Θέλω να ελπίζω πως γίνεται... Βλέπω και τους γονείς μου που είναι 27 χρόνια παντρεμένοι και σχεδόν 30 ζευγάρι και δεν μπορώ καν να τους διανοηθώ χωρισμένους.
Όπως και να χει, από πλευράς μου μπορώ να με φανταστώ με τον ίδιο άνθρωπο όλη μου τη ζωή, ενώ παλιότερα φοβόμουν ότι θα βαρεθώ κτλ. Το μόνο που χρειάστηκε ήταν 2-3 καλοί μαλ..κες και μερικά γερά άκυρα για να καταλάβω ότι τελικά δεν είμαι τόσο player όσο πίστευα, μακριά από εμάς τα συναισθηματικά roller coaster και τα δράματα

. Και γενικά πιστεύω ότι οι άνθρωποι που χτίζουν μια υγιή σχέση και αγαπιούνται δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα.
Το μόνο που με προβληματίζει είναι ότι δεν έχω ερωτευτεί ποτέ, τουλάχιστον όχι με την έννοια αυτού του κεραυνοβόλου αισθήματος που σου μένει. Είμαι ξεκάθαρα ο άνθρωπος που αρκείται στο "μου κάνει το κλικ" για αρχή και στην πορεία αναπτύσσω συναισθήματα, οπότε έχω πάψει να πιστεύω ότι θα ερωτευτώ κάποιον και θα ζήσω για πάντα μαζί του, μάλλον με ανάποδη συλλογιστική θα συμβεί το λαβ στορυ μου