη με τα αποτελέσματα αφού θα διαφέρει ιδεολογικά της πλειοψηφίας. Κάπως έτσι και ο καθένας έχει την γνώμη του για το αν του αρέσει η εφαρμογή ενός νόμου ή όχι. Μπορεί ένας πολίτης στην Αμερική να σου πεί ότι του αρέσει η εφαρμογή της θανατικής ποινής, γιατί για εκείνον καθαρίζει ο τόπος. Δεν τον αφορά το ανθρώπινο δικαίωμα της ζωής. Άλλωστε θα σου πεί, αν θέλει την ζωή του ο άλλος ας μην παρανομήσει με τέτοιον τρόπο. Δεν έχει και άδικο. Ούτε έχει και δίκιο. Αυτό εννοώ υποκειμενικό και γιαυτό δεν μπορεί να εφαρμοστεί ικανοποιώντας τους πάντες.
Εν κατακλείδι δεν μπορούν να θεωρούνται πάντα σωστοί οι νόμοι για τα ανθρώπινα δικαιώματα γιατί σίγουρα κάποιοι διαφωνούν με αυτές τις αντιλήψεις. Άρα για αυτούς δεν είναι σωστά.
Ο καθένας κρίνει όπως θέλει. Κάπως έτσι λοιπόν, πιστεύω δεν υπάρχουν στάνταρ σε αυτά.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.