Που τραβάει όμως ο καθένας την (υποκειμενική)γραμμή που διαχωρίζει το ένα από το άλλο?
Στις περισσότερες αγορές, κάνω την σύγκριση μεταξύ της ''υποκειμενικής'' αξίας που δίνω εγώ σε ένα αγαθό που είναι συνάρτηση των προτιμήσεων μου και της ευχαρίστησης που μου προσφέρει και της ''πραγματικής'' αξίας του. Γι'αυτό ας πούμε κάποιος μπορεί να μη με δει ποτέ να δίνω πάνω από το ελάχιστο που μπορώ να δώσω σε καφετέριες π.χ και να με πει ''τσιγκούνη'' ή αντίστοιχα να δει κάποιος τι ''σπαταλάω'' στο bandcamp ή το patreon και από εκεί να κρίνει πως είμαι σπάταλος. It's about perspective.
Οι περισσότερες περιπτώσεις που διάβασα εδώ είναι σχεδόν κλινικές περιπτώσεις πάντως