Γέμισε ο κόσμος υπεύθυνους, φιλόδοξους, overachievers που δεν μπορούν να στρώσουν ένα κρεβάτι και να καθαρίσουν ένα όπλο ακολουθώντας κάποιες βασικές οδηγίες. "Τι σπούδαζα εγώ τόσα χρόνια για να καθαρίζω σκατά και να έχω έναν αγράμματο τύπο να μου τη λέει που δεν έστρωσα καλά τη γωνία στο κρεβάτι?" κλασσική ατάκα ατόμου που δεν θα κάνει τίποτα εξαιρετικό στη ζωή του, πρώτον γιατί έχει υπέρμετρο εγωισμό που δεν τον αφήνει να δει τα κενά του και δεύτερον γιατί είναι άδειος τενεκές που δεν έχει ιδέα τι απαιτείται στη ζωή για να κάνεις εξαιρετικά πράγματα.
Η ζωή είναι γεμάτη με σκοπέτα και αγγαρείες, ειδικά για να ένα άτομο που ισχυρίζεται ότι θέλει "να κάνει και πέντε πράγματα". Όποιος γκρινιάζει για αυτά και δεν μπορεί να απολαύσει την όλη διαδικασία δεν πρόκειται να κάνει και τίποτα στη ζωή του μετέπειτα πέραν της μετριότητας. Υπογεγραμμένο. Αυτό το "έχω να κάνω σοβαρά πράγματα στη ζωή μου" αλλά δεν μπορώ να επικεντρωθώ σε ένα απλό task όπως να καθαρίσω σκατά ή να στρώσω ένα κρεβάτι και να το φέρω εις πέρας με άψογο τρόπο σε άψογο χρόνο είναι για γέλια πραγματικά. Υπάρχουν μια χαρά μαθήματα που μπορεί να πάρει κανείς από την αγγαρεία αρκεί να θέλει να τα πάρει. Ο διδακτορικός και ο σπουδαγμένος που έχουν τον εγωισμό τέρμα γιατί είναι κάποιοι και έχουν κρίση και όλα αυτά είναι beneath τους δεν έχουν ελπίδα προόδου γενικότερα.
Καταρχήν καλό θα ταν να περιορίσεις λίγο όλα αυτά τα "αν κανεις/δεν κάνεις/λες το Χ δεν θα κάνεις και τίποτα σημαντικό στη ζωή σου" γιατί καταρχήν είναι γελοία κι έπειτα αντιφάσκουν με την υποτιθέμενη ανυχτόμυαλη και μη-μηδενιστική αντιμετώπιση που προσπαθείς να περάσεις σε όλο το υπόλοιπο μήνυμα.
Ωραία όλα τα περί καθαριοτήτων και αγγαρειών αλλά το πρόβλημα δεν είναι με αυτά καθ'αυτά, δε σου έγραψα εγώ κάπου πως είναι κακό να μάθεις να καθαρίζεις το χώρο σου και τον εαυτό σου, ή εν πάσει περιπτώσει να κάνεις κάτι χειρωνακτικό, το πρόβλημα είναι πως αυτά δεν είναι αυτοσκοπός. Πολλές από τις αγγαρείες και όταν μιλάω για αγγαρείες δεν εννοώ τις τουαλέτες και τους θαλάμους δεν είμαστε τίποτα βρωμίκουλες, και τις υπηρεσίες είναι πως προκύπτουν ως απόρροια παθογενειών του στρατού. Τι σκατά θα σε βάλουν να κάνεις σε 9 μήνες; οκ θα μάθεις να βαράς προσοχες, να κάνεις και 3 οπλοασκήσεις, θα ρίξεις, θα σου πουν και 5 θεωρητικές πίπες που ούτε εκείνοι δε γνωρίζουν, μετά τι; Το υπόλοιπο είναι κατασκήνωση, παρατεταμένη κακή κατασκήνωση όπου απλά υπάρχεις και παριστάνεις το χαμάλη. Και φυσικά όπως ακριβώς εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει ο στρατός, εκεί που τελειωνει η ουσία αρχίζει η παπάτζα, οι μεγαλοστομίες απ' τα καραβάνια, τα "εδώ θα μάθετε να γίνετε άνθρωποι" κι όλα τα ωραία γιατί κάπως πρέπει να δικαιολογηθεί η υπόλοιπη θητεία (και ο μισθός που παίρνουν).
Ο στρατός δεν υπάρχει για να σε μάθει να στρώνεις το κρεβάτι σου και να βουρτσίζεις τα δοντάκια σου κάθε πρωί, υποτίθεται πως θα σε κατανείμουν σε ένα πόστο ώστε αν στο μέλλον πάμε να φάμε Τούρκους για να το πω απλά να ξέρεις πως εγώ τώρα δεν είμαι ντελιβεράς είμαι ασυρμαρτιστής ΔΒ έχω αυτές τις αρμοδιότητες και δουλεύω έτσι. Αυτά που θα έπρεπε να γίνονται, δεν γίνονται και δε με πολυνοιάζει να σου πω, σε πόλεμο μάλλον δε θα πάμε. Τα υπόλοιπα όμως, τα στοιχειώδη θα έπρεπε να είναι δεδομένα. Αλλιώς τη θητεία μας δε θα την κάναμε στα 18-32 θα την κάναμε στα 7, στα 12 τότε μαθαίνεις να γίνεσαι άνθρωπος και τότε πήγαμε όλοι κατασκήνωση να κάνουμε πολλά από τα παραπάνω και με σωστό τρόπο μη σου πω. Αν φτάσεις να πας 18 χρονών και είσαι ένα στόμα με πόδια άστο, δε σώνεται.
Άλλοι παρτίδα σοβαροφανών overachievers αυτοί που προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να την βγάλουν λάδι στο στρατό, να φιδιάσουν όσο μπορούν και να μην κάνουν τίποτα απολύτως, καθώς αυτοί δεν πρόκειται να συμμετάσχουν στο θέατρο του παραλόγου και έχουν σοβαρές δουλείες έξω. Εξαιρετικά επιτυχημένοι και αυτοί μετέπειτα. Ο στρατός έχει επίσης ένα κάρο θέσεις για άτομα που θέλουν να αναλάβουν παραπάνω ευθύνες και να ξεκολλήσουν από το απλό φανταριλικι. Υπάρχουν οι Δόκιμοι Αξιωματικοί, υπάρχουν σχολεία για Δεκανείς, Λοχίες και υπάρχουν και οι ειδικές δυνάμεις. Εγώ ένα μήνα αφού πήγα στην μονάδα έγινα επιλοχίας λόχου και είχα στο κεφάλι μου την διαχείριση 60 ατόμων, βγάζοντας ημερήσιο πρόγραμμα υπηρεσιών, αναθέτοντας αρμοδιότητες και αγγαρείες και λύνοντας τα μικροπροβλήματα. Ήταν θέση με ευθύνες και όγκο εργασίας, αλλά και θέση που έπρεπε να αντιμετωπίσεις άτομα, ανώτερους και κατώτερους και να πάρεις αποφάσεις. Όταν ήταν να φύγω δεν μπορούσα να βρω αντικαταστάτη γιατί δεν ήθελε κανένας να "μπλέξει", να χωθεί χωρίς λόγο και να τρέχει. Αυτή την εμπειρία διοίκησης δεν θα την ζήση κάποιος παρά μόνο όταν θα είναι αρκετά προχωρημένος στην δουλειά του. Σίγουρα όχι στα 18 και στα 22.
Κι εγώ πριν παρουσιαστώ αυτά έλεγα. Άκουγα από παντού εδώ δεν ξέρεις να κάνεις τίποτα, είσαι άχρηστος τελείως, κράτα το στόμα σου κλειστό. Και σκεφτόμουν από μέσα μου γιατί; είναι λογική αυτη να πορεύεσαι; δεν είμαι φίδι, δε μεγάλωσα σαν φίδι δεν έχει λόγο να αλλάξει αυτό μες στο στρατό. Αυτός που είναι ανυχτόμυαλός όμως όπως θα λεγες κι εσύ, είναι σε θέση να συνειδητοποιήσει, δεν γίνεται να είναι όλη η Ελλάδα τεμπέληδες που να μη θέλουν να κάνει τίποτα. Και όντως, στην πορεία γνωρίζοντας καλύτερα φαντάρους έμαθα πως πολλοί εκεί μέσα είχαν και έχουν δουλειές που γούσταραν, κάποιοι δούλεύουν τώρα παράλληλα με τη θητεία στις εξόδους, κάποιοι έχουν δικές τους επιχειρήσεις, κάποιοι σπουδάζουν και βρήκαν ευκαιρία να κάνουν τις πτυχιακές τους.
Γιατί το λέω αυτό; ο στρατός και λόγω δημοσίου και λόγω στρατού έχει μια πολύ διαστρεβλωμένη αντίληψη της δουλειάς και ειδικά της ευθύνης. Όταν θες να δώσεις ευθύνες σε κάποιον αυτό γίνεται με κάποια λογική. Πως εφόσον ο άλλος έχει ευθύνη έχει και ένα μεγάλο μέρος ελευθερίας να ορίζει κάποια πράγματα όπως θέλει εκείνος, έχει τη δυνατότητα να λαμβάνει πρωτοβουλίες ώστε να βελτιώσει τα πράγματα και να αφήσει το δικό του στίγμα εκεί που χρειάζεται και φυσικά, να ανταμείβεται για αυτά. Αυτά εδώ δεν παίζουν. Η ευθύνη είναι μόνο ευθύνη. Και η δουλειά είναι μόνο δουλειά. Καταλαβαίνεις λοιπόν πως δεν είναι θέμα τεμπελιάς, είναι απλή εμπειρία. Τον μαλάκα θα τον κάνεις μια δυο τρεις μετά εξελικτικά, γίνεσαι φίδι. Φυσικά δεν είναι άσπρο μαύρο, σκλάβος είσαι, ίσως κάτι θα χρειαστεί να κάνεις δε λέω να μην κάνεις τίποτα, αλλά να έχουμε πάντα συναίσθηση για τι φύρα μιλάμε. Βρήκα ένα φουκαρά στη Λάρισα που έκανε τη μαλακία και όταν ρώτησαν είπε πως ξέρει να χειρίζεται μισινέζα. Ε, 3 μήνες τον έβαζαν κάθε πρωί ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ 3 ώρες κάτω απ' τον ήλιο να ξεχορταριάζει. Του χαν τάξει τιμητικές δε χρειάζεται να αναφέρω τι πήρε. Και οι υπηρεσίες υπηρεσίες. Εγώ λοιπόν όταν με ρώτησαν τους είπα έξω από δω επαγγελματικά είμαι developer. Θέλετε να με βάλετε να γράψω κώδικα; be my guest. Αλλά αν με βάλετε βάψω καμιά καγκελόπορτα δε μπορώ να εγγυηθώ πως δεν θα την κάνω σκατά. Φυσικά δε μιλάμε για θελήματα 5-10-20 λεπτά να βοηθήσουμε κάπου ένα κουβάλημα οτιδήποτε, μιλάμε για πόστο, που θα κάνεις μόνιμα, ακόμη κι αν την προηγούμενη μέρα είχες 2-4 ένοπλο. Όπου βλέπεις λοιπόν φαντάρους σε αντίστοιχες θέσεις ή τους έχωσαν υποχρεωτικά, ή κάτι πήραν ως αντάλλαγμα. Ακόμη και ο φαντάρος που έβγαζε τις υπηρεσίες είχε φροντίσει να βολεύει μόνιμα την πάρτη του και τους δικούς του 5 μέρες τη βδομάδα ήταν εξοδούχος. Ελπίζω να είχες κι εσύ τους λόγους σου αλλιώς η φάση πάει προς μαζοχισμό.
Αν τέτοιου είδους "ευθύνες" είναι κάτι που θέλει να έχει κάποιος και στα 20 του είναι πανεύκολο να κάνει και εκτός στρατού. Μπορείς να πας σε μια εθελοντική σε 1 χρόνο έχεις γίνει coordinator και οργανώνεις δράσεις. "60 άτομα" μπορεί να μην έχεις από κάτω αλλά θα χρειαστεί να κάνεις 5 πλάνα και να τα φέρεις εις πέρας, έτσι for the shake of it. Ή στην τελική ομαδάρχης σε καμιά κατασκήνωση, δεν απέχει πολύ. Αλλιώς στη δουλειά του καθενός με τα χρόνια μπορείς να αποκτήσεις πραγματικές ευθύνες και εξέλιξη που θα σου αποδώσουν πραγματικά skills και όχι τόσο αργά όσο νομίζεις, αλλά μετά πάμε αλλού.
Τα σημαντικότερα διδάγματα στην ζωή είναι βιωματικά και όχι λεκτικά και δεν έχουν καμία σχέση με το status και τα επιτεύγματα του προσώπου που στο οποίο εστιάζεις. Ακόμα και το άτομο που αναφέρεις έχει αρκετά πράγματα να σε διδάξει, απλά δεν πρόκειται ούτε να δεις, ούτε να αποκτήσεις κανένα από αυτά, γιατί (καθαρά λόγο εγωισμού) έχεις ήδη προαποφασίσει για την κατάσταση.
Δεν αναφέρομαι στο εμπειρικό ένστικτο κάθε ανθρώπου που είναι ΕΝΣΤΙΚΤΟ και τείνει να υιοθετεί συμπεριφορές που βλέπει πως αποφέρουν Χ αποτελέσματα (βλέπε φίδιασμα πιο πάνω, ποιον νομιζεις πως βλέπουν οι φαντάροι; ) αναφέρομαι στα διδάγματα όπως έγραψα που μοιράζουν απλόχερα τα επόπια χωρίς να τους το ζητήσεις και σου πουλάνε εμπειρία και φούμαρο φυσικά όσο ακόμη είσαι νέος μυρίζεις ψαρίλα και τους παίρνει. Αλλιώς αυτό έλειπε σιγά μη πιάσω και πολιτική κουβέντα με εθνίκια και μισογύνιδες.
Τώρα όσο μεγαλώνει κάποιος μαθαίνει να ερμηνεύει κάποιες συμπεριφορές που παρατηρεί πώς ακριβώς εξελίσσονται και κατά πόσο είναι aligned με τις δικές σου αντιλήψεις. Όσο μεγαλώνεις κάνεις form δικές σου ιδέες και αντιλήψεις και με τη δική σου κρίση μαθαίνεις να φιλτράρεις την πληροφορία που θεωρείς χρήσιμη και αυτό που θεωρείς θόρυβο. Αυτό είναι απαραίτητη διαδικασία για να έχεις εξέλιξη στην αντίληψή σου αλλιώς αν υιοθετείς αέναα ό,τι ιδέα ακούς θα κάνεις κύκλους και θα σαι όπου φυσά ο άνεμος σε ολη σου τη ζωή.
Αυτό είναι πιο πιθανό και εύκολο να γίνει όταν καποιος έχει λάβει ένα επίπεδο μόρφωσης κι εχει μπει στο παρελθόν στη διαδικασία να αξιολογήσει 5 πράματα στον 18χρονο όμως που σε βλέπει σαν θεό ένας πυροβολημένος ΕΠΟΠ είναι επικίνδυνος όπως γράφω παραπάνω.
Το μεγαλύτερο προσών ενός ατόμου που θέλει να κάνει πράγματα στη ζωή του είναι να μπορεί να παραμένει προσυλομένος στον στόχο του ανεξαρτήτως των συνθηκών της ζωής του και να βρείσκει σε κάθε τι που κάνει ένα μάθημα που τον κάνει καλύτερο. Όποιος γκρινιάζει για τον στρατό δεν κατέχει το βασικό αυτό προσόν και συνεπώς δεν θα καταφέρει να αξιοποιήσει στο μέγιστο ούτε την εκτός στρατού ζωή του.
Επειδή όμως η ζωή μας δεν γίνεται extend επ' άπειρον και ο χρόνος μας είναι πολύτιμος απ' το να χάσω 8-9 μήνες κι έπειτα να ψάχνω τρόπους με τους οποίους σε αυτούς τους μήνες θα βρω 5 πράματα που θα χρησιμεύσουν προτιμώ να μην τους σπαταλήσω εξαρχής. Οπότε μάγκες σκεφτείτε καλά τη λύση Ι5 ειδικά αν γίνει 12μηνη, ή αν αυτό δεν είναι δυνατό τουλάχιστον κάνα μέσο να σας φέρει κοντά στο σπίτι σας μπας και γλιτώσετε απ' τη σαπίλα.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 26 Οκτωβρίου 2020
Το νόημα του στρατού δεν είναι να πάρεις κάτι.
Είναι να δώσεις! τον χρόνο σου και την ζωή σου αν χρειαστεί.
Είναι αδύνατον η χώρα να υποστηρίξει μόνιμο στρατό στους αριθμούς που χρειάζεται και η φάση που περνάμε είναι κρίσιμη.
Φυσικά όλα αυτά είναι socking για τους καλομαθημενους βουτηρομπεμπέδες beta males που έως τα 30s έχουν μάθει μόνο να παίρνουν από γονείς και κρατος. Και αρνούνται να αναλάβουν βάρη και ευθύνες που οι πατεράδες και παππούδες τους σήκωσαν στο διπλάσιο.
τσουτσούριασα
θύμισέ μου εσύ alpha male που δεν παίρνεις ούτε από γονείς ούτε από κράτος από ποιον πληρώνεσαι τα τελευταία 10 χρόνια;