Το πρόβλημα με τον σύριζα ήταν εξαρχής η ιδεολογία του και η αντίληψη που είχε για τον τρόπο αντιμετώπισης των προβλημάτων. Δεν μας κατέστρεψε αυτό καθαυτό το γεγονός ότι ο σύριζα ήταν μικρό κόμμα κάποτε και τώρα έγινε μεγάλο. Όταν λέμε να δοκιμάσουμε ένα μικρό κόμμα δεν εννοούμε ακόμα ένα κκε-μλ (για να βγάλουμε το σ που ατιμάζει το κόμμα) που θα μοιράσει επιδόματα και θα πουλήσει ριζοσπαστισμό. Μιλάμε για κάποια σοβαρή επιλογή, όπως είχε γίνει κάποτε με το ποτάμι, αλλά έμεινε εκεί λόγω υπερβολικής αναποφασιστικότητας. Όσο για τον χρόνο προσαρμογής και την ακαταλληλότητα δοκιμής νέου κόμματος σε καιρό κρίσης, φαντάζομαι ότι και οι τωρινοί «έμπειροι» θα αποχωρήσουν κάποτε και θα πρέπει αναγκαστικά να συνεχίσουμε με τους καινούριους, όσον αφορά πρόσωπα κι όχι κόμματα. Και η Ελλάδα θα είναι συνέχεια σε κρίση. Αν περιμένουμε να βγούμε από την κρίση για να δοκιμάσει κάποιος άλλος, μάλλον δεν θα είμαστε εδώ εμείς να τον δούμε.

Εξάλλου πρέπει να φύγουμε από τον τρόπο σκέψης που έχουμε τώρα για να φύγουμε κι από την κρίση, κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με αλλαγή προσώπων, αρκεί φυσικά να γίνει προς τη σωστή κατεύθυνση.