Φιλίες

[Στελλα00]

Ως καινούριο μέλος στο φόρουμ ήθελα και εγώ να γράψω τους προβληματισμούς μου περί φιλίας. Γιατί τελικά είναι τόσο δύσκολο - σπάνιο να βρεις άτομα που πραγματικά θα κολλήσεις /ταιριάξεις και θα σε δεχτούν έτσι όπως ακριβώς είσαι; Είμαι 20 χρόνων, εχω κάνει παρέα με αρκετά άτομα στο παρελθόν αλλα παντα είχα 1-2 πολύ καλους φίλους. Τώρα πια μόνο έναν και με άλλους 2 που βρισκόμαστε αραιά και που για καφέ και τέτοια.Ο ένας από του δυο φίλους που έγραψα παραπάνω αποφάσισε μετά από πολύ σκέψη και αφού υπήρξε απόμακρος για καιρό, να μου πει ότι δεν ταιριάζουμε πλέον σαν άτομα, δεν υπάρχει χρυσή τομή μεταξύ μας, δεν βαδίζουμε στο ίδιο μονοπάτι κλπ. Σκληρό στην αρχή αλλά μετά από σκέψη κατάλαβα ότι ίσως είχε δίκιο, ήταν και η απόσταση στη μέση (σπουδαζουμε σε διαφορετικά μέρη), βρισκόμασταν το πολύ 2 φορές το χρόνο, ήξερε όμως τα πάντα για μένα και κάναμε παρέα από το λύκειο. Θεωρούσα ότι θα κρατούσε η φιλία μας, θεωρούσα ότι αυτό το άτομο με ξέρει και με δέχεται όπως είμαι. Να πω ότι ήμασταν αντίθετοι χαρακτήρες, τέλος πάντων και υπήρχαν φάσεις που εκνευρίζομουν μαζί του και εκείνος με μένα, όχι για κάτι σημαντικό, αλλά είπαμε διαφορετικοί χαρακτήρες-διαφορετικές απόψεις. 1 καλή φίλη που έχω είναι η καθηγήτρια μου που κάναμε ιδιαίτερα και έχουμε πολύ καλή σχέση, ξέρει πολλά για μένα, επικοινωνούμε κλπ. Βέβαια εκείνη είναι στο μέρος που γεννήθηκα και όχι εδώ που σπουδάζω. Μου λείπει να υπάρχει ένα άτομο που θα περνάμε ώρες μαζί, θα έρχεται από το σπίτι μου, θα πηγαίνω στο δικό του, γενικά έναν "κολλητό/κολλητή ". Θέλω ουσιαστικά πράγματα, δεν με νοιάζει τόσο να βγω 2 φορές την βδομαδα, να πιω ένα καφέ για 2 ώρες και μετά τέλος. Ίσως εγώ ζητάω πολλά δεν ξέρω, απλά συνειδητοποίω πόσο δύσκολο είναι, και στη δική μου ηλικία, να κάνεις ουσιαστικές παρέες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Agaphbou]

Μου κάνει εντύπωση που λες ότι διακόψατε μια φιλία επειδή ήσαστε διαφορετικοί χαρακτήρες· παίζει να μην έχω ούτε μία φίλη/έναν φίλο που να μου μοιάζει στον χαρακτήρα. Είσαι σίγουρη ότι δεν συνετρέχε κάποιος άλλος λόγος;

Γενικά πάντως δε θεωρώ ότι είναι ιδιαίτερα δύσκολο να κάνεις αξιοπρεπείς φιλίες (νταξει, δε λέω για παιδικές κολλητές φιλίες που κρατάνε για πάντα, αυτό είναι όντως σπάνιο), αρκεί να μην περιμένεις να έρθουν από μόνες τους. Εσύ έχεις προσπαθήσει να συναναστραφείς με καινούργια άτομα; Έχεις κάποια ενδιαφέροντα μέσω των οποίων θα μπορούσες να βρεις παρέες, πχ μπαίνοντας σε μια λέσχη, μια εθελοντική ομάδα κτλ;

Επίσης αναφέρεις και ξαναναφέρεις ότι θες να σε αποδεχτούν όπως είσαι. Θεωρείς ότι απλά δε βρίσκεις κάποιον που να σε κατανοεί σε βαθύτερο επίπεδο ή έχεις κάποιο ελάττωμα που, αν δεν τρέφει ήδη αισθήματα αγάπης για σένα ο άλλος, μπορεί να σταθεί εμπόδιο στη φιλία σας;
(πχ έχει τύχει να γνωρίσω παθολογικά μυθομανή κοπέλα που όμως είχε κολλητές επειδή γνωρίζονταν από πολύ μικρές και υπήρχε αδελφική αγάπη μεταξύ τους, οπότε την αποδέχονταν έτσι.)

Αλλά επειδή υποπτεύομαι ότι είναι το πρώτο, όταν ξεκινάς να κάνεις παρέα με κάποιον, του ανοίγεσαι καθόλου ή αναλωνεις τα ίδια και τα ίδια θέματα για σχολή, χόμπι, ταινίες, σειρές, κλπ; Αυτές τις ερωτήσεις έχω προς το παρόν, χε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Στελλα00]

Ναι εντάξει σίγουρα δεν σημαίνει ότι άμα κάνεις κάποιον παρέα που είναι διαφορετικός από σένα δεν θα κολλήσετε κλπ, απλά θεωρώ ότι αν κατά βάση είσαι τελείως διαφορετικός από τον άλλον, πχ εσύ πιο συναισθηματική ο άλλος ψυχρότερος κλπ υπάρχει μια τελείως διαφορετική σκέψη σε πράγματα, μια τελείως διαφορετική οπτικη που βλέπεις κάτι και μπορείς να το αξιολογείς, και δε λέει ότι έτσι συμβαίνει με όλους αλλα τι συνέβαινε με το φίλο μου. Τώρα να σου πω την αλήθεια, μου έχουν περάσει διάφοροι λόγοι που ήταν βαθύτεροι για να ξεκοψει, αλλά επειδή δεν θέλω να το ψάχνω και πολύ το έχω αφήσει.Εχω συναναστραφει με άτομα και απ την σχολή, έχω πάει για καφέ, σε σπίτι κάποιου αλλά ακόμα δεν έχω γνωρίσει κάποιον που να έχουμε έρθει πιο κοντά και να μου ταίριαζει. Και να εννοώ ότι θελω να με κατανοεί κάποιος σε βαθύτερο επίπεδο, να υπάρχει μια σύνδεση ψυχής ασπουμε (δύσκολο ξέρω). Γενικά ανοιγομαι άμα νιώσω άνετα με τον άλλον, βέβαια εντάξει ουτε πολύ κοινωνική είμαι αλλά δεν είμαι και πολύ κλειστή, κάτι ενδιάμεσο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Γιατί τελικά είναι τόσο δύσκολο - σπάνιο να βρεις άτομα που πραγματικά θα κολλήσεις /ταιριάξεις και θα σε δεχτούν έτσι όπως ακριβώς είσαι;

Κανείς δεν πρόκειται να σε δεχτεί εξ' ολοκλήρου έτσι όπως ακριβώς είσαι, ούτε καν ο γονιός ή ο αδελφός σου. Για όλους τους ανθρώπους γύρω σου θα πρέπει να κάνεις κάποιους συμβιβασμούς, μικρούς ή μεγάλους, αν θες να τους έχεις κοντά σου. Οπότε αν δεις οτι κάποιος αξίζει αρκετά τις υποχωρήσεις και τις μικρές αλλαγές που πρέπει να κάνεις, τις κάνεις, αλλιώς δεν αξίζει να ταλαιπωρείσαι. Αυτό στο λέω για να μην περιμένεις οτι κάπου εκεί έξω υπάρχει κάποιος που θα σε αποδεχτεί έτσι ακριβώς όπως είσαι. Δεν υπάρχει, μην το περιμένεις και απογοητεύεσαι ξανά και ξανά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

Ναι εντάξει σίγουρα δεν σημαίνει ότι άμα κάνεις κάποιον παρέα που είναι διαφορετικός από σένα δεν θα κολλήσετε κλπ, απλά θεωρώ ότι αν κατά βάση είσαι τελείως διαφορετικός από τον άλλον, πχ εσύ πιο συναισθηματική ο άλλος ψυχρότερος κλπ υπάρχει μια τελείως διαφορετική σκέψη σε πράγματα, μια τελείως διαφορετική οπτικη που βλέπεις κάτι και μπορείς να το αξιολογείς, και δε λέει ότι έτσι συμβαίνει με όλους αλλα τι συνέβαινε με το φίλο μου. Τώρα να σου πω την αλήθεια, μου έχουν περάσει διάφοροι λόγοι που ήταν βαθύτεροι για να ξεκοψει, αλλά επειδή δεν θέλω να το ψάχνω και πολύ το έχω αφήσει.Εχω συναναστραφει με άτομα και απ την σχολή, έχω πάει για καφέ, σε σπίτι κάποιου αλλά ακόμα δεν έχω γνωρίσει κάποιον που να έχουμε έρθει πιο κοντά και να μου ταίριαζει. Και να εννοώ ότι θελω να με κατανοεί κάποιος σε βαθύτερο επίπεδο, να υπάρχει μια σύνδεση ψυχής ασπουμε (δύσκολο ξέρω). Γενικά ανοιγομαι άμα νιώσω άνετα με τον άλλον, βέβαια εντάξει ουτε πολύ κοινωνική είμαι αλλά δεν είμαι και πολύ κλειστή, κάτι ενδιάμεσο

Οι φίλοι είναι σπάνιο πράγμα. Αν έχεις έναν ή δυο στη ζωή σου θα πρέπει να θεωρείς τον εαυτό σου πολύ τυχερή. Οι φιλίες από το σχολείο συνήθως δεν κρατάνε διότι δεν είναι πραγματικές φιλίες. Πηγάζουν απλά από το γεγονός ότι σας βάλανε μαζί για 12 χρόνια σε μια τάξη και απλά έχετε αποκτήσει οικειότητα σε μεγάλο βαθμό. Οικειότητα =/= φιλία. Όλους τους συμμαθητές σου θα τους δεις μετά από μια δεκαετία και δεν θα έχετε τίποτα κοινό μεταξύ σας. Τους φίλους αρχικά τους επιλέγεις. Για να υπάρξει φιλία πρέπει να υπάρχει ως ένα βαθμό αρκετή ταύτιση χαρακτήρα και μια κοινή ασχολία. Άνθρωποι με εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα δεν γίνονται φίλοι διότι δεν μπορούν να περάσουν πολύ χρόνο μαζί. Πρέπει επίσης να είσαστε και κοντά, ειδικά στην αρχή της φιλίας, ώστε να μπορείτε να περνάτε χρόνο μαζί. Οι online φιλίες γενικότερα δεν είναι φιλίες και δεν στεριώνουν, διότι αν δεν είσαι εκεί ουσιαστικά δεν υπάρχεις για τον άλλο. Μόλις αλλάξει λίγο η ζωή του θα σε ξεχάσει. Ένας απλός κανόνας είναι ο "αν δεν έχει έρθει σπίτι σου, είτε γνωστοί". Πρέπει να συμβαδίζουν και οι ηλικίες επίσης, να είστε δηλαδή συνομήλικοι. Πάνω από 15 χρόνια διαφορά θα έλεγα πως είναι πολλά για να σταθεί μια φιλία και η σχέση μετατρέπεται περισσότερο σε μέντορα/μαθητή. Αφού ικανοποιηθούν οι παραπάνω προϋποθέσεις πρέπει να περάσει χρόνος και δύσκολες καταστάσεις. Πρέπει να ανοιχτείς στον άλλο και να σου ανοιχτεί έτσι ώστε σιγά σιγά να αρχίσει να δημιουργείται εμπιστοσύνη.

Οι φίλοι γενικότερα να ξέρεις δεν είναι για να σου παρέχουν κοινωνικοποίηση. Οι φίλοι είναι κυρίως για να σου παρέχουν το αίσθημα της ασφάλειας ότι έχεις κάποιον στον οποίο μπορείς να βασιστείς ότι και να συμβεί,ψυχολογική υποστήριξη και feedback για τις επιλογές της ζωής σου. Γι αυτό και άπαξ δημιουργηθεί μια φιλία δεν χρειάζεται να είστε κολλητοί και να είστε κάθε μέρα μαζί. Για την κοινωνικοποίηση έχουμε (και θα πρέπει να έχουμε) τους γνωστούς, δηλαδή άτομα που βγαίνουμε έξω και κάνουμε παρέα. Όσο πιο πολλούς από αυτούς έχεις τόσο το καλύτερο, διότι και αυτοί θα αποτελέσουν ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής σου. Οι φίλοι πάντα ξεκινάνε σαν γνωστοί, οπότε όσο μεγαλύτερο δίκτυο γνωριμιών έχεις τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα να αναπτυχθεί μια φιλία.

Όσο για την αποδοχή που έγραψες παραπάνω, δεν ξέρω γιατί ψάχνεις κάποιον ο οποίος θα σε αποδεχθεί όπως είσαι, εκτός κι αν πιστεύεις πως δεν έχεις ατέλειες στο χαρακτήρα σου. Το όλο νόημα της φιλίας και της κοινωνικοποίησης γενικότερα είναι εν μέρει να σε κάνει να ανακαλύψεις ποια είναι τα άσχημα στοιχεία του χαρακτήρα σου και να τα διορθώσεις, να αμβλύνεις τις γωνίες σου. Οι άλλοι βλέπουν πράγματα για εμάς, καλά και κακά, τα οποία εμείς δεν μπορούμε να δούμε και γι αυτό είναι σημαντικό να τους ακούμε. Το "εγώ αυτός είμαι και όποιος γουστάρει" είναι μια εντελώς εγωιστική στάση ζωής και μπεμπεκίστικη γιατί αποκλείει κάθε πιθανότητα εξέλιξης.

Αν είσαι ντροπαλή φρόντισε να το αποβάλλεις. Το να είσαι ντροπαλή γενικότερα έχει μόνο αρνητικά στη ζωή σου. Ίσως αρέσει σε κάποιους άντρες όταν είσαι μικρή γιατί είναι cute, αλλά αργότερα η αδυναμία σου να εκδηλώνεσαι κοινωνικά ή/και ερωτικά θα μεταφράζεται από τους άλλους ως αδιαφορία και πίστεψε με όσο περνάνε τα χρόνια τα wallflowers απλά μαραίνονται. Αν είσαι εσωστρεφής, που μάλλον είσαι αν είσαι ντροπαλή, θα πρέπει να καταβάλεις έξτρα προσπάθεια να αποβάλλεις την ντροπή. Η παθητικότητα γενικότερα στην ζωή να ξέρεις δεν είναι πολύ καλή στρατηγική γιατί σε καθιστά απλά έρμαιο της τύχης. Πρέπει να μπορείς αν δεις έναν άνθρωπο που σου κεντρίζει το ενδιαφέρον να πας ΕΣΥ και να τον γνωρίσεις. Αυτό το πράγμα δεν μπορώ να σου τονίσω επαρκώς πόσο σημαντικό είναι και πόσο πολύ θα αλλάξει την ζωή σου. Είναι κυριολεκτικά η διαφορά ανάμεσα σε μια ζωή ελευθερίας γεμάτη επιλογές και σε μια ζωή όπου βλέπεις παντού κλειστές πόρτες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μάρκος Βασίλης]

Από όλα τα άτομα του πλανήτη, το πρώτο που πρέπει να μας αποδεχτεί για να μπορέσουμε να ανοιχτούμε και σε άλλα άτομα μετά είμαστε εμείς. Αν δεν αποδέχομαι τον εαυτό μου κι αν δεν μου αναγνωρίζω τα καλά και τα κακά μου, πώς μπορώ να περιμένω από άλλα άτομα να με αποδεχθούν;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Viedo]

Καταρχάς, δεν θεωρώ ούτε έγω πως επειδή έχουμε διαφορετικές απόψεις ή χαρακτήρα με κάποιους ανθρώπους δεν μπορούμε να είμαστε φίλοι. Σαφώς το να έχουμε ακραία αντίθετες απόψεις με τους φίλους μας και να είμαστε αδιάλακτοι στο να ακούσουμε τη δική τους οπτική πάνω σε ένα ζήτημα, θα οδηγούσε σε συνεχείς προστριβές και πολύ πιθανόν σε διάλυση της παρέας. Ωστόσο, είναι υγιές, κατ' εμέ, να μη συμφωνούμε σε όλα τα θέματα και άλλωστε αυτό είναι και ευεργετικό, αφού μπορούμε να ανταλλάσσουμε απόψεις και να βλέπουμε το ίδιο πράγμα από οπτικές διαφορετικές.

Βέβαια, θεωρώ πως για να χτίσεις μια φιλία θέλει και χρόνο. Δε μπορείς να αρχίσεις να μιλάς με ένα άτομο και σε 1-2 εβδομάδες, ακόμα και σε μήνα, να τόν θεωρείς τον καλύτερο σου φίλο, πως δε θα σε πληγώσει ποτέ, ότι κατανοεί πάντα ό,τι λες κλπ. Επίσης, δεν είναι κακό να περάσετε και κάποιες δυσκολίες (απόσταση, διαφωνίες, σχέση), ώστε να δείτε πώς ανταποκρίνεται η μεταξύ σας σχέση -φιλία- σε τέτοιες καταστάσεις, μιας και τους φίλους δεν τους έχουμε μόνο για τα καλά και τα ρόδινα στη ζωή μας.

Κάτι ακόμα, όχι για να σε αποθαρρύνω, αλλά νομίζω όταν απεγνωσμένα αναζητάς φιλία - παρέα, πιο πιθανόν είναι να συναναστραφείς με λάθος άτομα, καθώς δεν θα έχεις ξεκάθαραση κρίση για το άτομο απέναντί σου, αλλά απλώς επειδή και μόνο ικανοποιεί ορισμένες σου ανάγκαιες εκείνης της στιγμής (πήγατε μια φορά για καφέ, είδατε στο σπίτι ταινία).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Στελλα00]

Όχι δεν νομίζω να κανω από "απόγνωση" παρέα με άτομα που δεν μου ταιριάζουν, αν ήταν θα το είχα κάνει ήδη. Δεν λέω ότι δεν έχω άτομα να βγω, το θέμα είναι να υπάρχει και κάτι πιο ουσιαστικό με τον άλλον, να μπορείς να είσαι ο εαυτός σου. Εννοείται ότι ξέρω τον χαρακτήρα μου, ξέρω τα καλά και τα κακά μου και είμαι μια χαρά με αυτό. Δεν είπα ότι είμαι τέλεια. Και σε καμία περίπτωση δεν εννοώ ότι θελω να δέχονται οι άλλοι αυτό που είμαι ανεξαιρέτως, και εγώ να μην δέχομαι τον άλλον ξέρω γω με οποία αρνητικά του. Και επίσης θεωρώ ότι αν βγαίνεις με κάποια άτομα μόνο για καφέδες ή ποτά και εν τέλει δεν σας ενώνει κάτι πιο βαθύ, για εμένα είναι λίγο άσκοπο. Θα βαρεθώ μετά και θα νιωθω και κενή. Το νόημα είναι να βρεις άτομα που θα σε γεμίζουν, με γνώσεις, με τις συζητήσεις σας, κλπ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Viedo]

Όχι δεν νομίζω να κανω από "απόγνωση" παρέα με άτομα που δεν μου ταιριάζουν, αν ήταν θα το είχα κάνει ήδη.

Δεν είπα ότι απεγνωσμένα αναζητάς παρέα εσύ, γενικά αναφέρθηκα στο όταν ψάχνουμε κάτι απεγνωσμένα είτε είναι φιλία είτε είναι ερωτική σχέση. Δεν καταληγούμε και στα καλύτερα δυνατά άτομα, που θα μπορούσαμε να είχαμε βρει.

Όλα φιλικά πάντα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Valder]

Ίσως εγώ ζητάω πολλά δεν ξέρω, απλά συνειδητοποίω πόσο δύσκολο είναι, και στη δική μου ηλικία, να κάνεις ουσιαστικές παρέες.

Περίμενε να φτάσεις 36 χρονών όπως εγω και θα σου πω εγω μετά πόσο δύσκολο είναι να διατηρήσεις τις φιλίες σου σε κάθε ηλικία.

Στέλλα μου, αν οι φιλίες κόβονται για μια παρεξήγηση, τότε όλη η φιλία ήταν μια παρεξήγηση.

Όπου παρεξηγηση βάλε τυχαιότητα, άλλο άνθρωπο, κλπ.

Προχώρα μόνη σου. Ας σε πλησιάσουν όσοι αναγνωρίσουν ποια είσαι.

Αρκετά με τον κάθε περίεργο που πουλάει φιλία απλά γιατί δεν έχει τίποτα καλύτερο να κάνει για να σκοτώσει το χρόνο του. Ο χρόνος είναι το πιο πολυτιμο αγαθό και δεν είναι για ξόδεμα σε δήθεν φίλους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

Αρκετά με τον κάθε περίεργο που πουλάει φιλία απλά γιατί δεν έχει τίποτα καλύτερο να κάνει για να σκοτώσει το χρόνο του. Ο χρόνος είναι το πιο πολυτιμο αγαθό και δεν είναι για ξόδεμα σε δήθεν φίλους.

Και πως ξεχωρίζεις τον δήθεν πωλητή από τον legit εν δυνάμει φίλο?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Valder]

Και πως ξεχωρίζεις τον δήθεν πωλητή από τον legit εν δυνάμει φίλο?

Αν μπορούσαμε εξ αρχής αδερφέ να πιάνουμε τα ψηλά νοήματα, θα ταν η ζωή ιδανική. Δυστυχώς τα περισσότερα κρίνονται είτε εκ του αποτελέσματος είτε από σοβαρές ενδείξεις κατά την πορεία της φιλίας.

Για να σε χαλάει κάτι, σε χαλάει, δε σου κάνει. Τέλος.-

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

Αν μπορούσαμε εξ αρχής αδερφέ να πιάνουμε τα ψηλά νοήματα, θα ταν η ζωή ιδανική. Δυστυχώς τα περισσότερα κρίνονται είτε εκ του αποτελέσματος είτε από σοβαρές ενδείξεις κατά την πορεία της φιλίας.

Για να σε χαλάει κάτι, σε χαλάει, δε σου κάνει. Τέλος.-

Ακριβώς, οπότε αναγκαστικά τον χρόνο σου θα τον αφιερώσεις σε νέα άτομα αν θες φίλους, τουλάχιστο μέχρι να αποδειχθούν δήθεν.

Προχώρα μόνη σου. Ας σε πλησιάσουν όσοι αναγνωρίσουν ποια είσαι.

Δεδομένου ότι οι ενδυνάμοι φίλοι είναι πολύ σπάνιοι δεν νομίζεις πως έτσι απλά κάνεις τα πράγματα πολύ πιο δύσκολα? Εκτός και αν δεν κατάλαβα τι εννοείς.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Valder]

Ακριβώς, οπότε αναγκαστικά τον χρόνο σου θα τον αφιερώσεις σε νέα άτομα αν θες φίλους, τουλάχιστο μέχρι να αποδειχθούν δήθεν.

Ναι αλλά λειτουργείς εν δυνάμει πιο προσεγγιστικά σαν όριο που τείνει στο μηδέν, ενώ πριν ήσουν το υπερσύνολο Ω και τους δεχόσουν όλους τους με την ανοησία τους ως άλλος καταπχιόλας.

Η εμπειρία δε σου δίνει ενόραση 090 πάρτε μας και σας λέμε τις γραμμές στην παλάμη, είναι βίωμα που λέει και ο όσιος Θεόδωρος ο Φάστιος (μεγάλη η χάρη του, τον αγαπώ, σταυροκόπημα άμεσο). Μια βιωματική εμπειρία που σου κοπανάει τα ρεντ φλαγκς σαν φρουτάκια στο καζίνο:

"ΠΑΝ ΠΑΝ ΠΑΝ ΠΑΝ ΠΑΝ ΠΑΝ 7άρες μαλάκα ξύπνα ο άλλος είναι ψευτης, κόψε λάσπη"

Δεδομένου ότι οι ενδυνάμοι φίλοι είναι πολύ σπάνιοι δεν νομίζεις πως έτσι απλά κάνεις τα πράγματα πολύ πιο δύσκολα? Εκτός και αν δεν κατάλαβα τι εννοείς.

So what; Αν ήμασταν για τα εύκολα θα νίπταμε απλά τας χείρας μας και θα τα χαμε καλά με όλους προκειμένου να επωφελούμεθα. Αυτή ειναι η ηθική μας και η αξίες μας; Να κρατάμε τα σκουπίδια δίπλα μας για να λέμε πως έχουμε φίλους;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

So what; Αν ήμασταν για τα εύκολα θα νίπταμε απλά τας χείρας μας και θα τα χαμε καλά με όλους προκειμένου να επωφελούμεθα. Αυτή ειναι η ηθική μας και η αξίες μας; Να κρατάμε τα σκουπίδια δίπλα μας για να λέμε πως έχουμε φίλους;

Τι σχέση έχει το να κρατάς σκουπίδια δίπλα σου με το να περιμένεις να σε προσεγγίσουν οι άλλοι αφού αναγνωρίσουν την αξία σου (αυτό προυποθέτει επίσης πως έχεις και αξία αλλά και καλό τρόπο να τη δείχνεις).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Valder]

Τι σχέση έχει το να κρατάς σκουπίδια δίπλα σου με το να περιμένεις να σε προσεγγίσουν οι άλλοι αφού αναγνωρίσουν την αξία σου.

Έχει.

(αυτό προυποθέτει επίσης πως έχεις και αξία

Εχω.

αλλά και καλό τρόπο να τη δείχνεις).

Από αυτό κι αν έχω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

Έχει.

Είσαι αινιγματικός σήμερα γέροντα. Μάλλον σκέφτεσαι την αγκαλιά και ήδη βλέπεις το πουλί σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Valder]

@Στελλα00 παιδί μου, απο την απάντηση του χάκερ, πάρε και μάθε πως πρέπει να καταλαβαίνεις τους πραγματικούς φίλους.

Εϊναι αυτοί που στην ανάγκη βλέπουν την πραγματικότητα της ψυχής σου. Είμαι ευλογημένος να έχω έναν τετοιο φίλο σαν τον εν Χριστώ αδελφό Χακέριο.


ΥΓ: Αν δεν καταλαβαίνεις τίποτα, μην ανησυχείς, είναι ο τρόπος μας για να περνάμε καλά. Παρίστανε ότι καταλαβαίνεις. Θα εγκλιματιστεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Jack of Spades]

Μου κάνει εντύπωση που λες ότι διακόψατε μια φιλία επειδή ήσαστε διαφορετικοί χαρακτήρες· παίζει να μην έχω ούτε μία φίλη/έναν φίλο που να μου μοιάζει στον χαρακτήρα. Είσαι σίγουρη ότι δεν συνετρέχε κάποιος άλλος λόγος;

Γιατί σου κάνει εντύπωση;
Περνάνε τα χρόνια, αλλάζουν οι άνθρωποι και οι ζωές τους, άρα ενδεχομένως και οι παρέες και τα άτομα με τα οποία θέλουμε να έχουμε φιλική σχέση (με όλη τη σημασία της λέξης, όχι να λέμε ένα "γεια" που και που, να βρισκόμαστε μια στις τόσες να λέμε τα νέα μας κ.λπ.)...
Κι εγώ π.χ. είχα δύο πολύ καλούς φίλους από το σχολείο, στην πορεία όμως ο ένας έγινε gay κι άρχισε να καβαλιέται από πίσω κι ο άλλος έφυγε σε επαρχιακή πόλη για δουλειά και από ένα "ετήσιο συμβόλαιο" έφτασε σήμερα να είναι 5 χρόνια στην ίδια εταιρία, να έχει βρει έναν κουβά 160 κιλών για γυναίκα που τον έχει με την παντόφλα και να έχει 2 παιδιά!
Έτσι λοιπόν ως εργένης, straight και λάτρης του ωραίου φύλου πως θα μπορούσα να συνεχίσω να έχω φιλική σχέση μ' αυτούς τους 2 ανθρώπους;
Δε μπορώ να καταλάβω πως έχεις φιλικές σχέσεις με άτομα "διαφορετικά" από εσένα, αλήθεια...τι κάνετε;Τι λέτε;

Κανείς δεν πρόκειται να σε δεχτεί εξ' ολοκλήρου έτσι όπως ακριβώς είσαι, ούτε καν ο γονιός ή ο αδελφός σου. Για όλους τους ανθρώπους γύρω σου θα πρέπει να κάνεις κάποιους συμβιβασμούς, μικρούς ή μεγάλους, αν θες να τους έχεις κοντά σου. Οπότε αν δεις οτι κάποιος αξίζει αρκετά τις υποχωρήσεις και τις μικρές αλλαγές που πρέπει να κάνεις, τις κάνεις, αλλιώς δεν αξίζει να ταλαιπωρείσαι. Αυτό στο λέω για να μην περιμένεις οτι κάπου εκεί έξω υπάρχει κάποιος που θα σε αποδεχτεί έτσι ακριβώς όπως είσαι. Δεν υπάρχει, μην το περιμένεις και απογοητεύεσαι ξανά και ξανά.

Τραγικό σχόλιο...είμαστε αυτοί που είμαστε και σε όποιον αρέσουμε!
Μ' αυτό δεν εννοώ βέβαια πως δεν ακούμε τη γνώμη των άλλων και δεν ασχολούμαστε καθόλου με την αυτοβελτίωσή μας, αλλά ότι δεν προσαρμόζουμε τους εαυτούς μας στα "θέλω" των άλλων!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

Κι ο άλλος έφυγε σε επαρχιακή πόλη για δουλειά και από ένα "ετήσιο συμβόλαιο" έφτασε σήμερα να είναι 5 χρόνια στην ίδια εταιρία, να έχει βρει έναν κουβά 160 κιλών για γυναίκα που τον έχει με την παντόφλα και να έχει 2 παιδιά!

Μήπως έχουμε κοινούς γνωστους?

Αυτός είναι legit ο χειρότερος μου εφιάλτης. Το έχω δει σε όνειρο και ξύπνησα ιδρωμένος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.