Καταρχάς να σε ρωτήσω κάτι? Τι ακριβώς σημαίνει "αποτυχία στο μεγάλωμα ενός παιδιού"? Να γίνει δλδ κλέφτης? Πρεζάκι? Δολοφόνος?
Χωρίς φυσικά να αναφέρομαι στο συνταρακτικό γεγονός που περιέγραψε αρχικά η Kassie, θέλω να υπενθυμίσω τους αστάθμητους παράγοντες που έχει η ζωή. Επιπλέον, μην ξεχνάμε ότι σαφώς και η οικογένεια μας δίνει τον μπούσουλα για μια σωστή πορεία στην ζωή, όμως από κάποια ηλικία και μετά παύουμε να είμαστε "παιδιά" και είμαστε υπεύθυνοι για τις πράξεις μας και τις επιλογές μας και δεν μπορούμε να καταλογίζουμε όλα τα δεινά στην "κακιά" οικογένεια.
Καμία προσωπική επίθεση καλέ μου Embrance, αλλά δεν μπορώ να δεχθώ μία τέτοια κουβέντα από κάποιον Πατέρα της Εκκλησίας, που δεν μπήκε ποτέ ούτε καν στην διαδικασία να δοκιμάσει αν μπορεί να επιτύχει (κατά τα λεγόμενά του σαφώς), μια και επιλέγει να παραμείνει άτεκνος μια ζωή.