Έλα τώρα, καμία σχέση η οικονομική δέσμευση με την ανατροφή ενός ανθρώπου. Ειδικά αν έχεις και μια α' οικονομική άνεση, δεν αλλάζει τίποτα σπουδαίο στη ζωή σου (αν δε θες να έχεις άλλες επαφές με το παιδί σου).
Οι περισσότεροι άντρες δεν είναι σε αυτήν την κατηγορία όμως. Άσε που αν το δούμε έτσι και η γυναίκα που έκανε το παιδί ενός τέτοιου άντρα μπορεί να ζει μια χαρά από την διατροφή που θα του παίρνει και να έχει το παιδί παρκαρισμένο μπροστά στην TV. In fact υπάρχουν και τέτοιες που το κάνουν σκόπιμα.
Την ευθύνη αυτή θες να την αποποιηθείς και με το προφυλακτικό. Μπορεί να ακουστεί αστείο, αλλά γιατί είναι οκ να μη φέρνεις σε επαφή το σπερματοζωάριο με το ωάριο, ενώ άπαξ και γίνει μια τυχαία σύλληψη και θες να την "αναιρέσεις" να θεωρηθείς ανεύθυνος; (Δε μιλάω φυσικά για περιπτώσεις απροφύλακτου σεξ, μιλάμε τώρα για το να σκιστεί, να βγει, κτλ).
Ναι, και υπάρχουν και άτομα που θεωρούν το σεξ εκτός γάμου ανευθυνότητα, άλλοι που θεωρούν το πιάσιμο του χεριού χωρίς αποκατάσταση ανευθυνότητα, άλλοι το κοίταγμα στα μάτια, κ.ο.κ. Κάθε άνθρωπος τοποθετεί μια διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο τι είναι ανευθυνότητα και τι όχι. Εγώ έχω τοποθετήσει την δική μου στο συγκεκριμένο σημείο για λόγους προσωπικής ηθικής και κρίνω με βάση αυτό. Για εσένα ανευθυνότητα μπορεί να μην είναι ούτε η έκτρωση, ή ούτε το να το πουλήσεις για όργανα ξέρω εγώ. Δεν μπορώ να πως εγώ έχω δίκιο και εσύ άδικο διότι η ηθική είναι προσωπικό θέμα και δεν υπάρχει κανένας καθολικά κοινός αποδεκτός κώδικας. Δεν είναι φυσική ούτε μαθηματικά. Αυτό που μπορώ να κάνω βέβαια και αυτό που κάνω, όπως και εσύ και όλοι μας είναι να κρίνω τους άλλους και τον εαυτό μου σύμφωνα με τον δικό μου κώδικα ηθικής.
Αυτό δε σημαίνει πως οτιδήποτε βρίσκεται έξω απ' το comfort zone σου είναι διαχειρίσιμο και τελικά ωφέλιμο για τη ζωή σου. Μπορεί να αποβεί και ολέθριο.
Σαφέστατα, η ωρίμανση ενέχει και την πιθανότητα καταστροφής, αλλά κίνδυνος υπάρχει και στο να μείνεις στάσιμος. για διαφορετικούς λόγους. Είναι αρκετά κοινό fallacy να νομίζουμε πως το να μην κάνουμε κάτι είναι ασφαλές.
Στην αρχή, επειδή το είχα φανταστεί ότι υπάρχει κάποιο προσωπικό βίωμα (απ' τον τρόπο που επέμενες), απέφυγα να πω ανοιχτά τη γνώμη μου. Αλλά τώρα εδώ που έφτασε η συζήτηση θέλω να μιλήσω. Μπορεί να πω πράγματα τα οποία να φανούν τελείως λάθος στα μάτια σου, αλλά γι' αυτό είμαι εδώ, να μαθαίνω κι εγώ.
Από τον τρόπο με τον οποίο μιλάς για την οικογένειά σου φαίνεται 1ον ότι είσαι καλό παιδί και 2ον ότι έχεις εισπράξει αγάπη. Εγώ όμως θα σου θέσω κι ένα άλλο απτό παράδειγμα μιας πρώην φίλης μου, η οποία γεννήθηκε επίσης από μη προγραμματισμένη εγκυμοσύνη. (Ας την πούμε "Κ").
Spoiler
Αρχικά οι γονείς της Κ ήταν επίσης αταίριαστοι και χώρισαν όταν αυτή ήταν 2 χρονών. Ο μπαμπάς της συνέχισε τη ζωή που έκανε κι ο δικός σου πριν γίνει πατέρας, ενώ τις ελάχιστες φορές που έπαιρνε την Κ μαζί του (σε διακοπές), την παρατούσε κι έβγαινε έξω με τους φίλους του. Το κοριτσάκι 2-3 χρονών σε αυτά τα σκηνικά. Α επίσης μια φορά την ξέχασε στην παραλία μια ολόκληρη μέρα επειδή έκανε σερφινγκ. Πλέον ζει με άλλη γυναίκα και με την Κ έχει μια καλή, φιλική όμως σχέση. Όχι πατέρα - κόρης. [font=Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif]Η Κ λοιπόν, πριν 3 χρόνια και έπειτα από μια επεισοδιακή έξοδο, πλάνταξε στην αγκαλιά μου εκμυστηρευόμενη ότι μισεί τη μάνα της (για την ακρίβεια είπε χειρότερες κουβέντες που ντρέπομαι να μεταφέρω) και ότι η ίδια εύχεται να μην είχε γεννηθεί ποτέ. [font=Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif]Να μου πεις, αυτοί οι άνθρωποι ενδεχομένως να μην ήταν ποτέ ικανοί για να γίνουν γονείς και η πορεία του παιδιού τους να ήταν η ίδια, ακόμη και αν το έκαναν προγραμματισμένα. Μπορεί να έχεις ζήσει αντίστοιχες δυσκολίες, αλλά να έβλεπες τα πράγματα αλλιώς λόγω διαφορετικού χαρακτήρα. [/font] [font=Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif]Μπορεί η ζωή της Κ μια μέρα να αλλάξει προς το καλύτερο και να ευγνωμονεί όπως εσύ. Μπορεί, όμως, να καταστράφηκαν ψυχικά τρεις άνθρωποι γιατί "είναι κρίμα να χαθεί μια ζωούλα". Δεν ξέρω, εσύ πες μου. [/font]
Αρχικά αυτό σαν ιστορία δεν λέει πολλά γιατί θα μπορούσε κάλλιστα να συμβεί και μέσα σε μια οικογένεια όπου η κοπελιά ήταν προγραμματισμένη. Μπορείς να ισχυριστείς ότι η πιθανότητα θα ήταν μικρότερη και πολύ πιθανόν να έχεις δίκιο αλλά η ουσία δεν αλλάζει για τον παρακάτω λόγο.
Γιατί η Κ δεν έχει αυτοκτονήσει? Τα άτομα που πραγματικά θεωρούν πως η ζωή που ζουν είναι χειρότερη από την ανυπαρξία παίρνουν δυο πακέτα ντεπόν και φεύγουν αθόρυβα στον ύπνο τους. Συνεπώς η Κ παρ'όλη την στεναχώρια που πέρασε και τα προβλήματα της ζωής της, εν τέλει θεωρεί την ζωή που έχει καλύτερη από το τίποτα. Μπορεί να μην δέχθηκε την αγάπη που δέχεται ένα φυσιολογικό παιδί αλλά είναι στο χέρι της να τα ξεπεράσει όλα αυτά και να ζήσει την ζωή που θέλει φτιάχνοντας τη δική της οικογένεια και ζώντας με τα άτομα που αυτή έχει επιλέξει.
Μην κρίνεις από τα λόγια της. Είναι φυσιολογικό όλοι να λέμε "γιατί γεννήθηκα" όταν περνάμε δύσκολα. Οι πράξεις των ανθρώπων είναι που δείχνουν την πραγματικότητα. Και όπως είπες κι εσύ η ίδια, όταν κάποιοι άνθρωποι είναι τόσο ηλίθιοι και ανεύθυνοι μάλλον κατά πάσα πιθανότητα θα παντρευτούν κάποια στιγμή και θα κάνουν παιδί έτσι κι αλλιώς γιατί σιγά να μην μπουν στην διαδικασία να σκεφτούν ότι δεν είναι κατάλληλοι.
Για την ακρίβεια όταν σκέφτεσαι αν όντως είσαι κατάλληλος να κάνεις παιδί ή όχι, μάλλον είσαι, γιατί έχεις τουλάχιστον την ικανότητα της ενδοσκόπησης και της αυτοκριτικής και μάλλον όπως όλοι οι άνθρωποι με αυτές τις ικανότητες κρίνεις τον εαυτό σου πολύ σκληρά.
Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι το ίδιο ικανοί και πρόθυμοι να τα βγάλουν πέρα σε τέτοιες καταστάσεις. Και σίγουρα δεν μπορείς να πεις ευθυνόφοβο κάποιον που επιλέγει την έκτρωση όταν έχει την αυτογνωσία ότι δε θα γίνει καλός γονιός τη δεδομένη στιγμή. Όπως προείπα, υπάρχει το comfort zone, αλλά υπάρχει και το red line. Και δεν μπορώ να φανταστώ μεγαλύτερη δυστυχία για ένα παιδί απ' το να αισθάνεται ανεπιθύμητο στο ίδιο του το σπίτι.
Μπορώ και θα το κάνω. Για την ακρίβεια το θεωρώ αρκετά τίμιο εκ μέρους μου που το κάνω αυτό. Μπορεί όπως έχεις καταλάβει να έχω ακραίες απόψεις σε αρκετά θέματα αλλά τουλάχιστο έχω κάποιες απόψεις και κάποιες διαχωριστικές γραμμές, έστω και αν αυτές είναι αυθαίρετες ή προϊόντα προσωπικών προκαταλήψεων. Δεν είμαι ο ανθρώπινος ζελές που είναι οκ με όλους και με όλα. Αυτό σε όσους ανθρώπους αρέσω και θέλουν να κερδίσουν τον σεβασμό και την εκτίμηση μου αποτελεί έναν χάρτη για το ποιες συμπεριφορές και ανθρώπους εκτιμώ και ποιες όχι. Σε όσους δεν αρέσω, well δεν βλέπω κανέναν απολύτως λόγο γιατί δώσουν δεκάρα για το οτιδήποτε λέω ή πιστεύω. Δεν είμαι κανέναν δικτάτορας που επιβάλει τις προσωπικές του αρχές στο σύνολο.
Spoiler
Fow now
