Αν παρατηρήσει κανείς την πορεία της Χρυσής Αυγής από τη δεκαετία του 90 που ήταν ένα μικροσκοπικό κόμμα, θα καταλάβει γιατί πρέπει να τιμωρηθεί και να αποβληθεί από το πολιτικό σύστημα. Το σοβαρότερο προσωπείο όταν έγινε κοινοβουλευτικό κόμμα δεν γλιτώνει την κατάσταση.
Όσον αφορά το ΚΚΕ, αφού έγινε λόγος, εμένα δεν με αφορούν τόσο οι μεμονωμένες χειροδικίες, γιατί ευτυχώς προς το παρόν αυτά τα περιστατικά είναι σαφώς πιο μεμονωμένα από τα αντίστοιχα της χα. Η ρίζα της ασυμβατότητας του ΚΚΕ με το παρόν πολιτικό σύστημα είναι το ίδιο το καταστατικό του. Όπως μπορεί να διαβάσει κανείς
εδώ, το ΚΚΕ έχει ουσιαστικά ως στόχο την κατάλυση του πολιτεύματος με (μεταξύ άλλων και) ένοπλη επανάσταση. Ιδιαίτερη εντύπωση μου κάνει και το κομμάτι: «
Σε περίπτωση ιμπεριαλιστικής πολεμικής εμπλοκής της Ελλάδας, είτε σε αμυντικό είτε σε επιθετικό πόλεμο, το Κόμμα πρέπει να ηγηθεί της αυτοτελούς οργάνωσης της εργατικής - λαϊκής πάλης με όλες τις μορφές, ώστε να οδηγήσει σε ολοκληρωτική ήττα της αστικής τάξης, εγχώριας και ξένης ως εισβολέα, έμπρακτα να συνδεθεί με την κατάκτηση της εξουσίας».
Πέρα από την παγκόσμια πρωτοτυπία χρήσης του όρου «αμυντικός ιμπεριαλιστικός πόλεμος» (απορώ πώς το αφήνουν τόσα χρόνια στο σάιτ τους και γίνονται ρεζίλι
), ουσιαστικά παραδέχονται ότι κι ένας πόλεμος θα αποτελούσε την αφορμή για ένοπλη επανάσταση και νίκη και του εγχώριου εχθρού (όπως ο συμμοριτοπολεμος μετά τον δεύτερο παγκόσμιο). Αν κρίνω και από τις συνεχείς εμφυλιοπολεμικές ρητορικές, αντίστοιχες των απέναντι ακροδεξιών οι οποίοι έχουν περιθωριοποιηθεί, μου δείχνει ότι κάτι τέτοια τα πιστεύουν στ’ αλήθεια.
Αν βιαστεί να μου πει κάποιος «ναι αλλά δες πόσο ήρεμο είναι το ΚΚΕ στην πράξη», τότε ας διαγράψει αυτές τις ανοησίες από το επίσημο σάιτ του, ας συμβιβαστεί με τον κοινοβουλευτισμό και τότε ευχαρίστως να συμμετέχει στις έκλογες ως ένα σοσιαλιστικό κοινοβουλευτικό κόμμα.
